Автокөліктердегі қатты қамтылған шатырлар: артықшылықтары, кемшіліктері, тарихы. Құпиялылық, қауіпсіздік, ыңғайлылық – бұл технологияның негізгі артықшылықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қалқымалы қатты шатыры бар көлік
Vehicle with a retracting solid roof
Қалқымалы қатты шатыр — сондай-ақ "купе кабриолет" немесе "купе кабриолет" деп те аталады — дәстүрлі кабриолеттерде қолданылатын бүгілетін матадан жасалған шатырдан айырмашылығы, автоматты түрде жұмыс істейтін және өзін-өзі сақтайтын қатты шатыры бар автомобиль. Жақсартылған климатты бақылау мен қауіпсіздіктің артықшылықтары, механикалық күрделіліктің жоғарылауы, құнының өсуі, салмағының артуы және көбінесе багаждың сыйымдылығының төмендеуімен салыстырылады. 2006 жылғы New York Times газетінде жарияланған мақала бойынша, қалқымалы қатты шатыр текстильді шатырлы кабриолеттердің жойылуына әкелуі мүмкін.
A retractable hardtop — also known as "coupé convertible" or "coupé cabriolet" — is a car with an automatically operated, self storing hardtop, as opposed to the folding textile based roof used by traditional convertible cars. The benefits of improved climate control and security are traded off against increased mechanical complexity, cost, weight, and often reduced luggage capacity. A 2006 New York Times article suggested the retractable hardtop may herald the demise of the textile roofed convertible,
Тарих
1922 жылы Бен П. Эллербекке автомобильдер үшін қатты, қайырылатын шатыр дизайны үшін патент берілді (АҚШ № 1,379,906, 31 мамыр 1921 ж.). Ол Нью-Йорктегі 1922 жылғы Автомобильден жасаушылар көрмесі үшін бірнеше масштабты модельдер жасады. 1922 жылы ол 1919 жылғы Hudson Super Six роудстерін қолмен басқарылатын тісті дөңгелектері мен серіппелі "қалқымалы" жүйесімен жаңартып өзгертті. Дизайн өндіріске енгізілген жоқ. 1931 жылы Жорж Паулин ажыратылатын қатты шатыр дизайнына патент алуға өтініш беру арқылы өзінің идеясын жариялады, оны автомобильдің артқы багаждық бөліміне, кері ашылатын артқы қақпақтың астына автоматты түрде жылжытуға және сақтауға болатын еді. 1934 жылы Paulin Eclipse қайырылатын қатты шатыры алғаш рет Peugeot 401D Éclipse Décapotable төмендетілген кабриолет купесінде ұсынылды. 1933 жылы Паулин өзінің дизайндарын жетекші дизайнер ретінде алған Марсель Пуртуға көрсетті, ал 1934 жылы олар алдымен Peugeot 401D, содан кейін 601C машиналарын "Eclipse" шатырларымен және Эмиль Дарльмат ұсынған шассимен жабдықталды. Сол жылы француздық Lancia Augusta, Lancia Belna да Eclipse ретінде жасалды. 1935 жылы Peugeot Паулиннің патенін сатып алып, 1935 жылы алғашқы зауыттық өндірісті, электрмен басқарылатын, қайырылатын қатты шатырлы "402BL Éclipse Décapotable" ұсынды, оның 470 данасы жасалды. 1947 жылы американдық Playboy Automobile компаниясы бірінші серияда шығарылған кабриолеттердің бірін сатты, оның бірнеше бөлімнен тұратын қайырылатын шатыры болды. 1951 жылы банкротқа ұшырағанға дейін 97 модель шығарылды. 1953 жылы Ford Motor Company Continental Mark II машинасына сервомен басқарылатын қайырылатын шатырды жасауға шамамен 2 миллион АҚШ доллары (доллармен) жұмсады. Жобаны 30 жастағы суретші Бен Смит басқарды. Бұл идея шығын мен маркетингтік себептерге байланысты қабылданбады. 1955 жылы Эд және Джим Гейлорд ағалары 1955 жылғы Париж автосалонында өздерінің прототипін көрсетті, бірақ машина өндіріске шығарылмады. 1956 жылы 4000 сағат жұмыс істегеннен кейін және бүкіл машинаға 100 доллар инвестициялағаннан кейін, Реймонд П. Мейетт 1952 жылғы Nash Ambassador шассиін пайдалана отырып, бір бөліктен тұратын электрмен басқарылатын қатты шатырлы кабриолет жасады. 