Кіріспе

Бұл мақалада еврейлерге қатысты болған қуғын-сүргін, босқындар дағдарысы және басқа да түрдегі көші-қондардың тізімі мен уақыт жобасы келтірілген.

Уақыт шкаласы

Келесі тізімде еврейлерді қуғынға салу оқиғалары мен көптеген еврей босқындарына себеп болған жағдайлар келтірілген.

Ассирия тұтқыны

733/2 б.з.д. Тиглат Пилесер III, Жаңа Ассирия империясының патшасы, Солтүстік Израиль патшалығын талқандап, Ғилаадтағы Рубен, Гад және Манассе тайпаларының жерін аннексиялады. Осы тайпалардың халқы тұтқындалып, Хабур өзені маңындағы Хала, Хабор, Хара және Гозан аймақтарына қоныстандырылды. Тиглат Пилесер Нафтали аймағын және Ефремнің Жаноах қаласын да басып алды. Нафтали халқы Ассирияға жер аударылды. 722 ж.б.д. 722 ж.б.д., Солтүстік Израиль патшалығының астанасы Самария Саргон II тарапынан басып алынды, ол израильдіктерді Хала, Хабор, Гозан және Мидия қалаларына қоныстандырды. Саргон бұл қаланың басып алынуын былай деп жазды: «Самарияға қарадым, оны басып алдым; онда тұрған 27 280 адамды Ассирияға әкеп кеттім». Солтүстік тайпаларының бір бөлігі аман қалды, ал көптеген адамдар оңтүстікке, Иерусалимге қашып кеткен деген болжам бар.

Бабыл тұтқыны

597 ж.б.д. 598 ж.б.д., Жаңа Бабыл империясының патшасы Набуходоносор II Оңтүстік Яһуда патшалығының астанасы болған Иерусалимді қоршауға алды. Қала үш айлық қоршаудан кейін түсті, ал жаңа патша Ехония (8 немесе 18 жаста), оның сарайы, басқа да көрнекті азаматтар (оның ішінде Езекиел пайғамбар) және шеберлер Бабылға жер аударылды. Еходайдың інісі Седекиях оның орнына патша тағайындалды. 587/6 ж.б.д. Седекиях Бабыл үкіметіне қарсы көтерілгенде, Набуходоносор Яһудаға шабуыл жасап жауап берді (Патшалар 25:1). 589 ж.б.д. желтоқсан айында Набуходоносор Иерусалимді тағы да қоршауға алды. Қоршау кезінде көптеген яһудилер Мағұб, Аммон, Едом және басқа елдерге пана іздеп қашты. Қала отыз айлық қоршаудан кейін түсті, ал Бабыл генералы Набузар-Адан оны толыққанды қирату үшін жіберілді. Қала тоналып, Сүлейменнің ғибадатханасы қиратылды. Элиталық топтың көп бөлігі Бабылға тұтқынға алынды. Қала қиратылды. Тек аз ғана адамдарға жерді күтіп-бағу үшін қалуға рұқсат берілді (Еремия 52:16). 537 ж.б.д. Ахеменид Персия империясын құрған патша Кир яһудилерге Яһудаға оралып, ғибадатхананы қайта жаңартуға рұқсат берді.

5001 б.з.д.

139 б.з.д. Римдіктер арасында белсенді дін тарату әрекеттеріне байланысты айыпталып, Рим қаласынан қуылды.

1599 жылы

19 жылы император Тиберий мысырлық дінді ұстанатындармен бірге Рим қаласынан қуылды. 38 жылы Египеттегі Александрия қаласындағы еврейлердің бірінен Аул Авилий Флаккустың қоздырысымен қуылды. 41–53 жылдары Клавдий еврейлерді Римнен қуды. 73 жылы Еврейлердің бірінші еврей-рим соғысындағы жеңілісі көптеген еврейлердің тұтқынға түсіп, құлдыққа салуына немесе босқындарға айналуына әкелді. 119 жылы Кипр, Кирине және Александриядағы ірі еврей қауымдары Кит соғысында Римге қарсы жеңіліске ұшырағаннан кейін құрылыстан түгелдей жойылды. Бұл оқиға Левант және Солтүстік Африкада үлкен демографиялық өзгерістерге себеп болды. Кесариялық Евсевийдің айтуынша, осы зорлық-зомбылықтың салдарынан Ливия халқы соншалық азайды, бірнеше жылдан кейін император Адриан осы жердегі қоныстануды сақтап қалу үшін жаңа колониялар құруға мәжбүр болды. 415 жылы Александриялық Әулие Кириллдің басшылығымен еврейлер Александриядан қуылды. 418 жылы еврейлер Меноркадан қуылды немесе олардан дінін өзгерту талап етілді.

VI-X ғасырлар

612 жылы вестготтар патшасы Сисибут өзінің немесе балаларының және қызметшілерінің христиан дініне өтуден бір жылдан астам уақыт бойы бас тартқан әрбір яһудиді елден қуу және мүлкінен айыру туралы бұйрық шығарды. 629 жылы яһудилердің Византияға қарсы көтерілісінен кейін Галилеядағы барлық яһуди халқы өлтірілді немесе қуылды. 7 ғасырда Мұхаммед екі еврей тайпасын: Бану Кайнука және Бану Надирді Мединадан қуды. Бану Курайза тайпасы қырғынға ұшырады, ал Хайбардағы еврей елді мекені тоналды.

XIV ғасыр

1360 жылы Венгрияның Людовик I-і Венгриядан 1360 яһудиді қуғынға салды. 1392 жылы Швейцарияның Берн қаласынан яһудилер қуылды. 1408 және 1427 жылдар аралығында еврейлер қайтадан қалада тұрғанмен, Бернде кейіннен пайда болған еврейлердің арасында көбінесе дәрігерлер мен мал сатушылар болды.

