Сун Цзюнь: Үш Патшалық дәуіріндегі әскери қолбасшы және регент
Sun Jun (Eastern Wu)
Сун Цзюнь (219-256) – Үш Патшалық дәуіріндегі Шығыс У мемлекетінің әскери қолбасшысы және регенті. Таққа таласқа қатысып, император Сун Лянды билікке келтірді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шығыс У мемлекетінің генералы және регенті (219–256)
Eastern Wu state general and regent (219 256)
Сунь Цзюнь (219 – 19 қазан 256), әдепті есімі Цзыюань, Қытайдың Үш патшалық дәуірінде Шығыс У мемлекетінің әскери генералы және регенті болған. Ол екінші Ву императоры Сунь Лянның қызметінде болды.
Sun Jun (219 – 19 October 256), courtesy name Ziyuan, was a military general and regent of the state of Eastern Wu during the Three Kingdoms period of China. He served under the second Wu emperor, Sun Liang.
Өмір
Сунь Цзюнь – Сунь Цзиньнің шөбересі, Ву империясын құрған император Сунь Куанның туысы; оның әкесі Сунь Гун (孙恭), ал әкесінің әкесі Сунь Гао (孙). Сунь Куанның билігінің соңында ол Сунь Куанның сенімді жеке көмекшісі болды. Сунь Куанның қызы Сунь Лубанмен бірге, олар тақ мұрагері Сунь Хэді негізсіз айыптап, 250 жылы оның тақтан түсірілуіне себеп болды. Сунь Куанның және Сунь Лубанның ұсынысымен, ол кіші ұлы Сунь Ляңды мұрагер етіп тағайындады. Сунь Цзюньнің ұсынысымен, Сунь Куан 251 жылы Чжуге Кэні Сунь Ляңның регенті етіп тағайындады, ал ол 252 жылы қайтыс болғаннан кейін Сунь Цзюнь Чжугеге басты көмекші болды. 253 жылы Чжуге Кэ Вудың қарсыласы Цао Вэйден ауыр әскери жеңіліс көргеннен кейін, өзінің кінәсін мойындаудан бас тартып, керісінше барлық наразылықты жоюға тырысты. Сонда Сунь Цзюнь оны өлтіріп, регенттікке өтті. Бастапқыда ол билікті басқа маңызды шенеуніктермен бөлісуге дайын болуы мүмкін деген үміт болды, бірақ ол билікті өз қолына шоғырландырды. Ол регенттік кезінде ешқандай жетістікке қол жеткізбеді және жазалауда қатал болды. Осының салдарынан, оның регенттік кезінде оның өміріне қарсы бірнеше қастандық жасалды, соның ішінде 254 жылы Сунь Ин (孫英) басқарған, Сунь Куанның үлкен ұлы Сунь Денгтің ұлы және Ву маркизі, сондай-ақ 255 жылы Сунь Лубан (Сунь Цзюньмен қарым-қатынасы болуы мүмкін) өзінің қарындасы Сунь Лююді көшбасшы деп жалған айыптап, Сунь Цзюнь Сунь Лююді өлімге кесті. 256 жылы Вэй генералы Вэнь Циньдің, Гуанцзяньмен бірге көтерілісі сәтсіз аяқталғаннан кейін Вуға бағынғаннан кейін, Сунь Цзюнь Вэйге қарсы ірі шабуыл жасауды жоспарлады, бірақ шабуылға шығар алдынан ауырып қалды. Ол өкілеттіктерін туысы Сунь Ченге беріп, кейін қайтыс болды. Сунь Чен оның орнын басты. 258 жылы Сунь Чен Сунь Ляңды тақтан түсіргеннен кейін, ол өзі кезегінде сол кездегі император Сунь Сиудың бұйрығымен өлімге кесілді. Осыдан кейін Сунь Цзюньнің табыты императордың наразылығын білдіретіндей етіп, қайта қазылып, кішірейтілді; Сунь Цзюнь мен Сунь Чен екеуі де патшалық отбасынан қуылды және тиісінше Гу Цзюнь (故峻) және Гу Чэнь (故) деп аталды.
Sun Jun was a great grandson of Sun Jing, an uncle of Wu's founding emperor Sun Quan; his father was Sun Gong (孙恭) and his grandfather was Sun Gao (孙暠). Late in Sun Quan's reign, he became a trusted personal assistant of Sun Quan's, and he was said to have been, in conjunction with Sun Quan's daughter Sun Luban, involved in falsely accusing the crown prince Sun He, leading to Sun He's deposal in 250. At his and Sun Luban's recommendation, Sun Quan created his youngest son Sun Liang as his successor. Again at Sun Jun's recommendation, Sun Quan named Zhuge Ke regent for Sun Liang in 251, and after his death in 252, Sun Jun became a key assistant to Zhuge. In 253, after Zhuge Ke had suffered a major military defeat to Wu's rival state, Cao Wei, and subsequently refused to admit fault but instead tried to wipe out all dissent, Sun Jun assassinated him and took over as regent. There was initial anticipation that he might be willing to share power with other key officials, but he instead consolidated power into his own hands. He was not known for his accomplishments during his regency, and he was severe in his punishments. As a result, there were several conspiracies against his life during his regency, including one in 254 led by Sun Ying (孫英), the Marquis of Wu, the son of Sun Quan's eldest son Sun Deng, and one in 255, which Sun Luban (with whom Sun Jun might have had an affair) falsely accused her sister Sun Luyu of being the leader of, and Sun Jun had Sun Luyu executed. In 256, at the urging of Wen Qin, a Wei general who had surrendered to Wu after a rebellion of his and Guanqiu Jian's failed, Sun Jun considered launching a major attack against Wei, but as he was about to do so, he grew ill. He transferred his powers to his cousin Sun Chen and then died. Sun Chen succeeded him. In 258, after Sun Chen had deposed Sun Liang and had in turn been executed by the succeeding emperor Sun Xiu, Sun Jun's casket was disinterred and reduced in size, as a sign of imperial disapproval; both Sun Jun and Sun Chen were posthumously banished from the royal family and renamed Gu Jun (故峻) and Gu Chen (故綝) respectively.