Кіріспе
12 ғасырдағы Бат епискобы Реджинальд Фиц Джоселин (26 желтоқсан 1191 жылы қайтыс болған) – орта ғасырлық Бат епискобы және Англиядағы Кентербери архиепискобы сайланған адам. Ол ағылшын-нормандық ақсүйек отбасының мүшесі, епископтың ұлы және Италияда білім алған. Бұрын Томас Бекеттің үй шаруашылығында кеңсе қызметкері болған, бірақ 1167 жылға қарай Англия королі Генрих II-ге қызмет еткен. Ол Франция королі Людовик VII-нің де сүйіктісі болды, ол оны Корбейл аббаттығының абасы етіп тағайындады. Реджинальд Бекет пен король арасындағы келісімге көмектесуге тырысқанда Бекеттің наразылығын тудырғаннан кейін, Бекет оны "зорлық-зомбылықтың ұрпағы, шіркеу бейбітшілігінің жауы, сатқын" деп атады. Ол епископ болып сайланғанда, Генрихтің үлкен ұлы, Жас Генрих король сайлауға қарсылық білдірді, және Реджинальд Римге Папа Александр III-тен бекіту алу үшін баруға мәжбүр болды. 1179 жылы үшінші Латеран кеңесіне қатысты және көп уақытын өзінің епархиясын басқарумен өткізді. 1191 жылы Кентербери архиепискобы болып сайланды, бірақ тағайындалмас бұрын қайтыс болды.
Reginald Fitz Jocelin (died 26 December 1191) was a medieval Bishop of Bath and an Archbishop of Canterbury elect in England. A member of an Anglo Norman noble family, he was the son of a bishop, and was educated in Italy. He was a household clerk for Thomas Becket, but by 1167 he was serving King Henry II of England. He was also a favourite of King Louis VII of France, who had him appointed abbot of the Abbey of Corbeil. After Reginald angered Becket while attempting to help negotiate a settlement between Becket and the king, Becket called him "that offspring of fornication, that enemy to the peace of the Church, that traitor." When he was elected as a bishop, the election was challenged by King Henry's eldest son, Henry the Young King, and Reginald was forced to go to Rome to be confirmed by Pope Alexander III. He attended the Third Lateran Council in 1179, and spent much of his time administering his diocese. He was elected Archbishop of Canterbury in 1191, but died before he could be installed.
Ерте өмір
Реджинальд Солсбери епископы Джоселин де Бохонның ұлы болды, бірақ ол әкесі дін қызметкері болуына дейін дүниеге келген болуы мүмкін. Реджинальд – Вильгельм Жеңімпаздың серіктерінің бірі, Хамфри де Боунның шөбересінің немересі. Кейбір дереккөздерде оның әкесі Италияда заң оқып жүрген кезде туғаны айтылады. Оның ағасы Ричард де Боон 1151 жылдан 1180 жылға дейін Котанс епископы болды. Ол Глостер графы Робертпен де туысқан. Саварик Фицгельдевин, Реджинальдтың Баттағы ізбасары, Реджинальдтың әкесінің екінші туысы болды. Ол Томас Бекет архиепископ болғаннан кейін Томас Бекеттің үйінде қызмет етті, ал 1164 жылдың маусымына қарай Бекеттің Франциядағы француз королі Людовик VII сарайында және папалық Куриядағы мүдделерін қорғады. Шамасы, 1164 жылдың қарашасында Людовик Реджинальдты Корбейль аббаттығының иесі етіп тағайындады. Реджинальд 1163 немесе 1164 жылдары Парижде оқыған болуы мүмкін, себебі ол Людовик VII-нің канцлері, Суассон епископы Хью де Шамфлериге папа Александр III-тен ұсыныс хат алған. Дегенмен, Реджинальд 1167 жылы Англия короліне қызмет етуге кіріскендіктен, магистр атағын алу үшін оқуын аяқтаған жоқ. Келесі төрт жыл бойы Реджинальд осы дауға араласып, дипломатиялық шешім табуға тырысты. Генриге қызмет еткен кезде Реджинальд Бекеттің наразылығына ұшырады, сондықтан Бекет оны «бұзғынның ұрпағы, шіркеу бейбітшілігінің жауы, сатқын» деп атады. Реджинальд Бекетпен болған дау кезінде Джон Оксфорд, Ричард Ильчестер және Джеффри Ридельмен бірге король Генри үшін жұмыс істеген маңызды дін қызметкерлерінің бірі болды. Генрихтің 1170 жылдың соңында осы төртеуін епископтықпен марапаттау жоспары Бекеттің өліміне әкелген соңғы дағдарысты жеделдетті.
Бат епискобы
Реджинальд 1173 жылдың сәуір айының соңында Бат епископы болып сайланды және 1174 жылдың 23 маусымында қасиеттілікке ие болды. Алайда, Генрих Жас патша сайлаудың заңсыздығы мен канондық емес екендігіне наразылық білдіріп, сайлауды күдікке салды. Реджинальд, Кентербери архиепископы болып сайланған және Жас патшаның қарсылығына тап болған Ричард Довермен бірге Римге сапар шекті. Уолтер Маптың сөзіне сенсек, сайлаудың бекітілуіне жалғыз себеп – пара алу болды. Дегенмен, Ральф де Дицето Реджинальд Бекеттің өліміне қатысы болмағанына ант бергенін және оның әкесі дін қызметкері болмас бұрын дүниеге келгенін айтады, оны осы жолда табанды болуға шақырып. Епископ ретінде Реджинальд патша кеңестеріне және патша сарайына қатысып, сондай-ақ 1178 жылы кардинал Пьер Сан-Крисогоно басқарып өткен Тулузаға жасалған миссияға қатысты, онда сол жердегі катар еретиктерімен күресуге тырысты. Ол 1179 жылы өткен үшінші Латеран кеңесіне де қатысты. 1180-ші жылдары ол өз епархиясының істеріне көбірек араласты, ал патшалықтың әлеуметтік істеріне сирек қатысты, бірақ 1189 жылы Англия королі Ричард I-нің тәж кию рәсіміне қатысты. Ол сондай-ақ 1191 жылдың 5 қазанында Рединг пен Виндзордың арасындағы Лодон көпірінде өткен Уильям Лонгшамптың ісіне қатысты, нәтижесінде Лонгшамп лауазымынан босатылды. Ол Англияның канцлері лауазымына үміткер болған, бірақ таба алмаған болуы мүмкін. Ол епископ ретінде белсенді қызмет етті: оның епископтық қызметінен 122 құжат сақталған. Бірақ Реджинальд 1191 жылдың 27 қарашасында Кентербери архиепископтығына сайланды, бұл дау-дамай мен шағымдарды тоқтатты. Эйншам аббаттығының монахының айтуынша, Реджинальдтың өлімінен кейін "оның кейбір әлсіз және ауырған адамдарды керемет түрде емдегені" айтылған. Сол дереккөз Реджинальдтың епископтық киімінің астында шашты жейде кигенін мәлімдейді.