Кіріспе

Лингвистикада семантикалық талдау – бұл сөздер, тіркестер, сөйлемдер, абзацтар деңгейінен бастап, жазудың жалпы деңгейіне дейінгі синтаксистік құрылымдарды олардың тілден тәуелсіз мағыналарымен байланыстыратын процесс. Ол сондай-ақ, мүмкін болған жағдайда, нақты тілдік және мәдени контекстке тән ерекшеліктерді жоюды қамтиды. Идиомалар мен бейнелі сөйлеу элементтері мәдени сипатта болғандықтан, семантикалық талдау кезінде салыстырмалы түрде өзгермейтін мағыналарға айналдырылады. Семантика, прагматикамен байланысты болғанымен, одан ерекшеленеді, себебі семантика кез келген контексте сөздер мен сөйлемдерді таңдаумен айналысады, ал прагматика – контекст немесе мәнерден туындайтын бірегей немесе ерекше мағынаны қарастырады. Басқаша айтқанда, семантика – әмбебап түрде кодталған мағына, ал прагматика – сөздерде кодталған және аудитория тарапынан түсіндірілетін мағына. Семантикалық талдау жеке сөздер арасындағы қарым-қатынасты қарастырудан басталуы мүмкін. Бұл үшін лексикалық иерархияны, оның ішінде гипонимия мен гипернимия, меронимия, полисемия, синонимдер, антонимдер және гомонимдер туралы түсінік қажет. Бұл сондай-ақ, коннотация (семиотика) және коллокация сияқты ұғымдармен де байланысты, яғни бір сөзді қоршап тұратын немесе жиі қолданылатын сөздердің комбинациясы. Мұнда идиомалар, метафоралар және салыстырулар, мысалы, "қақ жарық күндіздей" сияқты т expressionдар кіруі мүмкін. Талдау үшін жеткілікті материал болған жағдайда, семантикалық талдау нақты авторлардың жазу стилін анықтау және іздеу үшін қолданылуы мүмкін.