Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-майоры Джордж Филипп Брэдли Робертс (5 қараша 1906 – 5 қараша 1997), "Пип" деген есіммен кеңінен танымал болған, Ұлыбритания армиясының жоғары шенді офицері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста өзгеше көзге түсіп қызмет етті, әсіресе 1944 жылдың маусымынан бастап 1945 жылдың мамырындағы Еуропадағы Жеңіс күніне (VE Day) дейін Солтүстік-Батыс Еуропа науқанында 11-ші бронетанкті дивизияның ( "Қара бұқа" деген лақап атымен белгілі) бас қолбасшысы ретінде. Ричард Мидтің айтуынша, Робертс "күшті басшылық қабілеттеріне, инстинкті тактикалық шеберлікке және жеңіске жету үшін не қажет екенін интеллектуалды түрде түсінуге ие болды, нәтижесінде соғыстың ең көрнекті британдық бронетанкілік қолбасшысы атанды".
British Army general
Major General George Philip Bradley Roberts, (5 November 1906 – 5 November 1997), better known as "Pip", was a senior officer of the British Army who served with distinction during the Second World War, most notably as General Officer Commanding of the 11th Armoured Division (nicknamed the "Black Bull") throughout the campaign in Northwestern Europe from June 1944 until Victory in Europe Day (VE Day) in May 1945. Roberts, in the words of Richard Mead, "possessed strong leadership, an instinctive tactical flair and the intellectual appreciation of what was needed to succeed, becoming as a result the outstanding British armoured commander of the War."
Ерте өмір
Робертс 1906 жылдың 5 қарашасында Британдық Үндістандағы Кветта қаласында, британдық армия офицерінің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Марлборо колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алды.
Roberts was born in Quetta, British India, on 5 November 1906, the son of a British Army officer, and was educated at Marlborough College and the Royal Military College, Sandhurst.
Әскери мансап
Сандхерстті бітіргеннен кейін Робертс 1926 жылғы 4 ақпанда Ұлыбритания армиясының Корольдік танк корпусына (кейіннен Корольдік танк полкі) офицер болып тағайындалды. 1928-1931 жылдары ол полкімен бірге Мысырға жіберілді, осы кезеңде 1929 жылғы 4 ақпанда лейтенант шеніне көтерілді. Робертс 1933-1937 жылдары Бовингтон, Дорсеттегі танк жүргізу және техникалық қызмет көрсету мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1938 және 1939 жылдары ол тағы да Мысырға жіберілді. 1938 жылғы желтоқсанның соңында ол 6-шы Корольдік танк полкінің адъютанты қызметін атқарды, 1939 жылғы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол әлі де осы лауазымда болды. 1942 жылғы шілдеде ол 22-ші бронетанктік бригадаға қолбасшылық етті, оны Алам-эль-Халфа шайқасында және Эль-Аламейннің екінші шайқасында жетектеді. 1943 жылғы наурыздың ортасында ол генерал-майор Чарльз Кейтлидің 6-шы бронетанктік дивизиясының құрамына кіретін 26-шы бронетанктік бригадаға ауыстырылды. Робертс Тунистегі науқанның соңғы кезеңінде бригаданы басқарды, ал мамырдың ортасында Остік державалар жеңіліске ұшырады. Ол 1942 жылғы 15 желтоқсандағы хабарламаларда есімдері тізілді, 1943 жылғы 28 қаңтарда Еңбек орденінің (DSO) тақтасын алды, содан кейін 1943 жылғы ақпанда оның майор шені расталды, ал 1943 жылғы 8 шілдеде DSO-ның екінші тақтасын алды, бұл «сирек кездесетін құрмет» саналды. 1943 жылғы маусымда Робертс 26-шы бронетанктік бригаданы бригадир Ричард Халлға тапсырды және Ұлыбританияға қайта оралды, онда ол алты ай бойы генерал-майор Перси Хобарттың 79-шы бронетанктік дивизиясының 30-шы бронетанктік бригадасына қолбасшылық етті. 79-шы бронетанктік дивизия әдеттегідей дивизия емес еді, өйткені ол жақында 21-ші ағылшын-канад армия тобының барлық арнайы бронетехникасын басқару үшін қайта ұйымдастырылды және көбінесе «Хобарттың әзілдері» деп аталды. Робертстің бригадасы көп ұзамай миналарды жою мақсатында орнатылған шанақтары бар «Шерман Краб» танктерімен жабдықталды, және ол өзі болашақтағы операцияларда оған көмектесетін бронетехниканың мүмкіндіктерін бақылай алды. Бронеттанктік соғыста сарапшы ретінде танылған Робертс, отыз жеті жасында және бір айлық болғанда, 1943 жылғы 6 желтоқсанда генерал-майор шеніне көтеріліп, 11-ші бронетанктік дивизияның («Қара бұқа») бас офицері (GOC) болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық генерал-офицерлерінің ішінде Роберт Лейкок ғана одан жас болды. Ол 1944-1945 жылдары Солтүстік-Батыс Еуропадағы дивизияны жетектеді. 1944 жылғы 6 маусымда Нормандияға қонғаннан кейін Робертстің дивизиясы Нормандия шайқасында, әсіресе маусымның соңында «Эпсом» операциясында, содан кейін шілде айының ортасында «Гудвуд» операциясында, содан кейін «Блюкот» операциясында қатысты. Германия Нормандиядағы құлдырауынан кейін Фалаз қалтасындағы шайқастан кейін, 11-ші бронетанктік дивизия 28 тамызда Сена өзенінде болды, үш күннен кейін Амиенге жетті, 3 қыркүйекте Антверпенге келді, соғыс басталғанына бес жыл толды. 1944 жылғы 6 желтоқсанда генерал-майор шені уақытша (генерал-майор міндетін атқарудан) берілді. 