Кіріспе

Филипп, Гессеннің ханзадасы және ландграфы (6 қараша 1896 – 25 қазан 1980) 1940 жылдан 1980 жылға дейін Гессеннің сайлау үйінің басшысы болды. Филипп 1930 жылы нацистік партияға қосылды, ал 1933 жылы Адольф Гитлер канцлер болып тағайындалғаннан кейін, ол Гессен-Нассау Пруссия провинциясының облыс әкімі (Oberpräsident) болды. Алайда, 1943 жылдың көктемінде Италиядағы әскери жағдайды шыншыл бағалағаннан кейін ол Гитлердің ықыласынан шыға бастады. Ол 1943 жылдың қыркүйегінде Италия батыс Одақтастарға берілген күні тұтқындалды, келесі жылы қызметтен алынып, Флюссенбүрг концлагеріне, содан кейін Дахауға жіберілді, онда ол СС-тің Тирольге жеткізгенше қалды. 1945 жылдың 30 сәуірінде Вермахт күштері оны азат етті, ал 1945 жылдың 4 мамырында АҚШ күштері тұтқындады, ол 1947 жылға дейін интернировкада болды.

Ерте өмір

Филипп Оффенбахтағы Шлосс-Румпенхаймде Гессен ханзадасы Фредерик Карл мен оның әйелі Пруссия ханшайымы Маргареттің (Германия императоры Вильгельм II-нің қарындасы) үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Филипптің екі үлкен ағасы және екі кіші інісі, сондай-ақ егіз ағасы Вольфганг болды. Бала кезінде Филипптің ағылшын тәрбиешісі болған. 1910 жылы ол Бексхилл-он-Сидегі мектепке оқуға жіберілді. Германияға оралғаннан кейін Франкфурттағы үлгі мектепте (Musterschule), содан кейін Потсдамдағы нақты гимназияда (Realgymnasium) оқыды. Ол әскери академияға бармаған жалғыз бауырлас еді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Филипп үлкен ағасы Максимилианмен бірге Гессен драгун полкінің 24-ші нөміріне қатысты. Олар алдымен Бельгияда қызмет етті, онда Максимилиан қазан айында қаза тапты. 1915 және 1916 жылдары Филипп қазіргі Украинадағы Шығыс майданында қызмет етті. Ол лейтенант шеніне ие болды (әулеттік тегін ескерсек, бұл өте төмен шен еді) және көбінесе оқ-дәрілерді сатып алуға жауапты болды. 1917 жылы ол Гинденбург шебінде қызмет етіп, кейін Украинаға оралды, онда оған белсенді шайқастарда қатысуға және жаралануға тура келді. 1916 жылы Филипптің үлкен ағасы Фридрих Вильгельм дүниеден өтті (Бірінші дүниежүзілік соғыста), содан кейін Филипп Гессен сайлау үйінің басшысы болуға екінші болып келді. 1918 жылдың қазан айында Филипптің әкесі Финляндияның королі сайланды. Филипптің әкесі Гессен үйінің басшысы ретінде мұрагерлікке ие болары, ал оның (кіші) егіз ағасы Вольфганг Финляндия тағына мұрагер болары жоспарланған. Алайда, Германияның жеңілісімен Финляндия монархиясының жоспарлары күрт тоқтады; 1919 жылдың шілдесінде Финляндия республика болып жарияланды. Соғыстан кейін Филипп коммунистік және социалистік қозғалыстарды басуда сәтті болған Übergangsheer (Көшкін армия) қатарына қосылды. 1920-1922 жылдары Дармштадт техникалық университетінде өнер тарихы мен архитектураны оқыды. Ол Грекияға бірнеше рет сапар шекті, онда оның тәтесі Пруссия ханшайымы София король Константин I-нің әйелі болды. 1922 жылы ол университетті бітірмей тастап, Берлиндегі Кайзер Фридрих мұражайында жұмыс істеді. Келесі жылы ол Римге көшіп, аристократиялық байланыстарын пайдаланып, табысты интерьер дизайнері ретінде танылды. (Ол әкесі Финляндия королі ретінде тұруға ниеттенген сарай үшін кейбір жиһазды жобалаған еді.)

