Кіріспе
Австралиядағы еврейлердің тарихы 1788 жылдан бастап Австралияның британдық отарлау кезеңінен басталады. 1788 жылға дейін еуропалықтар Австралияға келгенімен, кеме экипажында еврей теңізшілер болғанына ешқандай дәлел жоқ. Австралияға алғаш келген яһудилер 1788 жылы Ботани шығанағына «Бірінші флотпен» тұтқын ретінде жеткізілді, олар континенттегі алғашқы еуропалық бекіністі қазіргі Сидней орналасқан жерде құрды. 2011 жылғы халық санауы бойынша 97 335 австралиялық өзін яһуди деп атады, бірақ нақты саны 112 000-ға жуық деп есептеледі (халық санауындағы сұраққа жауап беру міндетті емес еді). Көпшілігі – ашкенази яһудилері, олардың көпшілігі еврей босқындары, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін келген Холокосттан аман қалғандар мен олардың ұрпақтары. Яһудилер Австралия халқының шамамен 0,5% құрайды. 1788 жылы «Бірінші флотпен» Ботани шығанағына жеткізілген сегіз тұтқын еврей болып анықталды. Олардың саны көбірек болуы мүмкін, бірақ нақты санды анықтау қиын, өйткені тұтқынның діні тасымалдау тізімдерінде көрсетілмеген. Келесі 60 жыл ішінде мыңнан астам еврейлер Австралияға тұтқын ретінде жіберілді деп есептеледі. Эстер Абрахамс (алғашқы флотпен, оның кішкентай қызы Розаннамен бірге келген) және Икей Соломон еврей тұтқындарының арасында болды. Колониядағы алғашқы еврей қызметтерін 1820 жылдан бастап жеке үйлерде, еврей білімі бар эмансипационист Джозеф Маркус жүргізді. Үш жылдан кейін Англиядан Роза мырза келді. Оның орнын Яков Исаакс басады. Келесі онжылдықтарда қауымның саны, негізінен, Ұлыбритания мен Германиядан еврейлердің көшіп келуінің нәтижесінде өсті. Сиднейде (1831) және Мельбурнда (1841) кехиллалар (ұйымдастырылған қауымдастықтар) құрыла бастады. 1844 жылы Сиднейде Йорк көшесінде жалға алынған орынды пайдаланып, алғашқы синагога құрылды, ол отыз жылдан астам уақыт бойы қолданыла берді. 1841 жылғы халық санауынан Нью-Саут-Уэльс яһудилері жалпы Австралия яһуди халқының 65,3%-ын және жалпы Австралия халқының 0,57%-ын құрағанын көруге болады. Яһуди қауымы негізінен ашкеназилер болғанымен, кейбір сефард яһудилері де Австралияға көшіп келді және қауым 19-ғасырдың ортасынан соңына дейін өркендеді. Шамамен жиырма жыл бойы сефард қауымы болды, ал кейбір сефард отбасылары маңызды қоғамдық орындарды иеленді. Алайда, сефардтардың саны біртіндеп азайып, қауым 1873 жылы таратылды. Олар Маргарет көшесіндегі жерді 200 фунт стерлингке сатып алды және 1885 жылы Квинсленд колониалды архитекторының жұмыс істеген сәулетшісі Артур Морридің жоспарларын таңдап, жобалар жасады. Артур Мидсон, Брисбендегі белгілі құрылыс мердігері, синагоганы 6450 фунт стерлингке салдырды. Брисбен синагогасы 1886 жылдың 18 шілдесінде бағышталды, оның рухани атауы "Kehilla Kedosha Sha'ari Emuna" (Сенім қақпаларының қасиетті қауымы). Австралиядағы еврей баспасөзінің алғашқы баспасы Мельбурнда құрылған. 1895 жылы Сиднейдегі алғашқы еврей газеті "Австралия еврей стандарты" деп аталды, ол "Австралия еврей жаңалықтарының" алдағысы болды. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Австралия өз колонияларын біріктіріп, тәуелсіз елге айналған кезде еврейлердің көшіп келуінің жаңа толқыны басталды. Ресей мен Польшадан келген еврей босқындары 1890 жылдары өз елдеріндегі қырғындардан қашып келді. Бұл көшіп келу толқыны қалалық еврей қауымдары арасындағы жікке әкелді. Сиднейдегі яһудилердің көпшілігі Батыс және Орталық Еуропадан келген және негізінен дінсіз болды. Осы уақытта Шығыс Еуропадан келген еврей иммигранттары Мельбурнда қоныстанды және олар өте діндар болды. Сонымен қатар, мыңдаған өте діндар яһудилер Оңтүстік Африкадан көшіп келіп, Перт қаласында қоныстанды. Басқа синагогалар Хобартта (1845), Лансестонда (1846) және Аделаидада (1850) салынды. 