Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1956 жылы Корольдік теңіз күштерінің 12-ші типті немесе Уитби класты фрегаты.
1956 Type 12 or Whitby class frigate of the Royal Navy
HMS Torquay британдық Корольдік теңіз күштерінің 12-ші типті Уитби класты фрегаты болды. Олар "V" пішіндес корпусы бар алғашқы фрегаттар еді. Бұл эволюциялық конструкция кемеге сол кездегі дәстүрлі эсминецтерде болатын қатты соққысыз толқындарға қарсы жүзуге мүмкіндік берді. Әр фрегаттың құны 3,5 миллион фунт стерлинг болды және алғашқы кеме 1956 жылдың мамыр айында "Торквей" болып аяқталды.
HMS Torquay was a Type 12 Whitby class frigate of the British Royal Navy. They were the first frigates to have the "V" form hull. This evolutionary design made it possible to be driven in head sea without the usual slamming which occurs with conventional destroyers of the time. Each frigate cost 3.5 million pounds and the first ship completed was Torquay in May 1956.
Дизайн
Уитбилер су астына қарсы күреске арналған, қазіргі заманғы жылдам дизель-электрлік су асты кемелерін жоюға бағытталған мамандандырылған соғыс кемелері ретінде жобаланды. Осы мақсатта Type 12 кемелері жаңа корпус пішінімен жабдықталды және заманауи Type 41 зениттік және Type 61 әуе бағыттау фрегаттарынан айырмашылығы, бу турбиналарымен қозғалды. Торкуэйдің жалпы ұзындығы 113 метр, су сызығы бойынша 110 метр, ені 12 метр, ал алдыңғы бөлігіндегі суDraftы 3 метр, винттер орналасқан жерде 4 метрді құрады. Кемелерге жаңа Y 100 қондырғысы берілді, онда кеменің қазандықтары мен бу турбиналары тиімділікті арттыру үшін тығыз байланысты машиналар жиынтығы ретінде жобаланды. Екі Babcock & Wilcox су түтік қазандығы буды екі бу турбинасына жіберді, олар екі винт шахтасын қозғалтады, олар үлкен (1 метр диаметрлі) баяу айналатын винттермен жабдықталған. Қондырғының қуаты 189 шамасында болды, экипаж басшылық кеме ретінде 189 адамды, ал қарапайым кеме ретінде 152 адамды құрады. Алдыңғы бөлігінде 113 мм Mark 6 екі зеңбірек орнатылған, 350 оқ-дәрісі бар, артқы бөлігінде тұрақтандырылған STAAG (Тұрақтандырылған тахиметриялық зениттік зеңбірек) екі 40 мм L/60 Bofors зеңбірек орнатылған. Су астына қарсы қару-жараққа Mark 20E Bidder іздеуші су астына қарсы торпедалары үшін сегіз тұрақты және екі қос айналатын орнатудан тұратын он екі 21 дюймдік торпеда түтігі, сондай-ақ артқы бөлігінде орнатылған екі Limbo су астына қарсы минометтері кірді. Алайда, Bidder іздеуші торпедалары қазіргі заманғы су асты кемелерін ұстау үшін тым баяу болғандықтан, тиімсіз болып шықты және торпеда түтіктері жақын арада алынып тасталды. Кеме алдыңғы мачтада 293Q типті беттік/әуе іздеу радарын және алдыңғы мачтаның алдындағы қысқа мачтада 277 типті биіктік іздеу радарын орнатты. 4,5 дюймдік зеңбіректерге арналған Mark 6M атыс басқару жүйесі (275 типті радарды қоса) кеме көпірінің үстіне орнатылды, ал 974 типті навигациялық радар да орнатылды. Кеме 1954 жылдың 1 шілдесінде суға түсіріліп, 1956 жылдың 10 мамырында құрылысы аяқталды, сол жылы 28 тамызда эскадрильяның жетекшісі атанды. Ол қазан айының соңында Жерорта теңізіне аттанды және 1956 жылдың қарашасында Суэц операциясына қатысты. Желтоқсан айында Торкуэй Кипр жағалауында патрульдеуге шықты, 1957 жылдың басында Жерорта теңізінде қалды және 1957 жылдың 16 мамырында Портсмутқа оралды. 1963 және 1971 жылдар аралығында Торкуэй Дартмут оқу эскадрильясына бөлінген фрегаттардың бірі болды, ал 1972 және 1985 жылдар аралығында Торкуэй Портсмутте орналасқан навигациялық оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1971 жылы кемеге қуыс емес негізгі мачта орнатылды (торлы мачтаға қарағанда) және үш стволды минометтердің алдыңғы жиынтығы орналасқан үлкен оқу-навигациялық бөлме салынды (бір жиынтығы қалды). Сондай-ақ, ол CAAIS (Компьютерлік көмекші әрекет ақпараттық жүйесі) сынақтарын жүргізуге жарамды болды. Торкуэй 1977 жылы Спитхед маңында өткен "Күміс мерейтойлық флоттың қарауына" қатысты, онда ол 2-ші фрегат эскадрильясының құрамында болды. Корольдік теңіз күштерінің навигациялық оқу кемесі ретінде Торкуэй 1985 жылдың 23 наурызында қызметтен босатылды. Ол сол кластағы ең ұзақ қызмет еткен кеме және флоттағы ең ескі фрегат болды. 1987 жылы ол металл тескіштерге сатылып, 1987 жылдың 1 шілдесінде Портсмуттан Испанияның Барселона қаласына тескіштерге жіберілді. Торкуэй тарихының әртүрлі кезеңдерінде басқарған көрнекті тұлғалардың арасында Питер Бергер, Фабиан Малбон және Джон МакАнали болды.
