Генри Ли Хиггинсон: Американ бизнесмені және меценат
Henry Lee Higginson
Генри Ли Хиггинсон (1834-1919) – американдық кәсіпкер, Бостон симфониялық оркестрінің негізқалаушысы және Гарвард университетінің демеушісі. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бизнесмен (1834–1919)
American businessman (1834–1919)
Генри Ли Хиггинсон (18 қараша 1834 – 14 қараша 1919) – Бостон симфониялық оркестрінің негізін қалаушы және Гарвард университетінің демеушісі ретінде белгілі американдық бизнесмен.
Henry Lee Higginson (November 18, 1834 – November 14, 1919) was an American businessman best known as the founder of the Boston Symphony Orchestra and a patron of Harvard University.
Өмірбаян
Хиггинсон 1834 жылғы 18 қарашада Нью-Йорк қаласында Джордж Хиггинсон мен Мэри Кэбот Лидің екінші баласы ретінде дүниеге келді. Ол Джеймс Хиггинсонның ағасы және Томас Уентворт Хиггинсонның қашық туысы болды. Хиггинсон төрт жасқа толғанда, оның отбасы Бостонға көшіп келді. Джордж кіші серіктес ретінде брокерлік фирманы құрды, өте патриоттық болды және өліміне бірнеше жыл қалғанға дейін өзіне үй немесе жылқы сатып алмады. Генридің анасы туберкулезден қайтыс болды, ол Генри 15 жасқа толғанда ұзақ уақыт бойы осы аурудан зардап шекті. Генри 1851 жылы Бостон латын мектебін бітірді, бірақ көздерінің шаршауына байланысты екі рет үзіліске түсті. Ол Гарвард колледжінде оқуын бастады, бірақ 4 айдан кейін көздерінің шаршауы қайтадан пайда болғандықтан оқуын тоқтатты және Еуропаға жіберілді. 1855 жылғы наурыз айында Бостонға оралғаннан кейін Генридің әкесі оған Үндістан саудагерлері Сэмюэл және Эдвард Остин кеңсесінде, Индия кемежайындағы шағын есептеу кеңсесінде орналастырды, онда ол компанияның жалғыз кеңсе кызметкері және бухгалтер болып жұмыс істеді. Генри Ли Хиггинсон 1861 жылғы мамыр айында Одақ армиясына полковник Джордж Г. Гордонның 2-ші Массачусетс полкіндегі D ротасының екінші лейтенанты болып қабылданып, Булл-Ран шайқасының бірінші кезегінде шайқасты. 1862 жылғы наурыз айында 1-ші Массачусетс атты әскерінің майоры болып тағайындалды. Алди шайқасында (1863) Хиггинсон аттан құлап, үш семсер соққысы және екі тапанша оғынан жарақат алды. Бостонда жазылып жатқанда, ол 1863 жылғы 5 желтоқсанда Кембридж, Массачусетс қаласында Гарвард профессоры Луи Агасзиздің қызы Ида Олимп Фредерика Агасзизге (1837 жылғы 9 тамызда Карлсруэ, Баден Ұлы Герцогтығында туған) үйленді.
Higginson was born in New York City on November 18, 1834, the second child of George Higginson and Mary Cabot Lee. He was a brother of James J. Higginson and a distant cousin of Thomas Wentworth Higginson. When Higginson was four, his family moved to Boston. George jointly founded a brokerage as a junior partner, was extremely patriotic, and never owned a house or a horse of his own until within a few years of his death. Henry's mother died of tuberculosis, from which she suffered for some time, when Henry was 15. Henry graduated from Boston Latin School in 1851, only after withdrawing twice due to eye fatigue problems. He began studies at Harvard College, but withdrew after 4 months when he again experienced eye fatigue and he was sent to Europe. Upon returning to Boston in March 1855, Henry's father secured a position for him in the office of Messrs. Samuel and Edward Austin, India merchants, a small shipping counting house on India Wharf where he worked as the sole company clerk and bookkeeper. Henry Lee Higginson entered the Union Army in May 1861, as second lieutenant of Company D in Colonel George H. Gordon's 2nd Massachusetts Regiment, and fought at the First Battle of Bull Run. He was commissioned major in the 1st Massachusetts Cavalry in March 1862. In the Battle of Aldie (1863) Higginson was knocked from his saddle and received three saber cuts and two pistol wounds. While recovering in Boston he married Ida Olympe Frederika Agassiz (born 9 August 1837 in Carlsruhe, Grand Duchy of Baden), daughter of Harvard professor Louis Agassiz, on December 5, 1863, in Cambridge, Massachusetts.
