Жаңа Англия қалаларының жергілікті басқару бірлігі

Кіріспе

Жаңа Англиядағы үкімет бірлігі, АҚШ

Қала – жергілікті басқарудың негізгі бірлігі және алты Жаңа Англия штатындағы мемлекеттік биліктің жергілікті бөлімі. АҚШ-тың көптеген штаттарында Жаңа Англия қаласына тікелей баламасы жоқ. Жаңа Англия қалалары штаттың бүкіл аумағын қамтиды, бұл басқа штаттардағы азаматтық округтерге ұқсас, бірақ олар толыққанды жұмыс істейтін муниципалдық корпорациялар болып табылады және басқа штаттардағы қалалар мен округтерге ұқсас өкілеттіктерге ие. Нью-Джерсидегі тең дәрежедегі қалашықтар, борон, қалалар және қалалар жүйесі Жаңа Англия жүйесіне ең жақын. Жаңа Англия қалаларын көбінесе қалалық жиналыс – сайлау құқығы бар қала тұрғындарының жиыны басқарады. Жаңа Англиядағы муниципалдық корпорациялардың басым көпшілігі қала моделіне негізделген; ондағы тығыз орналасқан елді мекендерге негізделген заңдық формалар сирек кездеседі, бірақ АҚШ-тың басқа аймақтарында кең таралған. Жаңа Англия штаттарындағы округтік басқару көбінесе нашар, ал кейбір штаттарда мүлдем жоқ. Мысалы, Коннектикут пен Род-Айленд штаттарында округтік басқару жоқ. Бұл екі штаттың да округтері тек географиялық бөлімшелер ретінде сақталған, олар мемлекеттік билікке ие емес, ал Массачусетс штаты қазірге дейін он төрт округтік басқарудың сегізін таратып жіберді. Округтер көбінесе Оңтүстік Жаңа Англия штаттарындағы штаттың сот жүйесі мен басқа мемлекеттік қызметтерге аралық шекара ретінде қызмет етеді, ал халық азырақ орналасқан Солтүстік Жаңа Англияның үш штатында қызметтер әртүрлі (бірақ көбінесе шектеулі).

Сипаттамалары

Қалалар әр штаттың шекарасындағы жердің көбісі қалаға немесе басқа корпоративтік муниципалитетке тиесілі етіп орналастырылған. Барлық жер муниципалдық корпорацияның аумағына қосылады, тек үш солтүстік Жаңа Англия штатының (негізінен солтүстікте) өте сирек қоныстанған аймақтарында ғана ерекшелік бар. Қалалар – муниципалдық корпорациялар, олардың өкілеттіктері муниципалдық корпорациялық жарғы, штат заңдары және штат конституциясымен анықталады. Іс жүзінде, Жаңа Англия қалаларының көпшілігі өз істерін басқаруда айтарлықтай тәуелсіздікке ие. Жаңа Англияның көп бөлігінде олардың өкілеттіктеріне қатысты заңдар тарихи түрде кеңінен түсіндірілді, сондықтан осы штаттардағы қалалар көптеген басқа АҚШ штаттарындағы қалалар мен муниципалитеттерге берілген өкілеттіктерге ие. Нью-Гэмпшир және Вермонт штаттары Диллон қағидасын ұстанады, ол жергілікті билік органдарының штаттың құрамында пайда болғанын көрсетеді. Дәстүрлі түрде қаланың заң шығару органы – ашық қалалық жиналыс, ол тікелей демократиялық басқару нысаны болып табылады, ал атқарушы билікке ие болған қазынашылар кеңесі бар. Швейцарияның бірнеше кантондары Ландсгемейндемен бірге Жаңа Англиядағы шағын қалалық жиналыстар сияқты демократиялық болып табылады. Қалада әдетте қаламен бірдей атаумен салынған халық қоныстану орыны ("қала орталығы") болады. Қалалардың ішінде әртүрлі атаулары бар қосымша қоныс орындары жиі кездеседі, сонымен қатар қалалық және ауылдық аумақтардың қосымша үйлесімді араласуы бар. АҚШ халық санағы бюросы осы халық орталықтарының көптерін (бірақ барлығын емес) халық санағымен белгіленген аудандар (CDP) деп белгілейді, оларды халық санағы бюросы жеке аталатын халық орталығы үшін немесе қала ішіндегі халықтың кездейсоқ анықталған шоғырлануы үшін пайдалана алады. Әр қала арасында қала құрамына кірмейтін аумақ жоқ; бір қаладан шығу – басқа қалаға немесе басқа муниципалитетке кіруді білдіреді. Жаңа Англияның көп бөлігінде қалалардың пішіні мен мөлшері біркелкі емес және торлы жүйеде орналастырылмаған. Қала орталығында көбінесе қалалық алаң немесе қалалық жасыл желек болады, ол бүгінде көбінесе шағын саябақ ретінде қолданылады. Жаңа Англияның барлық тұрғындары дерлік муниципалдық корпорация шегінде тұрады. Тұрғындар жергілікті қызметтердің көп бөлігін муниципалдық деңгейде алады, ал округтік үкімет оңтүстік үш штаттың ешқайсысында қызмет көрсетпейді, ал солтүстік үш штаттың қызметтері шектеулі. Муниципалдық және округтік деңгейде көрсетілетін қызметтердің деңгейі штаттар арасында әртүрлі болуы мүмкін, бірақ әдетте АҚШ-тың қалған бөлігінде округтік деңгейдегі үкіметпен айналысатын көптеген функциялар Жаңа Англияда қалалық деңгейдегі үкіметпен айналысады. Коннектикут, Род-Айленд және Массачусетс штаттарының көп бөлігінде округтік үкімет толығымен жойылған, ал округтер тек сот жүйесі үшін шекаралық сызықтар ретінде қызмет етеді. Басқа аудандарда кейбір округтер сот және басқа да шектеулі әкімшілік қызметтер көрсетеді. Көп жағдайда Нью-Англиядағы көшелер мен жолдардағы үй нөмірлері қала немесе қала шекарасын кезіп өткеннен кейін нөлге қайта орналасады. Тұрғындар әдетте азаматтық сәйкестік мақсатында өз қалаларымен байланысты, қаланы тұтастай алғанда, біртұтас, үйлесімді қауымдастық ретінде қарастырады. Кейбір жағдайларда тұрғындар қаланың өзінен гөрі ауылдармен немесе қаланың бөліктерімен күштірек байланысты болуы мүмкін, әсіресе Род-Айлендте, бірақ бұл ереже емес, ерекшелік. Жаңа Англияның алты штатындағы муниципалитеттердің 90% -нан астамы қалалар ретінде анықталған. Басқа муниципалитеттердің түрлері де, әдетте, қала тұжырымдамасына негізделген, әсіресе қалалар. Жаңа Англия қалаларының көпшілігі қалалық үкімет нысанын қабылдады, кеңес және мэр немесе менеджер бар. Компактты халық қоныстану орындары тұжырымдамасына негізделген муниципалдық құрылымдар, мысалы, Вермонт ауылы немесе Коннектикут ауданы сияқты, сирек кездеседі. Жаңа Англияда мұндай нысандар бар жерлерде олар бас қаланың бөлігі болып қала береді және дербес муниципалитеттің барлық корпоративтік өкілеттіктері мен билігіне ие емес.

Towns are laid out so that nearly all land within the boundaries of each state is allocated to a town or other corporate municipality. All land is incorporated into the bounds of a municipal corporation's territory, except in some very sparsely populated areas of the three northern New England states (primarily in the north). Towns are municipal corporations, with their powers defined by a combination of municipal corporate charter, state statutes, and the state constitution. In practice, most New England towns have significant autonomy in managing their own affairs. In most of New England, the laws regarding their authority have historically been very broadly construed, and towns in these states have nearly all of the powers that cities and towns with home rule typically have in most other U. S. states. New Hampshire and Vermont follow Dillon's Rule, which holds that local governments are largely creatures of the state. Traditionally, a town's legislative body is the open town meeting, which is a form of direct democratic rule, with a board of selectmen possessing executive authority. Only several Swiss cantons with Landsgemeinde remain as democratic as the small New England town meetings. A town almost always contains a built up populated place (the "town center") with the same name as the town. Additional built up places with different names are often found within towns, along with a mixture of additional urban and rural territory. Many (though not all) of these population centers have been designated by the U. S. Census Bureau as census designated places (CDP), which can be used by the Census Bureau for a separately named population center, or for an arbitrarily defined concentration of population within a town. There is no territory that is not part of a town between each town; leaving one town means entering another town or other municipality. In most parts of New England, towns are irregular in shape and size and are not laid out on a grid. The town center often contains a town common or town green, often used today as a small park. Virtually all residents of New England live within the boundaries of a municipal corporation. Residents receive most local services at the municipal level, and county government tends to provide no services in the southern three states, and limited services in the northern three states. Differences among states do exist in the level of services provided at the municipal and county level, but generally most functions normally handled by county level government in the rest of the United States are handled by town level government in New England. In Connecticut, Rhode Island, and most of Massachusetts, county government has been completely abolished, and counties serve merely as dividing lines for the judicial system. In other areas, some counties provide judicial and other limited administrative services. In many cases, the house numbers on streets and roads in New England reset to zero upon crossing a town or city line. Residents usually identify with their town for purposes of civic identity, thinking of the town in its entirety as a single, coherent community. There are some cases where residents identify more strongly with villages or sections of a town than with the town itself, particularly in Rhode Island, but this is the exception, not the rule. More than 90% of the municipalities in the six New England states are identified as towns. Other forms of municipalities that exist are generally based on the town concept, as well—most notably cities. Most New England cities have adopted a city form of government, with a council and a mayor or manager. Municipal entities based on the concept of a compact populated place are uncommon, such as a Vermont village or Connecticut borough. In areas of New England where such forms do exist, they remain part of the parent town and do not have all of the corporate powers and authority of an independent municipality.

