Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конструктивистік оқыту әдістерінің шолуы
Overview of constructivist teaching methods
Конструктивистік оқыту конструктивизмге (білім беру философиясына) негізделген. Конструктивистік оқыту, білім алушылар ақпаратты пассивті түрде қабылдаудың орнына, мағына мен білімді құру процесіне белсенді қатысып білім алады деген сенімге негізделген.
Constructivist teaching is based on constructivism (philosophy of education). Constructivist teaching is based on the belief that learning occurs as learners are actively involved in a process of meaning and knowledge construction as opposed to passively receiving information.
Тарих
Конструктивистік оқыту әдіс-тәсілдері конструктивистік оқыту теориясына негізделген. Эрнст фон Глазерсфельд сияқты ғалымдар осы тәсілдің бастауын Иммануил Кант, Джордж Беркли және Жан Пиаже философияларымен байланыстырады. Джон Дьюидің іс-әрекеттерді зерттеу жұмыстары сияқты үлесін жақтаушылар да бар, бұл оқыту мен оқуды түсінудің күрделілігін құруға мүмкіндік береді. Дьюи мен Пиаже балалық шақ дамуы мен білім беруді зерттеді; екеуі де формалды емес білім берудің дамуына зор әсер етті. Дьюидің білім берудің маңыздылығы туралы идеясы білім беру педагогтардың рөлімен байланысты ойлау мен толғануды кеңейтуге және оған қатысуға тиіс екенін көрсетеді. Ал Пиаже оған керісінше, біз балалықтан ересекке дейінгі ойын арқылы пайда болатын тәжірибелер арқылы білімімізді кеңейту арқылы үйренеміз деп сарқылап айтты, бұл оқу үшін қажетті жағдай. Екі теория да қазір прогрессивті білім беру қозғалысының аясында қарастырылады. Конструктивистік оқыту теориясы барлық білімнің бұрынғы білім негізінде құрылатынын айтады. Сондықтан балаларды жартылай білімсіз деп қарауға болмайды, олар сыныптағы материалды қазіргі білімдерінің аясында түсінуі керек. Конструктивистік оқыту модельдерін дамытуға Мария Монтессоридің еңбектері үлкен үлес қосты, оларды Дэвид А. Колб, Рональд Фрай және тағы басқалар одан әрі жетілдірді. Бұл теоретиктер сезімдік және іс-әрекетке негізделген оқыту әдістерін ұсынды. Колб пен Фрай нақты тәжірибе, байқау және ой елегінен өткізу, абстракт ұғымдарды қалыптастыру және жаңа жағдайларда сынауды қамтитын тәжірибелік оқудың әдістемесін жасады. Конструктивистік сынып оқушылардың күнделікті жұмысына да назар аударады. Оқыту әдіс-тәсілдері коммуникация және әлеуметтік дағдыларға, сондай-ақ интеллектуалды ынтымақтастыққа баса назар аударады. Кампус викилері: Олар оқушыларға пайдалы оқу ресурстарын жинауға мүмкіндік беретін платформаны ұсынады. Конструктивистік тәсілдерді онлайн оқытуда да қолдануға болады. Талқылау алаңдары, викилер және блогтар сияқты құралдар оқушыларға білімді белсенді түрде құруға көмектеседі. Бар болған білім схемалары жаңа оқудың бастапқы нүктесі ретінде нақты мойындалғандықтан, конструктивистік тәсілдер жеке және мәдени айырмашылықтар мен әртүрлілікті құрметтеуге бейім.
Constructivist approach teaching methods are based on Constructivist learning theory. Scholars such as Ernst von Glasersfeld trace the origin of this approach to the philosophies of Immanuel Kant, George Berkeley, and Jean Piaget. There are those who also cite the contribution of John Dewey such as his works on action research, which allows the construction of complex understanding of teaching and learning. Dewey and Piaget researched childhood development and education; both were very influential in the development of informal education. Dewey's idea of influential education suggests that education must engage with and enlarge exploration of thinking and reflection associated with the role of educators. Contrary to this, Piaget argued that we learn by expanding our knowledge by experiences which are generated through play from infancy to adulthood which are necessary for learning. Both theories are now encompassed by the broader movement of progressive education. Constructivist learning theory states that all knowledge is constructed from a base of prior knowledge. As such, children are not to be treated as a blank slate, and make sense of classroom material in the context of his or her current knowledge. The development of constructivist models of teaching are specifically attributed to the works of Maria Montessori, which were further developed by more recent by theorists such as David A. Kolb, and Ronald Fry, among others. These theorists have proposed sensory and activity based learning methods. It was Kolb and Fry who were able to develop a methodology for experiential learning that involves concrete experience, observation and reflection, forming abstract concepts, and testing in new situations. The constructivist classroom also focuses on daily activities when it comes to student work. Teaching methods also emphasize communication and social skills, as well as intellectual collaboration. Campus wikis: These provide learners with a platform for curating helpful learning resources. Constructivist approaches can also be used in online learning. Tools such as discussion forums, wikis and blogs can enable learners to actively construct knowledge. Because existing knowledge schemata are explicitly acknowledged as a starting point for new learning, constructivist approaches tend to validate individual and cultural differences and diversity.