1850 жылдары, әсіресе Виктория алтын асығы кезінде, көптеген иммигранттардың келуімен Мельбурнда үлкен синагога қажет болды. Оңтүстік Ярадағы 600 орындық үлкен синагоганың құрылысы 1855 жылдың наурыз айында басталды. Басқа да еврей қауымдары Гиллонг, Бендиго және Балларат қалаларында құрылды (1853). 1857 жылы Шығыс Мельбурн еврей қауымы Бурк көшесіндегі қауымнан бөлінді. Сент-Килда еврей қауымы 1871 жылы құрылды, алғашқы қызмет Сент-Килда қалалық ғимаратында өткізілді және 1872 жылы Сент-Килдадағы Чарнвуд жолындағы тұрақты ғимараттың құрылысы басталды. 1850 жылдардан бері Мельбурнда елдегі ең үлкен еврей халқы болды. 1866 жылы Мельбурнда діни сот (Бет-Дин) құрылды.
The history of Jews in Australia traces the history of Australian Jews from the British settlement of Australia commencing in 1788. Though Europeans had visited Australia before 1788, there is no evidence of any Jewish sailors among the crew. The first Jews known to have come to Australia came as convicts transported to Botany Bay in 1788 aboard the First Fleet that established the first European settlement on the continent, on the site of present day Sydney. There were 97,335 Australians who identified themselves as Jewish in the 2011 census, but the actual number is estimated to be 112,000. (An answer to the question on the census was optional.) The majority are Ashkenazi Jews, many of them Jewish refugees, including Holocaust survivors who arrived during and after World War II, and their descendants. Jews make up about 0.5% of the Australian population. Eight convicts transported to Botany Bay in 1788 aboard the First Fleet have been identified as Jewish. There were probably more, but exact numbers are not possible as the transportation records did not indicate a convict's religion. Over a thousand more people of Jewish descent are estimated to have been sent to Australia as convicts during the next 60 years. Esther Abrahams (who arrived with the First Fleet, with her baby daughter Roseanna) and Ikey Solomon were among the convicts who were Jewish. The first Jewish services in the colony were conducted from 1820 in private homes by emancipist Joseph Marcus, one of the few convicts with Jewish knowledge. Three years later a Mr. Rose came from England and acted as the chazzan, shochet, and mohel. He was succeeded by Jacob Isaacs. Over the following decades, the community's numbers increased, primarily as a result of Jewish immigration from the United Kingdom and Germany. Kehillas (organized communities) began to be established in Sydney (1831) and Melbourne (1841). The condition of the Jewish community improved to such an extent that in 1844 the first synagogue was formed in York Street, Sydney using rented space, which continued in use for more than thirty years. The 1841 census shows that New South Wales Jewry accounted for 65.3% of the total Australian Jewish population, and 0.57% of the total Australian population. Although the Jewish community was primarily Ashkenazi, some Sephardi Jews also immigrated to Australia, and the community thrived during the mid to late 19th century. For some twenty years, there was a Sephardic congregation, and some Sephardi families occupied important communal positions. Gradually, however, the Sephardi population declined, and the congregation was disbanded in 1873. while raising money through various land speculations to purchase a site and build a synagogue. They purchased land in Margaret Street for £200 and in 1885 called for designs, choosing the plans of Arthur Morry, an architect who worked for the Queensland Colonial Architect. Arthur Midson, a prominent