Мансап
Соғыстан кейін ол 1865 жылдың қаңтар айынан шілдесіне дейін Огайо штатындағы Buckeye Oil Company компаниясының агенті болып жұмыс істеді, мұнай өндірісіне қажетті жабдықтар сатып алып, жұмысшыларды шартты түрде жұмысқа алды. 1865 жылдың қазан айында ол достарымен бірге Грузияда бес мың акр (20 км²) мақта егістігі үшін 30 000 доллар төледі. Бұл сәтсіз кәсіптен кейін ол 10 000 доллардан астам қарызға батты. Басында өте тартынғанмен, амал жоқ болғандықтан, 1868 жылдың 1 қаңтарында әкесінің Lee, Higginson & Co. фирмасында кеңсе қызметкері болып жұмыс істей бастады, кейіннен кіші серіктес атанды. Оның әкесі 1858 жылға дейін кіші серіктес болып, 1889 жылы 85 жасында қайтыс болғанға дейін жұмыс істеді. Бұл брокерлік және банктік фирма ақырында өте табысты болды. Генри Ли Хиггинсон ақырында аға серіктес болды. 1913 жылы ол өзінің мансабындағы бизнестің өзгеруіне қатысты мынадай пікір білдірді: "Мен қаржылық ауданға келгеннен бері Қор биржасы басқаруда үнемі жақсарып келеді. Бүгінгі қолданылып жатқан әдістер көп жыл бұрынғыдан әлдеқайда жақсы. Биржамен байланыс жасайтындар жақсырақ қорғалған". Ол әлі де "алаяқтар" және "күзетте ұстау қажетті көптеген адамдар" бар екенін мойындады, бірақ "бұрынғы жылдардағыдай көп емес" екенін айтты.
After the war, he worked as an agent for the Buckeye Oil Company in Ohio from January to July 1865, purchasing equipment and contracting laborers to work in the oil fields. In October 1865, he and friends paid $30,000 for five thousand acres (20 km²) of cotton farming land in Georgia. This failed adventure left him more than $10,000 in debt. Reluctantly at first, out of desperation, he started on January 1, 1868, as a clerk and later became a junior partner in his father’s business, Lee, Higginson & Co., which at the time was a modest brokerage. His father had been a junior partner until 1858 and worked until his death in 1889 at age 85. This brokerage and banking company eventually became very profitable. Henry Lee Higginson was eventually a senior partner. In 1913, he offered this assessment of changes in business over the course of his career: "There has been a steady improvement in the management of the Stock Exchange since I came down to the financial district. The methods in use to day are very much better than they were many years ago. Men dealing with the Exchange are better protected." He allowed that there were still "rascals" and "a good many men who still need watching," but "not so many as there have been in years past."
