Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ағылшын семсершісі
the English swordsman
Джордж Сильвер (шамамен 1550-1620 жылдар) – 16 ғасырдың соңы мен 17 ғасырдың басында Англияда өмір сүрген мырза, семсерлесу туралы жазбаларымен белгілі. Ол төрт бауырдың ең үлкені болған (олардың бірі – Тоби, кем дегенде бір сынақта бауырына бірге қатысқан семсерші) және сэр Бартоломей Сильверден тараған он бірінші ұрпақ, ол Эдуард II-нің қолдауымен рыцарь атағын алған. 1580 жылы Лондонда Мэри Хейдонға үйленді (Англияда қолданылған ескі күнтізбе бойынша 1579 жыл). Сильвердің кітабы жарықтанғаннан кейінгі қызметі белгісіз. Семсерлесу тарихшысы Эйлвард оның 1622 жылы тірі болғанын, оған Кук, Кларенсу қарулы королі келгенін (ақсүйек немесе мырза статусын талап ететін адамдарды тексеру) айтады. Бірақ Роберт Кук 1593 жылы қайтыс болды. 1622 жылы Кларенсу қарулы королі Уильям Камден болды, алайда ол 1622 жылы сал болып, 1623 жылы қайтыс болғандықтан, оның Сильверге келгені күмәнді.
George Silver (ca. 1550s–1620s) was a gentleman of England during the late 16th and early 17th centuries, who is known for his writings on swordplay. He is thought to have been the eldest of four brothers (one of whom, Toby, was also a swordsman who accompanied his brother in at least one challenge), and eleventh in descent from Sir Bartholomew Silver, who was knighted by Edward II. He married a woman named Mary Haydon in London, in 1580 (1579 in the old calendar then in use in England). Silver's activities after the publication of his book are unclear. The fencing historian Aylward claims that he was alive in 1622, when he was visited (a kind of audit of people claiming noble or gentlemanly status) by Cooke, Clarenceux King of Arms. However, Robert Cooke died in 1593. The Clarenceux King of Arms in 1622 was William Camden, but as he became paralyzed in 1622 and died in 1623 it is doubtful whether he visited Silver either.
Қалқан
Ер адам ретінде, Сильвер кәсіби фехтовальщик болған жоқ (осы рөлді көбінесе фехтование шеберлерінің гильдиясының мүшелері, Лондондағы Қорғаныс ғылымының шеберлері корпорациясы атқаратын), бірақ ол сол кездегі фехтование мектептерімен және олардың үйреткен қорғаныс жүйелерімен таныс болды, сондай-ақ барлық қаруды қолдануды толық меңгергенін мәлімдеді. Сильвер туған елдің жекпе-жек өнерін қолдап, сол кездегі танымал континенттік рапира жүйелеріне этикалық және техникалық тұрғыдан қарсы болды. Ол әсіресе иммигрант итальяндық фехтовальщиктар Рокко Бонетти мен Винченцио Савиолоны ұнатпайтын, тіпті соңғысын түрлі қарулармен эшафодта жекпе-жекке шақырды. Сильвер мен оның інісі Тоби Савиолоның фехтование мектебінің маңына хабарламалар таратты және сол күні оған бір хабар жедел жеткізді, бірақ Савиоло келмеді. Оның рапираның өзіне және оның оқыту әдістемесіне қатысты негізгі наразылықтарын 1599 жылы жарық көрген «Қорғаныс парадокстары» еңбегінде білдірді. Сильвер рапираны өте қауіпті қару деп санады, ол ұрыс кезінде пайдаланушыға жеткілікті қорғаныс бере алмайды. Сильвер сонымен қатар пайдаланушыға жеткілікті қорғаныс ұсынбайтын басқа қаруларды да (мысалы, қысқа пышақтарды) сынады, бірақ оның назарының көп бөлігі рапираға қарастырылды, өйткені ол сол кезде кең таралған сияқты. Қаруды ұнатпаса да, Сильвер рапирамен таныс екенін айтты және оны Савиолоға қарсы жекпе-жегінде қолдануға ұсынған қарулардың біріншісі ретінде тізімдеді. Кейіннен ол «Менің қорғаныс парадокстарым туралы қысқаша нұсқаулар» атты еңбегін жазды, онда өзінің сүйікті қаруларын қолдану әдістерін түсіндірді (оның пікірінше, қысқа қылыш рапирадан гөрі әмбебап және жақсы қорғаныс ұсынады). Қолжазбада дата көрсетілмеген, бірақ «Ұлыбритания мемлекеті» деп айтылғандықтан, ол 1604 жылдың соңында Джеймс І осы терминді енгізгеннен кейін жазылған болуы керек. Алайда, «Қысқаша нұсқаулар» 1898 жылға дейін, фехтование тарихшысы капитан Сирил Г. Р. Матти оны Бур соғысындағы сарбаздарға оқу құралы ретінде жариялағанға дейін жарияланбаған қолжазба болып қалды. Сильвер дуэльге, көшедегі қорғанысқа және жауынгерлік далаға жарамды, рапираның тек дуэльге бағытталған сипатынан өзгеше, өте динамикалық жүйені ұсынады. Сильвердің жүйесі мен итальяндық рапира фехтованиесі арасындағы басты айырмашылық – ол ұшқышты қолдануды емес, керісінше, жиналу қадамын, аяқтардың өзара орналасуын өзгертпейтін немесе толыққанды жылжу қадамын қолдануды ұсынады, содан кейін қарсыласты соққыға жеткізу үшін қашықтыққа шығып, бірден «қайта секіру». Ол аяқтардың бір-біріне қатысты орналасуына немесе олардың арасындағы бұрышқа қатысты нақты нұсқаулар бермейді, бірақ «Қорғаныс парадокстары» кітабындағы бір суретте адамның артқы аяғы қарсыласына қарағанда 90 градус бұрышпен тұрғанда, қылышының ұзындығын өлшеп тұрғаны көрсетілген. Италиялық рапира фехтованиесімен ұқсастығы бар бір нәрсе – Сильвер кесумен бірге ұшты қолдануды жақтады; ол ағылшын дәстүрінде ұшты қолдануға тыйым салынғанын, ал кесулер рапирамен тыйым салынғанын айтады. Ол бұл тыйымды «жаман тәртіп немесе әдет» деп санайды және «соққы мен ұштың екеуі де болмаса, жекпе-жек толыққанды болмайды» деп сендіреді.