Brisbane building contractor, built the Synagogue for the sum of £6450. The Brisbane Synagogue was consecrated on 18 July 1886, its spiritual name being "Kehilla Kedosha Sha'ari Emuna" (The Holy Congregation of the Gates of Faith). The Jewish press in Australia was pioneered in Melbourne. In 1895, Sydney's first Jewish newspaper, called the Hebrew Standard of Australasia, was published, and is the forerunner of The Australian Jewish News. At the end of the 19th century and the beginning of the 20th, as Australia was unifying its colonies into a single independent country, a new wave of Jewish immigration began. Jewish refugees from Russia and Poland began arriving in the 1890s, fleeing pogroms in their native lands. This immigration wave led to a divide among urban Jewish communities. Most Jews in Sydney were from Western and Central Europe, and were largely secular. Meanwhile, Jewish immigrants from Eastern Europe settled in Melbourne, and were highly Orthodox. In addition, thousands of highly observant Jews immigrated from South Africa and settled in Perth. Other synagogues were built in Hobart (1845), Launceston (1846) and Adelaide (1850). With the arrival of large numbers of immigrants in the 1850s, especially during the Victorian Gold Rush, there was a need for a larger synagogue in Melbourne. Construction of a larger 600 seat synagogue at South Yarra commenced in March 1855. Other Jewish congregations were formed in Geelong, Bendigo, and Ballarat (1853). The East Melbourne Hebrew Congregation split from the Bourke St congregation in 1857. The St Kilda Hebrew Congregation was formed in 1871, with the first services held in St Kilda Town Hall and the building of a permanent building in Charnwood Road, St Kilda, commencing in 1872. Since the 1850s, Melbourne has had the largest Jewish population in the country. A religious court (Beth Din) was set up in Melbourne in 1866.
20 ғасыр
1901 жылы Австралияда 15 000-нан астам яһуди тұрды деп есептеледі. 1940 жылы 2500 неміс және австриялық босқын, оның ішінде 1750 еврей босқын, «Дунера» босқындары деп белгілі болғандар, бірден Хей қаласындағы Австралиядағы интернациялық лагерьге жіберілді. Австралияға келгенге дейін бір жыл бұрын қабылданған жаңа Австралия заңы неміс азаматтарын немесе Германияда туған австралиялықтарды «жау шетелдіктер» деп жариялады. Сондықтан Австралия үкіметі оларды екі жылға Мельбурннен солтүстікке қарай 180 шақырым жерде орналасқан Tatura 3 D интернациялық лагерінде ұстады. Олар шамамен 300 басқа тұтқынмен бірге ұсталды. Интернациялық лагерь Виктория штатының солтүстік бөлігіндегі Шеппартон қаласының жанында орналасқан. Олардың еврей босқындары екенін және осылайша әділетсіз түрде тұтқындалғанын баяндап, Австралия саясаткерлеріне петициялар жібергеніне қарамастан, ешқандай нәтиже болмады. 1982 жылы Мельбурнда еврей қауымының Австралия еврей мұражайы, ал 1992 жылы Сиднейдегі еврей мұражайы Холокостты еске алу мақсатымен, сондай-ақ «демократия, мораль, әлеуметтік әділдік және адам құқықтары туралы келушілердің көзқарасын сынға салу» үшін ашылды. 2010 жылы Австралиядан Израильге көшіп келу саны артты, 240 австралиялық Израильге қоныс аударды, бұл 2009 жылғы 165 адамнан көп. 2023 жылдың 30 маусымында Брисбендегі Квинсленд Холокост мұражайы және білім беру орталығы Квинслендтегі алғашқы еврей мұражайы ретінде ашылды. 2016 жылдың 27 қарашасында Австралия еврейлерінің Атқарушы кеңесінің (ECAJ) Австралиядағы антисемитизм туралы жылдық есебінде 2016 жылдың 30 қыркүйегінде аяқталған 12 айлық кезеңде Австралиядағы антисемит оқиғаларының саны қауіп-қатерлер мен зорлық актілеріне қатысты өткен жылға қарағанда 10%-ға артқаны хабарланды.
