Кіріспе
Американдық журналист, құлдықты жойған және әйелдер құқықтарын жақтаған Мэри Эштон Ливермор (Райс; 19 желтоқсан 1820 – 23 мамыр 1905) – американдық журналист, құлдықты жойған және әйелдер құқықтарын жақтаған. Оның жарық көрген томдарына мыналар кіреді: «Отыз жыл кешікті», алғаш рет 1847 жылы сыйлық ретінде басылған, және 1878 жылы қайта басылған; «Қаламмен суреттемелер»; немесе, «Тұрмыстан алынған эскиздер»; «Қыздарымызбен не істеу керек?» «Артық әйелдер» және басқа да лекциялар; және «Менің соғыс тарихым». Одақ армиясында медбике ретінде төрт жылдық жеке тәжірибесі туралы әйелдің баяндауы, сондай-ақ көтеріліс соғысы кезінде үйде, ауруханаларда, лагерьлерде және майданда көрсетілген көмек туралы. Ол сол замандағы әйелдер туралы «Күндізгі әйелдер» үшін мүсінші Энн Уитнидің эскизін жазды және 1788 жылдың 15 шілдесінде Огайо штатының Мариетта қаласында Солтүстік-Батыс штаттарының алғашқы қонысының жүз жылдығына арналған тарихи сөз сөйледі. Америка Азамат соғысы басталғанда, Ливермор Чикагодағы штаб-пәтерінде орналасқан АҚШ Санитарлық комиссиясымен байланысқа түсіп, көмекші қоғамдарды ұйымдастыру, ауруханалар мен әскери бекеттерді аралау, баспасөзге материалдар жазу, хаттарға жауап беру және осы мекеменің жұмысымен байланысты басқа да көптеген жұмыстарды атқарды. Ол 1863 жылы Чикагода өткен үлкен жәрмеңке ұйымдастыруға көмектескендердің бірі болды, онда шамамен 100 000 доллар жиналды, ал ол президент Линкольннен Азат ету туралы жарияланбаның түпнұсқасын алды, ол 3 000 долларға сатылды және солдаттар үйінің құрылысын қаржыландырды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол әйелдердің сайлау құқығын жақтаған «Агитатор» газетін шығарды, ол кейіннен «Әйелдер журналына» біріктірілді. Ол екі жыл бойы редактор болып жұмыс істеді және содан кейін жиі мақалалар жариялады. Лекция алаңында ол өте табысты болды, көбінесе әйелдердің сайлау құқығы және тыйым салу қозғалысы атынан сөз сөйледі. Ол көп жыл бойы жыл сайын сапар шегіп, бес ай бойы аптасына бес кеш лекция оқыды.
Mary Ashton Livermore ( Rice; December 19, 1820May 23, 1905) was an American journalist, abolitionist, and advocate of women's rights. Her printed volumes included: Thirty Years Too Late, first published in 1847 as a prize temperance tale, and republished in 1878; Pen Pictures; or, Sketches from Domestic Life; What Shall We Do with Our Daughters? Superfluous Women, and Other Lectures; and My Story of the War. A Woman's Narrative of Four Years' Personal Experience as Nurse in the Union Army, and in Relief Work at Home, in Hospitals, Camps and at the Front during the War of the Rebellion. She wrote a sketch of the sculptor Anne Whitney for Women of the Day and delivered the historical address for the Centennial Celebration of the First Settlement of the Northwestern States in Marietta, Ohio on July 15, 1788. When the American Civil War broke out, Livermore became connected with the United States Sanitary Commission, headquarters at Chicago and performed a vast amount of labor of all kinds by organizing auxiliary societies, visiting hospitals and military posts, contributing to the press, answering correspondence, and other things incident to the work done by that institution. She was one of those that helped organize the great fair in 1863, at Chicago, when nearly $100,000 was raised and for which she obtained the original draft of the Emancipation Proclamation from President Lincoln, which was sold for $3,000, and funded the building of the Soldiers' Home. When the war was over, she instituted a pro women's suffrage paper called the Agitator, which was afterwards merged in the Woman's Journal. Of that she was an editor for two years and a frequent contributor thereafter. On the lecture platform, she had a remarkable career, speaking mostly on behalf of women's suffrage and temperance movements. For many years, she traveled annually and spoke five nights each week for five months of the year.
Алғашқы жылдар және білім
Мэри Эштон Райс 1820 жылдың 19 желтоқсанында Бостон қаласында Тимоти Райс пен Зебия Воз (Эштон) Райс отбасында дүниеге келді. Ол Массачусетс шығанағы колониясына ертедегі пуритан көшпенісі болған Эдмунд Райстың тікелей ұрпағы. Ливермор өте зиялы болды және 14 жасында Бостон қалалық мектептерін бітірді. Оның отбасының дінге деген сенімі өте күшті болғандықтан, ол 23 жасқа дейін әр жыл сайын Киелі кітапты толығымен оқып шығарды.
