Кіріспе

Александрин Жанна Ле Нормант д'Этиолльс (10 тамыз 1744 – 15 маусым 1754) – Франция королі Людовик XV-нің ресми сүйіктісі Мадам де Помпадурдың қызы, француз аристократиясының мүшесі.

Өмір

Александрин Жанна Ле Норман д'Этиолль 1744 жылғы 10 тамызда Шарль Гийом Ле Норман д'Этиолль (1717–1799) және оның әйелі Жанна Антуанетт Пуассон (1721–1764) отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы бірінші туысқандар болуы мүмкін, себебі Жанна Антуанеттаның нағыз әкесі оның заңды қамқоршысы, Шарль Франсуа Пол Ле Норман де Турнехем (1684–1751), Шарль Гийомның інісі болуы ықтимал. Олардың тағы бір баласы, Шарль Гийом Луи (1741–1742), Александрин туғанға дейін қайтыс болған. Оның отбасы Александринді "Фанфан" деп шақыратын. Ол өте жұқа бала болғанымен, дені сау еді. Александриннің анасы Франция королі Людовик XV-нің сүйіктісі болуды армандаған. 1744 жылғы 8 желтоқсанда, Александрин туылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, корольдің сүйіктісі Мадам де Шатору қайтыс болды, бұл Мадам Ле Норман д'Этиольге жол ашты. 1745 жылдың наурызында Александриннің анасы корольдің жаңа сүйіктісіне айналып, Версаль сарайына көшіп келді. Корольдің тілегімен Александриннің ата-анасы ажырасып кетті. 6 жасында Александрин Париждегі Сент-Оноре көшесіндегі Успенский монастырына француз аристократиясының басқа қыздарымен бірге оқуға жіберілді. 8 жасында ол 11 жастағы Луи Жозеф д'Альберт д'Айлиге, Пиккини герцогының (1741–1792) – Шольн герцогы Мишель Фердинанд д'Альберт д'Айлидің (1714–1769) ұлына, 12 жасында үйлену туралы келісіммен құдаланды.

Өлім

1754 жылдың 4 маусымында Александрина Успенский монастырында ауырып қалды. Әкесі дереу оның қасына асықты, бірақ Версальде болған анасы (сол кезде герцогиня шеніне көтерілген) келе алмады. Оның ауруы туралы естіген Людовик XV көмекке екі дәрігерін жіберді, бірақ олар келген кезде бала жедел ішек қабынуынан (перитониттен) көз жұмған еді. Оның әкесі Франсуа Пуассон 11 күннен кейін, 1754 жылдың 25 маусымында, жас қызының қайтысынан қатты қайғырып көз жұмды. Оның анасы қызы мен әкесінің арада бірнеше күн ғана болғанда қайтыс болғанына ешқашан қайғыдан айыға алмаған деседі.