Қоғамдық өмір
Еврейлер де Австралияның құрмет көрсету шараларында маңызды рөл атқарды, оның ішінде Нобель сыйлығының иегері Бернард Кац та бар. Сиднейдегі әртүрлі бизнес мүдделерінен басқа, сэр Саул Самуэль – сот төрешісі, отарлық парламентте отырған және Корольдік министрі болған алғашқы еврей. 1854 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы кеңесіне тағайындалды, ал кейіннен заң шығарушы жиналыстың сайланған мүшесі болды. Ол сондай-ақ бірнеше рет қазынашы және пошта басшысы қызметтерін атқарды. Ол – осындай лауазымға тағайындалған алғашқы әйел және еврей. Бірінші дүниежүзілік соғыста австралиялық генерал-лейтенант болған сэр Джон Монаш австралиялық әскерлерді Галлиполиде де, Батыс майданында да басқарды. Жаңа Оңтүстік Уэльс агенттігінің басшылығын екі еврей атқарды: австралиялық саясаттағы ең көрнекті және табысты еврейлердің бірі – сэр Саул Самуэль және сэр Джулиан Саломонс. Көптеген еврейлер түрлі штаттардың бас судьясы болып қызмет еткен. Сэр Джулиан Саломонс 1886 жылы екі аптаға Жаңа Оңтүстік Уэльс бас судьясы болды; Джеймс Спигельман 1998 жылдың 19 мамырынан 2011 жылдың 31 мамырына дейін NSW бас судьясы болды. Махла Перлман 1992 жылдан 2003 жылға дейін NSW Жер және қоршаған орта сотының бас судьясы болды және ол Австралиядағы кез келген (штаттық) сот жүйесіндегі алғашқы әйел бас судья болды. Еврейлер әсіресе заңгерлік саласында белгілі; мысалы, тек Мельбурнда ғана құрметті Майкл Розенес Виктория округтік сотының бас судьясы, судья Редлих – апелляциялық сотта, ал судьялар Реймонд Финкельштейн, Алан Голдберг, Марк Вайнберг, Рональд Саквилл және Рон Меркель соңғы жылдары Австралия Федералды сотында қызмет етті. Джеймс Эдельман – Федералды сот судьясы және Австралия Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. Дэвид Беннет – Сиднейдегі адвокат. 1995-1996 жылдары Австралия адвокаттар қауымдастығының, ал 1995-1997 жылдары Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының адвокаттар қауымдастығының президенті болды. Беннетт 1998 жылы Адвокат-арбитрлер және медиаторлар қауымдастығының президенті, ал 1999 жылдан 2001 жылға дейін Австралия сот-медицина академиясының президенті болды. 1998 жылдан 2008 жылға дейін Австралияның бас заңгері болды. Беннетт 2003 жылы «Жүз жылдық мерейтой» медалімен марапатталды. Оның әйелі Аннабель Беннет – Австралия Федералды сотының судьясы.
