Жаппай зардап шегу оқиғаларында START жүйесі – жарақат ауырлығына қарай құрбандарды жылдам жіктеу әдісі. АҚШ-та кең қолданылады, балаларға бейімделген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаппай зардап шегу оқиғасында қолданылатын триаждау әдісі
Method of triage used in a mass casualty incident
Жай триаждау және жедел емдеу (START) – бұл бірінші кезектегі жаңарушылардың жаппай зардап шегу оқиғасында (ЖЗО) зардап шеккендерді жарақаттарының ауырлығына қарай жылдам жіктеуге арналған триаждау әдісі. Бұл әдіс 1983 жылы Калифорния штатындағы Хоаг ауруханасы мен Ньюпорт-Бич өрт сөндіру департаментінің қызметкерлерімен әзірленген және қазіргі уақытта АҚШ-та кеңінен қолданылады.
Simple triage and rapid treatment (START) is a triage method used by first responders to quickly classify victims during a mass casualty incident (MCI) based on the severity of their injury. The method was developed in 1983 by the staff members of Hoag Hospital and Newport Beach Fire Department located in California, and is currently widely used in the United States.
START және ұқсас сұрыптау жүйелерінің өзгерістері
Көптеген мекемелер START жүйесіне өзгерістер енгізді немесе START-қа ұқсас жаңа сұрыптау жүйелерін әзірледі. Алғашқы ұсынылған өзгертулердің бірі науқастарды дереу жіктеу кезінде капиллярлық толтыруды радиалдық импульстің болуымен алмастыруды ұсынды.
Numerous agencies have developed modifications to START or new triage systems similar to START. One early proposed modification substituted the presence of a radial pulse for capillary refill in classifying patients as immediate.
Педиатриялық емделушілерге арналған өзгертулер
START балаларды жақсы емдеу үшін де өзгертілді. Мұндай өзгерістердің бірі JumpSTART деп аталады. Ересектер нұсқасында бірнеше қарапайым өзгеріс бар. Педиатриялық пациенттерге арналған негізгі өзгеріс – «қалыпты» тыныс алу жиілігін өзгерту: балалар ересектерге қарағанда жылдам дем алатынын ескере отырып, JumpSTART баланың тыныс алу жиілігі минутына 15-тен төмен немесе 45-тен жоғары болған жағдайда ғана тыныс алу жиілігіне сүйене отырып дереу жіктеме жасайды. Тағы бір өзгеріс – апнеясы бар және пульсі жоқ педиатриялық пациентке 5 дем беру. Егер пациент өздігінен тыныс алса, «жедел» деп белгіленеді. Егер өздігінен тыныс алмаса, «қайтыс» деп белгіленеді. Тағы бір қажетті мәлімет – кімді педиатриялық пациент, ал кімді ересек пациент деп санауға болатынын анықтау. Бұл туралы ұл балаларда қолтық астындағы түктердің дамуын, ал қыз балаларда кеуде бездерінің немесе кеуде дамуын тез тексеру арқылы анықтауға болады. Егер жасы белгілі болса, бала мен ересек арасындағы шекара 8 жас. START-тың басты артықшылығы – қарапайымдылығы, сонымен қатар ол үлкен шектеуге де ие. START әзірленгеннен бері, пациенттерді іріктеуді күрделендіру керек деген консенсус қалыптасты, яғни ресурстардың шектеулігі мен емдеуге қабілеттілігін ескере отырып, пациенттерді басымдыққа бөлуді анықтау қажет.
START has also been modified to provide better treatment for children. One such modification is known as JumpSTART. There are several simple modifications to the adult version. The primary modification for use with pediatric patients is to change the "normal" respiratory rate: since children breathe faster than adults, JumpSTART assigns the immediate classification on the basis of respiratory rate only if the child's respiration is under 15 or over 45 per minute. Another change is in the apneic pediatric patient with a pulse the patient is given 5 breaths. If they resume breathing on their own, they are tagged as "immediate". If they do not resume breathing on their own, they are tagged as "deceased". Another needed bit of information is to decide who qualifies as a pediatric patient and who qualifies as an adult. This can quickly be decided by a rapid check for underarm hair development on boys, and breast bud or breast development on girls. If the age is known, the age cut off for child versus adult is 8 years old. One of the major strengths of START, its simplicity, is also a major limitation. Since START was developed, consensus has emerged that triage should be more sophisticated, by incorporating resource limitations and capacity in determining how to prioritize patients.