Тарихи дамуы

Қалалардың тарихы ең алғашқы ағылшын отарлаушыларының кезіне, олардың Жаңа Англияда басымдығына дейін жетеді және бұл аймақтағы округтердің құрылуына дейінгі кезеңді қамтиды. Аймақтар 17, 18 және 19 ғасырлар бойы қалалар ретінде ұйымдастырылды. Қала шекаралары әдетте дұрыс геометриялық торға сәйкес келмей, жергілікті қоныстану мен көлік жолдарының сипаттамасын көрсететін, сондай-ақ табиғи ерекшеліктерге тәуелді болды. Ерте отарлық дәуірде қалалардың танылуы өте бейресми болды және көбінесе жергілікті шіркеулердің бөлінуімен байланысты. 1700 жылға қарай отарлық үкіметтер жаңа қалаларды ресми түрде құруға белсенді түрде қатысты. Қалалардың басқаруы көбінесе қалалық жиналыстар арқылы жүзеге асырылды, және бүгінгі күні де көптеген қалаларда осы жүйе сақталған. Бастапқыда қалалар Жаңа Англиядағы жалғыз біртұтас муниципалитет түрі болды. Қалалық басқару формасы кейінірек енгізілді. Мысалы, Бостон қаласы өзінің алғашқы екі ғасырында қала ретінде танылды. 18 ғасырдың соңына қарай Коннектикут және Род-Айленд штаттарының барлық аумақтары қалаларға бөлінді, ал Массачусетс штаты 19 ғасырдың басында дерлік толығымен қалалармен қамтылды. 1850 жылға қарай Жаңа Англия штаттарының арасында әлі де үлкен аумақтары инкорпорацияланбаған тек Мэн штаты ғана болды; 19 ғасырдың соңына қарай Мэн штабындағы қоныстандыруға жарамды жерлердің көп бөлігі қалаларға біріктірілді. Вермонт және Нью-Гэмпшир штаттарындағы ерте қалалардың ұйымдастырылуы басқа Жаңа Англия штаттарынан сәл өзгеше болды. Бұл аймақтарда қалалар көбінесе белгілі бір аумаққа қоныс аудармай тұрып-ақ "құрылды". Бұл 18 ғасырдың ортасынан соңына дейін кең таралған құбылыс болды, бірақ осы кезеңге дейін құрылған және Нью-Гэмпширдің оңтүстік-шығысындағы Эксетер сияқты бұл процеске қатыспаған қалалар да болды. Қалалық басқаруды ресми түрде ұйымдастыру үшін қалада жеткілікті тұрғындар болған кезде, қосымша шаралар қабылдаудың қажеті болмады. Бұл тәжірибе осы аймақтағы қалалардың инкорпорацияланған күндерінің арасында қарама-қайшылықтарға әкелуі мүмкін. Анықтамалық көздерде көрсетілген күндер кейде қала құрылған күнді көрсетеді, бұл қала қоныстанғанға дейін көп бұрын болған болуы мүмкін, ал қалалық басқару белсенді жұмыс істеген күн емес. Жаңа Англияның басқа бөліктерінде кейбір "болашақ қалалар" осы принциптер бойынша жоспарланды, бірақ мұндай аудандар қалалық басқаруды ұйымдастыруға жеткілікті қоныстанғанға дейін ресми түрде қалалар ретінде тіркелмейтін. Солтүстік штаттардағы әдеттегі қалалар шаршы пішіндес болды. Әрқайсысы 36 бөлімнен тұрды, әр бөлімі 1 миль (2 км) шаршы немесе бір бөлімі мемлекеттік мектептерді қаржыландыруға арналды. Бұл принцип 1785-87 жылдары Континенталдық Конгресс Огайо штатын жоспарлаған кезде қолданылды. Көптеген ерте қалалар өте кең аумақтарды қамтыды. Аймақтар қоныстанғаннан кейін, кейде жаңа қалалар бастапқы қалалардан бөлініп құрылды. Бұл 18 және 19 ғасырдың басында жиі кездесетін құбылыс болды. Халық тығыз қоныстанған аудандар көбінесе бірнеше рет бөлінді. Нәтижесінде, қалалар мен қалалар қалаланған аймақтарда ауылдық аймақтағы орташа қалаға қарағанда жер көлемі жағынан кішірек болады. Жаңа қалалардың құрылуы 19 ғасырдың соңында және 20 ғасырдың басында баяулады. Соңғы мысалдардың бірі - 1962 жылы Нью-Гэмпшир штатындағы Шугар-Хилл қаласының Лиссабон қаласынан бөлінуі. Соңғы елу жылда Жаңа Англияның ешбір жерінде мұндай жағдай орын алмады; кез келген шекаралық өзгерістер өте сирек кездеседі.

Towns date back to the time of the earliest English colonial settlement, which predominated in New England, and they pre date the development of counties in the region. Areas were organized as towns as they were settled, throughout the 17th, 18th, and 19th centuries. Town boundaries were not usually laid out on any kind of regular grid, but were drawn to reflect local settlement and transportation patterns, often affected by natural features. In early colonial times, recognition of towns was very informal, generally connected to local church divisions. By 1700, colonial governments had become more involved in the official establishment of new towns. Towns were typically governed by a town meeting form of government, as many still are today. Towns originally were the only form of incorporated municipality in New England. The city form of government was not introduced until much later. Boston, for instance, was a town for the first two centuries of its existence. The entire land areas of Connecticut and Rhode Island had been divided into towns by the late 18th century, and Massachusetts was almost completely covered early in the 19th century. By 1850, the only New England state that still had large unincorporated areas was Maine; by the end of the 19th century, most areas in Maine that could realistically be settled had been organized into towns. Early town organization in Vermont and much of New Hampshire proceeded in a somewhat different manner from that of the other New England states. In these areas, towns were often "chartered" long before any settlers moved into a particular area. This was very common in the mid to late 18th century—although there were towns which predated that period and were not part of this process in southeastern New Hampshire, such as Exeter. Once there were enough residents in a town to formally organize a town government, no further action was necessary to incorporate. This practice can lead to inconsistencies in the dates of incorporation for towns in this region. Dates given in reference sources sometimes reflect the date when the town was chartered, which may have been long before it was settled, and not the date when its town government became active. In other parts of New England, some "future towns" were laid out along these lines, but such areas would not be formally incorporated as towns until they were sufficiently settled to organize a town government. A typical town in the northern three states was laid out in a square. Each contained 36 sections, 1 mile (2 km) squares or One section was reserved for the support of public schools. This was copied when the Continental Congress laid out Ohio in 1785–87. Many early towns covered very large amounts of land. Once areas had become settled, new towns were sometimes formed by breaking areas away from the original existing towns. This was an especially common practice during the 18th and early 19th centuries. More heavily populated areas were often subdivided on multiple occasions. As a result, towns and cities in urbanized areas are often smaller in terms of land area than an average town in a rural area. Formation of new towns in this manner slowed in the later part of the 19th century and early part of the 20th century, however. One late instance was the separation of Sugar Hill, New Hampshire, from the town of Lisbon in 1962. It has not taken place anywhere in New England in the last fifty years; boundary changes of any type are fairly rare.

Жаңа Англиядағы муниципалитеттердің басқа түрлері

Қалалар Жаңа Англия муниципалитет жүйесінің негізгі құрылыс бөлігі болып табылады, бірақ муниципалитеттердің басқа да бірнеше түрлері де бар. Жаңа Англияның әр штатында қалалар кездеседі. Сонымен қатар, Мэн штатында плантация деп аталатын ерекше бірлік түрі бар. Қалалық деңгейден төмен Коннектикут штатында құрамына енген округтер, ал Вермонт штатында құрамына енген ауылдар бар.

Қалалар

Қалалардан басқа, Жаңа Англияның әрбір штатында қалалар бар. Дегенмен, штат заңнамасы бойынша қалалар мен қалалар бірдей қарастырылады, ерекшелік тек басқару нысанында ғана. Көптеген қалалар бұрынғы қалалар, халық саны артып, қалалық жиналыс форматында жұмыс істей алмай, қалалық басқару нысанына көшкен. Қаланың заң шығару органы – сайланған өкілдерден тұратын кеңес, әдетте қалалық кеңес, қалалық жиналыс немесе альдермендер кеңесі деп аталады. Қалалық басқаруды әдетте қала әкімі (немесе қала басқарушысы) жүзеге асырады. Күнделікті сөйлеуде адамдар екі типтегі елді мекендерді де "қала" деп атайды, араларында ешқандай айырмашылық жасамайды. Коннектикут штатындағы біріктірілген округтер мен Вермонт штатындағы біріктірілген ауылдардың болуы осы штаттардағы қалалардың дамуына әсер етті. Коннектикут штатында қалалардың тарихи дамуы басқа Жаңа Англия штаттарынан ерекше болды, және қазіргі уақытта қалалар мен қалалар арасындағы қарым-қатынас та басқаша. Коннектикут штатында қалалар қалаларды жапқан сияқты, қалалар да солай. Мысалы, Хартфордты қала деп есептегенмен, ол Хартфорд қаласымен біріктірілген және ортақ үкіметтік құрылымға ие, қаланың өкілеттіктері мен жауапкершіліктерін Хартфорд қаласы атқарады. Теориялық тұрғыдан алғанда, Коннектикут штатындағы қалалар мен округтер бір-бірімен келісімдіксіз (бір үкімет) және келісімдікпен (бірдей аумақты қамту) болуы мүмкін. Сондай-ақ, округ немесе қала бірнеше қаланы қамтуы мүмкін. Бірақ іс жүзінде Коннектикут штатындағы көптеген қалалар Жаңа Англиядағы басқа қалалардан ешқандай айырмашылық жасамайды. Бұл тақырып бойынша толық ақпаратты төмендегі округтер мен ауылдар бөлімінен қараңыз. Жаңа Англияда қалалар қалалардан әлдеқайда аз, бірақ қалалар тығыз салынған аймақтарда жиі кездеседі, ал аймақтағы ең ірі муниципалитеттердің көпшілігі қала мәртебесіне ие. Жаңа Англиядағы барлық біріктірілген муниципалитеттердің шамамен 5% ғана қалалар құрайды. Қалалар үш оңтүстік Жаңа Англия штатында көбірек кездеседі, олар солтүстік штаттарға қарағанда тығыз қоныстанған. Ерте колониялық дәуірде Жаңа Англиядағы барлық біріктірілген муниципалитеттер қалалар болды, қалалар болған жоқ. Мысалы, Массачусетс штатының Спрингфилд қаласы 1636 жылдан бері "плантация" ретінде (колониялық Массачусетс штатында бұл термин қаламен синоним болды) құрылған, бірақ Спрингфилд қаласы тек 1852 жылы құрылды. Жаңа Англиядағы ең көне қалалар 18 ғасырдың соңғы онжылдықтарына жатады (мысалы, Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласы 1784 жылы қала мәртебесін алды). Жаңа Англияда қалалар 19 ғасырдың басына дейін кеңінен таралған жоқ. Нью-Гэмпшир штаты 1840 жылдарға дейін қалаға ие болған жоқ, ал Вермонт штаты 1860 жылдарға дейін тек бір қалаға ие болды. Тіпті Массачусетс штаты, тарихи тұрғыдан Жаңа Англияның ең халқы көп штаты, 1822 жылға дейін қалаға ие болған жоқ, содан кейін штат заң шығарушы органы Бостонға қала мәртебесін берді. Жаңа Англияның көп бөлігінде халық саны қала немесе қалашықты анықтайтын фактор емес, және жақын маңдағы қалалардан халқы көп қалалардың көптеген мысалдары бар. Массачусетс штаты – бұл аймақтағы бұл ережеден ерекшелік жасайтын бірнеше штаттардың бірі; Массачусетс штатының конституциясы қалалық жиналыс форматынан қалалық форматқа өту үшін кемінде 10 000 халқы болуын талап етеді. Дегенмен, қала мәртебесі үшін нақты халық санының шегі болмаса да, қала болудың практикалық шегі Жаңа Англияның үш оңтүстік штатында солтүстік штаттарға қарағанда жоғары болып көрінеді. Массачусетс, Коннектикут және Род-Айленд штаттарындағы барлық қалаларда кемінде 10 000 адам тұрады, ал көптеген қалаларда кемінде 20 000 адам тұрады. Мэн, Нью-Гэмпшир және Вермонт штаттарында 10 000-нан аз халқы бар бірнеше қала бар, ал бес қалада (Мэнда үш және Вермонтта екі) 5 000-нан аз халқы бар. Уақыт өте келе қала мен қала арасындағы кейбір айырмашылықтар бүктелген. ХХ ғасырдың басынан бастап қалаларға қалалық жиналыс басқару формасын әртүрлі жолдармен өзгертуге рұқсат берілді (мысалы, өкілдік қалалық жиналыс, қала басқарушысын қосу). Соңғы онжылдықтарда кейбір қалалар өздерін қала деп атағанмен, тиімді түрде қалалық басқару формаларын қабылдады. Нақты мәселе ретінде, өзін қала деп атаған муниципалитет пен өзін қала деп атаған муниципалитет бірдей үкіметтік құрылымға ие болуы мүмкін. Қалалық басқарудағы осы өзгерістерге байланысты қала мәртебесін қабылдауға құлшыныс азайды, және ХХ ғасырдың басынан бері аз ғана қалалар ресми түрде осы мәртебені алды. Массачусетс штатында 13 муниципалитет (Агавам, Амесбери, Барнстейбл, Брэйнтри, Истхэмптон, Франклин, Гринфилд, Палмер, Рэндолф, Саутбридж, Уотертаун, Уэст-Спрингфилд және Веймут) өздерінің үкіметтік харталарында қалалық кеңес немесе кеңес басқарушысы формаларын қабылдады және осылайша заңды түрде қалалар саналады, бірақ олар әлі де өздерін "қалалар" деп атайды. Олар кейде заңнамалық және басқа құқықтық құжаттарда "Қала ретінде белгілі " қаласы" деп аталады. Гринфилд қаласы 2017 жылдың желтоқсанында "қала" деген белгіні алып тастады, оны кейбір адамдар "ұятты" деп атады, ал заң шығарушылар бұл құжаттарды толтыруды қиындатады деді. Күнделікті сөйлеуде елді мекенді "қала" немесе "қала" деп атау оның қазіргі көлеміне, қазіргі көлеміне немесе тарихи көлеміне және беделіне байланысты болуы мүмкін.