Сауда
Австралияда кәсіпкерлік пионерлер ретінде танылған яһудилердің арасында Джозеф Барроу Монтефиоре (1803–1893) және оның інісі Джейкоб Барроу Монтефиоре (1801–1895) болды. Джейкоб Оңтүстік Австралия колониясының негізін қалаушылардың бірі еді, өйткені 1835 жылы құрылған комиссияның алғашқы құрамына оны британ үкіметі тағайындады, оның міндеті колонияның істерін жүргізу болды. Джейкобтың портреті Оңтүстік Австралияның өнер галереясында ілінген, ал оның есімі Аделаида қаласына көрініс ашатын Монтефиор төбесімен мәңгі есте қалды. Олардың немересі Джейкоб Леви Монтефиоре (1819–1885), анасы сэр Мозес Монтефиоренің бірінші туысы болған, ал Дж. Б. Монтефиоре Жаңа Оңтүстік Уэльстің дамуына үлкен серпін берді. Джейкоб колониядағы ең ірі қой шаруашылықтарының біріне ие болды, сондай-ақ Австралазия банкін құрды және көп жылдар бойы оның директоры болып жұмыс істеді. Бұл екеуінің колониямен тығыз байланысын Монтефиор қалашығы дәлелдейді, ол Веллингтон аңғарындағы Белл және Маккуари өзендерінің қосылған жерінде, Жаңа Оңтүстік Уэльсте орналасқан. Джозеф Монтефиоре 1832 жылы Сиднейде құрылған алғашқы яһуди қауымының алғашқы президенті болды. Аделаидалық В. Л. Соломон өз колониясының кең солтүстік аймақтарын зерттеуде атқарған пайдалы жұмысымен еске алынады, ол парламентте оның мүдделерін қорғады. Бендиго Лазарус деп танылған Бендиголық М. В. Лазарус Викторияның шалғай аймақтарында жаңа жерлерді ашуға үлкен үлес қосты. Натаниел Леви көп жылдар бойы қант және спирт өндірісі үшін қызылша өсіруді ұсынды, ал оның дистилляция компаниясы үшін шикізатқа деген ықыласы осы өнеркәсіптің қысқа ғана уақытқа ғана өмір сүруіне себеп болды. Осы салаға жұмыстаған кезінде ол 1870 жылы қант қызылшасының құндылығы мен бейімделу қабілеті туралы 250 беттік еңбек жариялады. Батыс Австралияда Карридейл және Боянуп қалашықтары М. С. Дэвистің, ірі ағаш саудагерінің кәсіпкерлік қабілетінің арқасында құрылды.
Өнер және мәдениет
Барнетт Леви Австралияда алғашқы театрдың негізін қалады. 1828 жылы сол кездегі губернатор Дарлинг оған лицензия беруден бас тартты, бірақ келесі жылы оған өзінің Сиднейдегі қонақ үйінде мақұлданған қойылымдар өткізуге рұқсат берілді. Бұл оқиға туралы жазба сол жылы жарық көрген «Сидней 1848 жылы» еңбегінде кездеседі: «Жыйырмасыншы жылдардың соңында Оның құрметі Сэр Р. Бурк Барнетт Левиге драмалық қойылымдарға лицензия берді, бірақ ол өзін Англияда Лорд Чемберлен лицензия берген пьесаларды қоюмен шектеуі керек». Леви сол кезде Джордж көшесіндегі алғашқы Корольдік қонақ үйінің иесі болды және ол сол мекеменің салонын театр ретінде жабдықтады, онда отардағы заңды драманың алғашқы қойылымдары көрсетілді. Осы жобаға көрсетілген қызығушылық, кәсіпкерге оның қызмет аясын кеңейтуге мүмкіндік берді. Ол 1833 жылы ашылған Корольдік театр деп аталатын театр салдырды, бұл оның банкротқа ұшырауына себеп болды. 1841 жылы Австралияға көшіп келген Исаак Нейтан, Якоб Леви Монтефиоре жазған либреттоға алғашқы австралиялық операны жазды. Ол 1847 жылдың 3 мамырында Сиднейдегі Корольдік Виктория театрында тұңғыш рет қойылды. Австралияның бейнелеу өнеріне еврейлердің де үлесі бар. Георгий Мора 1913 жылы Германияның Лейпциг қаласында еврей-поляк отбасында Гунтер Моравски болып дүниеге келді. Ол 1930 жылы Германиядан Парижге, содан кейін 1949 жылы Мельбурнге қашты. Ол Мельбурнның богемалық Сент-Килда ауданында Толарно галереясын құрды, ол австралиялық модернистік авангард өнерінің көрмесіне айналды. Оның әйелі Мирка Мора белгілі суретші болды. Баухаустың түлегі және профессоры Людвиг Хиршфельд Мак «жау шетелдігі» ретінде HMT Dunera кемесінде Австралияға депортацияланды, ол Хей, Оранж және Татурадағы интернациялық лагерьлерде уақыт өткізді, кейін (Сэр) Джеймс Дарлинг, Англиялық Гиллонг шіркеуінің грамматикалық мектебінің директоры, оның Австралия азаматтығына қолдау көрсетуіне көмектесті. Ол Баухаус принциптерін