The Whitbys were designed as specialist anti submarine warships, intended to counter fast modern diesel electric submarines. As such, the design was required to reach a speed of at least , maintaining high speed in rough weather conditions and have a range of at To meet these requirements, the Type 12s had a new hull form and, unlike the contemporary Type 41 anti aircraft and Type 61 air direction frigates, were powered by steam turbines. Torquay was 370 feet (113 m) long overall and 360 feet (110 m) at the waterline, with a beam of 41 feet (12 m) and a draught of 11 feet (3 m) forward and 13 feet (4 m) at the propellers. The ships were powered by the new Y 100 machinery in which the ship's boilers and steam turbines were designed as a closely integrated set of machinery to increase efficiency. Two Babcock & Wilcox water tube boilers fed steam at and to two sets of geared steam turbines which drove two propeller shafts, fitted with large (2 feet (1 m) diameter) slow turning propellers. The machinery was rated at , giving a speed of Crew was about 189 when operated as a leader and 152 as an ordinary ship. A twin 4.5 inch (113 mm) Mark 6 gun mount was fitted forward, with 350 rounds of ammunition carried, with close in armament of a stabilised STAAG (Stabilised Tachymetric Anti Aircraft Gun) twin Bofors 40 mm L/60 gun mount aft. The design anti submarine armament consisted of twelve 21 inch torpedo tubes (eight fixed and two twin rotating mounts) for Mark 20E Bidder homing anti submarine torpedoes, backed up by two Limbo anti submarine mortars fitted aft. The Bidder homing torpedoes proved unsuccessful however, being too slow to catch modern submarines, and the torpedo tubes were soon removed. The ship was fitted with a Type 293Q surface/air search radar on the foremast, with a Type 277 height finding radar on a short mast forward of the foremast. A Mark 6M fire control system (including a Type 275 radar) for the 4.5 inch guns was mounted above the ship's bridge, while a Type 974 navigation radar was also fitted. The ship was launched on 1 July 1954, and completed on 10 May 1956. becoming leader of the squadron on 28 August that year. She left for the Mediterranean at the end of October and took part in the Suez operation in November 1956. In December Torquay carried out patrols off Cyprus, and remained in the Mediterranean in the early part of 1957, returning to Portsmouth on 16 May 1957. Between 1963 and 1971 Torquay was one of the frigates allocated to the Dartmouth Training Squadron and between 1972 and 1985 Torquay served as a navigation training ship based in Portsmouth. In 1971 the ship was refitted with a solid main mast (as opposed to a lattice mast) and a large training navigation room was built where the forward set of triple barrelled mortars used to be located (leaving one set of mortars). She was also fitted to undertake trials of CAAIS (Computer Assisted Action Information System). Torquay attended the 1977 Silver Jubilee Fleet Review off Spithead when she was part of the 2nd Frigate Squadron. Replaced by the as the navigation training vessel for the Royal Navy, Torquay paid off on 23 March 1985. At the time she was the longest serving ship of her class and the oldest frigate in the fleet. She was sold for scrap in 1987 and left Portsmouth on 1 July 1987 to be broken up in Barcelona, Spain. Notable individuals who commanded Torquay at some point in her history include Peter Berger, Fabian Malbon and John McAnally.