Шешікті ойындардағы (ODI) шектеулер: Powerplay дегеніміз не? 1992 жылдан бері қолданылып келеді, 2005 ж. ICC жаңартты. Қақпаларды қорғау үшін алаңда таралу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шектелген оверлердегі филдинг шектеулері
Fielding restriction in limited overs cricket
Powerplay – шектелген оверлердегі филдинг шектеулерінің атауы. Ол алғаш рет 1980-81 жылғы Австралия маусымында енгізілді. Филдинг шектеулері 1992 жылдан бері ODI (бір күндік жарыстар) крикетінде қолданылып келеді. 2005 жылы ICC оны Powerplay деп қайта атады. Тест крикетінен өзгеше, шектелген оверлердегі крикетте алаңшылар мүмкіндігінше көп ұпай жібермеу үшін алаңға кеңінен таралады. Powerplay ережелері, сондай-ақ басқа да бірқатар факторлар 1992 жылдан бері қазіргі бір күндік халықаралық матчтардағы жоғары нәтижелерге үлкен үлес қосты.
A powerplay is the name for the fielding restrictions in limited overs cricket. It was first introduced in 1980 81 Australian season. Fielding Restrictions has been a rule in ODI cricket since 1992. It was renamed as Powerplay by ICC in 2005. Unlike Test cricket, the fielders are spread out to save runs in limited overs cricket. The powerplay rules along with a number of other factors, have contributed to the big scores in modern One Day Internationals since 1992.
Ережелер
Бір күндік халықаралық (ODI) және Twenty20 матчтарында міндетті түрде күшті шабуыл (powerplay) ережелері қолданылатын оверлер санымен ерекшеленеді. Төмендегі ережелер тек матч үзіліссіз өткен жағдайда ғана қолданылады.
One Day International (ODI) and Twenty20 differ in terms of the number of overs where mandatory powerplay rules apply. The rules below apply only when a match is uninterrupted.
БІІ
Иннингтің алғашқы 10 овері кезінде 30 ярдтық шеңберден (27 метр) тыс жерде ең көп екі ойыншыға ғана рұқсат етіледі. Бұл бірінші Powerplay деп аталады. 11-ден 40-қа дейінгі оверлер аралығында 30 ярдтық шеңберден тыс жерде ең көп дегенде төрт ойыншыға рұқсат етіледі.
During the first 10 overs of an innings, a maximum of two fielders are allowed outside the 30 yard circle (27 metres). This is called the 1st powerplay. Between overs 11 and 40, a maximum of four fielders are allowed outside the 30 yard circle.
Тарих
Филдингтік шектеулер 1970-жылдары, әсіресе World Series Cricket турнирінде дамыды және алғаш рет бір күндік матчтарда 1980 жылы Австралияда қолданысқа енгізілді. Ең көп тараған ереже бойынша, алғашқы он оверде шеңбердің сыртында тек екі ойыншы ғана орналаса берді, ал қалған оверлерде шеңберден тыс бес ойыншыға рұқсат етілді. Powerplay терминологиясын Халықаралық крикет кеңесі 2005 жылы енгізді, онда филдингтік шектеулер 3 блокқа бөлінді: иннингтің басындағы міндетті он овер және боулингті ойнайтын команда уақытын таңдай алатын екі қосымша бес оверлік powerplay. Бірақ практикада олардың екеуі де мүмкіндігінше ертерек пайдаланылып, нәтижесінде 20 оверлік бір блок пайда болды. Бұған қарсылық ретінде 2008 жылы соққы беретін командаға екі powerplay-дің бірін қашан қолдануға құқық берілді. 2011 жылдың 1 қазанынан бастап ICC боулинг және соққы беру powerplay-леріне қосымша өзгерістер енгізді. Жаңа ереже бойынша, 50 оверлік матчта екі бес оверлік powerplay-дің ешқайсысы 16-шы овер басталғанға дейін қолданылмайды және екеуі де 41-ші овер басталғанға дейін аяқталуы керек, сондықтан 11-ден 15-ке дейінгі және 41-ден 50-ге дейінгі оверлер powerplay оверлері бола алмайды. Егер командалардың бірі немесе екеуі де өздерінің құқығын пайдаланбаса, олардың powerplay оверлері иннингтегі ең соңғы мүмкін уақытта автоматты түрде басталады (мысалы, 50 оверлік иннингте бір powerplay талап етілмесе, ол 36-шы овердің басында басталады). 2012 жылдың 29 қазанында ICC powerplay-лерге тағы да түзетулер енгізіп, powerplay блоктарының санын үштен екіге дейін азайтты. Сонымен қатар, 1992 жылдан 2005 жылға дейін алғашқы он оверде екі ойыншыны ұстап алуға дайын болу керек еді. 2015 жылдың 5 шілдесінен бастап ICC ережелерді одан әрі өзгертіп, бүкіл иннингті 3 powerplay-ден құрады, осылайша бұрын енгізілген соққы беру powerplay-ін жойды. Бұған қоса, бірінші powerplay кезіндегі екі ойыншыны ұстап алуға қойылған шектеулер жеңілдетілді.
Fielding restrictions evolved through the 1970s, notably in World Series Cricket, and were first introduced in ODIs in 1980 in Australia. The most common rule was for only two fielders to be allowed outside the circle in the first ten overs, then five fielders allowed outside the circle for the remaining overs. The powerplay nomenclature was introduced by the International Cricket Council in 2005, when the fielding restrictions were split into 3 blocks: the mandatory ten overs at the start of the innings and two further five over powerplays with the bowling team being able to choose the timing of both. In practice though, both were generally taken as soon as possible, effectively leading to a single block of 20 overs of fielding restrictions. To counter this, in 2008, the batting team was given discretion for the timing of one of the two powerplays. From 1 October 2011, the ICC brought additional changes to the bowling and batting powerplays. Under the new rules, in a 50 over match, neither of the two five over powerplays may be taken before the start of the 16th over and both must be completed before the commencement of the 41st over, so overs 11 to 15 and 41 to 50 cannot be powerplay overs. Should either or both teams choose not to exercise their discretion, their powerplay overs will automatically commence at the latest available point in the innings (e. g. in a 50 over innings with one unclaimed powerplay, it will begin at the start of the 36th over). On 29 October 2012, the ICC made further amendments on powerplays, reducing the number of blocks of powerplays from three to two. Moreover, from 1992 to 2005, two fielders were required in catching positions in the first ten overs. From 5 July 2015, the ICC further amended the rules, making the whole innings as a composition of 3 powerplays, thus removing the batting powerplay previously introduced. Furthermore, the restriction of two catching fielders on the first powerplay was relaxed.