Басқа қызмет түрлері
1882 жылы ол Гарвард университетінен құрметті Магистр дәрежесін алды және жаңа Гарвард клубының алғашқы президенті болды. Ол мұқтаж студенттерді Гарвардқа жіберу үшін көп ақша жинауға көмектескен кезеңде бұл қызмет атқарды. 1901 жылы Йель университетінен құрметті заң ғылымы докторы (LL. D.) дәрежесін алды. 1892 жылдан 1919 жылға дейін Бостон музыкалық залының президенті және Жаңа Англия консерваториясының сенімді мүшесі болды. Ол 20 жылдан астам уақыт бойы "әдеби әлеуметтік клуб" – "Таверна клубының" президенті қызметін атқарды. 1890 жылдың 5 маусымында Хиггинсон Гарвард колледжіне Азамат соғысында қаза тапқан достарының құрметіне жер сыйлады, оны "Әскер алаңы" деп атады: Джеймс Савидж, Чарльз Рассел Лоуэлл, Эдвард Барри Далтон, Стивен Джордж Перкинс, Джеймс Джексон Лоуэлл және Роберт Гоулд Шоу. Бұл жер кейін Гарвардтың бейсбол алаңына айналды, онда команда әлі де ойын өткізеді. Сол жылдың 10 маусымында "Әскер алаңының" ашылуында ол былай деді:
In 1882, he was awarded an honorary Master of Arts degree from Harvard University and served as the first president of the new Harvard Club of Boston during a period when he helped raise a lot of money to send needy students to Harvard. He was awarded an honorary LL. D. from Yale University in 1901. He served as president of the Boston Music Hall and as a trustee of the New England Conservatory of Music from 1892 to 1919. He was also the president of the Tavern Club from more than 20 years, a "literary social club." On June 5, 1890, Higginson presented Harvard College a gift of of land, which he called Soldiers Field, given in honor of his friends who died in the Civil War: James Savage Jr., Charles Russell Lowell, Edward Barry Dalton, Stephen George Perkins, James Jackson Lowell, and Robert Gould Shaw. This land later became Harvard's baseball field, where it still plays today. On June 10 of that year, at the dedication of Soldiers Field, he said:
Осы достарымның бірі, Чарльз Лоуэлл, қаза тапқанмен, сіздер үшін мен үшін тірідей, соңғы шайқасы алдында маған былай деп жазды: "Байыма, егер бастасаң, пайдалы азамат болуың қиындай түседі. Қызмет іздеме, бірақ пайдалы азаматтың уақытын, күшін, ақшасын және өмірін елінің қажеттілігіне дайын ұстайтынын естен шығарма. Пайдалы азамат – сырттай қарапайым, бірақ күшті батыр; егер мұндай батырлық дамымаса, еліміз ұзаққа соқпайды. Міне, қаншалықты ескі ойды айтып жатырмын! Бірақ, әскер болғандықтан, маған пайдалы азамат болудан артық ештеңе қажет емес сияқты." Бұл оның маған соңғы тапсырмасы болды, және бір айдан кейін ол жерленді. Мен оның сөздерін есте сақтап, сіздер де соларға бас иесіз деп үміттенемін. Оның білімге деген құлшынысы зор болды, сонымен қатар аристократиялық қағидаларды ұстанды. Бірде ол туысына Гарвардқа үлкен үлес қосуға кеңес бергенде былай деп жазды:
One of these friends, Charles Lowell, dead, and yet alive to me as you are, wrote me just before his last battle: "Don't grow rich; if you once begin, you'll find it much more difficult to be a useful citizen. Don't seek office; but don't 'disremember' that the useful citizen holds his time, his trouble, his money, and his life always ready at the hint of his country. The useful citizen is a mighty unpretending hero; but we are not going to have a country very long unless such heroism is developed. There! what a stale sermon I'm preaching! But, being a soldier, it does seem to me that I should like nothing so well as being a useful citizen." This was his last charge to me, and in a month he was in his grave. I have tried to live up to it, and I ask you to take his words to heart and to be moved and guided by them. His devotion to education was both enthusiastic and patrician. Once, when advising a cousin to make a large contribution to Harvard he wrote:
