Кіріспе

Эктон – Стаффордшир Пик ауданындағы шағын ауыл. Ол 8 мильдік (13 км) жаяу және велосипед жолы – Манифолд жолы бойында орналасқан, бұл жол бұрынғы Лик және Манифолд аңғарының жеңіл темір жолының трассасын ұстанады. 2011 жылғы халық санауы бойынша халық саны туралы мәліметтерді Ілам бөлімінде қараңыз.

Эктон-Хиллдегі мыс және қорғасын кендері

Ауылға Екттон төбесі қарап тұр, ол XVI ғасырдан бері мыс пен қорғасын кеніші болуы мүмкін. 1760 жылы төртінші герцог оны өз қаражатымен жұмыс істеуге шешім қабылдағанға дейін, оны иеленуші Девоншир герцогы жалға берген. Елу жыл ішінде ол Англиядағы ең бай жеке мыс кенішіне айналып, алпыс мың тоннадан астам кен өндірді. 1769 жылға дейін, бесінші герцог Уильям Кавендиш Шурнет аңғарындағы жақын маңдағы Уистон қаласында өз зауытын ашқанға дейін, кен балқыту үшін ат арбаларымен Денбиге тасылды. Мыстың көп бөлігі латунь жасауға қолданылды, бірақ үш жүз тоннадан астамы, Дербидегі Томас Эванстың зауытында жайылтылғаннан кейін, кемелердің қабырғаларын тесіп жейтін жәндіктерден қорғау үшін Әскери-теңіз күштеріне жіберілді. 1790 жылы кенде 400 ер адам, әйел және бала жұмыс істеді, жылына 4000 тонна өнім өндірді. 1800 жылға қарай кенге дерлік толық нүкте қойылды және герцог мүддесінен бас тартты, ал кен 1891 жылы жабылды. Герцогтың кірісі шамамен үштен бір миллион фунт стерлингті құрады, бұл оған, демек, Бакстондағы Айжарықты салуға мүмкіндік берді. Қорғасын сол жерде балқытылып, бастапқыда ат арбаларымен Дербиге, ал кейіннен Халлдағы қорғасын нарығына Кромфорд каналы арқылы жіберілді. Артур Ратклиф 1932 жылы бұрынғы қорғасын кенішінің жанына ортағасырлық қамал үлгісінде, қоршаулары бар үй салды.

Темір жол станциясы

Эктон бұрын теміржол станциясымен қамтылған, ол 1904 жылдың 27 маусымында Лик және Манифолд аңғарының жеңіл темір жолы арқылы ашылды; оны толығымен Солтүстік Стаффордшир темір жолы басқарды. Жол 1934 жылы жабылды, ал 1937 жылдан бері бұл маршрут "Манифолд жолы" деп аталатын жаяу және велосипед жолына айналды.

Эктон кремханасы

Эктондағы Express Dairies май зауыты Лик және Манифолд аңғарының жеңіл темір жолындағы жүк тасымалының басым бөлігін қамтамасыз етті, оның өнімдерінің көп бөлігі Лондонға арналған арнайы сүт пойыздарымен жіберілді. 1911 жылы L&MVLR-ден әкелінді, ал 1922 жылы көлемі артты. Бастапқыда барлық сүт сүт құймаларында тасымалданды, оларды Уотерхаус теміржол платформаларында қолмен көшіру қажет болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, құймалар стандартты габаритті вагондарға тиеліп, Эктоннан және кері тасымалдау вагондарымен тасымалданды. Кейіннен сүт танкерлері де пайдаланылды, олар да Эктон мен Уотерхаус арасында тасымалдау вагондарымен тасымалданды. Сүт тасымалының маңыздылығы соншалық болды, 1919-1926 жылдар аралығында сүт соңғы пунктіне жеткенше әртүрлі пойыздар арасында ауыстырылатын вагондардың орнына, арнайы сүт пойыздары тікелей Уотерхаус пен Лондон арасында жүрді. 1932 жылы Express Dairies Эктон май зауытын жабып, назарын жаңа Rowsley май зауытына шоғырландырып, аймақтағы сүт жинауды автокөлікпен қайта бағыттады. Бұл сүт саудасының тоқтауы желідегі тауар тасымалының көп бөлігін жойды. Май зауыты жабылғаннан екі жыл өткен соң, 1934 жылы L&MVLR да жабылды.