In addition to towns, every New England state has incorporated cities. However, cities are treated in the same manner as towns under state law, differing from towns only in their form of government. Most cities are former towns that changed to a city form of government because they grew too large to have a town meeting as its legislative body; instead, a city's legislative body is an elected representative body, typically called the city council or town council or board of aldermen. City governments are typically administered by a mayor (and/or city manager). In common speech, people often generically refer to communities of either type as "towns", drawing no distinction between the two. The presence of incorporated boroughs in Connecticut and incorporated villages in Vermont has influenced the evolution of cities in those states. In Connecticut in particular, the historical development of cities was quite different from in the other New England states, and at least technically, the relationship between towns and cities is today different from elsewhere in New England. Just as boroughs in Connecticut overlay towns, so do cities; for example, while Hartford is commonly thought of as a city, it is coextensive and consolidated with the Town of Hartford; governed by a single governmental entity with the powers and responsibilities of the Town being carried out by the entity referred to as the City of Hartford. In legal theory though not in current practice Connecticut cities and boroughs could be coextensive (covering the same geography as the town) without being consolidated (a single government); also a borough or city can span more than one town. In practice, though, most cities in Connecticut today do not function any differently from their counterparts elsewhere in New England. See the section below on boroughs and villages for more background on this topic. There are far fewer cities in New England than there are towns, although cities are more common in heavily built up areas, and most of the largest municipalities in the region are titled as cities. Across New England as a whole, only about 5% of all incorporated municipalities are cities. Cities are more common in the three southern New England states, which are much more densely populated, than they are in the three northern New England states. In early colonial times, all incorporated municipalities in New England were towns; there were no cities. Springfield, Massachusetts, for instance, was settled as a "plantation" (in colonial Massachusetts, the term was synonymous with town) as early as 1636, but the city of Springfield was not established until 1852. The oldest cities in New England date to the last few decades of the 18th century, (e. g. New Haven, Connecticut, was chartered as a city in 1784). In New England, cities were not widespread until well into the 19th century. New Hampshire did not have any cities until the 1840s, and for many years prior to the 1860s Vermont had just one city. Even Massachusetts, historically New England's most populous state, did not have any cities until 1822, when Boston was granted a city form of government by the state legislature. In most of New England, population is not a determining factor for what makes a city or town, and there are many examples of towns with larger populations than nearby cities. Massachusetts is one of the few states in the region that is an exception to this rule; the Massachusetts Constitution requires a town to have a population of at least 10,000 people before it can switch its government from a town meeting form to a city form. Nevertheless, even without a hard and fast population limit for city status, the practical threshold to become a city seems to be higher in the three southern New England states than in the three northern New England states. In Massachusetts, Connecticut and Rhode Island, almost every city has at least 10,000 people, and all but a few have at least 20,000. In Maine, New Hampshire and Vermont, however, there are a number of cities with fewer than 10,000 people, and there are five (three in Maine and two in Vermont) with fewer than 5,000. Over time, some of the distinctions between a town and a city have become blurred. Since the early 20th century, towns have been allowed to modify the town meeting form of government in various ways (e. g., representative town meeting, adding a town manager). In recent decades, some towns have adopted what effectively amount to city forms of government, although they still refer to themselves as towns. As a practical matter, one municipality that calls itself a town and another that calls itself a city may have exactly the same governmental structure. With these changes in town government, a reluctance to adopt the title of city seems to have developed, and few towns have officially done so since the early 20th century. In Massachusetts, 13 municipalities (Agawam, Amesbury, Barnstable, Braintree, Easthampton, Franklin, Greenfield, Palmer, Randolph, Southbridge, Watertown, West Springfield and Weymouth) have adopted Mayor Council or Council Manager forms of government in their home rule charters, and are therefore considered to be legally cities, but nevertheless continue to call themselves "towns". They are sometimes referred to in legislation and other legal documents as "the city known as the Town of " Greenfield, in December 2017, dropped the "town" designation, which some called "embarrassing" and which legislators said made paperwork more difficult. Common parlance labeling a community a "city" or a "town" may have more to do with its current size, whether its current size or its historical size and reputation.

Егіс алқаптары

Қалалар мен қалалардан басқа, Мэнде тағы бір муниципалитет түрі бар – плантация, ол басқа Жаңа Англия штаттарында кездеспейді. Плантация – бұл, әдетте, толыққанды қалалық басқару мен қызметтерін ұйымдастыруға жеткіліксіз халқы бар қала сияқты қауымдастық. Плантациялар округ деңгейінде ұйымдастырылады және көбінесе сирек қоныстанған аймақтарда орналасқан. Қала мен плантация арасында нақты халық санының шегі жоқ, бірақ қазіргі уақытта ешбір плантацияда 300-ден астам тұрғын жоқ. Плантациялар «ұйымдастырылған», бірақ «қосылған» емес деп есептеледі. Барлық округтарда олар кездеспейді; кейбір оңтүстік округтардағы барлық аумақ қала немесе қаламен қамтылған. Колониялық дәуірде Массачусетс штаты да қалаға дейінгі даму кезеңіндегі қауымдастықтарды белгілеу үшін «плантация» терминін қолданған (Мэн штаты бұл терминді бастапқыда Массачусетстен алған, себебі Мэн 1820 жылға дейін Массачусетстің бір бөлігі болған, ол Миссури келісімі арқылы штатқа айналды). Массачусетс штатында плантация термині 18 ғасырдан бері көп қолданылмады. Бұрын Массачусетс штатында да осы мақсатқа сай «аудандар» болған. Олар қосылған деп есептелген, бірақ қалалардың толық құқықтарынан айырылған. 1775 жылдың 23 тамызында, Революциялық соғыста көбірек өкілдік құру үшін Массачусетс штатындағы 36 қала мен Мэн штатындағы 6 қала қосылып, аудан түсінігін жойды. Мэн және Род-Айленд штаттары да аудан тұжырымын шектеулі түрде қолданған. Аудантар 19 ғасырдың бірінші жартысынан бері кеңінен таралмаған, және Жаңа Англияда бір ғасырдан астам уақыттан бері ешқандай аудан болған жоқ. Мэн – қазіргі уақытта қалалық басқаруды қолдауға жеткіліксіз халқы бар аумақтың үлкен бөлігіне ие жалғыз Жаңа Англия штаты, сондықтан плантация типіндегі муниципалитетке мұқтаждығы бар жалғыз Жаңа Англия штаты. Нью-Гэмпширдегі тарихи мысал үшін Төртінші плантацияны қараңыз.