1944 жылғы қыркүйектің соңында «Маркет-Гарден» операциясында шағын рөл атқарған дивизия 1945 жылғы ақпан-наурыз айларында «Балдж» шайқасына (1945 жылғы желтоқсан-қаңтар) және «Вертабель» операциясына қатысты. Дивизия наурыздың соңында Рейн өзенінен өтіп, Германияға қарсы батыс одақтастарының шабуылына қатысып, сәуірдің ортасында Берген-Белсен концлагерін азат етіп, мамырдың басында Любекке кірді. Көп ұзамай Еуропадағы Жеңіс күні келді. Робертс 1 ақпанда Бат орденінің серігі болды және 9 тамызда 1945 жылы хабарламаларда есімдері тізілді. Робертс 1945 жылғы шілдеде өткен жалпы сайлауда Консервативтік партияның Уимблдоннан үміткері ретінде сәтсіздікке ұшырады. Робертс 1946 жылы 7-ші бронетанктік дивизияға қолбасшылық етті. 18 маусымда генерал-майор шені расталды (1945 жылғы 24 наурыздан бастап). Содан кейін ол Филип Балфурмен лауазымын ауыстырып, 1949 жылға дейін сол қызметте болды. Ол содан кейін Корольдік бронетанкті корпусының директоры болды және 1949 жылғы 11 қыркүйекте Ұлыбритания армиясынан зейнеткерлікке шықты. Оның «Шөлден Балтық теңізіне дейін» атты кітабында соғыстағы барлық шайқастары туралы айтылған. Соңғы жылдары Сассексте өткізіп, 1997 жылғы 5 қарашада 91 жасқа толған күні қайтыс болды.
After passing out from Sandhurst, Roberts was commissioned into the Royal Tank Corps (later the Royal Tank Regiment) of the British Army on 4 February 1926. He was posted to Egypt with his regiment from 1928 to 1931, during which time he was promoted to lieutenant on 4 February 1929. Roberts was an instructor at the Tank Driving and Maintenance School at Bovington, Dorset, from 1933 to 1937. He was again posted to Egypt for 1938 and 1939. In late December 1938 he was serving as adjutant of the 6th Royal Tank Regiment, a position he was still in by the outbreak of the Second World War in September 1939. By July 1942, he was commanding the 22nd Armoured Brigade, which he led in the Battle of Alam el Halfa and the Second Battle of El Alamein, before he was transferred in mid March 1943 to the 26th Armoured Brigade, part of Major General Charles Keightley's 6th Armoured Division. Roberts led the brigade in the final stages of the Tunisian campaign until the Axis powers surrendered in mid May. He was mentioned in despatches on 15 December 1942, and was awarded a bar to his Distinguished Service Order (DSO) on 28 January 1943, following which, in February 1943, his rank of major was confirmed, and he was awarded a second bar to his DSO on 8 July 1943, a "rare honour". In June 1943, Roberts handed over the 26th Armoured Brigade to Brigadier Richard Hull and was posted back to the United Kingdom, where for six months he commanded the 30th Armoured Brigade, part of Major General Percy Hobart's 79th Armoured Division. The 79th Armoured was not a typical division as it had recently been reorganised to control all the specialised armour in the Anglo Canadian 21st Army Group and was more popularly known as Hobart's Funnies. Roberts's brigade was soon equipped with Sherman Crab tanks with mounted flails for the purpose of clearing mines, and he himself was able to observe the capabilities of the armoured fighting vehicles which would later assist him in future operations. By now recognised as an expert in armoured warfare, Roberts was, at the age of just thirty seven years and one month old, promoted to acting major general on 6 December 1943 and became General Officer Commanding (GOC) of the 11th Armoured Division (the "Black Bull"), taking over from Major General Brocas Burrows. Of the British general officers of the Second World War, only Robert Laycock was younger. He was to lead the division in North West Europe from 1944 to 1945. Landing in Normandy, France, shortly after the D Day landings on 6 June 1944, Roberts's division was engaged in heavy combat during the Battle of Normandy, most notably in Operation Epsom in late June, followed in mid July by Operation Goodwood, then in Operation Bluecoat. Following the German collapse in Normandy after the Battle of the Falaise Pocket, the 11th Armoured Division, at the River Seine on 28 August, was in Amiens just three days later, arriving at Antwerp on 3 September, five years since the beginning of the war. His rank of major general was made temporary (from acting major general) on 6 December 1944. Playing only a minor role in Operation Market Garden late September 1944, the division was involved in the Battle of the Bulge (December−January 1945) and Operation Veritable in February–March 1945. The division crossed the River Rhine in late March and participated in the Western Allied invasion of Germany, in the process liberating the Bergen Belsen concentration camp in mid April and entering Lübeck in early May. Victory in Europe Day followed soon afterwards. Roberts was made a Companion of the Order of the Bath on 1 February 1945, and was Mentioned in Despatches on 9 August 1945. Roberts unsuccessfully stood as the Conservative Party candidate for Wimbledon at the July 1945 general election. Roberts commanded the 7th Armoured Division in 1946. His rank of major general was confirmed on 18 June (with seniority backdated to 24 March 1945). He then became took command of the 2nd Infantry Division (trading places with Philip Balfour and held that position until 1949. He was then Director of the Royal Armoured Corps and retired from the British Army on 11 September 1949. His book From the Desert to the Baltic is an account of all his wartime battles. His final years were spent in Sussex, where he died on his 91st birthday on 5 November 1997.