Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Котагеде – Индонезияның Йогьякарта қаласының ерекше аймағы Йогьякартадағы қалалық аудан (кемантрен) және тарихи шаруашылық. Котагедеде 16 ғасырда құрылған Матарам сұлтандығының алғашқы астанасының қалдықтары сақталған. Ескі Котагедедегі қалдықтардың ішінде сарайдың, патшалық қабірлердің, патшалық мешіттің және қорғаныс қабырғалары мен бекіністері бар. Котагеде күміс шеберлігімен әлемдік деңгейде белгілі.
Kotagede is a city district (kemantren) and a historic neighborhood in Yogyakarta, Special Region of Yogyakarta, Indonesia. Kotagede contains the remains of the first capital of Mataram Sultanate, established in the 16th century. Some of the remains of the old Kotagede are remains of the palace, the royal cemetery, the royal mosque, and defensive walls and moats. Kotagede is well known internationally for its silver crafting.
Патшалық қала және қажылық
Бұрын Котагеде – Гаджа Вонг өзенінің шығысында орналасқан Менток орман болған. 16 ғасырдың соңғы тоқсанында, осы жерден шамамен 100 шақырым шығысқа қарай орналасқан Пажанг Ислам Корольдігінің билеушісі, Ки Агенг Пеманаханға орманды сыйлады. Пеманахан орманды өзінің ұлы Дананг Сутавиджаямен бірге ашты, ол сонымен қатар билеушінің асырап алған ұлы еді. Матарам деп аталған елді мекен құрылды, өйткені Пеманаханның өзі Ки Геде Матарам, «Матарамның Иесі» деп аталды. 1575 жылы Пеманахан қайтыс болғаннан кейін Дананг Сутавиджая өзін Матарамның патшасы деп жариялады, оған Панембахан Сенапати Ингалага, «Иесіне құрмет көрсетілетін, майдан қолбасшысы» деген лақап берілді. Ол асырап алған әкесі Пажангтың астанасының ішінде Яваның маңызды бөліктерін жаулап алып, өзінің аумағын кеңейтті. Кішкентай қала Матарамның астанасы болды және сол кезден бастап Котагеде, «Ұлы қала» деп аталды. Осы кезеңде қала қабырғалармен қоршалды. Батыс қабырға Гаджа Вонг өзені бойымен салынды, ал арналар қамалдың қалған үш жағындағы орларды сумен қамтамасыз етті. Аумақты тиімді басқару үшін Сенапати табиғаттан тыс күштермен одақ құрып, қатаң медитация жасады. Бабад Мангкубумиде айтылғандай, Мерапи тауы мен Үнді мұхиты арасындағы өзен ортасындағы тасқа медитация жасағанда, Тунгулулунг атты алып мифтік балық Сенапатиге мұхиттың оңтүстігіне саяхаттауды ұсынды, онда Яваның ең қуатты рухы, Кандженг Рату Кидул, жер асты әлемін басқарды. Сенапатидің аурасына тәнті болған патшайым оның Ява халқын жаулап алудағы күш-жігеріне қолдау көрсетті. Ол тіпті өзінің жұбайы болуға және оның барлық ұрпақтарына, бүгінгі күнге дейін ұсыныс жасады. 1601 жылы Мас Жоланг ханзада Сенапатидің орнын басып алды. 12 жылдық билік кезінде ол сарай мен оның айналасында көптеген құрылыс жұмыстарын жүргізді, сарайдағы ең маңызды ғимарат Прабайекса болды. Археолог Виллем Фредерик Штуттерхайм бұл орталық ғимараттың исламға дейінгі Маджапахит кезеңінен бері маңызды екенін атап өтті. Қазіргі Йогьякарта сарайында бұл атау патшалық сарайдың ішкі киелі жері ретінде қызмет ететін, сиқырлы зарядталған мұралық заттар мен қару-жарақтар сақталатын алып ағаш ғимаратты білдіреді. Жоланг бірнеше Таман (жабық бақтар) салуды бастады. Ол «Торхуна Седа Крапяк» («Аң ауы кезінде қайтыс болған қожайын») деген есіммен танылды, өйткені ол крапягында (жабық аң ауы орманшасында) аң аулап жүргенде еленге шалынып өлді. Жолангтың мұрагері Мас Рансанг (1613-1645 жылдар) болды, ол «Ұлы сұлтан, Ғаламның билеушісі» деп аталған Сұлтан Агунг Ханякракусума ретінде танымал болды. Ол өзінің аумағын Орталық және Шығыс Яваға дейін кеңейтті. Ол екі рет Батавияға шабуыл жасады, бірақ сәттілікке жете алмады. Сұлтан Агунг Котагедеден 5 шақырым оңтүстікке қарай орналасқан Керта деп аталатын жерге көшіп кетуге шешім қабылдады, сонымен қатар Плеред деп аталатын жаңа астананың құрылысын бастады, оның қабырғалары бұрынғыдан гөрі мықтырақ болды. Матарамның астанасы кейін бірнеше рет көшіріліп, ақырында Котагедеге жақын жерге қайта оралды. Кертадан оны Агунгтың ұлы Мангкурат I Плередке көшірді. 