Қалалық округтер мен ауылдар

Жаңа Англияның көп бөлігінде компактты елді мекендерге негізделген муниципалдық құрылымдар қалыптаспаған. Бұл азаматтық қалашықтары бар штаттардан өзгеше, онда әдетте қалашықтарды кесіп өтетін немесе жабатын ауылдар мен қалашықтардың кең желісі болады. Жаңа Англия штаттарының екеуінде осы типтегі жалпы мақсаттағы муниципалитеттер бар, бірақ шектеулі көлемде. Коннектикут штатында округтер, ал Вермонт штатында ауылдар бар. Мұндай аудандар өздерінің бас қалаларының құрамында қала береді, бірақ өз шекараларында муниципалдық қызметтерді атқаруға қатысты белгілі бір жауапкершілікті өз мойнына алады. Екі штаттың да оларды қалалардан кем маңызды деп санайды және институттар ретінде олардың ыдырап бара жатқаны байқалады. Соңғы онжылдықтарда көптеген округтер мен ауылдар толық қалалық басқаруға қайта оралып, таратылды. "Ауыл" термині Жаңа Англияда қала немесе қала ішіндегі ерекше, салынған жерді сипаттау үшін қолданылады. Бұл қала орталығы болуы мүмкін, ол қала немесе қаламен бірдей аталады (әр қалада дерлік мұндай орын бар), немесе қала атына байланысты немесе мүлдем басқа атау болуы мүмкін. Мысалы, Массачусетс штатының Барнстабл қаласына Барнстабл ауылы, Батыс Барнстабл, Центервилл, Марстонс Миллс, Остервилл, Котуит және Хайаннис ауылдары кіреді. Вермонттағы біріктірілген ауылдарды қоспағанда, бұл "ауылдар" біріктірілген муниципалитеттер емес және оларды солай түсінуге болмайды. Қалалар кейде мұндай аудандарға белгілі бір дәрежеде мойынсұну көрсетеді, мысалы, оларды "ауылдар" деп көрсететін жол белгілерін орнатады. Бұл бейресми "ауылдар" кейде өрт немесе су аудандары сияқты арнайы мақсаттағы аудандарға сәйкес келеді, олар жеке құрылған квазимуниципалдық ұйымдар болып табылады және қаланың бір бөлігінде белгілі бір қызметтерді ұсынады, мысалы, Барнстаблдегі жеті ауыл өрт, су, кәріз және бастауыш білім беру үшін аудандарға сәйкес келеді. (Мейн және Нью-Гэмпшир штаттарында "ауыл корпорациясы" термині арнайы мақсаттағы ауданның бір түрі үшін қолданылады.) Көптеген ауылдарды АҚШ пошта қызметі (кейбір ауылдарда өз пошта бөлімшелері бар, олардың атаулары пошта мекенжайларында қолданылады) немесе АҚШ халық санағы бюросы (кейбір ауылдарды халық санағына белгіленген жерлер ретінде таниды және олар үшін халық санағы деректерін жинақтайды) мойындайды. Ричмонд, Род-Айленд сияқты, бұрынғысының мысалы болған қалаларда өз пошта бөлімшесі жоқ, бірақ пошта мекенжайы ретінде қаладағы ауылдарды немесе жақын жердегі қалалардағы ауылдарды пайдаланады. Бұл мұндай қалаларда қаламен байланыстың әлсіреуіне және тұрғындардың өмір сүретін ауылмен күшті байланысқа ие болуына әкеледі. Алайда, ауылдар мен халық санағына белгіленген жерлер қаладан бөлек жалпы мақсаттағы муниципалитеттер ретінде қарастырылмайды (егер олар тіпті заңды мәртебеге ие болса) және жергілікті тұрғындар оларды орналасқан қаланың маңызды емес бөлігі ретінде қарастырады. Коннектикут округінің немесе Вермонт ауылының қалаға айналуы мүмкін. Коннектикут штатында қалалар қалалар сияқты қалаларды жабады, және қала сияқты, қала қаланың бір бөлігін ғана қамтуы мүмкін, қаламен толық сәйкес келмейді. Бұл қазір сирек кездеседі - бір-екі мысал ғана қалды - бірақ бұрын жиі кездесетін. Тарихи тұрғысынан кем дегенде бір округ бірнеше қаланы қамтыды: Даниэльсонвилл округі бастапқыда Киллингли мен Бруклиннің бөліктеріне орналастырылған, бірақ Бруклин бөлігі өрт сөндіру округі ретінде қайта ұйымдастырылуын өтінді, ал Киллингли бөлігі Бас Ассамблеямен Даниэльсон деп аталды. Коннектикут штатында қазіргі уақытта қаланың немесе округтің бірнеше қаланың аумағын жабуына ешқандай заңдық шектеулер жоқ, егер ол негізделген қалалардың бірімен біріктірілмесе. Қалалар Коннектикут штатында басқа Жаңа Англия штаттарына қарағанда ертерек пайда болды және бастапқыда округ тұжырымдамасына негізделген. Бір кезде барлық қалалар толық емес еді; қалаларды өз қалаларымен толық сәйкес ету практикасы басқа Жаңа Англия штаттарында пайда болған қала тұжырымдамасын еліктеуге арналған кейінірек бейімделу болды. Уақыт өте келе көптеген толық емес қалалар өздерінің бас қалаларымен толық сәйкес болу үшін кеңейді. Округтердегідей, көптеген адамдар да таратылып, толық қалалық басқаруға ие болды. Бұл екі үрдіс толық емес қалаларды соңғы уақытта өте сирек кездесетін етті; қазіргі уақытта біріктірілген жалғыз қала - Коннектикут штатының Барнстабл қаласының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан Гротон қаласы. Вермонт штатында ауыл қалаға айналса, ол бас қаласын жабуын тоқтатпайды, бірақ одан бөлініп, толыққанды жеке муниципалитетке айналады. Бүгінгі күні Вермонттағы көптеген қалалар бұрынғы қалалар емес, бұрынғы ауылдар болып табылады және жер ауданы тұрғысынан әдеттегі қаладан әлдеқайда кішіді. Жоғарыда аталған процестердің нәтижесінде жанындағы қалалар мен қалалардың бірдей атауы бар бірнеше жағдайлар туды. Барлық жағдайларда қала бастапқыда қаланың "орталық бөлігі" болған, бірақ кейін қала ретінде тіркеліп, жеке муниципалитетке айналды.

Most areas of New England never developed municipal forms based on the compact populated place concept. This contrasts with states with civil townships, which typically have extensive networks of villages or boroughs that carve out or overlay the townships. Two of the New England states do have general purpose municipalities of this type, however, to at least a limited extent. Connecticut has incorporated boroughs, and Vermont has incorporated villages. Such areas remain a part of their parent town, but assume some responsibilities for municipal services within their boundaries. In both states, they are typically regarded as less important than towns, and both seem to be in decline as institutions. In recent decades, many boroughs and villages have disincorporated, reverting to full town control. The term "village" is sometimes used in New England to describe a distinct, built up place within a town or city. This may be a town center, which bears the same name as the town or city (almost every town has such a place), or a name related to that of the town, or a completely unrelated name. The town of Barnstable, Massachusetts, for example, includes the villages of Barnstable Village, West Barnstable, Centerville, Marstons Mills, Osterville, Cotuit, and Hyannis. Except for the incorporated villages in Vermont, these "villages" are not incorporated municipalities and should not be understood as such. Towns do sometimes grant a certain measure of recognition to such areas, using highway signs that identify them as "villages", for example. These informal "villages" also sometimes correspond to underlying special purpose districts such as fire or water districts, which are separately incorporated quasi municipal entities that provide specific services within a part of a town — within Barnstable, the seven villages correspond to districts for fire, water, sewer and elementary schooling, for instance. (In Maine and New Hampshire, the term "village corporation" is used for a type of special purpose district.) Many villages also are recognized as places by the United States Postal Service (some villages have their own post offices, with their names used in mailing addresses) or the United States Census Bureau (which recognizes some villages as census designated places and tabulates census data for them). Towns with an example of the former, such as Richmond, Rhode Island, do not have a post office themselves, but instead use villages in town or villages in nearby towns as a mailing address. This leads to a weaker town identification in such towns, with residents more strongly identifying with the village they live in. However, villages or CDPs have no existence as general purpose municipalities separate from the town (if they even have any legal existence at all), and are usually regarded by local residents as a part of the town in which they are located, less important than the whole. It is possible for a Connecticut borough or Vermont village to become a city. In Connecticut, cities overlay towns just as boroughs do, and, just like a borough, a city can cover only a portion of a town rather than being coextensive with the town. This is rare today—only one or two examples remain—but it was more common in the past. At least one borough historically spanned more than one town: the borough of Danielsonville originally laid over parts of Killingly and Brooklyn, until the Brooklyn portion petitioned to be reorganized as a fire district and concurrently the Killingly portion was renamed Danielson by the General Assembly. There are no legal restrictions in Connecticut that would prevent a city or borough today from similarly overlaying the territory of more than one town, provided it is not consolidated with one of the underlying towns. Cities actually developed earlier in Connecticut than in the other New England states, and were originally based on the borough concept. At one time, all cities were non coextensive; the practice of making cities coextensive with their towns was a later adaptation intended to mimic the city concept that had emerged in the other New England states. Over time, many non coextensive cities have expanded to become coextensive with their parent town. As with boroughs, many have also disincorporated and reverted to full town control. These two trends have combined to make non coextensive cities very rare in recent times; the only one currently incorporated is the city of Groton, located in the southwestern part of the town of Groton, Connecticut. In Vermont, if a village becomes a city, it does not continue to overlay its parent town, but breaks away and becomes a completely separate municipality. Most cities in Vermont today are actually former villages rather than former towns, and are much smaller than a typical town in terms of land area. The above process has created several instances where there are adjacent towns and cities with the same name. In all cases, the city was originally the "town center" of the town, but later incorporated as a city and became a separate municipality.

Ұйымдастырылмаған аумақ

Жаңа Англияның солтүстік штаттарының үшеуінде (Вермонт, Нью-Гэмпшир және Мэн) кез келген қала, қалашық немесе плантация құрамына кірмейтін, біріктірілмеген және ұйымдастырылмаған аумақтар бар. Мэн штатында мұндай аумақтар басқа екі штатқа қарағанда едәуір көп. Бұл аумақтар бар болғанымен, олардың маңыздылығын артық бағалаудың қажеті жоқ. Олар, әрине, Жаңа Англия жүйесіндегі қағида емес, ерекшелік, және қалалар мен қалашықтарда, тіпті Мэн штатында тұратын адамдармен салыстырғанда, оларда тұратын Жаңа Англия тұрғындарының саны өте аз. Мұндай аумақтардың көп бөлігі халық тығыздығы төмен аймақтарда орналасқан. Мысалы, Мэн штатының ішкі, сирек қоныстанған бөлігінің көп бөлігі ұйымдастырылмаған. Нью-Гэмпширдегі біріктірілмеген аудандардың көпшілігі Кус округіне, ал Вермонттағы біріктірілмеген аудандардың көпшілігі Эссекс округіне жатады. Нью-Гэмпширдегі екі қосымша округ пен Вермонттағы үш қосымша округте кішкентай көлемде біріктірілмеген аумақтар бар. Мэн штатының он алты округінің сегізінде маңызды көлемде ұйымдастырылмаған аумақтар бар (іс жүзінде, штаттың солтүстік және ішкі бөлігіндегі округтер). Тағы төрт округте олардан азырақ көлемде аумақ бар. Бұл аумақтардың көпшілігінде мүлдем жергілікті басқару жоқ; тіпті кейбірінде тұрақты тұрғындар мүлдем жоқ. Кейбір аудандарда өте қарапайым ұйымдастыру бар, ол толыққанды муниципалитет деңгейіне жетпейді (мысалы, мемлекеттік немесе федералды сайлауларды өткізу үшін қалалық хатшының кеңсесі бар). Жалпы алғанда, ұйымдастырылмаған аумақтар төмендегі үш санаттың біріне жатады.

