Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер, белсенді, феминист және журналист (1881–1928)
American lawyer, activist, feminist and journalist (1881–1928)
Кристалл Кэтрин Истман (25 маусым 1881 – 28 шілде 1928) – американдық заңгер, антимилитарист, феминист, социалист және журналист. Ол әйелдердің сайлау құқығы үшін күрестің жетекшісі, ағасы Макс Истманмен бірге радикалды өнер мен саясат журналы "The Liberator" журналын құрған және редакциялаған, Бейбітшілік және бостандық үшін әйелдердің халықаралық лигасының негізін қалаушы, сондай-ақ 1920 жылы Америка азаматтық бостандықтары одағын құруға қатысты. 2000 жылы ол Нью-Йорк штатының Сенека-Фолс қаласындағы Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді.
Crystal Catherine Eastman (June 25, 1881 – July 28, 1928) was an American lawyer, antimilitarist, feminist, socialist, and journalist. She was a leader in the fight for women's suffrage, a co founder and co editor with her brother Max Eastman of the radical arts and politics magazine The Liberator, co founder of the Women's International League for Peace and Freedom, and co founder in 1920 of the American Civil Liberties Union. In 2000, she was inducted into the National Women's Hall of Fame in Seneca Falls, New York.
Ерте өмір және білім
Кристалл Истман 1881 жылғы 25 маусымда Массачусетс штатының Марлборо қаласында төрт баланың үшіншісі болып дүниеге келді. Оның үлкен ағасы Морган 1878 жылы туып, 1884 жылы қайтыс болды. Екінші ағасы Анстис Форд Истман, кейіннен жалпы хирург болған, 1878 жылы туып, 1937 жылы қайтыс болды. Ең кішісі Макс 1883 жылы дүниеге келді. 1883 жылы олардың ата-аналары, Сэмюэл Илайджа Истман және Аннис Берта Форд, отбасымен Нью-Йорк штатының Канандайгуа қаласына көшіп барды. 1889 жылы анасы Америкада протестант дінінде қызмет ете бастаған алғашқы әйелдердің бірі болды, ол конгрегациялық шіркеудің пасторы атанды. Әкесі де конгрегациялық пастор болған, екеуі де Эльмира қаласының жанындағы Томас К. Бичер шіркеуінде қызмет етті. Марк Твеннің отбасы да осы шіркеуге барып тұратын, ал жас Кристалл осы ортақ байланыс арқылы онымен танысты. Аға-інілер бірнеше жыл бойы Нью-Йорк қаласының Гринвич-Виллидж ауданындағы 11-ші көшеде басқа радикалдық белсенділермен бірге тұрды. Ида Рау, Инес Милхолланд, Флойд Делл және Дорис Стивенс сияқты топ жазғы демалыстарын және демалыс күндерін Хадсон өзенінің жанындағы Кротон қаласында өткізді, онда Макс 1916 жылы үй сатып алды. Истман 1903 жылы Вассар колледжін бітіріп, 1904 жылы Колумбия университетінен социология (сол кезде салыстырмалы түрде жаңа мамандық) саласы бойынша магистр дәрежесін алды. Одан кейін ол Нью-Йорк университетінің құқық мектебінде оқып, 1907 жылы сыныпта екінші орынды иеленді. Ол "аналарға жәрдемақы" деп аталатын, кішкентай балалары бар аналарға ақшалай көмек көрсетуді ұсынды. Оның пікірінше, бұл аналардың ерлерге тәуелділігін азайтып, әйелдерді экономикалық тұрғыдан күшейтеді.
Crystal Eastman was born in Marlborough, Massachusetts, on June 25, 1881, the third of four children. Her oldest brother, Morgan, was born in 1878 and died in 1884. The second brother, Anstice Ford Eastman, who became a general surgeon, was born in 1878 and died in 1937. Max was the youngest, born in 1883. In 1883, their parents, Samuel Elijah Eastman and Annis Bertha Ford, moved the family to Canandaigua, New York. In 1889, their mother became one of the first women ordained as a Protestant minister in America when she became a minister of the Congregational church. Her father was also a Congregational minister, and the two served as pastors at the church of Thomas K. Beecher near Elmira. Mark Twain's family also attended the church and it was this shared association that young Crystal also became acquainted with him. The siblings lived together for several years on 11th Street in New York City's Greenwich Village among other radical activists. The group, including Ida Rauh, Inez Milholland, Floyd Dell, and Doris Stevens, also spent summers and weekends in Croton on Hudson, where Max bought a house in 1916. Eastman graduated from Vassar College in 1903 and received a Master of Arts degree in sociology (then a relatively new field) from Columbia University in 1904. She then attended New York University Law School, graduating in 1907 as the second in her class. She advocated for "motherhood endowments" whereby mothers of young children would receive monetary benefits. She argued it would reduce forced dependence of mothers on men, as well as economically empower women.