1957 жылы Ford Fairlane 500 Skyliner-ді АҚШ-та таныстырды. Транзисторлар пайда болғанға дейінгі кезеңде 1957 жылдан 1959 жылға дейін барлығы 48 394 дана жасалды. Оның механизмі он қуат релесін, он шекті қосқышты, төрт құлыптағыш моторды, үш қозғалтқыш моторды, сегіз тоқ өткізгішті және 610 фут (186 м) электр сымын қамтиды. Француздық каросерия жасау маманы Heuliez өндірген Macarena шатырын шамамен 30 секундта бүктеуге болады. MX 5 қатты және жұмсақ шатырлы кабриолет таңдауын ұсынатын сирек автомобильдердің бірі болды. Қатты шатыр поликарбонаттан жасалған және неміс Webasto фирмасы өндірді. Chrysler Sebring (және оның мұрагері Chrysler 200) қайырылатын қатты шатыры жұмсақ шатырымен қатар сатылады. Даму инженері Дейв Лаузунның айтуынша, құрылыс кезінде Karmann жасаған шатырлар негізінен бірдей кузовқа орнатылады: екі шатыр да – жұмсақ және қайырылатын – бірдей автоматты тоннеу қақпағын, багаж бөлгішін және багаж кеңістігін қамтиды. Қайырылатын шатырда жұмсақ шатырда жоқ корпустың астындағы көлденең тіреуіш бар.
1922 Ben P. Ellerbeck was granted a patent (U. S. No. 1,379,906 on 31 May 1921) for a retractable hardtop roof design for cars. He developed several scale models for the 1922 Automobile Body Builders Exhibition in New York City. In 1922, he modified a 1919 Hudson Super Six roadster with his manually operated gear and spring "flip top" system. The design was not put into production. 1931 Georges Paulin made his idea public by applying for a patent on a detachable hard roof design, that could ultimately be moved and stowed automatically in a car's rear luggage compartment, under a reverse hinged rear deck lid. 1934 Paulin's Eclipse retractable hard roof was first presented on the Peugeot 401D Éclipse Décapotable, a low convertible coupé. In 1933, Paulin showed his designs to premier coachbuilder Marcel Pourtout, who hired him as lead designer, and in 1934 they equipped first a Peugeot 401D, followed by a 601C, with "Eclipse" roofs and bodywork, on chassis provided by Emile Darl'mat. In the same year, a Lancia Belna, a French built Lancia Augusta, was also built as an Eclipse. 1935 Peugeot purchased Paulin's patent, and introduced the first factory production, power operated, retractable hardtop in 1935, the "402BL Éclipse Décapotable", of which some 470 were built. 1947 American Playboy Automobile Company marketed one of the first series produced convertibles, with a retractable roof consisting of more than one section. Ninety seven production models were made, until their bankruptcy in 1951. 1953 Ford Motor Company spent an estimated US$2 million (US$ in dollars) to engineer a Continental Mark II with a servo operated retractable roof. The project was headed by Ben Smith, a 30 year old draftsman. The concept was rejected for cost and marketing reasons. 1955 Brothers Ed and Jim Gaylord showed their prototype at the 1955 Paris Motor Show, but the car failed to reach production. 1956 After working for 4,000 hours and investing $100 in the whole car, Raymond P. Meyette, built a one piece power operated hardtop convertible using a 1952 Nash Ambassador chassis. 1957 Ford introduced the Fairlane 500 Skyliner in the United States. A total of 48,394 were built from 1957 to 1959. in the pre transistor era. Its mechanism contained ten power relays, ten limit switches, four lock motors, three drive motors, eight circuit breakers, as well as 610 feet (186 m) of electrical wire, Produced by French coachbuilding specialist Heuliez, the Macarena's top can be folded in about 30 seconds. The MX 5 was one of the few cars offering both hardtop and soft top convertible choices. The hardtop roof was constructed of polycarbonate and manufactured by the German firm Webasto. The Chrysler Sebring's (and its successor the Chrysler 200's) retractable hardtop also is marketed alongside a soft top. According to development engineer Dave Lauzun, during construction, the Karmann made tops are installed into a largely identical body: both soft top and retractable feature the same automatic tonneau cover, luggage divider, and luggage space. The retractable does feature an underbody cross brace not included in the softtop.