Уильям Баронс – Лондон епископы (1504-1505), сонымен қатар Канцлерлік соттарының басшысы. Өмірі мен тегі туралы мәлімет аз, Paston әулетімен байланысы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Баронс (сонымен қатар Барнс; 1505 жылы қайтыс болды) 1504–1505 жылдары Лондон епископы қызметін атқарды. 1502–1504 жылдары ол Канцелярия сотының тіркешісі болды.
William Barons (also Barnes; died 1505) was the Bishop of London from 1504 to 1505. He was also Master of the Rolls of the Court of Chancery from 1502 to 1504.
Өмір
Оның отбасылық тарихы мен ерте өмірі туралы өте аз мәлімет белгілі. Бізде бар ақпараттың көбі – Пастон хаттарынан алынған, одан оның Пастон отбасына, мүмкін алыс болса да, туыс екені анық көрінеді. 1504 жылы сэр Джон Пастонның қайтысымен ол отбасына «Пастонның туысы» қайтыс болғанына байланысты көңіл айту үшін хат жазды. Ол Оксфорд университетінде заң ғылымдарының докторы (LL. D.) дәрежесін алды. 1500 жылы Кентербери архиепископтығы бос орынға ие болғанда, ол шіркеудің және жеке соттың комиссары болды. Сол жылы ол Кенттегі Ист Пекхэм және Букингемширдегі Биконсфилдтің, 1501 жылы Линкольнширдегі Геднидің, 1502 жылы Лестерширдегі Босворттың және 1503 жылы Хантингдон архиепископтығындағы Тарфилдтің қызметін алды. 1501 жылы Уэльс принці Артур мен Арагондық Екатеринаның некелерінде, Санкт-Пол соборында некеге тыйым салу туралы сұралғанда, патша хатшысы «осы некеге латын тілінде ашық қарсылық білдіруі керек» деп белгіленді, оның заңсыз болу себептерін айта отырып, ал оған Барон жауап беруге тиіс болды, ол рұхсаттаманы ұсынуға міндетті. Барон, жоғары құрметке ие болған, келесі жылы (1502) 1 ақпанда мемлекеттік тіркеуші болды. 1503 жылы 24 қаңтарда ол Генрих VII-нің Вестминстердегі капелласының негіргі тасын салуға көмектесті. 1504 жылы 3 тамызда Уильям Уорхемнің Кентербериге ауысуына байланысты ол Папаның бұйрығымен Лондон епископы болып тағайындалды, ал Генрих VII 8 шілдеде Папа Юлий II-ге оның пайдасына хат жазды. 13 қарашада ол уақытша қызметтен босатылып, сол күні мемлекеттік тіркеуші қызметінен бас тартты. 26 қарашада ол шіркеуге қабылданды, ал 1505 жылдың 9 немесе 10 қазанында қайтыс болды.
Remarkably little is known of his family background and early life. The little information we have comes from the Paston Letters, from which it is clear that he was related, though probably only distantly, to the Paston family. In 1504, on the death of Sir John Paston, he wrote to condole with the family on the death of "Cousin Paston". He took the degree of LL. D. at the University of Oxford. On the vacancy of the archdiocese of Canterbury in 1500, he became commissary of the chapter and of the prerogative court. That same year he obtained the livings of East Peckham in Kent, and of Beaconsfield in Buckinghamshire; in 1501 that of Gedney in Lincolnshire; in 1502 that of Bosworth in Leicestershire; and in 1503 that of Tharfield in the archdeaconry of Huntingdon. In 1501, at the marriage of Arthur, Prince of Wales, and Catherine of Aragon, when the banns were asked in St. Paul's Cathedral, it was arranged that the king's secretary should 'object openly in Latin against the said marriage', alleging reasons why it could not be lawful, and that he should be answered by Barons, who was to produce the dispensation. Barons, in high favour, was made master of the rolls on 1 February following (1502). On 24 January 1503 he assisted in laying the first stone of Henry VII's chapel at Westminster. On 3 August 1504, he was appointed by papal provision bishop of London on William Warham's translation to Canterbury, Henry VII having written to Pope Julius II in his favour on 8 July preceding. He received the temporalities on 13 November and gave up his office of Master of the Rolls the same day. He was consecrated on 26 November; he died on 9 or 10 October 1505.