Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сотталған кісі өлтіруші Элмо Патрик "Пэт" Сонниер (21 ақпан 1950 жыл - 5 сәуір 1984 жыл) - Луизиана штатындағы Луизиана мемлекеттік түрмесінде 1984 жылғы 5 сәуірде электр тогы арқылы атқарылған, Луизианада сотталған американдық кісі өлтіруші және зорлаушы. 1977 жылғы 5 қарашада 18 жастағы Лоретта Энн Буркіні зорлап өлтіргені және 17 жастағы Дэвид ЛеБланкті өлтіргені үшін 1978 жылғы 25 сәуірде Сониерге өлім жазасы берілді. Сониердің інісі Эдди өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Хелен Преджан әпкесі өзінің орденінің қоғамдық жұмыстар бағдарламасы аясында өлім жазасына кесілген сотталғандарға хат жазуды міндеттелді және Сониерге хат жазды. Ол оның рухани кеңесшісіне айналып, кейіннен өзінің тәжірибесі және өлім жазасының моральдық тұрғыдан дұрыс емес екендігіне сенуі туралы "Жолдағы өлім" (1993) атты кітабын жазды.
Convicted murderer
Elmo Patrick "Pat" Sonnier (February 21, 1950 – April 5, 1984) was a convicted American murderer and rapist in Louisiana who was executed by electrocution at Louisiana State Penitentiary in Louisiana on April 5, 1984. Sonnier was sentenced to death on April 25, 1978, for the November 5, 1977, rape and murder of Loretta Ann Bourque, 18, and the murder of David LeBlanc, 17. Sonnier's younger brother, Eddie, was sentenced to life in prison. Sister Helen Prejean was asked to write to death row inmates as part of her Order's community outreach program and wrote to Sonnier. She became his spiritual adviser and eventually wrote Dead Man Walking (1993) about her experience and her belief that the death penalty was morally wrong.
Қылмыс
1977 жылғы 4 қарашада 17 жасар Дэвид ЛеБланк және оның 18 жасар әйелі Лоретта Энн Бурк Луизиана штатының Иберия округіндегі католик орта мектебінде өткен футбол ойынына қатысты. Ойыннан кейін жұбайлар Сент-Мартин округінің уақ аймағына, махаббат аллеясына барды. Шамамен сағат 1-де екеуіне 27 жасар Элмо Патрик "Пэт" Сонниер және оның 20 жасар інісі Эдди Джеймс Сонниер келіп жетті. Ағайындылар сол жерде қоян аулап жүрген, қолында 22 калибрлі мылтықтары бар еді. Сонниерлер өздерін полицейлер деп таныстырып, ағаларының бірі күзетші болып жұмыс істеген кезде алған төсбелгіні көрсетті. Ағайындылар ЛеБланктың машинасына кірді. Олар жұбайлардың жеке меншікке заңсыз кіргенін және тұтқындалғанын айтты. Сонниерлер ЛеБланк пен Бурктан жүргізуші куәліктерін алып, екеуін де қолдарына кісен салып, артқы орындыққа отырғызды. Содан кейін олар жұбайларды жер иесіне апарып, ол жерді бұзғаны үшін шағымдануын қалайтынын білгісі келетінін айтты. Сонниерлер жұбайларды Иберия округіндегі мұнай алаңына жеткізіп, жол жиегіне қойды. Олар ЛеБланкты жақын жердегі орманды аймақтағы ағашқа кісендеп байлады. Бурканы машинадан алып шығып, Эльмо оны зорлады. Ағайындылар оған егер ол Эдди Джеймс Сонниермен жыныстық қатынасқа түсіп, оны да, ЛеБланкты да еш зардапсыз босатқандарын айтты. Бурк келісті. Содан кейін ағайындылар жұбайларды қайтадан машинаға отырғызып, кісендерін шешті. Эльмо Сонниер оларды босатудан бас тартты, себебі жұбайлар оқиғаны хабарлап, ол Ангола түрмесіне қайтадан қамалуы мүмкін деп қорқыды. Ағайындылар жұбайларды бетімен төмен қаратып, жол бойындағы арыққа жатқызып, бірнеше рет оқтап өлтірді. Ағайындылар ЛеБланктың машинасымен Сент-Мартин округіне оралды. Олар Эльмоның 1961 жылғы Dodge Dart машинасына жеткенде, дөңгелегінің тесілгенін байқады. Олар ЛеБланктың машинасынан алған домкратты пайдаланып, дөңгелегін ауыстырды. Домкрат кейіннен Эльмо Сонниердің машинасынан табылған. Келесі күні ағайындылар ЛеБланк пен Бурктан алынған жүргізуші куәліктерін жойып, олардың кісі өлтіруге қолданған қаруларын жерге көміп тастады.