Австралиядағы бейнелеу өнері мен дизайн оқу бағдарламаларына енгізуде маңызды рөл атқарды. Э. П. Фокс пен Эбби Алстон ерекше жетістіктерге қол жеткізді. Бұл суретшілердің суреттері Мельбурн ұлттық галереясында ілінген. Аделаида галереясында Х. Абрахамстың Австралиядағы өнерді дамытуға қосқан үлесіне арналған құрметті естелік орнатылған. Австралияда туған екі еврей, С. Александр мен Джозеф Джейкобс, жазушы ретінде белгілі бір деңгейге жетті. Австралиядағы еврей бұқаралық ақпарат құралдары әрқашан да дамыған. Австралияның ең ірі және ең ұзақ мерзімді баспасөз басылымы – «The Australian Jewish News»-тан бастап, радио бағдарламаларына, онлайн журналдарға, мерзімді басылымдарға және блогтарға дейін, еврей австралиялықтары ішкі қоғамдық тұтынуға, сондай-ақ жалпы австралиялық қоғамға арналған БАҚ-қа белсенді үлес қосып келеді. 2004 жылдың мамыр айында өнер коллекционері және сатушысы Джозеф Браун өзінің 20 ғасырға тән Австралия өнерінің мол коллекциясын Виктория ұлттық галереясына сыйға тартты. Бұл Австралиядағы қоғамдық галереяға жасалған ең ірі өнер сыйы болды. Браун 1933 жылы Польшадан көшіп келді. Ол өнер саласына қосқан үлесі үшін Австралия орденінің офицері (АО) атағымен марапатталды.
Еврейлерге қарсылық
Еуропалықтар Австралияға қоныс аударғаннан бері еврейлер заң алдындағы теңдікке ие және мемлекеттік деңгейдегі антисемитизмнің немесе азаматтық құқықтарын шектеудің қандай да бір түріне ұшырамады, бұл оларды қоғамдық өмірге толық қатысудан алып тастады. Еврейлер ғылым, өнер және әдебиет салаларында белсенді үлес қосты, сондай-ақ отарлық және Ұлт Достастығы дәуірлеріндегі үкіметте жұмыс істеді, олардың көптеген өкілдері жоғары лауазымдарға, тіпті генерал-губернаторларға дейін жетті. Бұл төзімділікке қарамастан, Австралия Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде еврей босқындарын қабылдау туралы ұсыныстан бас тартты. Соғыстан кейінгі еврейлердің көші-қоны антисемитизмнің өршу кезінде жүзеге асты, сонда Қайтарылған әскери қызмет лигасы үкімет пен Иммиграция министрі Артур А. Калуэллді еврей иммигранттарының ағынын тоқтатуға шақыру үшін карикатуралар жариялады. Таяу Шығыстағы жағдайдың шиеленісуімен еврейлерге тиесілі мүліктерге және мекемелерге жасалған шабуылдар көбейді, сонымен қатар қауіпсіздік шаралары да күшейді. 1975 жылы ASIO құжаттары палестиналық террористердің Израиль елшісі Майкл Элизур және «сионистік өкілдер» Иси Лейблер мен Сэм Липски сияқты белгілі еврей тұлғаларын өлтіруді жоспарлағанын көрсетті. Бұрынғы премьер-министр Боб Хоук, «Израильдің ең белсенді қолдаушыларының бірі» де, шабуылға ұшырау мүмкіндігі қарастырылды. Австралиядағы синагогтар жиі вандализмге ұшырайды. Мысалы, XXI ғасырда синагогтарға вандализм және өрт сөндіру шабуылдары 2000 (Сидней, Канберра), 2001 (Канберра), 2002 (Мельбурн, Сидней), 2004 (Перт), 2005 (Мельбурн, Ньюкасл), 2006 (Сидней), 2008 (Мельбурн, Сидней), 2010 (Перт), Брисбен (2011), 2016 (Сидней), 2018 (Канберра), 2022 (Мельбурн) және 2023 (Мейтленд) жылдары тіркелді. Университеттерде антисемиттік әрекеттердің көптеген жағдайлары орын алды. Мысалы, 2017 жылдың наурызында бес университет кампусында антисемиттік материалдар табылған. Антисемиттік әрекеттерді қадағалайтын бірнеше ұйым бар, соның ішінде Австралиялық еврейлердің Атқару кеңесі, барлық антисемиттік әрекеттер туралы жылдық есеп жариялайды, Мельбурндағы Қарсы жалақтап сөйлеу комиссиясы және Сиднейдегі Қарсы жалақтап сөйлеу бөлімі. Осы оқиғаларға синагогтарға шабуылдар және антисемиттік мазмұны бар түрлі сөздер кіреді. Мельбурн қаласындағы еврей қауымы «Қарсы жалақтап сөйлеу комиссиясы» (ADC) құрды, ол полицияға қоғамдық дәретханалар және басқа да жерлерде табылған қарапайым жазулар туралы ай сайын есеп береді. «Сөз бостандығы мен Батыс мәдениетін қайта жаңғыртуға» арналған XYZ веб-сайтын ақ нәсілшіл Дэвид Хискокс құрған. Бұл платформа антисемиттік мазмұнды жариялайды.
