Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Пэйн Смит (7 қараша 1818 – 31 наурыз 1895) Оксфорд университетінің дінтану профессоры және 1865 жылдан 1870 жылға дейін Христос шіркеуінің каноны болды. 1870 жылы Уильям Эварт Гладстонның кеңесімен Виктория патшайымы оны Кантербери соборының деканы етіп тағайындады.
Robert Payne Smith (7 November 1818 – 31 March 1895) was Regius Professor of Divinity at the University of Oxford and Canon of Christ Church from 1865 until 1870, when he was appointed Dean of Canterbury by Queen Victoria on the advice of William Ewart Gladstone.
Ерте өмір және білім
Пайн Смит 1818 жылдың 7 қарашасында Глостерширдегі Чиппинг Кампден қаласында Роберт Смит пен оның әйелі Суррейдегі Леггсхиттен шыққан Эстер Арглз Пайнның төрт баласының екіншісі және жалғыз ұлы болып дүниеге келді. Ол Чиппинг Кампден грамматикалық мектебінде оқыды, ал еврей тілін үлкен әпкесі Эстер үйретті. 1837 жылы ол Оксфордтағы Пемброк колледжінде классикалық білім алуға стипендия жеңіп алды. 1841 жылы ол екінші дәрежелі дипломмен бітірді. 1840 жылы Пайн Смит Боден Санскрит стипендиясын, ал 1843 жылы Пьюзи және Эллертон еврей стипендиясын жеңіп алды.
Payne Smith was born in Chipping Campden, Gloucestershire, on 7 November 1818, the only son and second of four children of Robert Smith, a land agent, and his wife, Esther Argles Payne, of Leggsheath, Surrey. He attended Chipping Campden Grammar School and was taught Hebrew by his eldest sister, Esther. In 1837 he obtained an exhibition at Pembroke College, Oxford to study classics. In 1841 he graduated with second class honours. Payne Smith won the Boden Sanskrit scholarship in 1840 and the Pusey and Ellerton Hebrew scholarship in 1843.
Мансап
1843 жылы ол Пемброк колледжінің мүшесі атанды және диякон болып тағайындалды, ал бір жылдан кейін діни қызметкер болды. Ол 1869 жылы Оксфордта Бэмптон лекцияларын оқыды және 1870 жылдан 1885 жылға дейін Ескі Ғимаратты қайта қарау комитетінің мүшесі болды (комитет бар болғанның бәрі). Ол Чарльз Элликотттің «Қазіргі оқырмандарға арналған түсіндірме» кітабында «Жаратылыс» тарауын, ал «Библиялық оқытушы» кітабында «Захария» тарауын жазды; сондай-ақ «Thesaurus Syriacus» (1868–1901, 1927 жылы қосымшасы қосылды) еңбегін жариялады, кейіннен оның қызы Джесси Марголиут оны қысқартып, ағылшын тіліне аударды, ол «Қысқаша сирия тілі сөздігі» (1903) деп аталды. Ол 1858 жылдан бастап Оксфордта бірнеше уағыздар айтты, оларды кейіннен «Ишая пайғамбарлықтарының нақтылығы және мессиандық түсіндірілуі» деген атпен Ишаяға арналған түсіндірме жинағына біріктірді. Ол 1895 жылдың 31 наурызында өзінің деканатында қайтыс болды және 3 сәуірде Кентерберидегі Сент-Мартин шіркеуінің қорымына жерленді.
In 1843, he became a fellow of Pembroke College and was ordained a deacon, and became a priest a year later. He gave to 1869 Bampton Lectures at Oxford and from 1870 until 1885 he was a member of the Old Testament Revision Committee (the whole duration of the committee's existence). He provided the chapter on Genesis in Charles Ellicott's Commentary for Modern Readers and the chapter on Zechariah in The Bible Educator; and published the Thesaurus Syriacus (1868–1901, supplement added 1927), later abridged and translated into English by his daughter Jessie Margoliouth as A Compendious Syriac Dictionary (1903). He preached a series of sermons at Oxford beginning in 1858 which he later compiled into a commentary on Isaiah titled "The Authenticity and Messianic Interpretation of the Prophecies of Isaiah." He died at his deanery on 31 March 1895 and was buried on 3 April in St Martin's churchyard, Canterbury.