On November 4, 1977, 17 year old David LeBlanc and his 18 year old girlfriend Loretta Ann Bourque attended the Homecoming football game at Catholic High School in Iberia Parish, Louisiana. After the game, the couple drove to an isolated area in St. Martin Parish, a type of lovers' lane. At around 1 a. m., the couple were approached by two men, 27 year old Elmo Patrick "Pat" Sonnier and his younger brother, 20 year old Eddie James Sonnier. The brothers had been in the area hunting rabbits and were armed with 22 caliber rifles. The Sonniers identified themselves as police officers and presented a badge that one of the brothers had acquired while working as a security guard. The brothers entered LeBlanc's car. They told the couple that they were trespassing on private property and were under arrest. The brothers took LeBlanc's and Bourque's driver's licenses, handcuffed the couple, and moved them to the back seat. They then told the couple that they were going to drive them to the home of the land's owner to see if the owner wished to press trespassing charges. The Sonniers drove the couple to an oilfield in Iberia Parish and parked by the road. They handcuffed LeBlanc to a tree in a nearby wooded area. They took Bourque from the car and Elmo raped her. The brothers told her they would release both her and LeBlanc unharmed if she had sex with Eddie James Sonnier. Bourque agreed. Afterward, the brothers took the couple back to the car and removed their handcuffs. Elmo Sonnier decided against releasing them, as he feared the couple would report the incident and he would be reincarcerated at Angola. The brothers forced the couple to lie face down in a ditch and fatally shot them several times. The brothers returned LeBlanc's car to St. Martin Parish. When they reached Elmo's 1961 Dodge Dart, they discovered they had a flat tire. They used a jack from LeBlanc's car to change their tire. The jack was later found in Elmo Sonnier's car. The following day, the brothers disposed of LeBlanc's and Bourque's driver's licenses and buried the weapons they used in the killings.
Тұтқындалу
1977 жылы 5 желтоқсанда Сониер бауырлары тұтқындалды. Эльмо полицияға ЛеБланк пен Буркті ұрлағанын, Буркті зорлағанын және екеуін де өлтіргенін өз еркімен мойындады. Түрмеге апарылып бара жатқанда кінәсін мойындап, екінші мәлімдеме жасады, ал ертесі күні үшінші рет мойындады. Полиция оның үйін тінтіп, жатақ бөлмесінен ЛеБланк пен Буркті байлап ұстаған кісендерді тапты. Сонымен қатар, Эльмоның машинасынан ЛеБланктың машинасына арналған домкратты тапты. Кейіннен кісі өлтірулерде қолданылған, жерленген қарулар табылды. Құрбандардың бірінен алынған оқ, Сониер бауырларына тиесілі қарулармен сәйкес келді; тағы бір сәйкестік қылмыс орнынан табылған патрондар арқылы анықталды. Полиция Сент-Мартин округінде Эльмо Соньердің көлігін көрген куәгерді тапты. Екі бауыр да бірінші дәрежелі кісі өлтіру қылмысы бойынша айыпталды. Эльмо Соньер өзін кінәлі емес деп таныды, сондай-ақ ақыл-есі дұрыс емес екендігіне байланысты кінәлі емес екенін мәлімдеді.
The Sonnier brothers were arrested on December 5, 1977. Elmo voluntarily confessed to police that he abducted LeBlanc and Bourque, raped Bourque, and killed both. He made a second statement admitting his guilt while being transported to jail, and a third confession the following day. Police searched his home, where they found handcuffs in his bedroom that had been used to restrain LeBlanc and Bourque. They also found LeBlanc's car jack in Elmo's car. Later they discovered the buried guns that had been used in the murders. A bullet from one of the victims matched the guns, which belonged to the Sonnier brothers; another match was made from casings found at the crime scene. Police located a witness who saw Elmo Sonnier's car in St. Martin Parish. Both brothers were indicted on two counts of first degree murder. Elmo Sonnier entered a plea of not guilty and not guilty by reason of insanity.