1677 жылы Мангкурат I-нің қарсыластарынан жеңілгеннен кейін Плередте бір ғана ұрпақ тұрды. Көтеріліс басылғаннан кейін оның мұрагері Мангкурат II шығысқа қарай 50 шақырым жерде жаңа астана құруға шешім қабылдады. 18 ғасырдың бірінші жартысында Батавиядағы қытайлардың қырғыны Яваның көптеген маңызды аймақтарында дүрбелең тудырды. Көтерілісшілердің басшысы Сунан Кунинг, Пакубувана II жеңілгеннен кейін Картасурадағы Матарам тағын басып алды. Пакубувана II кейіннен патшалығын қайта алды, бірақ таққа нұқсан келді, сондықтан тазаланған орталыққа ие болу үшін жаңа сарай құру қажет болды. 1745 жылы ол Суракарта қаласының жүрегіне айналған жаңа орын құрды. Яваның көптеген басқа аймақтарынан айырмашылығы, Котагеде сияқты кейбір ата-бабалар жерлері бөлінбеді, өйткені олар өлшенетін аумақ емес, мұралық заттың бір түрі ретінде қарастырылды. Зират пен мешітті екі сарайдың шенеуніктері күзетіп, айналасындағы жерлер осы шенеуніктердің өмірін қамтамасыз ету үшін жерге бөлінді. Саяси билік ауысқан сайын, Котагеде Матарам Корольдігінің құрылуымен байланысты патшалық кесенесі мен басқа да орындары бар қажылық қаласына айналды.
Kotagede was previously a forest named Mentaok, to the east of Gajah Wong River. During the last quarter of the 16th century, the ruler of the Islamic Kingdom of Pajang, about 100 kilometers to the east of this site, awarded the forest to Ki Ageng Pemanahan, one of his courtiers who successfully put down a rebellion. Pemanahan opened the forest with his son Danang Sutawijaya, who was also an adoptive son of the ruler. A settlement was established and was named Mataram as Pemanahan himself was called Ki Gedhe Mataram, "the Lord of Mataram". After Pemanahan died in 1575, Danang Sutawijaya announced himself, king of Mataram, with the title of Panembahan Senapati Ingalaga, "the Lord to Whom Obeisance is Paid, Commander in the Battlefield". He expanded his territory by conquering some major parts of Java, including Pajang, the capital of his adoptive father. The small town became the capital of Mataram and perhaps since then it was dubbed Kotagede, "Great City". During this time the town was fortified with walls. The western wall was built along the Gajah Wong River, channeled to water the moats on three other sides of the fort. To successfully govern a territory, Senapati also established an alliance with supernatural power by performing austere meditation. According to Babad Mangkubumi, while performing a meditation on a stone in the middle of a river in between Mount Merapi and the Indian Ocean, a gigantic mythical fish named Tunggulwulung offered Senapati a ride to venture south of the ocean where the most powerful spirit of Java governed the netherworld, named Kangjeng Ratu Kidul. Overwhelmed by the aura of Senapati, the queen offered support for his great efforts to conquer the people of Java. She even presented herself to be his consort, as well as to all his reigning descendants, up to the present. A prince named Mas Jolang succeeded Senapati in 1601. During his 12 years of reign, he carried out many construction projects within the palace and the surrounding area, the most important building he constructed in the palace was Prabayeksa. Archeologist Willem Frederik Stutterheim notes the importance of this central building since the pre Islamic Majapahit. In the contemporary palace of Yogyakarta, this name refers to a gigantic fully enclosed wooden building serving as the inner sanctum of this kingly abode where most magically charged heirlooms and weapons are stored. Jolang initiated the construction of several Taman (enclosed pleasure gardens). He was remembered in his posthumous name as Panembahan Seda Krapyak ("Lord Who Died during Hunting (in Hunting Lodge)") because he was reputedly killed by a deer while hunting in his krapyak (enclosed hunting forest). Jolang's successor to the throne was Mas Rangsang (rule 1613 1645) better known as Sultan Agung Hanyakrakusuma, "The Great Sultan, Ruler of the Universe". He expanded his territory to include Central and East Java. He attacked Batavia twice