Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Витычко шайқасы 1939 жылдың 1 қазанында Польшадағы Влодава қаласына жақын Витычко ауылының маңында болды. Бұл Польшаға жасалған шабуыл кезінде генерал Вильгельм Орлик-Реккеманның Шекара қорғанысы корпусының польшалық әскерлері мен Кеңес Қызыл Армиясы арасындағы күрес еді. 28 қыркүйектегі Шацк шайқасынан кейін польшалық қолбасшы Буг өзенінен өтіп, ондағы күресті жалғастыруға шешім қабылдады. 30 қыркүйекте, қысқа демалыстан кейін, поляктар өзеннен өтті. Кеңестік әскерлермен болған көптеген шайқаста жеңіске жеткенімен, польшалық бөлім 3000 адамға дейін азайды, сондай-ақ ауыр жабдық пен оқ-дәрі жетіспеді. Бұған қоса, Шекара қорғанысы корпусының көптеген сарбаздары Польшаның үлкен бөлігін кесіп өтуге мәжбүр болды, орташа есеппен әр бөлім екі апта ішінде 500 шақырымға жуық жол жүрді. 1 қазанда таңғы сағат 1-ден кейін Влодава-Травники тас жолын кесіп өткеннен кейін, польшалық бөлімге Кеңес Одағының 45-ші атқыштар дивизиясының танк бөлімшесі шабуыл жасады. Польшалық 37 мм Bofors зеңбіректері жақын қашықтықтан атып, кеңестік бөлім төрт T-26 танкын жоғалтып кері шегінді. Таңнан кейін көп ұзамай кеңестік әскерлер қайта оралды, бұл жолы 45-ші дивизияның басым бөлігімен. Польшалық бөлімнің толығымен жеңіліске ұшырап, тек офицерлерден ғана құралғанын күткен кеңестік әскерлер Витычко ауылына қарсы майданға шабуыл жасады. Алайда, польшалық таборлар жолды кесіп, ауылдың артындағы орманға кіріп, онда артиллериялық бекеттер құрды, бұл қорғаныстағы поляктарға өз позицияларын ұстап тұруға мүмкіндік берді. Ауыл үшін күрес жалғасты, екі тарап та ауыр шығынға ұшырады. Сағат 9-да польшалық 75 мм артиллериясында 60 снарядтан артық болмады, ал гаубицаларда түтіктеңішке 10 снарядтан аспады. Польшалық бөлімдердің орталығына жасалған қарсыластың қысымын азайту үшін Орлик-Реккеман Полесье батальонына жаудың сол қанатына шабуыл жасауға бұйрық берді. Алайда, сарбаздар шабуылға түсе алмайтындай шаршағандықтан, көпшілігі бұйрыққа бағынудан бас тартты. Сарны полкінің командирі полковник Никодем Сулик польшалық қорғаныстың сағат сайын әлсіреп бара жатқанын және шайқас таңертең польшалықтардың толық жеңілісімен аяқталуы мүмкін екенін хабарлады. Сағат 10:30-да соғыс кеңесі өткізіліп, олардың аман қалуының жалғыз жолы – кері шегіну, бөлімді кішігірім топтарға бөлу және жақын маңдағы Polesie жедел әрекет тобының бөлімдеріне өту екені шешілді. Түске қарай польшалық бөлімдер ормандарға сәтті шегінді. Олардың көпшілігі басқа польшалық бөлімге қосылды, ал Орлик-Реккеман Литва мен Швеция арқылы Ұлыбританияға жетті.
The battle of Wytyczno took place on October 1, 1939, near the village of Wytyczno near Włodawa in Poland. It was a struggle between the Polish forces of the Border Defence Corps of General Wilhelm Orlik Rückemann and the Soviet Red Army during the invasion of Poland. After the battle of Szack on September 28, the Polish commander decided to cross the Bug River and continue the fight there. After a short rest, on September 30 the Poles had crossed the river. Although largely victorious in most of the fights against the Soviets, the Polish unit was reduced to merely 3,000 men and was lacking heavy equipment and ammunition. In addition, most of the soldiers of the Border Defence Corps had been forced to cross large parts of Poland, with the average unit crossing almost 500 kilometres in two weeks. After crossing the Włodawa Trawniki road, shortly after 1 AM on October 1, the Polish unit was attacked by a tank unit of the Soviet 45th Rifle Division. Polish Bofors 37 mm guns opened fire at close range and the Soviet unit withdrew losing four T 26 tanks. Soon after daybreak the Soviets returned, this time with the majority of 45th division's units. The Soviets, expecting the Polish unit to be completely routed and composed entirely of officers, started a frontal assault on the village of Wytyczno. However, the Polish tabors crossed the road into the forest behind the village and placed artillery posts there, which enabled the defending Poles to hold their positions. The struggle for the village continued, with both sides suffering heavy losses. At 9AM the Polish 75 mm artillery had no more than 60 shells left and the howitzers had not more than 10 per barrel. To lessen the enemy pressure on the centre of the Polish units, Orlik Rückemann ordered the Polesie Battalion to attack the left flank of the enemy. However, the soldiers were too tired to start the assault and most of them simply declined to follow the order. Commander of the Sarny Regiment, Col. Nikodem Sulik, reported that the Polish defences were getting weaker with every hour and with all probability the battle would end by dawn with a complete Polish defeat. At 10.30 a war council was held and it was decided that the only option for his men to survive was to withdraw, divide the unit onto smaller detachments and try to break through to the units of Independent Operational Group Polesie fighting nearby. At noon the Polish units successfully withdrew to the forests. Most of them joined the other Polish unit, while Orlik Rückemann found his way to Great Britain through Lithuania and Sweden.