Еріту
Уоллес Дж. Бенедикт Висконсин штатының Милуоки қаласында сақтандыру агенті болғандықтан, Истман 1911 жылы оған үйленгенде, олар үйленуден кейін сол жерге көшіп кетті. Ол Нью-Йорк қалалық бөлімінің президенті болды. Бұл ұйым қару-жарақ өндірісінен заңсыз пайда табуды тоқтатуға тырысты және әскери шақыруға, империялық әрекеттерге және әскери араласуға қарсы күресті. NCLB Америка Азаматтық Бостандықтар Одағына (ACLU) айналды, оның төрағасы Болдуин, ал Истман бас адвокат қызметін атқарды. Истман ACLU-ның негізін қалаушы мүшесі деп есептеледі, бірақ оның NCLB-ны құрудағы рөлі Болдуинмен жеке дауларының салдарынан кейінгі ұрпақтар тарапынан көбінесе назардан тыс қалған болуы мүмкін.
Wallace J. Benedict was an insurance agent in Milwaukee, Wisconsin, so when Eastman married him in 1911, she moved there after the wedding. She served as president of the New York City branch. This group sought to remove profiteering from arms manufacturing and campaigned against conscription, imperial adventures and military intervention. The NCLB grew into the American Civil Liberties Union(ACLU), with Baldwin at the head and Eastman functioning as attorney in charge. Eastman is credited as a founding member of the ACLU, but her role as founder of the NCLB may have been largely ignored by posterity due to her personal differences with Baldwin.
Неке және отбасы
1916 жылы Истман британдық редактор және соғысқа қарсы белсенді Уолтер Фуллерге үйленді, ол әпкелерінің халық әндерін орындауына жетекшілік ету үшін АҚШ-қа келген еді. Олардың екі баласы болды: 1917 жылы туған Джеффри Фуллер және 1921 жылы туған Аннис Фуллер. 1917 жылы Макс Истманның "The Masses" журналы үкіметтік цензура салдарынан жабылуға мәжбүр болғаннан кейін, ол Кристаллмен бірлесіп 1918 жылдың басында саясат, өнер және әдебиет тақырыбындағы радикалдық "The Liberator" журналын құрды.
In 1916, Eastman married the British editor and antiwar activist Walter Fuller, who had come to the United States to direct his sisters’ singing of folksongs. They had two children, Jeffrey Fuller born in 1917 and Annis Fuller born in 1921. After Max Eastman's periodical The Masses was forced to close by government censorship in 1917, he and Crystal co founded a radical journal of politics, art, and literature, the Liberator, in early 1918.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін Истман 1919 жылы Бірінші феминистік конгресс ұйымдастырды. 2000 жылы Истман Нью-Йорк штатының Сенека-Фолс қаласындағы (Америка) Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. 2018 жылы АҚШ Социалистік партиясының ресми басылымы – The Socialist газеті Лиза Петриеллоның «Социалистік феминист Кристалл Истманды еске алу» деген мақаласын жариялады, ол «оның [Истманның] қайтысының 90 жылдығына арналып, оның өмірі мен мұрасын қайтадан көпшілік назарына әкелу мақсатымен жазылған».
After the war, Eastman organized the First Feminist Congress in 1919. In 2000, Eastman was inducted into the (American) National Women's Hall of Fame in Seneca Falls, New York. In 2018 The Socialist, the official publication of the Socialist Party USA, published the article "Remembering Socialist Feminist Crystal Eastman" by Lisa Petriello, which was written "on the 90th year anniversary of her [Eastman's] death to bring her life and legacy once again to the public eye."
Қағаздар
Истманның құжаттары Гарвард университетінде сақтаулы.
Eastman's papers are housed at Harvard University.