Кіріспе
Дистиндер отбасы – 19 ғасырдағы британдық музыканттар тобы, олар мыс қорытпасынан жасалған аспаптарда орындаған, ал 1845 жылдан бастап саксогорнды (saxhorn) жариялап насихаттады. Олардың бірі, Генри Дистин, кейіннен Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттарында мыс қорытпасынан жасалған аспаптарды шығаратын белгілі өндіруші болды.
Джон Дистин, ертедегі мансабы
Джон Дистин (1798–1863) Плимптон қаласында дүниеге келді және музыкалық мансабын Оңтүстік Девон милициясында бастады, ал 1814 жылдан бастап Гренадир гвардиясында қызмет етті. Ол өте ерте жасынан, тіпті жасөспірім кезінде солист ретінде танымал болды: Генри Бишоптың "The Miller and his Men" атты мелодрамасы, онда Дистин стиліне негізделген кернейге арналған обблигато болды, 1813 жылға дейін жазылған. Гвардияда ол кернейдегі виртуоз ретінде танылды және Ватерлоо шайқасынан кейін Парижде көзге түсті. Офиклидтің дамуы Халариға байланысты, бұл Ресейдің ұлы князі Константин Павловичтің сұранысымен болды, ол Дистин Гренадир гвардиясы үшін ойнаған кернейді онда естіген еді. Джон және оның төрт ұлы 1840 жылдардың соңына дейін халықаралық тұралы шықты. Олардың репертуарында Мейербердің "Роберт ле дьявол" операсы бойынша фантазия болды. Алғашқы квинтет қолданған латуль аспаптары 18 ғасырда Дублинде Мэтью Пейс құрған аспап жасаушылар отбасынан шыққан. Музыканттар кернейді, табиғи мүйізді, слайд-трубаны, тромбонды және корнопеянды (яғни корнетті) үйлестірді.
Энн Матильда Дистин
Энн Матильда Дистин (туған есімі Лодер) (1786–1848) 1829 жылы Джон Дистинге екінші күйеуі ретінде үйленді. Бұрын ол Томас Эдмунд Риджвейге (1780–1829) үйленген болатын. Энн Матильда Бат, Сомерсет қаласындағы музыканттар отбасында дүниеге келген, Джон Дэвид Лодердің үлкен әпкесі болды. 1813 жылға қарай Садлерс-Уэллстегі пантомима туралы былай деуге болар еді: «оның басты жетістігі Том Риджвей мен Джон Болоньяның таланты, оның Гарлекиндері Джеймс Барнс, Панталоны және Грималди [ ]». Энн Матильда Элизабет Конингхэмге, Коннингхэм маркизасына «Виндзор квадрильдерін» жазды. Ол Риджвей пантомима әртістері отбасының бірінші некеден туған анасы еді. 1820 жылдары Лондонның «Олимпиада» театрындағы Рождестволық пантомималар «Риджвей отбасының қолдауымен өте тартымды болды». Оның екінші отбасы – өнерпаздар, Дистиннен туған төрт ұлы Квинтеттегі қосалқы рөлдерді орындады, олардың барлығы заңды емес туылған. Ол өзі Дистин квинтетіне сүйемелдеуші пианист болды. 1845 жылдың қаңтар айында Дистиндер Стоу Хаус сарайында королева Виктория мен Альберт ханзадасы үшін күміс саксофонда орындады. Сол жылы Джон Дистин мен оның екінші ұлы Генри Лондон қаласында «Дистин және ұлдары» деген жеке кәсіп ашты, олар ноталармен және музыкалық аспаптармен сауда жасады. Аспаптар сататын дүкенде саксофондар да болды, ал квинтет саксофондардың ассортиментін жариялады. Осы 1845 жылы Томас Клиффорд Констебл ұйымдастырған мереке аясында Бёртон Констеблде алғашқы ресми ұйымдастырылған қола оркестрлер сайысы өтті, аспаптарды Дистиндер ұсынды. Ұлы Джордж (1818 жылы туған) 1848 жылы қайтыс болды, содан кейін гастрольдік топ квартетке айналды. «Distin» қола квартеті 1849 жылғы маусымда Нью-Йоркте 40 концерттік келісімшартқа қол қойды, бірақ олар Атлант мұхитын кесіп өтіп бара жатқанда концерт залы өртеніп кетті. Тур сынға ұшырағанымен, холера эпидемиясы мен тәртіпсіздік көрермендерді қорқытып жіберді. Канадаға жасаған қысқа тур да сәтті болмады. Ол Адольф Сакстың аспаптарын өзінің дәстүрлі қола аспаптарымен бірге сатты. 1867 жылы Парижде өткен Көрмеде аспаптарының еуропалық бәсекелестерінен артықшылығы үшін жүлделі медаль алды. Компанияның бастапқы атауы 1874 жылға дейін сақталды, ал жұмыс менеджері Дэвид Джамед Блейкли (1846–1936) аспаптар дизайнында жаңашыл болды.
Ann Matilda composed the Windsor Quadrilles for Elizabeth Conyngham, Marchioness Conyngham. She was mother, by her first marriage, to the Ridgway family of pantomime artists. At London's Olympic Theatre, the Christmas pantomimes "were supported by the Ridgway family, and proved very attractive" in the 1820s. She had a second family of performers, her four sons by Distin who were the supporting players in the Quintet, all of them born out of wedlock. She herself became the pianist accompanying the Distin Quintet. In January 1845 the Distins performed on silver saxhorns for Queen Victoria and Albert, Prince Consort at Stowe House. That year, John Distin and his second son Henry set up a business, Distin & Sons, in London, dealing in sheet music and musical instruments. The instrument business also stocked saxhorns; and the quintet publicised the saxhorn range. In that same year, 1845, the first ever brass band competition formally organised took place at Burton Constable, as part of a celebration run by Thomas Clifford Constable, with instruments supplied by the Distins. The eldest of the sons, George (born 1818), died in 1848, and the touring group then became a quartet. The Distin brass quartet accepted a 40 concert booking in New York for the 1849 season, but the venue burned to the ground while they were crossing the Atlantic. While the tour was critically hailed, a cholera epidemic and riots scared away audiences. A brief tour of Canada went no better. He sold Adolph Sax's instruments alongside his own traditional brass instruments. He was awarded a prize medal for the superiority of his instruments over European competitors at the Paris Exposition Universelle of 1867. The original company name was retained to 1874; the works manager David Jamed Blaikley (1846–1936) was an innovator in instrument design.
Генри Дистиннің кейінгі өмірі
Генри Дистин бірнеше жыл ішінде концерттік жоспарлар мен басқа да кәсіптеріне ақшасының көп бөлігін жоғалтты, содан кейін "Генри Дистин өндіріс компаниясы" болып қайта құрылды және мыс аспаптардың толық ассортиментін жасады. Дистин мыс аспаптарды орындаушы және сатушы болып қала берді. 70 жасында да ол өнер көрсетіп жүрді, 1889 жылы Гилмор тобымен бірге Е-бемоль түбімен "Соңғы жазғы роза" әнін орындады, бұл концерттің мақсаты компаниясының бір мүйізін Патрик Гилморға табыс ету болды. Ол 1903 жылы Филадельфияда қайтыс болды.