As a gentleman, Silver was not a professional fencing teacher (a role mostly played by members of the fencing teachers' guild, the London based Corporation of Maisters of the Noble Science of Defence), but he was familiar with the fencing schools of the time, and the systems of defence that they taught, and claimed to have achieved a perfect understanding of the use of all weapons. Silver championed the native English martial arts while objecting on ethical and technical grounds to the fashionable continental rapier systems being taught at the time. He particularly disliked the immigrant Italian fencing masters Rocco Bonetti and Vincentio Saviolo, going so far as to challenge the latter to a public fencing match with various weapons atop a scaffold. Silver and his brother Toby had handbills posted all around Saviolo's fencing school and had one hand delivered to him on the day but Saviolo failed to appear. His major objections to the rapier itself and to its pedagogy were expressed in his 1599 work, Paradoxes of Defence. Silver saw the rapier as an incredibly dangerous weapon, which did not offer the user sufficient protection during a fight. Silver also bemoans other weapons that do not offer sufficient protection to the user (such as daggers); the rapier, however bears the brunt of his attention, as it was seemingly quite common in the day. Despite his dislike of the weapon, Silver did claim some familiarity with the rapier, listing it first in the weapons he proposed to use in his challenge to Saviolo. He later wrote his Bref Instructions on my Paradoxes of Defence in which he explained some of his method for using his preferred weapons (he recommends the shorter backsword as being more versatile and offering better defence than the rapier). The manuscript is undated but refers to the "nation of Great Britain" and so must have been written after James I's introduction of that term in late 1604. Bref Instructions, however, remained an unpublished manuscript until its publication in 1898 by fencing historian Captain Cyril G. R. Matthey as a training manual to aid soldiers fighting in the Boer War. Silver recommends a highly dynamic system which he deemed suitable for duelling, street defence and the battlefield, rather than the purely duelling orientation of the rapier. A major difference between Silver's system and Italian rapier fencing lies in his not advocating the use of the lunge but rather the use of a gathering step, the normal fencing step in which the feet do not pass, or a full passing step in which they do, to come into range to strike the opponent, followed by instantly "flying out" again. He does not provide specific instructions for the placing of the feet relative to each other or regarding what angle from each other they are placed at, although one illustration in Paradoxes of Defence shows a man measuring the length of his sword standing with his back foot out at a 90 degree angle from his imagined opponent. One point of similarity with Italian rapier fencing is that Silver advocates the use of the thrust together with the cut; he claims that in the English tradition thrusts were forbidden at sword, while cuts were forbidden with rapiers. He deems this prohibition of thrusting an "evill order or custome" and believes that "there is no fight perfect without both blow and thrust".
Қосымша ресурстар
Ди Грасси, Джакомо; Савиоло, Винченцио; Сильвер, Джордж. Елизавета заманының үш қылышбазалық нұсқаулығы. Ред. - Джеймс Луис Джексон. Ғалымдардың факсимильдері және қайта басылымдары, 1972. Сильвер, Джордж. Джордж Сильвердің еңбектері. Ред. - Сирил Г. Р. Маттей. Лондон: Джордж Белл және ұлдары, 1898. Вагнер, Пол. Қорғаныс шебері: Джордж Сильвердің еңбектері. Боулдер, Колорадо: Paladin Press, 2008. Хэнд, Стивен. Ағылшын қылышбазалығы: Джордж Сильвердің нағыз айқасы, 1-том: Жалғыз қылыш. Хайленд Виллидж, Техас: Chivalry Bookshelf, 2006.
di Grassi, Giacomo; Saviolo, Vincentio; Silver, George. Three Elizabethan Fencing Manuals. Ed. James Louis Jackson. Scholars Facsimiles & Reprint, 1972. Silver, George. The Works of George Silver. Ed. Cyril G. R. Matthey. London: George Bell and Sons, 1898. Wagner, Paul. Master of Defence: The Works of George Silver. Boulder, CO: Paladin Press, 2008. Hand, Stephen. English Swordsmanship: The True Fight of George Silver, Vol. 1: Single Sword. Highland Village, TX Chivalry Bookshelf,2006.