Николай Муралов: Революционер, саяси қайраткер және әскери қолбасшы
Nikolay Muralov
Николай Муралов (1877-1937): Революционер, советский военачальник, участник Октябрьской революции. Репрессирован в эпоху Большого террора, реабилитирован в 1986г.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік революционер және әскери қолбасшы, кеңестік саясаткер (1877–1937)
Russian revolutionary and military commander, Soviet politician (1877–1937)
Николай Иванович Муралов (Николай Иванович Муралов; 7 желтоқсан 1877 – 1 ақпан 1937) – Ресейдегі большевик революциялық көшбасшы және әскери қолбасшы, 1923 жылдан кейін Сол оппозицияның мүшесі болды. Муралов 1905 жылғы революцияға және 1917 жылғы Қазан төңкерісіне тікелей қатысты. Леон Троцкийдің жақын досы Муралов 1936 жылы Ұлы террор кезінде тұтқындалды және 1937 жылдың қаңтар айында «Он жетінің ісі» деп аталған сотта айыпталушы болды, содан кейін өлім жазасына кесілді. 1960 жылдары кеңестік билік Мураловқа қатысты ресми бағасын жұмсартты және ол 1986 жылы толыққанды ақталуға ие болды.
Nikolay Ivanovich Muralov (Николай Иванович Муралов; 7 December 1877 – 1 February 1937) was a Bolshevik revolutionary leader and military commander in Russia, who after 1923 became a member of the Left Opposition. Muralov was a direct participant in both the Revolution of 1905 and the October Revolution of 1917. A personal friend of Leon Trotsky, Muralov was arrested in 1936 during the Great Terror and was a defendant in the so called "Trial of the Seventeen" in January 1937, after which he was executed. The official Soviet reckoning of Muralov was softened during the 1960s and he was afforded a full posthumous rehabilitation in 1986.
Алғашқы жылдар
Николай Иванович Муралов 1877 жылы Азов теңізіндегі Таганрог портының жанындағы хуторда дүниеге келген. Оның әкесі алты жыл классикалық гимназияда оқыған және Қырым соғысы кезінде Ресей армиясында ерікті болып қызмет еткен, осының нәтижесінде батылдығы үшін Ресейдің ең жоғары әскери наградасы – төртінші дәрежелі Санкт-Георгий орденін алған. Ол Ресей азамат соғысы кезінде 3-ші армияның РВС мүшесі болды. 1923 жылдың қазан айында ол оппозициялық саяси қызметтің кезеңін бастаған 46-шылардың наразылық Декларациясына қол қойды. Кемерово кенішінде болған жарылыс пен сот, тоғыз айыпталушының барлығына өлім жазасы берілген, Ұлы тазалаудың үш ірі қоғамдық көрсетілімді соттың екіншісіне негіз болды – «Советке қарсы троцкистік орталықтың ісі» деп аталды. Бұл сот 1937 жылдың қаңтар айында сегіз күнге созылды және Юрий Пятаков пен Карл Радек бас айыпталушылар ретінде есімдері тарихқа енді. Осыдан кейін ол өзіне қарсы жазылған жалтақтап айтылған жақындығын мойындады. Ол куәлік берді:
Nikolay Ivanovich Muralov was born in 1877 on a farm (khutor) near Taganrog, a port city on the Sea of Azov. His father had attended a classical gymnasium for six years and had been a volunteer in the Russian Army during the Crimean War, in the process earning Russia's highest military decoration, the Order of St. George, fourth class, for bravery. He was a member of the RVS of the 3rd Army during the Russian Civil War. He became a signatory to the dissident Declaration of the 46 in October 1923, which ushered in a period of oppositionist political activity. The Kemerovo mine explosion and trial, which had resulted in death sentences for all nine defendants, was made the basis for the second of three great public show trials of the Great Purge — the so called "Trial of the Anti Soviet Trotskyist Center." This trial, held over an eight day period in January 1937, is best remembered for its lead defendants Iurii Piatakov and Karl Radek. After this date, he signed on to an elaborate confession. He dutifully testified:
«Менің құлдырауымның басталуы партияға қарсы алғашқы құжатқа қол қойған сәттен бастау алады. Ол – 1923 жылғы 46-шылардың Декларациясы. Осыдан бастап мен құлдырадым. Кейін мен троцкишіл ұйымға тартылып, партиядан қуылғаннан кейін Батыс Сібірге жер аударылдым». Муралов өлім жазасына кесілді. Шағым қабылданбады.
"The beginning of my downfall must be dated from the moment I signed the first document against the Party. That was the declaration of the 46 of 1923. With this my downfall began. Later I was drawn into the Trotskyite organization and so on right up to my expulsion from the Party and exile to West Siberia." Muralov was sentenced to death. The appeal was to be unsuccessful.
Өлім және мұра
Николай Иванович Муралов 1937 жылғы 1 ақпанда атылды. Леонид Брежневтің билігі тұсында Мураловтың тарихи бағасын жұмсарту жұмысы ресми түрде басталды. 1966 жылы "Советская Россия" газеті Ескі большевик Мураловты "батыл және бекем ленинші, көрнекті мемлекет қайраткері және адал большевик" деп жоғары бағалады. Мураловқа 1986 жылғы сәуір айында постұлымдық түрде ақталу берілді.
Nikolay Ivanovich Muralov was executed on February 1, 1937. An official softening of the historical assessment of Muralov began even under the regime of Leonid Brezhnev. In 1966 the newspaper Sovetskaia Rossiia lauded the Old Bolshevik Muralov as "a courageous and stalwart Leninist, and illustrious statesman, and a solid Bolshevik." Muralov was formally accorded posthumous rehabilitation in April 1986.