Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дәрігер және Юнгтің талдаушысы Мэри Эстер Хардинг (1888–1971) – британдық-американдық Юнгтің талдаушысы, АҚШ-тағы алғашқы маңызды Юнгтік психоаналитик.
American physician & Jungian analyst
Mary Esther Harding (1888–1971) was a British American Jungian analyst who was the first significant Jungian psychoanalyst in the United States.
Жеке өмір
Мэри Эстер Хардинг Англияның Шропшир округінде, тіс дәрігері Уильям Хардингтің алты қызының төртіншісі болып дүниеге келді. (Ол туғанға бір ай бұрын, бес жарым жасында ұлы қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін көп ұзамай туғандықтан, Эстер өмір бойы ата-анасының қыз туғанына көңілі толмағанын айтты.) Ол жақын оқушы болды және он бір жасқа дейін үйде оқытылды. Хардинг пен оның қарындастары ата-аналарынан білім алуға ынталандырылды. Олардың үшеуі 20-шы ғасырдың алғашқы 20 жылында университетте оқыды.
Mary Esther Harding was born in Shropshire, England the fourth of six daughters of dental surgeon, William Harding. (A son died, aged five and a half, a month before she was born. Coming so soon after his death, Esther maintained throughout her life that her being a girl was a bitter disappointment to her parents.) She was an avid reader and was home schooled until the age of eleven. Harding and her sisters were encouraged by their parents to learn. Three of them attended university in the first two decades of the 20th century.
Медициналық оқыту
Хардинг миссионерлік дәрігер болуды көздеп, Лондон әйелдер медицина мектебінде оқыды. Ол 1914 жылы тоғыз студенттен тұратын сыныпта бітірді. Сол кезде Лондондағы әйел-интерндерді қабылдайтын жалғыз аурухана болған Корольдік ауруханада стажировкадан өтті. 1919 жылы Корольдік медицина қоғамының медициналық әйелдерге арналған Уильям Гибсон атындағы ғылыми-зерттеу стипендиясын алғашқы болып иеленді. Ол өзінің алғашқы кітабын – «Дифтерияның қан айналымының жеткіліксіздігі» деп жазды, бірақ өзі дерлік сол ауруға шалдықты. Сауыққаннан кейін, әкесінің қаржылық көмегімен Лондонда жеке практикасын ашты. Ол өте табысты болды және кардиологияға үлкен қызығушылық танытты. Кейін психиатрияға қызығушылық танытты, бұл сала сол кезде ғана назар аударуға лайық деп есептелді. Оның досы Констанс Лонг оған Беатрис Хинклдің Карл Густав Юнгтың «Еске түспейтін психологиясы» атты туындысының аудармасын сыйлады. Бұл Хардингті 1922 жылы Швейцарияға көшіп, Цюрихке жақын орналасқан Юнгтің Куснахт үйінде басқа бірнеше студенттермен бірге оның жетекшілігімен оқуға итермеледі. 1923 жылы Хардинг пен Г.Г. Байнс Корнуоллдағы Ползеат қаласында конференция ұйымдастырды, онда Юнг шамамен 30 студентке ауылдық үйдің залында күнделікті дәріс оқыды. Ол бұл конференцияны, сондай-ақ тағы екі конференцияны 1958 жылдың тамызында Цюрихте өткен Аналитикалық психологияның бірінші халықаралық конгресінде баяндады, бұл материалдар кейін Майкл Фордхам редакциялаған «Юнгпен байланыс» атты жинақта жарияланды.
Harding attended the London School of Medicine for Women, intending to become a missionary doctor. She graduated in 1914 in a class of nine students. She interned at the Royal Infirmary in London, the only hospital in London to accept women interns at the time. In 1919 she was the first recipient of the William Gibson Research Scholarship for Medical Women, awarded by the Royal Society of Medicine. She wrote her first book, The Circulatory Failure of Diphtheria, but contracted the disease herself. Once she had recovered, with her father's financial help, she set up in private practice in London. She did very well, and had a keen interest in cardiology. Later she became interested in psychiatry, which was then only beginning to be taken seriously A friend, Constance Long, gave her Beatrice Hinkle's translation of Psychology of the Unconscious by Carl Gustav Jung. This prompted Harding to move to Switzerland, in 1922, to study under him, along with a small group of other students attending Jung's Küsnacht home near Zurich. In 1923, Harding and H. G. Baynes organised a conference, held in Polzeath, Cornwall, where Jung gave daily lectures in the village hall to around 30 students. She described this, and two other conferences, in a paper delivered before the First International Congress for Analytical Psychology held in Zurich in August 1958, later published in Contact with Jung, edited by Michael Fordham.
Психоаналитик
Цюрихте болғанда Хардинг, 1919 жылы Кристин Маннмен бірге Халықаралық медициналық әйелдер конференциясына қатысқаннан кейін келген Элеонора Бертинмен жақын қарым-қатынас орнатты. 1924 жылы Хардинг пен Бертин Нью-Йорк қаласына көшіп, онда 88 Морнингсайд драйвінде көп жылдар бойы тұрды. Хардинг психоаналитик ретінде кең практика жүргізіп, Юнгтің ілімдерінің негізгі жақтаушыларының біріне айналды және Карл Юнг қорының жетекші мүшесі ретінде АҚШ және Еуропа бойынша көптеген дәрістер оқыды. Ол негізінен ағылшын тілінде, сондай-ақ неміс тілінде де жазды. Хардинг пен Бертин әр жыл сайын екі айға Цюрихке анализ үшін барып, ал жазды "Ішкі жартас" (The Inner Ledge) Бейли аралында, Мэн штатында, Кристин Маннның әулеттік жазғы үйінде өткізетін. Олар АҚШ пен Канададан келген талдаушыларды күнделікті тіршіліктің алаңдатушы факторларынан аулақ, тыныш, ыңғайлы жағдайда қабылдап, терең бейсаналық тәжірибелерге мүмкіндік жасады.
