Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Скаут-шығармашылық – жабайы елге барып, өздерін асырауға тырысатын адамдарға қажетті ағаш өңдеу және далалық шеберлік білімдері мен дағдыларын қамтитын термин. Бұл терминді скауттық ұйымдар қауымдастық пен руханилықпен бірге түрлі бағдарламалардың маңызды бөлігі саналатын дағдылар мен білімді көрсету үшін қабылдады. Көбінесе кемпинг, тамақ пісіру, алғашқы медициналық көмек, далалық жағдайда тіршілік ету, бағдарлау және пионерлік дағдылары кіреді.
Scoutcraft is a term used to cover a variety of woodcraft knowledge and skills required by people seeking to venture into wild country and sustain themselves independently. The term has been adopted by Scouting organizations to reflect skills and knowledge which are felt to be a core part of the various programs, alongside community and spirituality. Skills commonly included are camping, cooking, first aid, wilderness survival, orienteering and pioneering.
Шығу тегі
Еуропалықтар үшін скауттық шеберлік XVIII және XIX ғасырларда Жаңа әлемнің кеңейіп жатқан шекараларында тірі қалуға қажетті ағаш өңдеу дағдыларынан өркендеді. Дэниел Бун сияқты шекарашылдарға бұл дағдылар белгіленбеген жабайы далалар мен қиын жерлерді аралау үшін қажет болды. Бірақ скауттық шеберлікті Американың жергілікті халқы отарлаушылар келгенге дейін көп бұрын қолданған, ал Американың Батысында кеңінен танымал болған скауттық шеберлік немесе ағаш өңдеу өнерін алғашқы еуропалық пионерлерге осы жергілікті халықтың скауттары жеткізді. XIX ғасыр өте келе, соғыс және шайқас жүргізілу әдісі өзгергендіктен, скауттық шеберлік кейбір әскери күштер тарапынан қабылдана бастады. Америкалық скаут Фредерик Рассел Бернхам скауттық шеберлікті Африкаға әкелді және Екінші Матабеле соғысында оны скауттар қозғалысының негізін қалаушы Роберт Баден-Пауэллге таныстырды. Баден-Пауэлл алғаш рет Матабелелендте (қазіргі Зимбабве) Матобо төбелерінде Бернхаммен бірге скауттықпен айналысқанда жас адамдарды скауттыққа оқыту бағдарламасын құру туралы ойын қалыптастыра бастады. Кейін Баден-Пауэлл осы тақырыпта бірнеше кітап жазды, тіпті жасөспірім ұлдарды оқыта бастады, ең әйгілі мысалы – Екінші Бур соғысы кезінде Мафекинг қамалында.
For Europeans, Scoutcraft grew out of the woodcraft skills necessary to survive in the expanding frontiers of the New World in the eighteenth and nineteenth centuries. Frontiersmen such as Daniel Boone needed these skills to travel through the uncharted wildernesses and difficult terrains. But Scoutcraft was practiced by the Native Americans long before the arrival of the colonists and it was from Native American scouts that the art of Scoutcraft, or Woodcraft as it was more commonly known in the American Old West, passed to the early European pioneers. As the nineteenth century moved on, Scoutcraft began to be adopted by parts of some military forces, as the way in which wars and battles were fought changed. The American scout Frederick Russell Burnham brought Scoutcraft to Africa and, in the Second Matabele War, he introduced it to Robert Baden Powell, the founder of the Scouting movement. Baden Powell first began forming his idea for a programme of training young men in Scoutcraft whilst scouting with Burnham in Matobo Hills, Matabeleland (now part of Zimbabwe). Later, Baden Powell wrote a number of books on the subject, and even started to train and make use of adolescent boys, most famously during the Siege of Mafeking, during the Second Boer War.