Сот және айыптау
Сот барысында ағайындылар кісі өлтіруді кім жасады деген айыптаулармен алмасты (Луизиана заңына сәйкес, егер адам басқа адамды өлтіруге қатысса, оған өлім жазасы тағайындалуы мүмкін, бірақ жазаны белгілегенде қатысу дәрежесі ескеріледі). Олардың қылмысты жасаған кезде есірткілік заттар қолданғандары айтылды. 1978 жылдың сәуір айында Элмо бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін сотталды және өлім жазасына кесілді. Эдди Сонниер де бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесілді. Бірінші апелляциядан кейін сот, процедуралық бұзушылықтарға байланысты олардың өлім жазаларын күштен шығарды. Жаңа жаза тағайындау отырыстары жоспарланды. Эдди Джеймс Сонниер ағасының екінші жаза тағайындау отырысында бұрынғы куәлігінен бас тартып, кісі өлтіруге өзі жауапты екенін, ағасы емес деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ губернатор Эдвин В. Эдвардсқа осы мәселе бойынша хат жіберді. Прокуратура кіші ағасының сенімділігіне күдік тудырып, Эльмо Сонниердің қылмыстарға жетекшілік еткенін және кісі өлтіруге жауапты екенін дәлелдеді. Луизиана штаты Элмоны қайтадан өлім жазасына кесті. Эдди Сонниерге өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасы тағайындалды, өйткені ол қылмыс жасаған кезде кәмелетке толмаған болатын.
During the trial, the brothers traded accusations as to who did the killings (under Louisiana law, any person who participates in the killing of another human being may be subject to the death penalty, but the extent of participation may be considered when imposing penalty). They were said to have been under the influence of drugs when they committed the crimes. In April 1978, Elmo was convicted of first degree murder and sentenced to death. Eddie Sonnier was also found guilty of first degree murder and sentenced to death. After their first appeal, the court reversed their death sentences due to procedural errors. New sentencing hearings were scheduled. During his brother's second penalty hearing, Eddie James Sonnier recanted his previous testimony, claiming that he was responsible for the killings, not his brother. He also sent a letter to Governor Edwin W. Edwards asserting the same position. The prosecution attacked the younger brother's credibility, establishing Elmo Sonnier's lead in the crimes and responsibility for the murders. The state of Louisiana again sentenced Elmo to death. Eddie Sonnier was sentenced to life in prison without the possibility of parole because he was a minor at the time of the crime.
Түрмеге қамау
Луизиана штатының түрмесінде өлім жазасына кесілген адаммен байланысу үшін, Эльмо Соньеге көмек көрсетуші ұйым хабарласты. Оған католик монахинясы Хелен Преджан бауырлас тағайындалды. Олар хат алысып тұрғаннан кейін, ол оған келіп, рухани кеңес бере бастады. Ол бірнеше өлім жазасына кесілген тұтқындардың алғашқысы болды. Кейін Преджин ажал жазасына қарсы белсенді болып шықты. Кейін Хелен Прежан бауырлас жас інісі Эдди Сонье ЛеБланк пен Буркті өлтіргені үшін кінәлі екенін айтты. Ол Эльмоның кінәсіз екенін, бірақ өзінің қылмыстық өткені үшін және Бурк қана емес, сонымен қатар "сүйіктілер жолында" жігіттерімен келген басқа да жасөспірім қыздарды зорлауға қатысқаны үшін кінәлі екенін сезінді. Екі бауырлас полиция қызметкерлері болып жүріп, мұндай жұптарға жиі жақындап, олардың бетін бұрып, қамауға алып жүретін. Олар қыз екеумен де жыныстық қатынасқа түсіп, босатуға ұсыныс жасады. Эльмо Прежанға өзінің және ағасының ЛеБланк пен Буркке тап болған түні бірдей айла-шарғы жасағандығын айтты, бірақ ағасы бақылауын жоғалтып, жасөспірімдерді өлтірді.
