Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пьяченца маңында өткен Ронкальядағы Diet – бұл Императорлық Diet, 1154 және 1158 жылдары император Фредерик Барбароссамен Солтүстік Италия қалаларының құқықтары туралы мәселелерді талқылау үшін өткізілген, Киери, Асти, Тортона, бірақ ең бастысы Милан қалаларын қоса алғанда, солтүстік Италия қалалары мен еркін коммуналардың экономикалық және саяси өркендеуіне қарсы күрес жүргізген жиын. Бұл Фредерик Барбароссаның Италиядағы шабуылдарынан кейін болды, ол Миланның жетекші қаласын бағынуға мәжбүр етті. Император, Рим папасы мен Империя арасындағы кезеңдердегі қақтығыстарда муниципалдық жеңілдіктерді жеңіп алған сауда қалаларының өсіп келе жатқан тәуелсіздігіне қарамастан, феодалдық егемендік ретіндегі өз құқықтарын орнатуды көздеді. Тараптардың құқықтарын анықтау 1088 жылы құрылған атақты құқық мектебінің орны – Болоньядан келген төрт заңгерге тапсырылды. Заңгерлердің шешімі императордың пайдасына болды, оның билігі құдайдан берілгендігін жариялады, осылайша император Оттонның билігі кезінде пайда болған сауданың бастапқы кезеңдерінен бергі Империяның құқықтарын қайта орнатты. Заңгерлер саудаға салынатын салықтарды, жол төлемдерін және түрлі алымдарды белгілеуге кірісті. Ломбард қалалары бұл үкімді қабылдамады, сондықтан оны соғыс арқылы күштеп жүзеге асыру қажет болды. Императорлық әскерлер Ломбард Лигасы толық бірігуге дейін басымдық танытты, ал Милан қаласы 1162 жылы толығымен қиратылды. Бірақ қалалар «Миланның қирауынан кейін» (Destructionem Mediolani) дұрыс одақтың маңыздылығын түсінді. Ұзақ созылған күресте шешуші шайқас 1176 жылы Легнано шайқасы болды, онда Фредерик Ломбард Лигасынан жеңілді және кейіннен Италия Корольдігінде Альп тауларының оңтүстігіндегі өзінің егемендік құқықтарынан бас тартуға мәжбүр болды.
The Diet of Roncaglia, held near Piacenza, was an Imperial Diet, a general assembly of the nobles and ecclesiasts of the Holy Roman Empire and representatives of Northern Italian cities held in 1154 and in 1158 by Emperor Frederick Barbarossa to deliberate on the matter of sovereignty of his subjects, which was being challenged by the economical and political flourishing of the northern Italian cities and free comunes, including the cities of Chieri, Asti, Tortona, but most importantly Milan. It followed a series of raids carried out by the forces of Frederick Barbarossa in Italy, which forced the submission of the leading city of Milan. The Emperor wished to establish his rights as feudal sovereign in the face of the growing independence of trading cities, which had won charters of municipal privilege during the earlier periods of strife between Papacy and Empire. The determination of the respective rights of the parties was left to four jurists from Bologna, the home of the great law school founded in 1088. The lawyers' decision favored the emperor, judging that his rule was by divine right, thus restoring the Imperial rights established since the period of nascent trade under rule of Emperor Otto. The lawyers proceed to define taxes, tolls, and exactions of various kinds to be imposed on trade. The Lombard cities would not accept the verdict, and it had to be enforced by war. Imperial forces dominated prior to the true unification of the Lombard League, and the city of Milan was razed to the ground in 1162. But the cities came to understand the value of a proper alliance post Destructionem Mediolani ("after the destruction of Milan"). The decisive battle in the continuing struggle was the Battle of Legnano in 1176, where Frederick was defeated by the Lombard League, and later forced to renege his rights of sovereignty south of the Alps, in the Kingdom of Italy.