Проблемаға негізделген оқыту
Үлкен және кіші топтардағы талқылаулардан тұратын құрылымдалған білім беру тәсілі (Schmidt & Loyens, 2007). Проблемалық оқыту мұғалімнің студенттердің шағын топтарына мұқият дайындалған проблемалар немесе мәселелерді ұсынуымен басталады (Schmidt & Loyens, 2007). Проблемалар немесе мәселелер көбінесе студенттердің бұрынғы білімі шектеулі құбылыстар мен оқиғаларға қатысты болады (Schmidt & Loyens, 2007). Проблемалық оқытудың алғашқы қадамы – бұрынғы білімді талқылау және нақты проблемаларға немесе мәселелерге қатысты сұрақтар қою (Schmidt & Loyens, 2007). Сыныптағы талқылаудан кейін, студенттер әдетте жаңа алған ақпаратты зерттеуге немесе ой елегінен өткізуге, сондай-ақ қосымша зерттеуді қажет ететін салаларды анықтауға уақыт бөледі (Schmidt & Loyens, 2007). Оқытушы белгілеген уақыттан кейін, студенттер сынып талқылауына дейін құрылған шағын топтарда қайтадан жиналады (Schmidt & Loyens, 2007). Алғашқы кездесуде топтар сыныпта талқыланған проблемаларды немесе мәселелерді талқылауға, сондай-ақ жеке зерттеулер нәтижесінде жиналған жаңа ақпаратты ұсынуға бірден үш сағатқа дейін уақыт жұмсайды (Schmidt & Loyens, 2007). Алғашқы кездесуден кейін студенттер топтық талқылауды жеке ой елегінен өткізеді, әсіресе мәселелерге қатысты ойларды салыстырады (Schmidt & Loyens, 2007). Әдетте, топтар екінші рет жиналып, жеке және топтық ойлар мен талқылауларды сыни тұрғысынан талдайды және берілген проблема немесе мәселе бойынша қорытынды жасау үшін ақпаратты жинақтауға тырысады (Schmidt & Loyens, 2007). Білім беру процесінде проблемалық оқыту студенттерге бұрынғы және жаңа алған білімдерін пайдаланып, тақырыпты жеке түсінуді белсенді құруға мүмкіндік береді (Schmidt & Loyens, 2007). Бұдан бөлек, студенттер өздігінен және топтап оқу дағдыларын дамытады, бұл проблемаларды немесе мәселелерді түсінуді жеңілдетеді (Schmidt & Loyens, 2007).
A structured educational approach which consists of large and small group discussions (Schmidt & Loyens, 2007). Problem based learning begins with an educator presenting a series of carefully constructed problems or issues to small groups of students (Schmidt & Loyens, 2007). The problems or issues typically pertain to phenomena or events to which students possess limited prior knowledge (Schmidt & Loyens, 2007). The first component of problem based learning is to discuss prior knowledge and ask questions related to the specific problems or issues (Schmidt & Loyens, 2007). Following the class discussion, there is typically time in which students individually research or reflect on the newly acquired information and/or seek out areas requiring further exploration (Schmidt & Loyens, 2007). After a pre determined amount of time (as outlined by the educator), students will meet in the same small groups that were composed prior to the class discussion (Schmidt & Loyens, 2007). In the first meeting, groups will spend between one and three hours further discussing the problems or issues from class in addition to presenting any new information collected during individual research (Schmidt & Loyens, 2007). Following the first meeting, students will independently reflect on the group discussion, specifically in comparing thoughts regarding the problems or issues in question (Schmidt & Loyens, 2007). Typically, groups will meet a second time to critically analyse individual and group thoughts and discussions and will attempt to synthesize the information in order to draw conclusions about the given problem or issue (Schmidt & Loyens, 2007). Within the educational setting, problem based learning has enabled students to actively construct individual understandings of a topic using both prior and newly acquired knowledge (Schmidt & Loyens, 2007). Moreover, students also develop self directed and group learning skills which ultimately facilitates the comprehension of the problems or issues (Schmidt & Loyens, 2007).
Сұраныс негізінде оқыту
Проблемалық оқытумен байланысты білім беру тәсілі, онда оқушы мәселелерді немесе жағдайларды зерттеу арқылы білім алады (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). Осы тәсілде оқушылар нақты мәселелер немесе жағдайлар бойынша қорытынды жасау үшін жеке немесе бірлесіп сұрақтар қойып, оларға жауап береді (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). Білім беру процесінде зерттеуге негізделген оқыту оқушылардың зерттеу, талдау және ынтымақтастық дағдыларын дамытуға, нәтижесінде мәселені немесе жағдайды толыққанды түсінуге көмектеседі (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). Тиімді негізгі сұрақтар оқушылардың ойлауын және зерттеуін қамтиды, олардың өмірлік тәжірибесімен байланысты болады және әртүрлі тәсілдермен шешіле алады (Crane, 2009). Негізгі сұрақтарға бұрыс жауаптар жоқ, керісінше жауаптар оқушының түсінігін көрсетеді (Crane, 2009).
