Кіріспе

Дистиндер отбасы – 19 ғасырдағы британдық музыканттар тобы, олар мыс қорытпасынан жасалған аспаптарда орындаған, ал 1845 жылдан бастап саксогорнды (saxhorn) жариялап насихаттады. Олардың бірі, Генри Дистин, кейіннен Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттарында мыс қорытпасынан жасалған аспаптарды шығаратын белгілі өндіруші болды.

Джон Дистин, ертедегі мансабы

Джон Дистин (1798–1863) Плимптон қаласында дүниеге келді және музыкалық мансабын Оңтүстік Девон милициясында бастады, ал 1814 жылдан бастап Гренадир гвардиясында қызмет етті. Ол өте ерте жасынан, тіпті жасөспірім кезінде солист ретінде танымал болды: Генри Бишоптың "The Miller and his Men" атты мелодрамасы, онда Дистин стиліне негізделген кернейге арналған обблигато болды, 1813 жылға дейін жазылған. Гвардияда ол кернейдегі виртуоз ретінде танылды және Ватерлоо шайқасынан кейін Парижде көзге түсті. Офиклидтің дамуы Халариға байланысты, бұл Ресейдің ұлы князі Константин Павловичтің сұранысымен болды, ол Дистин Гренадир гвардиясы үшін ойнаған кернейді онда естіген еді. Джон және оның төрт ұлы 1840 жылдардың соңына дейін халықаралық тұралы шықты. Олардың репертуарында Мейербердің "Роберт ле дьявол" операсы бойынша фантазия болды. Алғашқы квинтет қолданған латуль аспаптары 18 ғасырда Дублинде Мэтью Пейс құрған аспап жасаушылар отбасынан шыққан. Музыканттар кернейді, табиғи мүйізді, слайд-трубаны, тромбонды және корнопеянды (яғни корнетті) үйлестірді.

Энн Матильда Дистин

Энн Матильда Дистин (туған есімі Лодер) (1786–1848) 1829 жылы Джон Дистинге екінші күйеуі ретінде үйленді. Бұрын ол Томас Эдмунд Риджвейге (1780–1829) үйленген болатын. Энн Матильда Бат, Сомерсет қаласындағы музыканттар отбасында дүниеге келген, Джон Дэвид Лодердің үлкен әпкесі болды. 1813 жылға қарай Садлерс-Уэллстегі пантомима туралы былай деуге болар еді: «оның басты жетістігі Том Риджвей мен Джон Болоньяның таланты, оның Гарлекиндері Джеймс Барнс, Панталоны және Грималди [ ]». Энн Матильда Элизабет Конингхэмге, Коннингхэм маркизасына «Виндзор квадрильдерін» жазды. Ол Риджвей пантомима әртістері отбасының бірінші некеден туған анасы еді. 1820 жылдары Лондонның «Олимпиада» театрындағы Рождестволық пантомималар «Риджвей отбасының қолдауымен өте тартымды болды». Оның екінші отбасы – өнерпаздар, Дистиннен туған төрт ұлы Квинтеттегі қосалқы рөлдерді орындады, олардың барлығы заңды емес туылған. Ол өзі Дистин квинтетіне сүйемелдеуші пианист болды. 1845 жылдың қаңтар айында Дистиндер Стоу Хаус сарайында королева Виктория мен Альберт ханзадасы үшін күміс саксофонда орындады. Сол жылы Джон Дистин мен оның екінші ұлы Генри Лондон қаласында «Дистин және ұлдары» деген жеке кәсіп ашты, олар ноталармен және музыкалық аспаптармен сауда жасады. Аспаптар сататын дүкенде саксофондар да болды, ал квинтет саксофондардың ассортиментін жариялады. Осы 1845 жылы Томас Клиффорд Констебл ұйымдастырған мереке аясында Бёртон Констеблде алғашқы ресми ұйымдастырылған қола оркестрлер сайысы өтті, аспаптарды Дистиндер ұсынды. Ұлы Джордж (1818 жылы туған) 1848 жылы қайтыс болды, содан кейін гастрольдік топ квартетке айналды. «Distin» қола квартеті 1849 жылғы маусымда Нью-Йоркте 40 концерттік келісімшартқа қол қойды, бірақ олар Атлант мұхитын кесіп өтіп бара жатқанда концерт залы өртеніп кетті. Тур сынға ұшырағанымен, холера эпидемиясы мен тәртіпсіздік көрермендерді қорқытып жіберді. Канадаға жасаған қысқа тур да сәтті болмады. Ол Адольф Сакстың аспаптарын өзінің дәстүрлі қола аспаптарымен бірге сатты. 1867 жылы Парижде өткен Көрмеде аспаптарының еуропалық бәсекелестерінен артықшылығы үшін жүлделі медаль алды. Компанияның бастапқы атауы 1874 жылға дейін сақталды, ал жұмыс менеджері Дэвид Джамед Блейкли (1846–1936) аспаптар дизайнында жаңашыл болды.

Генри Дистиннің кейінгі өмірі

Генри Дистин бірнеше жыл ішінде концерттік жоспарлар мен басқа да кәсіптеріне ақшасының көп бөлігін жоғалтты, содан кейін "Генри Дистин өндіріс компаниясы" болып қайта құрылды және мыс аспаптардың толық ассортиментін жасады. Дистин мыс аспаптарды орындаушы және сатушы болып қала берді. 70 жасында да ол өнер көрсетіп жүрді, 1889 жылы Гилмор тобымен бірге Е-бемоль түбімен "Соңғы жазғы роза" әнін орындады, бұл концерттің мақсаты компаниясының бір мүйізін Патрик Гилморға табыс ету болды. Ол 1903 жылы Филадельфияда қайтыс болды.