Кубалық ақын Хосе Хулиан Эркулано дель Касаль: Өмір және шығармашылығы
Julián del Casal
Жозе Хулиан дель Касаль: Куба ақыны, Латын Америкасы модернизмінің алға басушысы. Француз поэзиясының ықпалы, өмірбаяны мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куба жазушысы (1863–1893)
Cuban writer (1863–1893)
Хосе Хулиан Геркулано дель Касал и де ла Ластра (7 қараша 1863 – 21 қазан 1893) – Кубаның Гавана қаласынан шыққан ақын. Ол өте жас кезінде жазушылық жолын бастады және кейіннен Латын Америкасындағы модернизмнің маңызды алдашысы ретінде танылды. Ол өзінің шығармаларына сол кездегі француз поэзиясының стильдерінен, сондай-ақ Рубен Дарио мен Модернизмнен шабытанды.
José Julián Herculano del Casal y de la Lastra (November 7, 1863 – October 21, 1893) was a poet from Havana, Cuba. He started his writing career at a young age and later in life was known as an important forebear of modernistic expression in Latin America. He took his influence from the French poetic styles of the day and later, Rubén Darío and Modernismo.
Ерте өмір
Касал Кубаның Гавана қаласында дүниеге келген. Джулиан дель Касалдың отбасы бай болмаса да, жайлы өмір сүрді. Оның анасы, кубалық Мария дель Кармен де ла Ластра и Оуэнс, Касал төрт жасқа толғанда 1868 жылы қайтыс болды. Оны испандық әкесі Джулиан дель Касал и Угареда тәрбиеледі, ол 1885 жылы Касал жиырма екі жасқа келгенде қайтыс болды. Касал католик отбасында дүниеге келді және екі айлық болғанда, 23 желтоқсанда Ла Санто Ангел Кустодио шіркеуінде Дон Хосе де ла Ластра мен Дона Матильда де ла Ластра и Оуэнс куәгерлік етіп, крещение рәсімінен өтті.
Casal was born in Havana, Cuba. The family of Julián del Casal was not wealthy, but they lived comfortably. His mother, a Cuban native named Maria del Carmen de la Lastra y Owens, died in 1868 when Casal was four years old. He was raised by his father, a Spaniard known as Julián del Casal y Ugareda, who died later in 1885 when Casal was twenty two years old. Casal was born into a Catholic family and was baptized on December 23 at two months old, in La iglesia del Santo Angel Custodio, by his godparents Don José de la Lastra and Doña Matilde de la Lastra y Owens.
Мансап
Төрт жасында Касал Артуро Морамен, орта мектептің түлегімен бірлесіп, жеке газет баспасын ашты. Газеттің атауы El Estudiante, periódico clandestino y manuscrito болды. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол ғылым, өнер және әдебиетке арналған апталық журналда өзінің алғашқы туындысын жариялады. Касал өлеңін "Эль Энсайо" деп атады, бұл кубалық баспасөзде жарық көрген ақынның тұңғыш жұмысы болды. Сол жылы ол El Ministerio de Hacienda (Қаржы министрлігі) кеңсесінде клерк болып жұмыс істей бастады. Оның жазушылық жолы 1885 жылы, сол кездегі модернизм қозғалысының құралы болған кубалық журнал "La Habana Elegante"-де туындыларын жариялай бастағанда өркендеді. 1888 жылы ол "El Figaro" газетімен де жұмыс істеді. Сол жылы ол Мадридке (Испания) сапарлады. 1889 жылы Касал туған елі Кубаға оралды, онда Galeria Literaria жиналыстарына көмектесе бастады. 1890 жылы ол өзінің алғашқы кітабын – "Hojas al Viento" атты туындысын жарыққа шығарды және "La Discusiónn" журналын шығаруға көмектесті. Келесі жылы ол "La Habana Literaria" журналымен жұмыс істей бастады. Оның екінші кітабы "Nieve" 1892 жылы жарық көрді; сол жылы ол Рубен Дариомен танысты, ал Дарио Касалға "El Clavicordio de la Abuela" арнады. 1893 жылы Касал Дариомен тығыз байланыста болды, оның ішінде Дарио туралы мақала жазып, өмірінің соңына қарай Дариоға хат жіберді.
At the early age of fourteen, Casal began his own newspaper press with a fellow high school alumna, Arturo Mora. They titled their newspaper El Estudiante, periódico clandestino y manuscrito. After he graduated high school, he published his first work in a science, arts and literature weekly journal. Casal titled the poem El Ensayo and it was the first publication from a poet to be seen in a Cuban press. In this same year, he also began working as a clerk at El Ministerio de Hacienda (The Treasury Department). His writing career began to pick up when in 1885, Casal began publishing works in La Habana Elegante, a Cuban magazine that acted as a medium for the Modernist movement of that time. In 1888, he began working with El Figaro as well. Later that year, he traveled to Madrid, Spain. In 1889 Casal returned to his homeland of Cuba where he started to assist with meetings with the Galeria Literaria. In 1890 he published his first book which he named Hojas al Viento and helped to edit La Discusiónn The following year he started working with La Habana Literaria. His second book Nieve was published in 1892; the same year he met Ruben Dario and when Dario dedicated El Clavicordio de la Abuela to Casal. In 1893 he had a lot of contact with Dario including an article he wrote about Dario and a letter that Casal sent to Dario towards the end of his life.