An educational approach associated with problem based learning in which the student learns through investigating issues or scenarios (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). In this approach, students pose and answer questions individually and/or collaboratively in order to draw conclusions regarding the specific issues or scenarios (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). Within the educational setting, inquiry based learning has been beneficial in developing student inquiry, investigation, and collaboration skills, in turn, increasing overall comprehension of the issue or scenario (Hakverdi Can & Sonmez, 2012). Effective essential questions include student thought and research, connect to student's reality and can be solved in different ways (Crane, 2009). There are no incorrect answers to essential questions, rather answers reveal student understanding(Crane, 2009).
Бекітілген нұсқаулық
Проблемалық оқытумен байланысты білім беру тәсілі, онда оқытушы оқушылар зерттей алатын «тірек» немесе тақырып енгізеді (Kariuki & Duran, 2004). «Тірек» бүкіл тапсырманың орталық нүктесі болып табылады, оқушыларға тақырыпты әртүрлі көзқарастардан қарастыра отырып, проблемаларды анықтауға, қалыптастыруға және зерттеуге мүмкіндік береді (Kariuki & Duran, 2004).
An educational approach associated with problem based learning in which the educator introduces an 'anchor' or theme in which students will be able to explore (Kariuki & Duran, 2004). The 'anchor' acts as a focal point for the entire task, allowing students to identify, define, and explore problems while exploring the topic from a variety of different perspectives (Kariuki & Duran, 2004).
Бірлескен оқыту
Нақты оқу мақсатына жету үшін бірлесіп жұмыс істейтін жеке тұлғаларға бағытталған әртүрлі оқыту әдістері (Хсиунг, 2012).
A variety of educational approaches focusing on individuals working together to achieve a specific learning outcome (Hsiung, 2012).
Бір-біріне сабақ беру
Оқушылардың оқытушы мен оқушы рөлін кезекпен алмастыратын ынтымақтастық оқыту тәсілі (Krych, March, Bryan, Peake, Wojciech, & Carmichael, 2005). Білім беру саласында Өзара біріктірілген оқытудың (RPT) қолданылуы командалық жұмыс, көшбасшылық және коммуникация дағдыларын дамытуға, сондай-ақ оқушылардың курстың мазмұнын түсінуін жақсартуға ықпалды болған (Krych және басқалар, 2005).
A cooperative learning approach wherein students alternate roles as teacher and learner (Krych, March, Bryan, Peake, Wojciech, & Carmichael, 2005). The utilization of Reciprocal Peer Teaching (RPT) in educational settings has been effective in the development of teamwork, leadership, and communication skills in addition to improving students' understanding of course content (Krych et al., 2005).
Жібек
Бұл - төрт кезеңнен тұратын, жоғары құрылымды, ынтымақтастық оқыту әдісі: кіріспе, шоғырландырылған зерттеу, баяндама жасау және қайта құру, интеграция және бағалау. Кіріспе кезеңінде сынып үштен жеті оқушыдан тұратын әртүрлі деңгейдегі "үй" топтарына бөлінеді (Karacop & Doymus, 2013). "Үй" топтары құрылғаннан кейін мұғалім пәнге қатысты тақырыптарды талқылайды (Karacop & Doymus, 2013). Шоғырландырылған зерттеу кезеңінде әрбір оқушы барлық "үй" топтарындағы тақырыптардың біреуін таңдайды (Karacop & Doymus, 2013). Әр "үй" тобынан бірдей тақырыпты таңдаған оқушылар "жұмбақ" топты құрайды (Karacop & Doymus, 2013). "Жұмбақ" тобында оқушылар тақырыпқа қатысты материалды зерттейді және оны "үй" тобына баяндау және қайта құру кезеңінде оқыту үшін дайындайды (Karacop & Doymus, 2013). Бұл әдіс төртінші кезеңде – интеграция және бағалауда аяқталады, онда "үй" топтарының әрқайсысы әр тақырыпты үйреніп, толыққанды жұмысты аяқтайды (Karacop & Doymus, 2013).
A highly structured cooperative learning approach which is implemented in four stages: introduction, focused exploration, reporting and re shaping, and integration and evaluation. In the introduction stage, the class is divided into heterogeneous 'home' groups consisting of between three and seven students (Karacop & Doymus, 2013). Upon establishing the 'home' groups, the teacher will discuss the subtopics pertaining to the subject matter (Karacop & Doymus, 2013). In the focused exploration stage, each student within all 'home' groups selects one of the subtopics (Karacop & Doymus, 2013). Students from each 'home' group that have selected the same subtopic will form a 'jigsaw' group (Karacop & Doymus, 2013). It is in the 'jigsaw' group that students will explore the material pertaining to the subtopic and will prepare for teaching it to their 'home' group, the reporting and re shaping stage (Karacop & Doymus, 2013). The approach concludes in the fourth stage, integration and evaluation, wherein each of the 'home' groups combine the learning of each subtopic together to create the completed piece of work (Karacop & Doymus, 2013).