Синагогалар мен діни көзқарастар
1930 жылға дейін Австралиядағы барлық синагогалар кем дегенде формалды түрде православиелік болды, көпшілігі Ұлыбританияның бас раввинінің басшылығын мойындады. Бүгінгі күнге дейін Австралиядағы синагогалардың басым көпшілігі православиелік болып табылады. Дегенмен, православиелік қауымдардың алуан түрлілігі бар, оның ішінде Мизрахи, Хабад және Адасс Израиль қауымдары кіреді. Сондай-ақ, сефард қауымдары да бар. Реформалық қауымдарды құруға жасалған алғашқы тырастар 1890 жылдарға дейін созылды. Алайда, Ада Филлипс басшылығымен, тұрақты либералды қауым – Мельбурнда Temple Beth Israel синагогасы құрылды. Содан кейін, 1938 жылы Сиднейде Реформа қозғалысымен байланысты Temple Emanuel синагогасы ашылды. Осы екі қауымнан кейін, басқа қалаларда да бірнеше либералды синагогалар құрылды. 1992 жылдан бері Консервативті (Мазорти) қызметтері, әдетте Сиднейдегі Вуллахрадағы Temple Emanuel синагогасының кішірек бөлігі – Ноувегте балама ретінде өткізіліп келеді. 1999 жылы Мельбурнның алғашқы Консервативті (Мазорти) қауымы – Кехилат Ницзан құрылды, оның алғашқы президенті профессор Джон Розенберг болды. 2006 жылы қауым Эхуд Бандельді алғашқы раввині етіп тағайындады. 2010 жылы Бейт Кнессет Шалом Брисбендегі алғашқы Консервативті (Мазорти) синагогасы аталды. 2012 жылы Мельбурнда Хабоним Дрор мәдени еврей жастар қозғалысымен байланысты Кехилат Колену деп аталатын алғашқы гуманистік еврей қауымы құрылды. Кейін, 2012 жылы Сиднейде Айелет Хашахар деп аталатын ұқсас қауым құрылды. Қызметтер АҚШ-тағы гуманистік еврей қозғалысы мен Израильдегі музыкалық дұға тобы – Нава Техиланың үлгісінде ұйымдастырылған.
Тарихнама және есте сақтау
Австралиядағы еврейлердің тарихы академиялық тарихшылар Хиллари Л. Рубинштейн, Уильям Рубинштейн және Сюзанна Ратландтың толыққанды, ауқымды тарихнамаларында, сондай-ақ раввин Джон Леви мен Йосси Арон сияқты ғалымдардың нақты тақырыптар мен кезеңдерді қамтитын арнайы еңбектерінде жазылған. 1939 жылдан бері Австралиялық еврей тарихи қоғамының жылына екі рет (маусым және қараша айларында) жарияланатын журналдарында (маусымдық шығарылымдарды Сиднейде профессор Ратланд, қарашалық шығарылымдарды Мельбурнда доктор Хилари Рубинштейн редакциялайды) кәсіби және әуесқой тарихшылардың көптеген құнды түпнұсқа мақалалары жарияланады.