Мансап
1836 жылы семинарияны бітіргеннен кейін ол онда екі жыл мұғалім болып қызмет етті. 1839 жылы Вирджиния штатындағы плантацияда тәрбиеші болып жұмысқа орналасты, ал құлдықтың қатыгездікпен өркендегенін көріп, құлдыққа қарсы күрескер болып шықты. Осы кезеңде ол сонымен қатар ұстамдылық қозғалысымен айналысып, Вашингтон ұстамдылық реформасымен байланыс жасады және жастарға арналған ұстамдылық тақырыбындағы газеттің редакторы болды.
Америка Азаматтық соғысы
Азамат соғысы кезінде ол 40 жасында АҚШ Санитарлық комиссиясының қосымша мүшесі болып ерікті түрде қызмет етті. Оның Чикагодағы филиалының өкілі ретінде, кейін Солтүстік-Батыс филиалы деп аталды, ол 1862 жылдың желтоқсанында Вашингтондағы Ұлттық санитарлық комиссияның кеңесіне қатысты, көптеген көмек қоғамдарын ұйымдастырды, әскери бекеттер мен ауруханаларды аралады, ал 1863 жылы Чикагода Солтүстік-Батыс санитарлық жәрмеңкесін ұйымдастырды, ол 86 000 доллар жинады. Президент Линкольн өзінің Азаттық жариялағының бір данасын сыйға тартты, ол аукционда 10 000 долларға сатылды. Ливермор ақырында Джейн Ходжбен бірге Чикаго филиалының басшысы болды, Ходж да солдаттарға көмек көрсетуді қолдаған жақтас болған. Ауруханалардың қажеттіліктерін жақсы түсінген Ходж мен Ливермор ең мұқтаж ауруханалар мен майданға 1 миллион долларлық азық-түлік пен жабдықтар жіберді. Ливермор медбикелік қызметінен басқа, жемісті еңбек еткен жазушы да болды. Ол көптеген өлеңдер, эсселер мен әңгімелер жинақтарын жазды және әдеби одақтың танымал мүшесі болды. Ливермор әлеуметтік әділеттілік жұмысының үлкен бөлігін медбикелікке жұмсағанымен, соғыс бойында аптасына бір рет жазба жариялауға үлгерді. Ол өзінің тәжірибесін 1887 жылы "Менің соғыс тарихым" атты кітабында баяндады. Одақ армиясында медбике ретінде төрт жылдық жеке тәжірибесі және көтеріліс соғысы кезінде үйде, ауруханаларда, лагерьлерде және майданда көрсетілген көмек туралы әйелдің әңгімесі.
Сайлау құқығы мен ұстамдылық іс-шаралары
Соғыстан кейін Ливермор әйелдердің сайлау құқығын қолдауға (Люси Стоун және Джулия Уорд Хоумен бірге) және тыйым салу қозғалысын насихаттауға белсенді түрде кірісті. 1868 жылы Майра Брэдвелл мен Кейт Доггетпен бірге Чикаго Сорозис клубын құрды. Бұл Чикагодағы әйелдердің сайлау құқығын жақтаған алғашқы әйелдер ұйымы болды. Сол жылы ұйым Чикагода әйелдердің сайлау құқығына арналған алғашқы конвентін өткізді. 1869 жылы, Теңдік құқығы қауымдастығындағы әйелдер афроамерикандық ерлердің дауыс беру құқығы мәселесі бойынша жарылған кезде, Ливермор Люси Стоун және Америка әйелдердің сайлау құқығы қауымдастығын құрғандардың тарапына шықты. Сол жылы ол "әйелдер мүддесіне арналған" The Agitator атты суфражистік журналды негіздеп, өзі редакциялады. Сол жылы журналдың 37 саны жарық көрді. 1870 жылы Ливерморлар Бостонға көшіп, Мэри онда сайлау құқығын қолдау қозғалысына қатыса бастады. The Agitator журналы Люси Стоун негіздеген белгілі Woman's Journal журналымен біріктірілді, ал Ливермор оның редактордың орынбасары болды. Ол осы лауазымда екі жыл қызмет етті.
Спиритуизм
Ливермор азаматтық соғыстан кейін, әсіресе унитариандықтар арасында кең таралған спиритизмге қызығушылық танытты. 1899 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол медиум арқылы онымен байланысқа түсе алатынына сенді. Мельроуз қаласындағы Мэри А. Ливермор мектебі 1891 жылдан 1933 жылға дейін қызмет етті. 1943 жылы, оның қайтысынан шамамен төрт онжылдық өткен соң, ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы SS Mary A. Livermore деп аталған Liberty кемесінің атына ие болды.