Gores және ұқсас ұйымдар

17, 18 және 19 ғасырларда қала шекаралары белгіленіп жатқанда, кейде қала құрамына кірмейтін шағын аудандар қалдырылатын. Әдетте, қалыпты қаладан кішірек болатын бұл аудандар әртүрлі атаулармен белгілі болды, оның ішінде горы, гранттар, локациялар, сатып алынған жерлер, артық жерлер және жолақтар. Кейде бұл аудандар зерттеу қателіктерінің нәтижесінде (бұл "гор" терминінің техникалық мағынасы) ешбір қалаға қосылмады. Кейде олар белгілі бір аймақ қалаларға бөлінген кезде қалған, жеке қала құруға жеткіліксіз шағын аумақтарды білдіретін. Ал кейбіреулері қала құрылысының қалыпты жүйесінен тыс, тіпті қалалардың дамуы күдік тудырған жерлерде берілген сияқты. Уақыт өте келе, халық тығыз қоныстанған аудандардағылар көбінесе көршілес қалаларға қосылды немесе өздері жеке қала ретінде құрылды. Бүгінде Массачусетс, Коннектикут және Род-Айленд штаттарында мұндай аудандар жоқ, бірақ олар Нью-Гэмпшир, Вермонт және Мэн штаттарында сақталған. Нью-Гэмпшир: Кус округінде барлығы он жеті грант, сатып алынған жер және локация бар. Олардың жалпы ауданы едәуір, бірақ 2000 жылғы халық санағы бойынша 61 тұрғыны ғана болды (олардың 44-і бір ғана құрылымда, Уентворт локациясында тұрды). Кус округінен тыс қалған жалғыз инкорпоратцияланбаған гор тәрізді құрылым – көршілес Кэрролл округіндегі Хэйл локациясы, ол 1900 жылдан бері үш халық санағында ғана тіркелген. (Хартс локациясы, сондай-ақ Кэрролл округінде 1795 жылдан бері инкорпоратцияланған, бірақ атауында "локация" сөзін сақтап қалған. Уентворт локациясы да бір кезде қала ретінде тіркелген.) Вермонт: Эссекс округінде екі гор және бір грант бар, олар округтің солтүстік бөлігінде бірімен-бірі шектеседі. Олардың жалпы ауданы шамамен және 2000 жылғы халық санағы бойынша 10 тұрғыны тіркелген. Эссекс округінен тыс қалған жалғыз инкорпоратцияланбаған гор тәрізді құрылым – Читтенден округіндегі Буэль гор, ол 2010 жылы 30 тұрғыны бар екенін көрсетті. 1960 немесе 1970 жылдарға дейін Франклин округінде де гор болған, ол ақырында екі көршілес қала арасында бөліскен. Мэн: штаттың ішкі аудандарында осы типтегі бірнеше құрылым бар. Штаттың халық тығыз қоныстанған аудандарында да бірнешеуі сақталған. Мысалдар: Линкольн округіндегі Хиббертс гор және Оксфорд округінің оңтүстігіндегі Батчелдерс грант.

During the 17th, 18th and 19th centuries, as town boundaries were being drawn up, small areas would sometimes be left over, not included in any town. Typically smaller than a normal sized town, these areas were known by a variety of names, including gores, grants, locations, purchases, surpluses, and strips. Sometimes these areas were not included in any town due to survey errors (which is the technical meaning of the term "gore"). Sometimes they represent small areas that were left over when a particular region was carved into towns, not large enough to be a town on their own. Some appear to have simply been granted outside the usual town structure, sometimes in areas where it was probably not contemplated that towns would ever develop. Over time, those located in more populated areas were, in general, annexed to neighboring towns, or incorporated as towns in their own right. No such areas exist today in Massachusetts, Connecticut or Rhode Island, but some remain in New Hampshire, Vermont and Maine. New Hampshire: Coos County contains a total of seventeen grants, purchases and locations. Together, these cover a significant amount of land area, but had only 61 residents as of the 2000 Census (44 of whom lived in a single entity, Wentworth Location). The only remaining unincorporated gore like entity outside of Coos County is Hale's Location, in neighboring Carroll County, a tract, which has reported population in only three censuses since 1900. (Hart's Location, also in Carroll County, has been incorporated since 1795, although it continues to carry the word "location" in its name. Wentworth Location was similarly incorporated as a town at one time.) Vermont: Essex County contains two gores and one grant, which border each other in the northern part of the county. Together, they cover about , and reported 10 residents in the 2000 Census. The only remaining unincorporated gore like entity outside of Essex County is Buel's Gore, in Chittenden County, a tract, which reported 30 residents in 2010. Up until the 1960s or 1970s, Franklin County contained a gore as well, which was ultimately eliminated by dividing it between two neighboring towns. Maine: the interior of the state contains a number of entities of this type. There are a few remaining in more populated areas of the state as well. Examples include Hibberts Gore, in Lincoln County, and Batchelders Grant, in southern Oxford County.

Ұйымдастырылмаған қалалар

Жаңа Англияның солтүстік штаттарының үшеуінде де "ұйымдастырылмаған аудандар" (кейде жай ғана "аудандар") немесе "ұйымдастырылмаған қалалар" деп аталатын қала көлеміндегі ұйымдастырылмаған бірліктер бар. Олардың көпшілігі 18-19 ғасырларда карталарда "болашақ қалалар" деп белгіленген аймақтар, бірақ ешқайсысы ресми қала үкіметін құруға жеткілікті халыққа ие болған жоқ. Нью-Гэмпшир: Коос округінде ешқашан белсенді түрде құрылмаған алты ұйымдастырылмаған аудан бар. 2000 жылғы халық санауы бойынша олардың жалпы саны 114 адамды құрады, олардың көпшілігі Диксвилл және Миллсфилд аудандарының бірінде тұрды. Штатта ешқашан құрылмаған басқа ұйымдастырылмаған аудандар жоқ. Вермонт: Эссекс округінде ешқашан белсенді түрде қосылмаған үш ұйымдастырылмаған аудан бар. Олардың аумағы көршілес қалалар арасында бөлістірілді және жаңадан құрылмаған жерлер пайда болған жоқ. 1860-шы жылдардан 1910-шы жылдардың басына дейін Бостон маңындағы көптеген қалалар қала құрамына қосылды. Оларға Дорчестер, Роксбери, Чарльзтаун, Брайтон, Хайд-парк және Батыс Роксбери кірді. Сонымен қатар, Брэдфорд 1897 жылы Хаверхилл қаласына қосылды. Мэн штатында Вермонт және Нью-Гэмпшир штаттарына қарағанда ұйымдастырылмаған аумақтар әлдеқайда көп. Вермонт штатының 100-ден аз және Нью-Гэмпшир штатының 250-ден аз тұрғыны ұйымдастырылмаған аудандарда тұрады. Ал Мэн штатында керісінше, шамамен 10 000 тұрғын ұйымдастырылмаған аудандарда тұрады. Осының нәтижесінде, Мэн штаты басқа Жаңа Англия штаттарына қарағанда, корпорацияланбаған және ұйымдастырылмаған аудандарды басқару үшін инфрақұрылымды көбірек дамытты. Бұл мүмкіндік Мэн штатының басқа Жаңа Англия штаттарына қарағанда жылдар бойы көптеген қалаларды таратуына себеп болды. Мэн штатындағы көптеген қалалар жүздеген тұрғындары болса да таратылды. Бұл үлкен қауымдастықтар болмаса да, қала үкіметін іске асыруға жеткілікті болды, бірақ олар қалаған жағдайда, бірақ оны істемеді. Вермонт және Нью-Гэмпширде, әдетте, қала халқы бір цифрлы санға жетпесе, тарату туралы мәселе көтерілмейді.

All three of the northern New England states contain some town sized unorganized entities, referred to as "unorganized townships" (sometimes, just "townships") or "unorganized towns". Most of these are areas that were drawn up on maps in the 18th and 19th centuries as what might be termed "future towns", but never saw enough settlement to actually commence operation of a formal town government. New Hampshire: Coös County contains six unorganized townships that do not appear to have ever been actively incorporated. Their collective population in the 2000 Census was 114, most of whom lived in one of two townships (Dixville and Millsfield). There are no other unorganized townships in the state that have never been incorporated. Vermont: Essex County contains three unorganized townships that do not appear to have ever been actively incorporated. Their territory was divided up between the neighboring towns, and did not produce newly unincorporated land. In the 1860s to the early 1910s, many towns around Boston became annexed to the city. These towns included Dorchester, Roxbury, Charlestown, Brighton, Hyde Park, and West Roxbury. In addition, Bradford was annexed into Haverhill in 1897. Maine has significantly more unorganized territory than Vermont or New Hampshire. Fewer than 100 Vermont residents and fewer than 250 New Hampshire residents live in unorganized areas. In Maine, by contrast, about 10,000 residents live in unorganized areas. As a result, Maine has developed more of an infrastructure for administration of unincorporated and unorganized areas than the other New England states. The existence of this fallback probably explains why Maine has had significantly more towns disincorporated over the years than any other New England state. There have been numerous instances of towns in Maine disincorporating despite populations that numbered in the hundreds. While these were not large communities, they were large enough to realistically operate a town government if they wanted to, but simply elected not to. In Vermont and New Hampshire, disincorporation has, in general, not been brought up for discussion unless a town's population has approached single digits.