While in Zürich, Harding developed a close relationship with Eleanor Bertine, who had arrived there in 1919 with Kristine Mann, after attending an International Conference of Medical Women. In 1924, Harding and Bertine relocated to New York City, where they lived for many years at 88 Morningside Drive, New York. Harding developed an extensive practice as a psychoanalyst, becoming one of the chief exponents of Jung's teachings and, as a leading member of the Carl Jung Foundation, lectured widely in the United States and in Europe. She wrote extensively, mainly in English but also in German. Each year Harding and Bertine would travel to Zürich for two months of analysis and spend summers at "The Inner Ledge", Bailey Island, Maine, the ancestral summer home of Kristine Mann. There they saw analysands from the United States and Canada in a quiet, comfortable setting away from the distractions of daily life and conducive to profound experiences of the unconscious.
Ерте феминисттік психоанализ
1933 және 1935 жылдары жарық көрген "Барлық әйелдердің жолы" және "Әйелдер құпиясы" феминистік көзқарас тұрғысынан психология саласындағы новаторлық еңбектер болды. Олар жұмыс, неке, аналық, қарттық және әйелдер арасындағы қарым-қатынастар сияқты мәселелерді Юнгтің теориялық негізінде зерттеді. Юнгтің өзі оларды Юнгтік теорияны дұрыс қолдану деп бағалаған. "Барлық әйелдердің жолы" кітабына жазған кіріспесінде ол: "Доктор Хардинг психотерапиялық тәжірибесінің байлығына сүйене отырып, әйел психикасын осы саладағы бұрынғы жұмыстардан гөрі ауқымдырақ және толыққандырақ бейнелеген" деп жазды.
Published in 1933 and 1935 respectively, The Way of All Women and Women's Mysteries were pioneering works in the field of psychology from a feminist perspective, exploring topics such as work, marriage, motherhood, old age and women's relationships, from a Jungian standpoint. Jung himself praised both as an accurate application of Jungian theory. In his introduction to The Way of All Women, he wrote: "Drawing on her rich psychotherapeutic experience, Dr. Harding has sketched a picture of the feminine psyche which, in scope and thoroughness, far surpasses previous works in this field."
Юнгиялық қауымдастық
М. Эстер Хардинг Нью-Йорк қаласындағы Юнг аналитикалық психология қауымдастығында ықпалды тұлғаға айналды. Ол өте жақсы жазушы және АҚШ пен Канадада жиі дәріс оқыды. Оның аналитикалық психология бойынша жазылған тұңғыш кітабы – "Барлық әйелдердің жолы" дереу бестселлерге айналып, көптеген тілдерге аударылды және көптеген адамдарды Юнг психологиясымен таныстырды. Хардинг "Психикалық энергия", "Әйелдер құпиясы", "Ата-ана бейнесі" және "Мен және мен емес" сияқты танымал кітаптардың қатарын жазды, сондай-ақ депрессиядан дінге дейінгі тақырыптарды қамтыған көптеген мақалалар жариялады. Хардинг 1936 жылы Нью-Йорк Аналитикалық психология клубын, 1946 жылы Аналитикалық психологияның медициналық қоғамының Шығыс бөлімшесін және 1963 жылы Аналитикалық психология бойынша С.Г. Юнг қорын құруға көмектесті.
M. Esther Harding became influential in the New York City Jungian Analytical psychology community. She was a prodigious writer and a frequent lecturer in the United States and Canada. Her first book on analytical psychology, entitled The Way of All Women, was an instant best seller and has been translated into many languages and introduced many people to Jung's psychology. Harding wrote many other well known books, including: Psychic Energy, Women's Mysteries, The Parental Image, and The I and not I, along with numerous papers on a variety of subjects from depression to religion. Harding helped to found many Jungian organizations, such as the Analytical Psychology Club of New York in 1936, the Medical Society for Analytical Psychology Eastern Division in 1946, and the C. G. Jung Foundation for Analytical Psychology in 1963.
Өлім
Ол 1971 жылдың 4 мамырында Лондон әуежайындағы қонақүйde, Грекиядан Нью-Йоркке Шрусберидегі әпкесінің үйі арқылы қайтып келе жатқанда ұйқыда көз жұмды. Одан кейін үлкен әпкесі Оливе Элвин Хардинг қалды, ол 1900 жылдардың басында Кембридж университетінде математиканы оқыған және Уильям Стивен Джейкобтың немересіне үйленген еді.
She died in her sleep on 4 May 1971 in a London airport hotel, on her way back to New York from Greece via her sister's house in Shrewsbury. She was survived by her elder sister, Olive Elwin née Harding, who had studied mathematics at Cambridge University in the 1900s and was married to a grandson of William Stephen Jacob.