Маргарет Бакли: Ирландия Республикасының саяси қайраткері және «Шин Фейн» партиясының тұңғыш әйел басшысы.
Margaret Buckley
Маргарет Бакли – ирланд республикашысы, 1937-1950 жж. Sinn Féin президенті. Ирландиядағы саяси партияны басқарған тұңғыш әйел. Тарих, саясат, әйелдер қозғалысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маргарет Бакли (туған есімі Гулдинг; Maighréad Uí Bhuachalla (туған есімі Ní Ghabhláin); 1879 жылдың шілдесі – 1962 жылдың 24 шілдесі) – ирланд республикашысы және 1937 жылдан 1950 жылға дейін «Синн Фейн» партиясының президенті. Ол «Синн Фейн» партиясының тұңғыш әйел басшысы және саяси партияны басқарған алғашқы ирланд әйелі болды.
Margaret Buckley (née Goulding; Maighréad Uí Bhuachalla (née Ní Ghabhláin); July 1879 – 24 July 1962) was an Irish republican and president of Sinn Féin from 1937 to 1950. She was the first female leader of Sinn Féin and was the first Irishwoman to lead a political party.
Ерте өмір
Джеймс Гулдинг пен Эллен Фойлдің қызы болып, Корк қаласында туған Маргарет 1900 жылы құрылған Inghinidhe na hÉireann ұйымына қосылып, әйелдер қозғалысында белсенділік танытты. Ол 1903 және 1907 жылдары британдық корольдік сапарларына қарсы наразылықтарға қатысты және 1910 жылы Коркта Ан Дун құрылған топтың мүшесі болды. 1906 жылы ол Патрик Баклиге үйленді, ол "регби ойнайтын, британдық мемлекеттік қызметкердің типикалық өкілі" деп сипатталды. Ол қайтыс болғаннан кейін Дублиннің Гласневин ауданындағы Маргарет көшесіндегі үйге көшіп барды. Кейін ол қарт әкесіне күтім жасау үшін Коркқа қайтып келді.
Born in Cork, the daughter of James Goulding and Ellen Foyle, Margaret joined Inghinidhe na hÉireann, which was founded in 1900, taking an active role in the women's movement. She was involved in anti British royal visit protests in 1903 and 1907 and was among the group that founded An Dún in Cork in 1910. In 1906, she married Patrick Buckley, described as "a typical rugby playing British civil servant". After his death she moved into a house in Marguerite Road, Glasnevin, Dublin. Later, she returned to Cork to care for her elderly father.
Революциялық
Пасхалық көтерілістен кейін тұтқындалған ол 1917 жылдың маусым айындағы кешіріммен босатылды және Синн Фейін қайта ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Ол Корк қаласындағы Тәуелсіздік соғысына қатысты. Әкесінің қайтысынан кейін ол Дублинге оралды. 1920 жылы Ирландия Республикасының Ішкі істер министрі Остин Стак тағайындаған Солтүстік қалалық аймақтағы Dáil сотының (Республикалық соттар деп те аталады) судьясы болды. Ол Англо-ирланд шартына қарсы болды және Маунтджой мен Килменхемде тұтқындалды, онда ол аштық жариялады. Ол 1950 жылдан 1962 жылы қайтыс болғанға дейін Синн Фейіннің құрметті вице-президенті қызметін атқарды. 1957 жылғы шілдеде полиция шабуылы кезінде партияның ардхомайрының арасында тұтқындалмаған жалғыз мүшесі болды. Ол 1962 жылғы 24 шілдеде қайтыс болды және Корк қаласындағы Сент-Финбарр зиратына жерленді.
Arrested in the aftermath of Easter Rising she was released in the amnesty of June 1917 and played a prominent role in the reorganisation of Sinn Féin. She was involved in the War of Independence in Cork. After the death of her father, she returned to Dublin. In 1920, she became a Dáil Court (also known as Republican Courts) judge in the North city circuit, appointed by Austin Stack, the Minister for Home Affairs of the Irish Republic. She opposed the Anglo Irish Treaty and was interned in Mountjoy and Kilmainham, where she went on a hunger strike. She served as honorary vice president of Sinn Féin from 1950 until her death in 1962. She was the only member of the ardchomairle of the party not to be arrested during a police raid in July 1957. She died on 24 July 1962 and is buried in St. Finbarr's Cemetery, Cork.