although to no avail. Sultan Agung decided to leave Kotagede to a place called Kerta, about 5 km south of Kotagede, while initiating the construction of a new capital with much greater walls nearby named Plered. The capital of Mataram moved several times afterward only to return later to a location near Kotagede. From Kerta it was relocated to Plered by Agung's son, Mangkurat I. Only one generation settled in Plered before the fall of this city after being defeated by some contenders of Mangkurat I in 1677. After the rebellion had been put down, his successor Mangkurat II, decided to establish a new capital named Kartasura 50 km to the east. The Chinese massacre in Batavia turned into turmoil in many major parts of Java during the first half of the 18th century. The rebel leader, Sunan Kuning, occupied the throne of Mataram in Kartasura after Pakubawana II had left the capital in defeat. Pakubuwana II later regained his kingdom, but the throne had been tarnished, and so a new palace had to be established to have a purified center. In 1745, he created a new place which became the heart of the city of Surakarta. Unlike many other parts of Java, some ancestral lands including Kotagede were indivisible because they were regarded as a kind of heirloom rather than measurable territory. The cemetery and mosque were guarded by officials from both courts and the surrounding lands were assigned as appanage to sustain the life of these officials. As the political power shifted, Kotagede became principally a pilgrimage town with its royal mausoleum and other sites associated with the initial establishment of the Mataram kingdom.
Колониялық дәуір
XIX ғасырдың соңына қарай көлік және ауыл шаруашылығы экономикасының ақшалай айналымы жақсарды. Осы кезеңде Котагеде саудагерлері гүлденді. Осы шақта жиналған мүлікті сақтау үшін қалың қабырғалы үйлерден тұратын, Каланг үйлері деп аталатын саудагерлік үйлер пайда болды. Бұл дәстүрлі саудагерлік үйлер кейде сәнді саналатын голланд сәулетінің элементтерін қосып, эклектикалық архитектураны құрайды. Осы кезеңде күміс бұйымдар өркендеді.
By the end of the 19th century, transportation and monetization of the agricultural economy improved. Kotagede's merchants prospered during this era. Walled merchant houses called Kalang houses appeared during this era, constructed in thick masonry walls to protect the accumulated possessions. These traditional merchant houses sometimes combine elements from Dutch architecture which was considered luxurious, producing eclectic architecture. Silverware flourished during this era.
Қазіргі
Индонезия 1970 жылдардың басында "туризмнің қарқынды дамуын" бастан өткерді, бұл Котагедеге оң әсер етті. Бірнеше ескі үйлер қолөнер бұйымдарын көрсететін орындар мен мейрамханаларға айналдырылды. Ескі қиратылыстар сақталды. 2006 жылғы Йогьякарта жер сілкінісінен кейін Котагедедегі көптеген ескі ғимараттар қирады. "Йогьякарта мұрасын жаңғырту!" ("Yogyakarta Heritage Revival!") атты Пусака Жогжа Банкиті Котагедені жаңғырту бағдарламасын бастады. Ынтымақтастыққа Жоджа мұрасы қоғамы, мұраны сақтау орталығы, Гаджа Мада университетінің сәулет және қала құрылысы факультеті, Индонезия мұрасын сақтау желісі, ИКОМОС Индонезия және жергілікті қоғамды қоса алғанда, басқа да қолдау көрсететін мекемелер кірді. Базар мен алаң негізінен ашық кеңістіктер болса, мешіт пен сарай әрқайсысы көптеген ғимараттарды қамтитын қоршалған аумақтар болды. Бұл қала, шындығында, сарай-қала болып сипатталады. Қала мен сарайдың физикалық қалдықтары өте аз. Сақталған бөліктерге Котагедедегі ежелгі үлкен мешіт, патшалық зират (Имогириге дейінгісі) және қала қабырғаларының бір бөлігі кіреді. Үлкен мешіт пен патшалық зират қазір Дондоган деп аталатын аймақта орналасқан. Топонимдер қаланың бастапқы қала құрылысының көптеген іздерін көрсетеді. Алун-алун деп аталатын аудан базардың оңтүстігінде, үлкен мешіттің тікелей алдында орналасқан. Далем (ішкі үй) деп аталатын орын бұл жердің бұрынғы билеушінің резиденциясы болғанын көрсетеді.