Негізгі жұмыстар
Касал өмірінде тек екі өлең жинағын жариялады: Hojas al viento және Nieve. Оның соңғы жинағы, Bustos y rimas, оның тірілігінде аяқталмады, бірақ ол 1893 жылы, оның қайтысынан кейін аз уақыт өткен соң, Касалдың досы Энрике Эрнандес Миярестің көмегімен жарық көрді. Бұл жинақ бұрынғы туындыларынан өзгеше, себебі онда проза да, поэзия да бар. Hojas al viento жинағында қырық тоғыз өлең бар және ол Касалдың ерте шығармашылық стилінің үлгісі саналады. Бұл жинақтағы өлеңдер көбінесе заманауи оқиғаларға сілтеме жасайтын, өзекті тақырыптарда жазылған. Олардың кейбіреулері тіпті «еліктеу» деп сипатталды және басқа авторлардың ықпалын көрсетеді. Бұл туынды замандастары тарапынан үміт сырғаған жас ақынның алғашқы жұмысы ретінде жақсы қабылданып, мақтауға ие болды. Касал кубалық мерзімді басылымдарда өлеңдерін жариялауын жалғастырды және 1892 жылы осы өлеңдердің көп бөлігін екінші жинағына, Nieve жинағына біріктірді. Жиын бес бөлімге бөлінген, ал өлеңдер тақырыптар бойынша жіктеледі. Бірінші бөлім, Bocetos antiguos, пұтқа табыну және иудео-христиандық ой-пікірлерден шабыттанған өлеңдерді қамтиды; екінші бөлім, Mi museo ideal, өте танымал, себебі ондағы өлеңдер Густав Мороның өнерінен шабыт алған, және Джулиан онымен үнемі хат алмасып тұрды. Үшінші бөлім, Cromos españoles, белгілі испандық көркем суреттердің жинағы. Төртінші бөлім, Marfiles viejos, өмірге қатысты оның қорқыныштары мен алаңдауларын көрсететін он алты сонеттен тұрады. Бесінші және соңғы бөлім, La gruta del ensueño деп аталады, жинақты он жеті түрлі өлеңмен толықтырады. Nieve жинағы сыншылар тарапынан белгілі бір деңгейде табысқа ие болды, бірақ Кубадағы замандастарының көпшілігі Джулиан дель Касалдың тақырыптары тым қараңғы және пессимистік деп есептеді.
Casal only published two poetry collections during his lifetime, Hojas al viento and Nieve. His last collection, Bustos y rimas was never completed while he was alive, however it appeared in 1893 shortly after his death with the help of Casal's friend, Enrique Hernández Miyares. It differs from his earlier works because it contains both prose and poetry. Hojas al viento includes forty nine poems and is considered an example of Casal's early writing style. The poems in this collection are topical in nature and often refer to contemporary events. A few of them were even characterized as "imitations" and show the influence of other writers. The work was well received by his contemporaries as an early offering by a poet with much promise. Casal continued to publish poems in various Cuban periodicals and in 1892 he compiled many of these pieces in his second collection, Nieve. Divided into five sections, the poems in this collection are categorized according to theme. The first section, Bocetos antiguos, includes poems inspired by pagan and Judeo Christian thought; the second section, Mi museo ideal, is famous because the poems contained in it were inspired by the art of Gustave Moreau, with whom Julián had an ongoing correspondence with. The third section, Cromos españoles, is a collection of well known Spanish word pictures. The fourth, Marfiles viejos, contains sixteen sonnets that all reflect his fears and concerns about life in general. The fifth and final section titled La gruta del ensueño, completes the collection with seventeen miscellaneous poems. Nieve was met with some critical success, although most contemporaries in Cuba felt that Julián del Casal's themes were too dark and pessimistic.
Кейінгі өмірі
Джулиан дель Касал 1893 жылғы қазанда қайтыс болғанға дейін өзінің туындыларын жариялауды жалғастырды. Сол жылдың басында ол Кубаның "La Habana Elegante" журналында өзінің әріптесі Рубен Дарио, модернизмнің белгілі атасы туралы мақала жазды. Касал соңғы кітабы "Бустос и Римас" жазуды да бастады. Өліміне дейін Касал Рубен Дариоға өлім туралы болжамдарымен бөлісетін хат жазды. Осыдан көп ұзамай, ол әріптесінің үйінде кешкі астан кейін әңгімелесіп отырғанда қан құйылып, денсаулығы нашарлады. Соның салдарынан қайтыс болып, отбасылық мазарға жерленді. Оның аяқталмаған "Бустос и Римас" кітабын әріптесі және досы Энрике Эрнандес Миярес аяқтады және Касал қайтыс болғаннан кейін жақын арада жарияланды.
Julián del Casal continued publishing works up until his death in October 1893. Earlier that year, he wrote an article about his colleague Rubén Darío, the famous father of Modernism, in the Cuban magazine La Habana Elegante. Casal also began writing his final book Bustos y Rimas. Before his death, Casal wrote a letter to Rubén Darío in which he talked about premonitions he was having about death. Not too long after this, Casal was at a colleague's home when he suffered a hemorrhage during conversation after dinner. He died due to this and was buried in his family pantheon. His final book, Bustos y Rimas was finished by his colleague and friend Enrique Hernández Miyares and published shortly after Casal's death.