Неке және балалар

Ол 1925 жылы 23 қыркүйекте Туриннің маңындағы Ракониги қасапатында Италия королі Виктор Эммануэль III-тің қызы Савойя ханшайымы Мафальдаға үйленді. Жұптың төрт баласы болды: Гессен Ландграфы Мориц (6 тамыз 1926 – 23 мамыр 2013), 1 маусымда Сайн-Витгенштейн-Берлебург ханшайымы Татьянаға үйленді және 16 қазан 1974 жылы ажырасты. Олардың төрт баласы мен он бір немересі бар. Гессен ханзадасы Генрих Вильгельм Константин Виктор Франц Кассель (30 қазан 1927 – 18 қараша 1999). Гессен ханзадасы Отто Адольф Кассель (3 маусым 1937 Рим – 3 қаңтар 1998 Ганновер), 5 сәуір 1965 жылы Анжела фон Дорингке (Бернд фон Дорингтің қызы және Ханс Петер Шмидлердің бұрынғы әйелі) үйленді. Олар 3 ақпан 1969 жылы ажырасты. Ол 28 желтоқсан 1988 жылы Элизабет Бонкерге үйленді және 1994 жылы ажырасты. Гессендік принцесса Елизавета Маргарет Кассель (8 қазан 1940 Рим, Италия), 28 ақпан 1962 жылы граф Фридрих фон Опперсдорфқа тұрмысқа шықты. Олардың екі ұлы бар. Отбасы негізінен Италия королінің Рим шетіндегі Вилла Савойяның бөлігі – Вилла Поликсенада (королева Поликсенаның атымен аталған) өмір сүрді. Бірақ олар Германияға жиі баратын. Оған партия мүшелігінің 418 991 нөмірі берілді және 30 қаңтар 1939 жылы оған Алтын партия белгісі табысталды. 1932 жылы штурмшыларға (SA, көбінесе «қоңыр көйлектер» деп аталады) қосылды, ал келесі жылы оның інісі Кристоф Штуцштаффельге (SS) қосылды. 30 қаңтар 1933 жылы Адольф Гитлер Германия канцлері болып тағайындалғаннан кейін, Филипп 7 маусымда Гессен-Нассаудың губернаторы болып тағайындалды. Филипп Германиядағы ұлттық-социалистік билікті нығайтуда маңызды рөл атқарды. Ол басқа аристократтарды НСДАП шенеуніктерімен таныстырды және Италия королінің күйеу баласы ретінде Гитлер мен Бенито Муссолини арасында жиі делдалдық жасады. 11 наурыз 1938 жылы Гитлер Австрияға шабуыл жасамас бұрын, ол Гитлердің Муссолиниге жігер беретін хатын жеткізді және Муссолининің келісімін алғаннан кейін Гитлерден қуанышты хабарлама алды. Гессен-Нассау губернаторы ретінде Филипп «Aktion T4» эвтаназия бағдарламасымен байланысты болды. 1941 жылдың ақпан айында Филипп Хадамар клиникасының санаторийін Рейх Ішкі істер министрлігінің қарамағына беру туралы келісімшартқа қол қойды. Онда 10 мыңнан астам психикалық ауру адам өлтірілді. 1946 жылы Филиппке кісі өлтіргені үшін айып тағылды, бірақ кейіннен айыптар алынып тасталды. Соғыс барысында ұлттық-социалистік биліктің неміс әмірші үйлерінің мүшелеріне деген көзқарасы өзгерді. Бастапқыда олар халықтың қолдауын алу үшін тарихи әулет аттарын пайдаланғанмен, енді оларды қолдаған княздардан да алшақтауға шешім қабылдады. 1943 жылдың сәуір айының соңында Филиппті Гитлердің бас штабына баруға бұйрық берді, онда ол келесі төрт айдың көп бөлігін өткізді. 1943 жылдың мамыр айында Гитлер «Халықаралық байланыстағы адамдар туралы жарлық» шығарды, онда княздар партияда, мемлекетте немесе қарулы күштерде лауазымдарды атқара алмайтыны жарияланды. 1943 жылдың шілдесінде Филипптің қайын атасы Виктор Эммануэльдің Муссолиниді тұтқындауы Филипптің жағдайын одан да қиындатты. Гитлер Филип пен оның отбасының Муссолинидің құлауына кінәлі деп сенді. 8 қыркүйек 1943 жылы Филипп тұтқындалды. Ол партия мүшелігінен айырылып, Люфтваффеден шығарылды. 25 қаңтар 1944 жылы Гессен-Нассаудың Oberpräsident лауазымынан босатылғанда оның саяси жағдайы нашарлағаны жарияланды. 1943 жылдың қыркүйегінде Филипп Флоссенбург концлагеріне жіберілді. Ол жалғыздықта қамалды және сыртқы әлеммен байланысқа түсе алмады. Алайда оған белгілі бір жеңілдіктер берілді: азаматтық киім киюге және күзетшілермен бірдей тамақ жеуге рұқсат берілді. Филипптің әйелі Мафальда тұтқындалып, Римде әскери күзетке алынды. Ол Мюнхен мен Берлинге жауап алу үшін жіберілді, соңында Бухенвальд концлагерінің медициналық қызметкерлері операция жасады.

Соғыстан кейін

Гессен-Нассау губернаторы болғандықтан, Филиппті одақтастар алдымен Капри аралында, содан кейін бірнеше тұтқындау орталықтарында ұстады, ол 1947 жылы босатылды. 1940 жылғы 28 мамырда Филипп әкесінен кейін Гессен сайлау үйінің басшысы болды. 1968 жылы оның алыс туысы, Гессен және Рейн князі Людовик қайтыс болғаннан кейін (Людовик сонымен қатар оның екінші туысы болды, себебі Филипптің анасы мен Людовиктің әкесі – королева Викторияның немерелері еді), Филипп Гессен үйінің барлық тармағының басшысы болды, соның ішінде Гессеннің ұлы княздығы (Гессен және Рейн / Гессен-Дармштадт). Людовик номиналды түрде Филипптің ұлы Морицті өгей ұлы ретінде қабылдады, ол сол кезде Гессен және Рейнге тиесілі мүлікті, соның ішінде құнды мәдени жинақтарды мұра етті: 1567 жылы Филипптің қайтысынан кейін Гессен тармақтарға бөлінгеннен кейін алғаш рет Гессен үйінің барлық тәуелсіз тармақтары бірікті. Филипп 1980 жылы Италияның Рим қаласында қайтыс болды.