1913 жылға дейін ол Иммиграцияны шектеу лигасының жұмысына атқарушы мүше ретінде қол қойды, ол иммиграцияны шектеу үшін сауаттылық сынақтарын өткізуді мақсат етті. Олардың тікелей нәсілдік санаттар мен квоталардан аулақ болуы, Оңтүстік және Шығыс Еуропадан келген иммигранттарға деген жасырын көзқарасын жасырды. Гарвардқа жасаған басқа да сыйлықтардың ішінде 1899 жылы Гарвард одағының құрылысына жұмсаған 150 000 доллар бар, ол Гарвардтың барлық студенттері үшін "бірлестік үйі" болды, онда олар тамақтана, оқи, кездесіп, дәрістер тыңдай алатын. Бірнеше жылдан кейін ол Қытайдан келген студенттердің оқу және тұру шығындарын өтеу үшін 10 000 доллар жинады, бұл бағдарлама сол кездегі Американың қытайлық иммигранттарды қабылдамауымен қарама-қайшы болды. Хиггинсон барлық топтағы азаматтарға сапалы білім беруді қолдады. 1891 жылы Хиггинсон жас жігіттер үшін Морристаун мектебін құрды, қазір Морристаун Бирд мектебі, мектептің негізін қалаушы деп аталудан бас тартты. Ол Миддлсекс мектебінің қамқоршылар кеңесінің мүшесі болды, ал мектептегі Хиггинсон үйі жатақханасы оның құрметіне аталды. Ол саясаткерлерге шыдамсыздықпен қарады. Теодор Рузвельттің ірі бизнеске жасаған шабуылдарына қарсы болды. Ол оған: "Корпорациялар мен капиталистер туралы қатал сөздерді тоқтатыңыз" деп жазды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан президент Вильсонға да өз пікірін айтудан тартынбады. 1915 жылдың 25 қаңтарында Хиггинсон Томас Уотсон, Александр Грэм Белл, Теодор Вейл және Вудро Вильсонмен бірге алғашқы құрлықтар аралық телефондық қоңырауға қатысты. Хиггинсон қолданған телефон қазір Spark Electrical Invention мұражайында сақталады. 1916 жылы Phi Mu Alpha Sinfonia музыкалық бауырластығының құрметті мүшесі болып сайланды. 1919 жылдың 14 қарашасында қайтыс болды және Массачусетс штатындағы Кембридж қаласындағы Маунт-Оберн зиратында жерленді, одан кейін өткен жерлеу рәсімі "салтанатты эпитафия" деп сипатталды. Бір туысы оны былай деп еске алды: "Ол маған әрқашан қамалдың ескі рыцары сияқты көрінетін, ол кейбір қойылымдарда ойнаған рөл, шәкірттерге жанашырлықпен, жігерлі кеңес пен жоғары үлгімен шабыттандыратын."
Sometime before 1913, he lent his name as an officer to the efforts of the Immigration Restriction League, which campaigned on behalf of literacy tests to limit immigration. Their avoidance of more straightforward racial categories and quotas only masked their fundamental bias against immigrants from Southern and Eastern Europe. Other gifts to Harvard included $150,000 contributed in 1899 for the construction of the Harvard Union, a "house of fellowship" for all students of Harvard, where they could dine, study, meet, and listen to lectures. A few years later, he raised $10,000 to defray the costs of tuition and living expenses for students from China, a program somewhat at odds with America's exclusion of Chinese immigrants at the time. Higginson was very active in promoting quality education to citizens from all walks of life. In 1891, Higginson established the Morristown School for young men, now the Morristown Beard School, declining to be named the school's founder. He was a member of the Board of Trustees of Middlesex School, and the school's Higginson House dormitory is named for him. He was generally impatient with politicians. He objected to Theodore Roosevelt's attacks on big business. He wrote him: "Cease all harsh words about corporations and capitalists." He did not hesitate to provide President Wilson with unsolicited advice on his conduct of World War I. On January 25, 1915, Higginson was a participant in the first transcontinental telephone call along with Thomas Watson, Alexander Graham Bell, Theodore Vail and Woodrow Wilson. The telephone Higginson used is now located at the Spark Museum of Electrical Invention. In 1916, he accepted election to honorary membership in Phi Mu Alpha Sinfonia music fraternity. He died on November 14, 1919, and was buried in Mount Auburn Cemetery in Cambridge, Massachusetts, following funeral services that were later described as "gala obsequies." One cousin's tribute described him: "He always seemed to me like the old knight of the castle–a part he played in some theatricals–giving sympathetic, spirited advice and inspiration of high example to the apprentice squires."