Жағалау сулары

Жалпы алғанда, Жаңа Англия штаттарының жағалау сулары мемлекеттік немесе федералдық агенттіктермен тікелей басқарылады және ешбір қаланың құрамына кірмейді. Дегенмен, бірнеше қала өздеріне қарасты жағалау суларының толық немесе бір бөлігін өз аумағына қосуды қалаған. Жағалау суларына олардың ішінде салынған адам жасаған құрылыстар да кіреді. Мысалы, Коннектикут штатында Нью-Йорк штатымен шекаралас Лонг-Айленд бұғазындағы Stratford Shoal маяғы орналасқан жасанды, адам тұрмайтын арал ешбір қалаға қарасты емес және АҚШ Жағалау күзетімен тікелей басқарылады. Әдетте, адамдар тұратын шағын жағалау аралдары жақын орналасқан қалалардың бір бөлігі ретінде басқарылады, ал кейбір жағдайларда – дербес қала болып табылады, мысалы, Массачусетс штатындағы Госнольд қаласы, ол Елизавета аралдарын қамтиды.

Қалалар

Басқа штаттардың көпшілігіндегі муниципалитеттерден айырмашылығы, АҚШ Халық санағы бюросы Жаңа Англия қалаларын «қосылған жерлер» деп жіктемейді. Олар «кіші азаматтық бөлімдер» (ККБ) ретінде жіктеледі, бұл азаматтық қалалар кіретін бірдей санат. Халық санағы бюросы Жаңа Англия қалаларын осылай жіктейді, өйткені олар географиялық тұрғыдан азаматтық қалашықтармен ұқсас, әдетте халық таралу үлгілері бірдей болады. Азаматтық қалалар сияқты, бірақ басқа штаттардағы көптеген біріктірілген муниципалитеттерден айырмашылығы, Жаңа Англия қалалары көбінесе біртұтас, тығыз қоныстанған жерді білдірмейді. Мэн штатындағы плантациялар да ККБ ретінде жіктеледі. Жаңа Англия қалалары басқа штаттардағы біріктірілген жерлермен бірдей функцияларды атқаратын болса да, Халық санағы бюросы оларды біріктірілген жерлер ретінде қарастырмауы шатасуға себеп болуы мүмкін. Халық санағы жіктелімдері Жаңа Англия қалаларының біріктірілмегендігін немесе басқа штаттардағы ККБ сияқты үкіметтік функцияларды атқаруы немесе азаматтық идентификация маңыздылығын білдірмейді. Жаңа Англия қалалары ККБ ретінде жіктеледі, себебі олар «қосылмаған», емес, керісінше, Халық санағы жинаған деректер әртүрлі модельдерге негізделген (тығыз қоныстанған жерлер мен ашық ауылдық жерлер) талдау үшін қолданылады, бұл Жаңа Англия қалаларының ұйымдастыру жүйесімен толық сәйкес келмейді. Өз мақсаттарына сәйкес келу үшін Халық санағы тек қалаларды және толыққанды қалалық жерлерді «жерлер» ретінде есептейді. Басқа қалаларда, кішкентай орталық ауылдары бар жерлерде, Халық санағы бір немесе бірнеше халық санағы белгіленген аудандарды (CDP) анықтайды және қалған жерді «кіші азаматтық бөлімдердің» бөлігі деп санайды. Бұл жіктеу тек Халық санағының деректерін талдау үшін жасалады және Жаңа Англия қалаларының ұйымдастырылуына немесе құқықтық статусына ешқандай қатысы жоқ. Дегенмен, Халық санағы бюросы қалаларды ерекше таниды, себебі ол Жаңа Англиядағы метрополиялық аймақтарды округтік шекараларға емес, қалалық шекараларға сүйеніп жіктейді, басқа АҚШ аймақтарындағыдай. Жаңа Англияға тән нәрсе – Жаңа Англия қалалары мен қалалық аймағы, ол АҚШ-тың басқа бөліктеріндегі Метрополиялық статистикалық аймақтарға ұқсас, бірақ негізгі бірлік ретінде округтің орнына қаланы пайдаланады.

Unlike municipalities in most other states, the United States Census Bureau does not classify New England towns as "incorporated places". They are instead classified as "minor civil divisions" (MCDs), the same category into which civil townships fall. The Census Bureau classifies New England towns in this manner because they are conceptually similar to civil townships from a geographic standpoint, typically exhibiting like population distribution patterns. Like civil townships, but unlike most incorporated municipalities in other states, New England towns do not usually represent a single compact populated place. Plantations in Maine are similarly classified as MCDs. That New England towns serve, in essence, the same function as incorporated places in other states, but are not treated as incorporated places by the Census Bureau, can be a source of confusion. The Census classifications should not be understood to imply that New England towns are not incorporated, or necessarily serve a similar purpose to MCDs in other states in terms of governmental function or civic identity importance. New England towns are classified as MCDs not because they are not "incorporated" but rather the data that the census gathers on places is analyzed based on different models (those of compact settled places and open rural places) that is not well represented by the New England Town system of organization. In order to better fit their own purposes, the Census only counts cities and certain fully urbanized towns as "places" in its categorization. In other towns, those with small built up central villages, the Census designates one or more census designated places (CDPs) and considers all other land to be parts of "minor civil divisions". This classification is done only for the Census's own data analysis, and otherwise has no connection to the actual organization or legal status of New England towns. The census bureau does uniquely recognize towns, however, in that it classifies metropolitan areas in New England on the basis of town boundaries rather than county boundaries as it does in other parts of the U. S. Unique to New England is the New England city and town area, which is analogous to Metropolitan Statistical Areas in other parts of the U. S., except that it uses the town as its basic unit rather than the county.

Қалалар

Тіпті Халық санағы бюросы Жаңа Англия қалаларын "біріктірілген елді мекендер" деп санамаса да, Жаңа Англиядағы қалаларды осылай жіктейді. Мұның себебі қалалар көбінесе толығырақ салынған және де басқа штаттардағы қалалармен салыстыруға ыңғайлырақ. Коннектикут штатындағы округтер және Вермонт штатындағы біріктірілген ауылдар да біріктірілген елді мекендер ретінде қарастырылады. Жаңа Англия штаттары қалалар мен қалаларды тең дәрежеде қарастырғанымен, Халық санағы бюросы оларды екі түрлі жолмен қарастырады, бұл шатасуға себеп болуы мүмкін. Халық санағының жіктелімдерін қалалар біріктірілген, ал қалалар біріктірілмеген деген немесе қалалар мен қалалар екі түрлі ұйымдық бірліктерді білдіреді деп түсінбеу керек. Халық санағы Жаңа Англия муниципалитеттерін қала немесе қала екендігіне қарай қатаң түрде жіктейді, ал нақты муниципалитеттегі халық таралуына ешқандай мән бермейді. Қала деп аталатын барлық муниципалитеттер, тіпті олардың халық таралуы әдеттегі қаладан ерекшеленбесе де, біріктірілген елді мекендер ретінде жіктеледі; қалалар ешқашан біріктірілген елді мекендер ретінде жіктелмейді, тіпті олар тығыз салынған болса да. Массачусетс штатындағы кейбір муниципалитеттерді қалалар немесе қалалар деп жіктеу туралы түсініксіздік және Халық санағы бюросының осы муниципалитеттерді дұрыс емес басқаруы (төмендегі "Статистика және ең жоғары дәрежелер" бөлімін қараңыз) жағдайды одан әрі қиындатады.

Санақ бойынша белгіленген жерлер

Кейбір "орналасу" деректерін толықтыру үшін, Халық санағы бюросы кейде Жаңа Англия қалаларындағы санақпен белгіленген жерлерді (CDP) таниды. Бұл көбінесе қала орталықтарына немесе басқа ауылдарға сәйкес келеді, бірақ барлық мұндай аудандар CDP ретінде танылмайды. Егер қала толығымен немесе дерлік толығымен салынған болса, Халық санағы кейде бүкіл қаламен бірдей аумақты қамтитын CDP-ді таниды. CDP-лер тек қалалар ішінде ғана танылады, қалалар емес. CDP-нің басты міндеті – инкорпорацияланбаған аумақтардағы қауымдастықтар үшін "орналасу" деректерін анықтау болғандықтан, CDP инкорпорацияланған жерде болмайды. Халық санағы бюросы Жаңа Англия қалаларын инкорпорацияланған жерлер ретінде танитындықтан, CDP қала ішінде де болмайды. Жаңа Англиядан тыс дерек қолданушылар Жаңа Англия тұрғындарының көбінесе бүкіл қалалар (яғни, MCD деректері) тұрғысынан ойлайтынын білуі керек, сондықтан CDP деректері жергілікті тұрғындар үшін аса қызығушылық тудырмайды. Мэннен басқа Жаңа Англияның барлық аумақтары инкорпорацияланғандықтан, CDP-лер басқа жерлердегідей мақсатқа қызмет етпейді; Жаңа Англиядағы CDP-лер әрқашан "инкорпорацияланбаған" емес, үлкен инкорпорацияланған қаланың бір бөлігі болып табылатын аумақты көрсетеді. Мұндай аумақтың өзіндік ерекшелігі әртүрлі болуы мүмкін, бірақ көбінесе қаланың толық бейнесімен салыстырғанда оның күші әлсіз болады. Халық санағы бюросы қала орталығындағы құрылыс аймағын CDP деп танитын көптеген жағдайлар бар, нәтижесінде CDP қаламен бірдей атауға ие болады. Мұндай жағдайларда CDP деректері жергілікті тұрғындар үшін мағынасыз, олар қала орталығы мен қала маңындағы құрылыс аймағы арасында ерекше айырмашылықты көбінесе жасай алмайды. Осындай қауымдастық туралы дерек келтірген жергілікті дереккөздер көбінесе CDP емес, бүкіл қала үшін деректерді пайдаланады. Сонымен қатар, халық саны көп болатын барлық құрылыс аймақтары CDP ретінде танылмайды. Халық санағы бюросы тарихи түрде қалаларда салыстырмалы түрде аз CDP-ні таныды. Мұндай аймақтарда орналасқан көптеген қалаларда танылған CDP-лер жоқ, сондықтан олар "орналасулардың" халқын көрсететін халық санағы материалдарында мүлдем болмайды. Коннектикут штатының Гринвич қаласы – осыған бір жарқын мысал. Гринвич қаласы MCD материалдарында көрсетілгенімен, Халық санағы бюросы Гринвичті "орналасу" ретінде танымайды.