While on death row at Louisiana State Prison, Elmo Sonnier was contacted by an outreach effort setting up communication with inmates on death row. Sister Helen Prejean, a Catholic nun, was assigned to him. After they started a correspondence, she began to visit him and became his spiritual adviser. He was the first of several death row inmates whom she counseled. Sr. Prejean subsequently became a nationally prominent anti death penalty activist. Sister Helen Prejean later said that the younger brother, Eddie Sonnier, was guilty of killing LeBlanc and Bourque. She claimed that Elmo was innocent but he felt guilt over his criminal past and for participating in the rape of not only Bourque, but other teenage girls at "lover's lane" who had come with their boyfriends. The two brothers had frequently posed as police officers and accosted such couples. They offered to let them go if the girl had sex with both brothers. Elmo told Prejean that he and his brother had pulled the same ruse the night they encountered LeBlanc and Bourque, but his brother lost control and killed the teens.
Өлім жазасы мен жерлеу
1984 жылдың 5 сәуірінде Сониердің өлім жазасына кесілген күні белгіленді. 4 сәуірде Сониердің адвокаты АҚШ Жоғарғы Сотынан өлім жазасын тоқтатуды сұрап, Эдди Сониердің бұрынғы камераласы оның кісі өлтіруге кінәлі екенін мойындағанын естігенін мәлімдеді. Жоғарғы Сот бұл өтінішті қабылдамады. Эльмо Сониердің рухани кеңесшісі, әпке Гелен Прежанға, оның соңғы сағаттарында Сониермен кездесуге және оның өлім жазасын тамашалауға рұқсат берілді. Лоретта Бурк пен Дэвид ЛеБланктың әкелері, Годфри Бурк пен Ллойд ЛеБланкқа да өлім жазасына куә болуға рұқсат берілді. Өлім жазасын орындау камерасында Сониер соңғы сөздерін Ллойд ЛеБланкқа арнап былай деді: «Мен сіздің сезімдеріңізді түсіне аламын. Менің жүрегімде жеккөрулік жоқ. Осы дүниеден кетіп бара жатқанда, мен Құдайдан жасаған ісім үшін кешірім сұраймын. Мен сіздерден де жасаған ісім үшін кешірім сұраймын». ЛеБланк бас издеп, содан кейін Бурк тыныш дауыспен: «Ол мені сұрамады» деді. Сониер «Қорқынышты Герти» деп аталған, штаттың электр орындығына бекітілді. Электр тогы берілгеннен кейін, Эльмо Патрик Сониер сағат 12:15-те қайтыс болды деп жарияланды.
Sonnier's execution date was set for April 5, 1984. On April 4, Sonnier's lawyer attempted to get a stay of execution from the United States Supreme Court, claiming that a former cellmate of Eddie Sonnier's had overheard him confess to the murders. The Supreme Court rejected the request. Sister Helen Prejean, Elmo Sonnier's spiritual adviser, was permitted to visit with Sonnier during his final hours and to witness his execution. Godfrey Bourque and Lloyd LeBlanc, the fathers of Loretta Bourque and David LeBlanc, respectively, were also granted permission to witness the execution. In the execution chamber, Sonnier directed his last statement to Lloyd LeBlanc, saying "I can understand the way you feel. I have no hatred in my heart. As I leave this world, I ask God to forgive me for what I did. I also ask your forgiveness for what I did." LeBlanc nodded, and then Bourque remarked quietly "He didn't ask me." Sonnier was strapped in what was known as "Gruesome Gertie", the state's oak electric chair. After electrical currents were administered, Elmo Patrick Sonnier was pronounced dead at 12:15 a. m.
Әпке Прежан және басқа католик монахтар Эльмо Сониерге лайықты католик жерлеу рәсімін өткізуге жауапкершілік алды. Батон-Руж епископы Стэнли Джозеф Отт басқарған рәсім Батон-Руж аймағындағы жерлеу үйінде өтті. Сониер Розелаун еске алу паркінде, әдетте монахтарға арналған жерлеу учаскесінде жерленді. Оның кітабы сол аттас опера ретінде бейімделді, алғаш рет 2000 жылы Сан-Франциско операсы қойды.
Sr. Prejean and other Catholic nuns took responsibility to ensure a proper Catholic burial for Elmo Sonnier. The service, presided over by the bishop of Baton Rouge, Stanley Joseph Ott, was held at a Baton Rouge area funeral home. Sonnier was buried in Roselawn Memorial Park, in a burial plot normally reserved for nuns. Her book was also adapted as an opera of the same name, first produced in 2000 by the San Francisco Opera.