Indonesia experienced "tourism booming" at the beginning of the 1970s and it had a positive influence on Kotagede. Several old houses were developed as craft showrooms and restaurants. Ruins are preserved. Many old buildings in Kotagede were destroyed following the 2006 Yogyakarta earthquake. A revitalization program of Kotagede was initiated by Pusaka Jogja Bangkit! ("Yogyakarta Heritage Revival!"). Collaborative parties consist of the Jogja Heritage Society, the Center for Heritage Conservation, the Department of Architecture and Planning at Gajah Mada University, the Indonesian Network for Heritage Conservation, ICOMOS Indonesia, and other supporting institutions including the local community. The Market and Square were primarily open spaces, while the Mosque and Palace were walled compounds each containing many buildings. The town is more accurately described as a city palace. There are very few physical remains of the palace and city. Parts that have survived include the Kotagede ancient great mosque, the royal cemetery (precursor to Imogiri), and some sections of the original city walls. The great mosque and the royal cemetery are now located in an area called Dondongan. Toponyms indicate many traces of the initial urban planning of the town. A neighborhood called Alun alun is situated to the south of the market, right in front of the great mosque. A place called Dalem (inner house) signifies its former designation as the residence of the ruler.
Кедхатон (патша сарайы)
Кедатон (сонымен қатар Кедатон) немесе "патша сарайы" 1509 жылы осы жерде болған. Бату-гиланг (сонымен қатар вату-гиланг) – Панембахан Сенопати демалып отырған тас деп саналатын, төртбұрышты қара тас. Оның бетіне дөңгелекшелеп келесі сөздер жазылған: "Солай жүреді әлем", – латын, француз, голланд және итальян тілдерінде: Ita movetur Mundus Ainsi va le Monde Zoo gaat de wereld Cosi va il Mondo. Сыртқы жағындағы шеңбердегі латын сөздері: AD AETERNAM MEMORIAM INFELICIS INFORTUNA CONSORTES DIGNI VALETE QUID STUPEARIS INSANI VIDETE IGNARI ET RIDETE, CONTEMNITE VOS CONTEMTU VERE DIGNI IGM (In Glorium Maximam). Бату-гатенг (сонымен қатар вату-кантенг) – тас тақтаға орналастырылған, әртүрлі өлшемдегі үш ақшыл сары түсті тас шар. Жергілікті тұрғындар бұл шарларды Панембахан Сенапатидің ұлы Раден Ронгоның ойнаған тастары деп санайды. Ал кейбіреулер бұл тастар зеңбірек доптары дейді. Ол Ұлы мешіттің батысында орналасқан. Бұл – Котагеде қаласының ең жақсы сақталған бөлігі. Шежірелерде Сенапатидің әкесі Ки Геде Матарам мешіттің батысында, ал Сенапатидің өзі мешіттің оңтүстігінде, әкесінің аяқ жағына қарап жерленгені айтылады. Қабірге жерленген басқа да маңызды тұлғалардың арасында Сұлтан Хадиуижая бар. Зиратты Йогьякарта және Суракарта сарайларының қызметкерлері – Джуру Кунчилер күзетіп, күтіп ұстайды. Зиратқа кіретін порталдар индуистік сәулет үлгісінде салынған, әр порталда ою-өрнекпен безендірілген қалың ағаш тұтқасы бар. Қабырғамен қоршалған зират қабірлерді және олардың әшекейлерін физикалық қорғамайды, бұл қоршаулар өлілер әлемін тірілер әлемінен бөліп тұрады. Жақын жердегі тағы бір патшалық зират – Хасторенгго зираты. 1934 жылы салынған, ол Йогьякарта сарайының белгілі бір ұрпақтарының патшалық зираты болып табылады және қазірге дейін қолданылып келеді.