To fill in some of the "place" data, the Census Bureau sometimes recognizes census designated places (CDPs) within New England towns. These often correspond to town centers or other villages, although not all such areas are recognized as CDPs. In cases where a town is entirely or almost entirely built up, the Census sometimes recognizes a CDP which is coextensive with the entire town. CDPs are only recognized within towns, not cities. Because the primary role of CDPs is to establish "place" data for communities located in unincorporated areas, a CDP cannot be within an incorporated place. Since the Census Bureau recognizes New England cities as incorporated places, a CDP cannot be within a city. Data users from outside New England should be aware that New Englanders usually think in terms of entire towns (i. e., MCD data), making CDP data of marginal local interest. Since virtually all territory in New England outside of Maine is incorporated, CDPs do not really serve the same purpose as they do elsewhere; CDPs in New England invariably represent territory that is not "unincorporated", but part of a larger incorporated town. The extent to which such an area has its own distinct identity can vary, but is not usually as strong as identification with the town as a whole. There are numerous instances where the Census Bureau recognizes the built up area around a town center as a CDP, resulting in a CDP that bears the same name as the town. In these cases, data for the CDP is, in general, meaningless to local residents, who seldom draw any particular distinction between the built up area around the town center and outlying areas of the town. A local source citing data for such a community will almost always use the data for the entire town, not the CDP. At the same time, not all built up places of significant population are recognized as CDPs. The Census Bureau has historically recognized relatively few CDPs within urbanized areas in particular. Many towns located in such areas do not contain any recognized CDPs, and will thus be completely absent from Census materials presenting population of "places". Greenwich, Connecticut, is one prominent example. While the Town of Greenwich appears in MCD materials, the Census Bureau does not recognize Greenwich as a "place".

Ұйымдастырылмаған аудандар

Нью-Гэмпшир және Вермонт штаттарында Халық санағы бюросы әрбір жеке ұйымдастырылмаған бірлікті (қалашықты, горды, грантты және т.б.) МКД ретінде қарастырады. Мэн штатында, көрінеді, ұйымдастырылмаған аумақтың кеңдігіне байланысты, Халық санағы бюросы көбінесе іргелес қалашықтарды, гораларды және осы сияқтыларды үлкен бірліктерге – "ұйымдастырылмаған аумақтарға" (ҰА) біріктіреді, содан кейін оларды МКД ретінде қарастырады. Мэн штатында кейбір жағдайларда, егер қалашық немесе горе басқа ұйымдастырылмаған жермен шектеспесе, оны үлкен ҰА-ға қосудың орнына жеке МКД ретінде қарастырады. Теориялық тұрғыдан алғанда, МКД-ні ұйымдастырылмаған аумақты көрсететін CDP ішінде анықтауға болады. Дегенмен, мұндай аумақтардың көпшілігінде халық тым сиретке орналасқандықтан, Халық санағы бюросы мұндай жағдайға түскен аз ғана.

Статистика

Ескерту: барлық халық санағы мәліметтері 2020 жылғы АҚШ халық санауынан алынған.

Коннектикут штаты

Коннектикут штатында 169 инкорпорированный муниципалитет бар. Басқа Жаңа Англия штаттарымен салыстырғанда, 20-сы қала/округтар, ал 149-ы қалалар. (Жоғарыда Жаңа Англиядағы муниципалитеттердің басқа түрлері бөлімінде талқыланғандай, Коннектикут штатындағы қалалар мен округтар арасындағы қарым-қатынас, кем дегенде қағаз жүзінде, басқа Жаңа Англия штаттарынан өзгеше. Сондықтан, техникалық мағынада, жоғарыда аталған 169 муниципалитеттің барлығы қалалар болып табылады, олардың 20-сы бірдей атаумен қала немесе округпен үйлеседі.) Бұл 169 муниципалитет штатымыздың барлық аумағын қамтиды. Инкорпорирован емес аумақ жоқ, бірақ барлық Жаңа Англия штаттарындағыдай, муниципалитеттердің инкорпорирован аумағында орналасқан көптеген атаулы, бірақ инкорпорирован емес қауымдар бар. Коннектикут – қала деңгейінен төменгі жалпы мақсаттағы инкорпорированный муниципалитеттерге ие Жаңа Англияның екі штатының бірі (Вермонт штатында инкорпорированный ауылдар бар). Штатта әлі де тоғыз округ бар, олардың бірі, Наугатук, қаламен біріктірілді. АҚШ Халық санағы бюросы Гротон Лонг-Пойнтты округ ретінде қарастырады, себебі штат заңнамасы оған округқа берілгендей құқықтарды берген, бірақ ол формалды түрде ұйымдастырылмаған. Бұрын олардың саны көп болды. Қалғандарының көпшілігі өте кішкентай. Коннектикут штатында да, өзінің бас қаласымен бірге емес, бірақ оның құрамында орналасқан кем дегенде бір қала бар (Гротон). Тағы бір, бір-бірімен толыққанды сәйкес келмейтін қала, Винстед, әлі де қағаз жүзінде бар, бірақ оның үкіметі көп жылдар бойы Винчестер қаласының үкіметімен біріктірілді, осылайша ол нағыз муниципалитетке қарағанда арнайы мақсаттағы ауданға айналды. Винстед енді Халық санағы бюросымен инкорпорированный жер ретінде танылмайды, бірақ деректер бастапқы қаланың аумағымен сәйкес келетін Халық санағына арналған белгіленген жер үшін тізімделеді. Коннектикут штатындағы ең үлкен муниципалитет, халқы бойынша, Бриджпорт қаласы (148 654 адам). Қала емес, қала болып табылатын ең үлкені – Батыс Хартфорд (64 083 адам). Өзімен бірдей аумақта орналасқан қалалардың арасындағы ең кішісі – Дерби (12 325 адам). Бірақ Гротон қаласы кішірек (9 387 адам), ал егер Винстедті бір-бірімен толыққанды сәйкес келмейтін қала ретінде тануға болады, онда ол Гротоннан да кіші болар еді (7 192 адам). Ең кішкентай қала – Юнион (785 адам). Жер ауданы бойынша ең үлкен муниципалитет – Нью-Милфорд қаласы. Ең кішкентай қалалық муниципалитет – Дерби қаласы.

Connecticut contains 169 incorporated towns. Put into terms that are equivalent to the other New England states, 20 are cities/boroughs and 149 are towns. (As discussed in the Cities section of Other types of municipalities in New England above, the relationship between towns and cities in Connecticut is different from the other New England states, at least on paper; thus, in the technical sense, all 169 of the above municipalities are really towns, with 20 overlaid by a coextensive city or borough of the same name.) Together, these 169 municipalities cover the entire state. There is no unincorporated territory, but, as in all New England states, there are a fair number of unincorporated, named communities that lie within the incorporated territory of a municipality. Connecticut is one of two New England states to have any type of incorporated general purpose municipality below the town level, namely incorporated boroughs (Vermont has incorporated villages). There are nine remaining in the state, with one, Naugatuck, having consolidated with the town. Additionally, the US Census Bureau treats Groton Long Point as a borough, as an act of the state legislature gives it the same powers as a borough, although it has never formally organized as one. They were once more numerous. Many of those that remain are very small. Connecticut also has at least one remaining city (Groton) that is within, but not coextensive with, its parent town. A second non coextensive city, Winsted, still exists on paper, but its government has been consolidated with that of the town of Winchester for many years, making it more of a special purpose district than a true municipality. Winsted is no longer recognized by the Census Bureau as an incorporated place, although data is tabulated for a Census Designated Place that is coextensive with that of the original city. The largest municipality in Connecticut, by population, is the city of Bridgeport (pop. 148,654). The largest that is a town and not a city is West Hartford (pop. 64,083). The smallest that is a city and not a town, only including cities that are coextensive with their towns, is Derby (pop. 12,325). The city within a town of Groton, however, is smaller (pop. 9,387), and to the extent that Winsted is recognized as a non coextensive city, it is even smaller than Groton is (pop. 7,192). The smallest town is Union (pop. 785). The largest municipality by land area is the town of New Milford The smallest town level municipality is Derby .

Мэн штаты

2020 жылғы санақ бойынша Мэн штатында 485 ұйымдастырылған муниципалитет бар, оның 23-і қала ретінде тіркелген, 430-ы қалашық ретінде тіркелген, ал қалған 32-і плантация ретінде ұйымдастырылған. Бұл 485 ұйымдастырылған муниципалитеттер штаттың аумағының көп бөлігін, бірақ барлығын емес, қамтиды. Мэннің он алты округінің тек төртеуі толығымен тіркелген. Тағы төрт округ дерлік толығымен тіркелген, бірақ кішкентай ғана құрылмаған/ұйымдастырылмаған аумақтарды қамтиды (осы төрт округтің үшеуі бір кезде толығымен тіркелген немесе ұйымдастырылған, бірақ қалашық тіркелгеннен кейін немесе плантация ұйымын тапсырғаннан кейін осы мәртебесінен айырылды). Қалған сегіз округте маңызды көлемде тіркелмеген/ұйымдастырылмаған аумақтар бар. Дегенмен, осы аймақтардың көпшілігі тым сирек қоныстанған жерлерде орналасқан. Штат халқының шамамен 1,3% ғана қала, қалашық немесе плантация құрамына кірмейтін аумақтарда тұрады. (2000 жылғы санақтан кейін Мадрид және Центервилл есімді екі қалашық тіркелгеннен бас тартыды. Осылайша, 2000 жылғы санақ бойынша Мэндe 22 қала, 434 қалашық және 34 плантация болды, барлығы 490 ұйымдастырылған муниципалитет. 2010 жылғы санақтан кейін Санфорд қала мәртебесін қоса, жаңа жарғыны қабылдады.) Мэн штатының халқы бойынша ең ірі муниципалитеті – Портленд қаласы (68 408 адам). Қала емес, қалашық ретіндегі ең ірі муниципалитет – Скарборо (22 135 адам). Қала емес, қалалардың арасындағы ең кішісі – Истпорт (1 288 адам). Ең кішкентай қалашық – Френчборо (29 адам). Жер ауданы бойынша ең ірі муниципалитет – Алағаш қаласы, ал ең кішісі – Монхеган арал плантациясы.

