Кіріспе

Еврей актері Бенджамин Зускин (Вениамин Львович Зу́скин; 28 сәуір 1899 – 12 тамыз 1952) – кеңестік және ресейлік актер және Мәскеу мемлекеттік еврей театрының (ГОСЕТ) директоры. Зускин РСФСР халық әртісі атағына ие болған.

Өмірбаян

Зюскин 1899 жылы сәуір айында Ресей империясының Ковно губерниясындағы Поневеж (Паневежис) қаласында дүниеге келді. Ол хедерде оқыды. Зюскин 1911 жылы нақты мектепке қабылданды. 1915 жылы сәуірде орыс армиясы неміс армиясынан жеңілгеннен кейін, орыс билігі Литваның орталық бөлігінде тұратын еврейлерді Ресейдің ішкі аймақтарына жаппай депортациялауға бұйрық берді – шамамен 250 000 адам жер аударылды. Зюскин отбасы Оралдың еуропалық жағындағы Пенза қаласына көшіп барды. Сол жерде ол тағы бір депортацияланған отбасының қызы Рейчел Холландты (орысша, Голанд) кездестіріп, үйленді. Пензада Бенджамин оқуын жалғастырып, жергілікті театрларда ойнады. 1920 жылы Свердловск геологиялық институтына студент болып қабылданды, бірақ 1921 жылы Мәскеу геологиялық институтына ауысу туралы өтініш берді. Сол жылы Мәскеуде Тамара есімді қызы дүниеге келді. Бірақ көп ұзамай Бенджамин мен Рейчел ажырасып, Рейчел мен Тамара Рейчелдің туған қаласы Вилькомирге (Укмерге), Литваға, содан кейін Литваның уақытша астанасы Ковноға (Каунас) көшті. Тамара 1935 жылы Мәскеуде әкесіне қайта қосылып, медицина институтына оқуға түсті. (Рашель екінші күйеуімен және үш баласымен Каунаста қалды. Олардың бір қызын қоспағанда, барлығы Ковно геттосында, нацистік Германия мен олардың литвалық серіктестері Каунастың Вилиамполе / Слободке ауданында құрған қалалық концлагерде қаза тапты.) Бенджамин 1935 жылы қайтадан үйленіп, тағы бір қызы Алла дүниеге келді. 1937 жылы екінші әйелі қайтыс болды.

Театрдағы мансабы

Зюскин 1921 жылы Мәскеу мемлекеттік еврей театрына қосылды. 1922 жылы ол Абрахам Голдфаденнің "Соққан әйел" пьесасындағы басты рөлді ойнады. Зюскиннің орындау өнері Алексис Грановскийдің сөз бен қимылдың, пластика мен қозғалыс ырғағының ажырамас байланысы жүйесімен үйлесті. Оның ерекше қасиеттері – жеңіл юмор мен романтизм, осылар еврей кенті штетлдің қайшылыққа толы өміріне жаңа түс берді. Оның рөлдері көрермендерге күнделікті тірліктері арасындағы талант иелерін көрсетті. Оның ең әйгілі рөлі – 1935 жылғы "Патша Лир" қойылымындағы Ақымақ рөлі, онда Соломон Михоэлс бас рөлде ойнады. Зюскин Михоэлстің 1948 жылғы қаңтарда Минскіде болған күдікті жол апатынан қаза болғанға дейін оның серігі болды, содан кейін Зюскин театрдың көркемдік жетекшісі болды. 1935 жылдан бастап ол театрдың актерлік студиясында оқытумен айналысты.

Атқару

Яһудилік антифашистік комитетінің көрнекті мүшесі ретінде ол жүйкелік шаршаумен ауруханада емделіп жатқанда тұтқындалды. Ол депрессиядан зардап шегіп, сол кезде депрессияны емдеу үшін қолданылатын дәрі-дәрмектермен ұйықтатылды. МГБ оны ұйықтап жатқанда ауруханадан алып кетті. Ол Мәскеудегі Любянка түрмесінде оянды. Зюскин кейіннен Иосиф Сталиннің бұйрығымен 1952 жылғы 12 тамызда "Ақындардың қырғынының түні" деген атаумен танылған оқиғада атылды.