Фредерико Фабио Гислиеро: Итальяндық қылышбаз және әскери сардар

Кіріспе

Итальяндық фехтовальщик және әскер адам Фредрико Фабио Гислиеро – итальяндық фехтовальщик және әскер адам, ол 1587 жылы «Regole di molte cavagliereschi essercitii» атты еңбегін жазған.

Мансап

Гизлиеро Болонья қаласының жоғарғы топқа жататын отбасында туған. Ол өзінің кәсібін "әскер қызметкері" деп көрсеткен, бірақ қару шебері емес. 1619 жылы ұзақ және көрнекті әскери қызметтен кейін Турин қаласында қайтыс болды. Гизлиеро "Реголадан" басқа да жазбалар қалдырған және математик болған. Оның қоршау соғысы, бекініс және артиллерияға қатысты басқа еңбектері 1904 жылы Италияда болған өрт кезінде жоғалып кеткен. Доктор Сидней Англоның мәлімдемесіне сәйкес, Галилейдің өзі Гизлиероның үйінде бір кеш өткізген көрінеді.

Гислиероның теориясы

Гислиероның трактатындағы геометриялық ұғымдар концентрлі шеңберлер тізбегі арқылы түсіндіріледі, оның ортасы – дуэльшінің артқы аяғы (әдетте, сол кездегі көптеген жүйелерде адамның салмағының көп бөлігі тіреген аяқ). Әрбір концентрлі шеңбер ортасынан бір қадамдық қашықтыққа дейін кеңейеді. Сонымен қатар, қиылысатын сызықтар да болды, олардың ортақ нүктесі концентрлі шеңберлердің орталық нүктесімен үйлеседі. Бұл қиылысатын сызықтар қорғаушыға қатысты алға, артқа, оңға және солға бағытталған. Кейбір қару қолдану тарихшылары Гислиероның геометрияны қолдануы испан мектебінің (La Verdadera Destreza) ықпалын көрсетеді деп болжайды. Дегенмен, екі жүйеде де геометрия қолданылса да, испан мектебі екі қарсыластың арасында бір шеңберді қарастырған. Сондай-ақ, испан мектебінің негізін қалаушы Джеронимо де Карранса Камилло Агриппаның геометрияны жауынгерлік өнерге қолдануымен, оның «Trattato di Scientia d'Arme» атты кітабы арқылы үлкен әсерге ие болды, ол екі дуэльшіні қоршаған шеңбер идеясын да қамтыды. Осылайша, Гислиероның жүйесі тек итальяндық көздерден ықпал алған болуы мүмкін. Гислиеро трактатында қолданған терминология – оның итальяндық замандастары қолданған қару қолдану терминологиясы (мысалы, Мандритто, Риверсо, Фенденте, Стокката және т.б.). Бірақ қызығы, Гислиеро 16 ғасырдың әртүрлі итальяндық мектептерінен күзет атауларын қолданды, оның ішінде Болонья семсерлеу мектебімен және оның жақын туыстарымен байланысты атаулар (мысалы, Гвардия ди Теста, Гвардия ди Фачча, және Гвардия ди Фальконе) және Камилло Агриппаның нұсқаулығынан алынған төрт айналмалы қол қозғалысы болды. Алайда, терминологияның осылай кездейсоқ таңдалуы 16 ғасырдың итальяндық семсерлеу жүйелері үшін ерекше емес (мысалы, Ахилл Мароззо мен Франческо Алтони қолданған терминологияны салыстырыңыз). Сол кездегі Еуропада кең таралған басқа да семсерлеу жүйелері сияқты, Гислиероның жүйесі де кесуден гөрі ұруға басымдық берді. Ол сонымен қатар пышақ пен плащты семсермен бірге қолдану туралы жазды, бұл азаматтық киімнің маңызды бөлігі болды және сол кездегі нұсқаулықтарда, әсіресе итальяндық мектептерге қатысты жиі талқыланды. Испан мектебінің көрнекті жақтасы Луис Пачеко де Нарваез оны сол кездегі Еуропадағы атты шайқас бойынша он сарапшының бірі деп атады. Гислиеро артиллерия, қоршау соғысы және басқа да тақырыптар бойынша трактаттар жазды, бірақ олардың көпшілігі қазір жоғалып кеткен. Ол туралы толық ақпаратты мына сайттан табуға болады, онда доктор Сидни Англоның еңбектеріне негізделген оның еңбектері талқыланады.

The geometrical concepts in Ghisliero's treatise are explained by the use of a series of concentric circles, with the center being the duelist's back foot (which was usually the foot on which the majority of one's weight rested in most of the systems of the time). Each concentric circle expanded out from the center by the length of one pace. There were also crossing lines, which shared their common midpoint with the central point of the concentric circles. These crossing lines pointed forward, backward, right, and left, relative to the fencer. Some fencing historians have hypothesized that Ghisliero's use of geometry evidences the influence of the Spanish school (La Verdadera Destreza). However, though the use of geometry is common to both systems, The Spanish School conceived of a single circle between both fencers. Also, Jeronimo de Carranza, the father of the Spanish school, was heavily influenced by Camillo Agrippa's application of geometry to combat in his book, entitled Trattato di Scientia d'Arme, which also incorporated the idea of a circle that encircled both duelists. Thus, it is possible that Ghisliero's system was influenced purely by Italian sources. The terminology Ghisliero uses in his treatise is the fencing terminology used by his Italian contemporaries (e. g. Mandritto, Riverso, Fendente, Stoccata, et al. ), curiously though, Ghisliero used a combination of guard names from various 16th century Italian schools including some associated with Bolognese Swordsmanship and some of its close relatives (e. g. Guardia di Testa, Guardia di Faccia, and Guardia di Falcone) and the four rotational hand positions from Camillo Agrippa's manual. However, this seemingly arbitrary selection of terminology is not particularly unusual for Italian systems of swordsmanship from the 16th century (for an illustration of this, compare the terminology used by Achille Marozzo with that used by Francesco Altoni). Like the other systems of swordsmanship prevalent in Europe at the time, Ghisliero's system emphasized the use of the thrust over the cut. He also wrote on the use of the dagger, and the cloak in combination with the sword, which were mainstays of civilian dress, and were often discussed in manuals of the time, especially those related to the Italian school. He was noted by Luis Pacheco de Narváez, a major proponent of the Spanish school, as being one of ten leading experts on mounted combat in Europe at the time. Ghisliero wrote other treatises on artillery, siege warfare and more, however many of these works are now lost. More about him can be found at , where a discussion of his work is given, based on the work of Dr. Sydney Anglo.