Массачусетс штаты

Массачусетс штатында 351 муниципалдық корпорация бар, олар қалалар мен кенттерден тұрады. Бұл 351 муниципалитет Массачусетс штатының барлық аумағын қамтиды; муниципалитет шегінен тыс жер жоқ. Америкадағы қалыпты терминологияны қолданғанда, Массачусетс штатында «енгізілмеген» жерлер жоқ. 351 муниципалитет ішінде, қалалар мен кенттердің саны туралы нақты мәлімет жоқ. Көзге түскен дереккөздерге байланысты, 39-дан 53-ке дейін қалалар болуы мүмкін. Бұл түсініксіздік 1970 жылдардан бері, өз билігін жүзеге асыру арқылы штат заңнамасымен бекітілген корпоративтік жарғыларды қабылдаған муниципалитеттердің құқықтық мәртебесіне байланысты туындаған сұрақтардың салдары. Осы он төрт қауымдастықтың барлығы, үшінен басқасы, өздерін муниципалдық іс-қимылдарында «қала» деп атайды және тұрғындар оларды көбінесе «қалалар» деп атайды, бірақ Массачусетс штатының Бас хатшысының кеңсесі осы он төртін де заңды түрде қала деп санайды. Дегенмен, штаттық басқару органдарының басқа дереккөздері осы он төрт муниципалитетті де кенттер деп атайды. АҚШ Халық санағы бюросы 1990 жылғы санаққа дейін барлығын кенттер ретінде тізімдеген. 2000 жылғы санақта кейбіреулері федералды үкімет тарапынан кенттер, ал кейбіреулері қалалар ретінде тізімделді, және бұл жағдай 2000 жылдан бері санақ материалдарында сақталуда. Массачусетс бұл мәселенің туындаған жалғыз Жаңа Англия штаты болып көрінеді, бірақ басқа Жаңа Англия штаттарында да қалалық үкімет нысандарын қабылдаған, бірақ өздерін «кенттер» деп атайтын муниципалитеттер бар. Басқа Жаңа Англия штаттарында мұндай муниципалитеттерді «қалалар» деп ресми түрде белгілеу қажеттігі туындаған жоқ. Осы мақалада «ең үлкен кент», «ең кішкентай қала» анықтамалары үшін, тек өздерін қала деп атаған 42 муниципалитет қана қала ретінде танылады. Бұл қалалық басқару нысандарын үй басқару рәсімдері арқылы қабылдаған 39 қалаға кіреді. Штаттағы қалған 309 муниципалитет төменде кенттер ретінде қарастырылады. Осы жіктеме Массачусетс қалаларын Жаңа Англия кенттерінің тізімінде және оған қоса берілген тарихи халық санағы статистикалық беттерінде анықтау үшін қолданылады. Қосымша ақпарат алу үшін Массачусетс үкіметінің осы бөлімін қараңыз. Халық саны бойынша Массачусетс штатының ең үлкен муниципалитеті – Бостон қаласы (675 647 адам). Қала емес, қалалардың ішіндегі ең кішісі – Палмер (12 448 адам). Қала емес, қала болып табылатын ең үлкені – Бруклин (63 191 адам). Жалпы алғанда ең кішкентайы – Госнольд кенті (70 адам). Жер ауданы бойынша ең үлкен муниципалитет – Плимут кенті. Жер ауданы бойынша ең кішкентай кент – Нахант кенті.

Massachusetts contains 351 municipal corporations, consisting of cities and towns. These 351 municipalities together encompass the entire territory of Massachusetts; there is no area that is outside the bounds of a municipality. Using usual American terminology, there is no "unincorporated" land in Massachusetts. Of the 351 municipalities, the number that are cities and the number that are towns is a matter of some ambiguity. Depending on which source is consulted, anywhere from 39 to 53 are cities. The ambiguity is the result of questions around the legal status of municipalities that have since the 1970s, through home rule petition, adopted corporate charters approved by the state legislature with forms of government that resemble city government and do not include elements traditionally associated with town government (especially, a board of selectmen and a town meeting). Of the fourteen communities that have done so, all but three call themselves a "town" in their municipal operations, and are usually referred to by residents as "towns", but the Massachusetts Secretary of the Commonwealth's Office considers all fourteen to be legally cities. Other sources within state government often refer to all fourteen municipalities as towns, however. The U. S. Census Bureau listed all as towns through the 1990 Census. For the 2000 Census, some were listed by the Federal government as towns and some as cities, a situation that continues in Census materials since 2000. Massachusetts appears to be the only New England state where this issue has arisen, though other New England states also have municipalities that have adopted what amounts to city forms of government but continue to call themselves "towns". In the other New England states, it does not appear that any need to officially label such municipalities as "cities" has been identified. For purposes of determining the "largest town", "smallest city", in this article, only the 42 municipalities that title themselves as cities are recognized as cities. This includes the 39 cities that adopted city forms of government through pre home rule procedures. The other 309 municipalities in the state are treated as towns below. The same classification is used for identifying Massachusetts cities on the list of New England towns and its attendant pages with historical census population statistics. For further information, see this section of Massachusetts government. The largest municipality in Massachusetts by population is the city of Boston (pop. 675,647). The smallest that is a city and not a town is Palmer (pop. 12,448). The largest that is a town and not a city is Brookline (pop. 63,191). The smallest overall is the town of Gosnold (pop. 70). The largest municipality by land area is the town of Plymouth The smallest town by land area is the town of Nahant .

Нью-Гэмпшир

Нью-Гэмпширде 234 қала және кент бар. Олардың 13-і қала, ал 221-і кент. Бұл 234 муниципалитет мемлекеттің аумағының басым бөлігін, бірақ толығымен емес, қамтиды. Мемлекеттің сирек қоныстанған солтүстік аймағында инкорпорацияланбаған аудандар бар. Инкорпорацияланбаған аудандардың көп бөлігі штаттың ең солтүстік округі – Кус округінде орналасқан. Кэролл және Графтон округтерінде де инкорпорацияланбаған шағын аумақтар бар. Бұл аумаққа жеті инкорпорацияланбаған поселке және түрлі-түрлі горлер, гранттар, сатып алынған жерлер және орналасқан жерлер кіреді. Штаттағы қалған жеті округ толығымен инкорпорацияланған (Графтон округі де бір кезде толығымен инкорпорацияланған, бірақ оның біріккен қалаларының біреуі бөлініп шыққаннан кейін бұл мәртебесінен айырылды). Штаттың 250-ден аз тұрғыны инкорпорацияланбаған аудандарда тұрады. Халық саны бойынша Нью-Гэмпширдегі ең ірі муниципалитет – Манчестер қаласы (115 644 адам). Қала емес, кент ретіндегі ең ірі муниципалитет – Дерри (34 317 адам). Қала емес қалалардың арасындағы ең кішісі – Франклин (8 741 адам). Жалпы алғанда, ең кішкентай инкорпорацияланған муниципалитет – Хартс Локация кенті (68 адам), атына қарамастан, ол инкорпорацияланған кент. Жер ауданы бойынша ең үлкен муниципалитет – Питтсбург кенті, ал ең кішісі – Нью-Кэстл кенті.

Род-Айленд

Род-Айленд штатында 39 қала мен кенттік аудан бар. Олардың сегізі – қала, ал 31-і – кент. Бұл 39 муниципалитет штатының барлық аумағын қамтиды; құрамына кірмейтін аумақ жоқ. Род-Айлендтегі халқы ең көп муниципалитет – Провиденс қаласы (190 934 адам). Қала емес, кенттік ауданның ішіндегі ең үлкені – Камберленд (36 405 адам). Қала емес, қалалардың ішіндегі ең кішісі – Central Falls (22 583 адам). Жалпы алғанда ең кішісі – New Shoreham кенті (1410 адам). Жер ауданы бойынша ең үлкені – Ковентри, ал ең кішісі – Central Falls.

Вермонт штаты

Вермонт штатында 246 қала мен кент бар, олар штаттың жер аумағының басым бөлігін қамтиды. Олардың 9-ы қала, ал 237-сі кент. Штаттың сирек қоныстанған таулы аймақтарында инкорпорацияланбаған аудандар бар. Инкорпорацияланбаған аудандардың көп бөлігі штаттың солтүстік-шығысындағы Эссекс округінде орналасқан. Беннингтон, Виндхэм және Читтенден округтерінде де инкорпорацияланбаған шағын аумақтар бар. Бұл аумаққа бес инкорпорацияланбаған поселке және төрт "gore" және "grant" кіреді. Штаттағы қалған он округ толығымен инкорпорацияланған (Беннингтон және Виндхэм округтері де бір кезде толығымен инкорпорацияланған, бірақ бір кент бөлініп шыққаннан кейін бұл мәртебесінен айырылды). Штаттың 100-ден аз тұрғыны инкорпорацияланбаған аудандарда тұрады. Вермонт – қала деңгейінен төменгі жалпы мақсаттағы муниципалитеттері бар Жаңа Англия штатының бірі, атап айтқанда инкорпорацияланған ауылдар (Коннектикут штатында инкорпорацияланған округтер бар). Штатта 32 ауыл бар. Бұрын олардың саны екі есеге жуық болған. Вермонттағы халқы ең көп муниципалитет – Берлингтон қаласы (44 743 адам). Қала емес, кент ретіндегі ең ірі муниципалитет – Эссекс (22 094 адам). Қала емес, қалалардың арасындағы ең кішісі – Вердженн (2 553 адам). Ең кіші инкорпорацияланған кент – Виктори (70 адам). Жер аумағы бойынша ең ірі муниципалитет – Читтенден кенті. Ең кіші қала деңгейіндегі муниципалитет – Винуски қаласы.

Жалпы сілтемелер

Фэрли, Дж. А. Аудандық, қалалық және ауылдық округтердегі жергілікті басқару (The Century Co., New York, 1906), 8-тарау (онлайн нұсқасы)
Гарланд, Дж. С. Жаңа Англия қала құқығы: қалалар мен қалалық қызметкерлерге қатысты заңдар мен шешімдер жинағы (Бостон, Массачусетс, 1906), 1–83 б. (интернет нұсқасы)
Грин, А. Жаңа Англияның ұлтқа сыйлаған нәрсесі – қалашық. : Дәріс (Angell, Burlingame & Co., Providence, 1875), (онлайн нұсқасы)
Мерфи, Р. Е. "Жаңа Англиядағы қала құрылымы және қалалық ұғымдар", The Professional Geographer 16, 1 (1964).
Паркер, Дж. Жаңа Англия қалаларының пайда болуы, ұйымдастырылуы және ықпалы: Массачусетс тарихи қоғамында оқылған мақала, 14 желтоқсан 1865 ж. (Кембридж, 1867) (онлайн нұсқасы)
АҚШ Халық санағы бюросы. Census Bureau Geographic Area Reference Manual, 8-тарау. Бұл құжат АҚШ Халық санағы Жаңа Англия қалалары мен Орта Батыс қалашықтарын ажырататынын, бірақ оларды бір статистикалық санатка қосатынын көрсетеді.
Витинг, С. Коннектикут қаласының лауазым иесі, 1-бөлім: Коннектикут заңдарында баяндалған қалалардың өкілеттіктері мен міндеттері (Дэнбери, 1814), 7–97 б. (онлайн нұсқасы)