15 ғасыр

1420–1421 жылдары Герцог Альберт V Австриядағы барлық еврейлерді түрмеге қамауға және христиан дініне мәжбүрлеп көшіруге бұйырады. Кейбіреулері дін ауыстырып, ал қалғандары елден кетеді. 1421 жылы австриялық билік еврейлерді қайтадан тұтқындап, елден қуады және еврейлерге Вена қаласына кіруге тыйым салады. 1442 жылы еврейлер Жоғарғы Бавариядан тағы да қуылды. 1478 жылы еврейлер Пассаудан қуылды. 1491 жылы Равенна еврейлері қуылды, синагогалар қиратылды. 1492 жылы Фердинанд II және Изабелла I Кастилия мен Арагоннан еврейлерді қуғынмен шығару туралы жалпы жарлық шығарды (шамамен 200 000 адам) және Сицилиядан (1493, шамамен 37 000 адам). 1495 жылы Франция королі Карл VIII Неаполь Корольдігін басып алып, испаннан келген босқындардың көпшілігі болған еврейлерге қарсы жаңа қуғын-сүргін бастады. 1496 жылы еврейлер Португалиядан қуылды. Рим императоры Максимилиан I Штирия және Винер-Нойштадттан барлық еврейлерді қуғынмен шығару туралы жарлық шығарды. 1498 жылы еврейлер Наваррадан қуылды. 1499 жылы еврейлер Нюрнбергтен қуылды.

XVI ғасыр

1510 ж. Неаполь қаласынан яһудилер қуылды.

1515 ж. Дубровник қаласынан яһудилер қуылды. Дәрігерлерге және қысқа мерзімге келген саудагерлерге ерекшеліктер жасалды. 1519 ж. Регенсбург қаласынан яһудилер қуылды. 1526 ж. Осман империясына Мажарстан патшалығының жеңілісінен кейін еврейлер Пресбургтен (Братислава) қуылды. 1551 ж. Бавария герцогтігінен барлық қалған яһудилер қуылды. Баварияда еврейлердің қоныстануы 17 ғасырдың соңына дейін тоқтатылды, сол кезде Венадан келген босқындар Сюльцбахта шағын қауым құрды. 1569 ж. Папа Пий V Анкона мен Римнен басқа, папалық мемлекеттерден яһудилерді қуды. 1593 ж. Папа Клемент VIII Рим, Авиньон және Анконадан басқа барлық папалық мемлекеттерде тұратын яһудилерді қуды. Медичи әулеті бұл аймақты сауда орталығына айналдыруды көздеп, яһудилерді Тоскананың басты порты Легорнға қоныстануға шақырды, онда оларға толық діни бостандық және азаматтық құқықтар берілді. 1597 ж. Милан қаласынан тоғыз жүз яһуди қуылды.

17 ғасыр

1614 жылы Феттмилх көтерілісі: Яһудилер Юденгасса тоналып, содан кейін Киелі Рим империясының Франкфурт қаласынан қуылды. 1654 жылы Бразилиядағы Ресифе голланд колониясының португалдарға түсуі еврейлердің Жаңа Амстердамға келуіне әкеп соқты, бұл Солтүстік Америкаға қашқан еврейлердің алғашқы тобы болды. 1669–1670 жылдары Киелі Рим императоры Леопольд I еврейлерді Венадан қуды, содан кейін Австрия мұрагерлік жерлеріне қоныстануға тыйым салынды. Антер-Вердтегі бұрынғы еврей геттосы императордың құрметіне Леопольдштадт деп аталды, ал тәркіленген үйлер мен жерлер католик азаматтарына берілді. 1679–1680 жылдары Йемендегі еврейлер өз қалалары мен ауылдарынан қуылды және Мауза жер аударылуы деп белгілі шөл даласына жіберілді. 1683 жылы Людовик XIV-нің "Қара кодекс" декретімен француз колониялық империясының Кариб теңізіндегі аумақтарынан еврейлер қуылды.

18 ғасыр

1701-1714 ж. Испания мұрагерлік соғысы. Соғыстан кейін австриялық яһудилер Бавариядан қуылды, бірақ кейбіреулері Мюнхенде тұру құқығын алуға үміттенді. 1744-1790 жылдар аралығында Фридрих II, Иосиф II және Мария Терезаның реформалары нәтижесінде көптеген кедей неміс және австриялық еврейлер шығысқа қарай қоныс аударды. 1791 жылы Ресей императрицасы Ұлы Екатерина еврейлерді империяның батыс бөлігімен шектеліп, қоныстандыру аймағын (Pale of Settlement) құрды, олар депортация арқылы осы аймаққа көшірілді. 19 ғасырдың соңына қарай, осы қоныстандыру аймағында төрт миллионнан астам еврей өмір сүрді.

19 ғасыр

1862 жылы Теннесси, Миссисипи, Кентукки штаттарындағы еврейлер Улисс С. Гранттың №11 жалпы бұйрығымен қуылды. 1880-1910 жылдары Ресей империясындағы погромалар: шамамен 2,5 миллион еврей Шығыс Еуропадан, көбінесе АҚШ-қа эмиграциялады.

21 ғасыр

2003 Ливиядан соңғы еврей кетіп қалды. 2010 Сомалидегі соңғы екі евреймен байланыс үзілді. 2021 Ауғанстаннан соңғы еврейлер кетті. 2021 Йемендегі еврей халқы 18-ден 6-ға дейін азайды, кейіннен бір адам қалды.