The Kedhaton, (also Kedaton), or "royal palace", existed on the site in 1509. Batu gilang (also watu gilang) is a square shaped black slab of stone believed to be the stone where Panembahan Senopati rested. Inscribed circularly on it are the words: "So Goes the World", each in Latin, French, Dutch, and Italian: Ita movetur Mundus Ainsi va le Monde Zoo gaat de wereld Cosi va il Mondo. On the outside, the Latin words in the circle say: AD AETERNAM MEMORIAM INFELICIS INFORTUNA CONSORTES DIGNI VALETE QUID STUPEARIS INSANI VIDETE IGNARI ET RIDETE, CONTEMNITE VOS CONTEMTU VERE DIGNI IGM (In Glorium Maximam). Batu gatheng (also watu cantheng) are three pale yellowish stone balls of different sizes placed on a stone slab. These balls are believed by the locals to be the playing stones of Raden Rongo, the son of Panembahan Senapati. Others claim that the stones are cannonballs. It is located to the west of the Great Mosque. It is the most intact part of Kotagede. Chronicles mention that Senapati's father, Ki Gedhe Mataram, was buried to the west of the mosque and Senapati himself was buried to the south of the mosque, in the direction of his father's feet. Other important people buried in the cemetery include Sultan Hadiwijaya. The cemetery is guarded and maintained by Juru Kunci who are employed by the two palaces of Yogyakarta and Surakarta. The portal to the cemetery has the feature of Hindu architecture, each portal contains a thick wooden handle heavily decorated with carvings. The walled cemetery does not act as a physical protection of the graves and their adornments, the enclosures separate the realm of the dead from those of the living. Another royal cemetery nearby is the Hastorenggo cemetery. Built in 1934, it is a royal cemetery for certain descendants of the Yogyakarta palace and is still used today.
Алун-алун (шаршы)
Ашық дала болғандықтан, алун-алунның іздері жоқ. Қазіргі кезде "Алун-алун" деп аталатын елді мекен базардың оңтүстігінде, ғажайып мешіттің тіке алдында орналасқан, бұл бұрынғы алун-алунның орны екенін көрсетеді. Тағы бір "Кокройудан" елді мекені де бұрынғы алун-алунға жақын жерде орналасқан. "Алун-алун" және "Кокройудан" елді мекендері "Кампунг Пусака Алун-алун Кокройудан" деген атпен мұралық аудан деп белгіленді.
Being an open field, there is no remains of the alun alun. A present kampung (neighborhood) called "Alun alun" is situated to the south of the market, right in front of the great mosque, signifying where the former alun alun was. Another kampung called Cokroyudan is also located close to the former alun alun. The kampungs of Alun alun and Cokroyudan have been designated a heritage neighborhood under the name "Kampung Pusaka Alun alun Cokroyudan".
Базар орны
Котагеде базары қаланың ортасында, төрт басты көшесінің тоғысқан жерінде орналасқан. Котагеде қаласының маңызды бөлігі болғандықтан, бұл орын Pasar Gede ("Ұлы базар") немесе қысқаша Саргеде деп те аталып келген. Панембахан Сенапати жастығында Ngabehi Loring Pasar, "Базардың солтүстігінің билеушісі" деген атпен белгілі болғандықтан, базардың тарихы мемлекеттік құрылыммен бірдей көне. Рим форумы сияқты, бұл базар да адамдардың кездесу орны. Ява аптасының күндерінің бірі – Леги күні Котагедеде базар күні болып саналады, сондықтан базар Пасар Леги немесе Сарлеги деп те аталады. Котагедедегі Пасар Леги Йогьякартадағы ерекшелік – әрқашан Леги күні өткізіледі.
Kotagede's marketplace is situated in the middle of the town, at the juncture of its four main streets. It is considered an important part of the town that Kotagede was also known as Pasar Gede ("Great Market") or in short, Sargede. Since Panembahan Senapati bore the youth name of Ngabehi Loring Pasar, "Lord of the North of the Market", the market's existence is as old as the kingdom. Similar to the Roman Forum, the market is also a meeting place. Legi, a day in Javanese week, is the market day for Kotagede, and so the market is also known as Pasar Legi or Sarlegi. The Pasar Legi of Kotagede is always held on Legi, unique in Yogyakarta.
Қорғау қабырғасы
Сунгура Сенопати сарайдың айналасындағы ормен аяқталған ішкі қала қабырғасын (цепури) салды. Бұл ішкі қабырғалардың ауданы шамамен 400x400 метрді құрайды. Оңтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс бұрыштарында қираған үйінділерді әлі де көруге болады. Қабырға 4 фут қалыңдықта, тас блоктардан тұрғызылған. Ор шығыс, оңтүстік және батыс жағында сақталған. Сыртқы қала қабырғасы (балуверти) Бату-Гиланг орнының оңтүстігінде орналасқан. Кірпіштен жасалған қираған қамалдың қалдықтары 50 метрге созылады. Боконг Семар – қала қабырғасының оңтүстік-шығыс бұрышының қалдығы. Бұл дөңгелек бекініс, оның дөңгелек пішінінен Bokong Semar (Семардың жамбасы) деген ат берілген.
Panembahan Senopati built the inner city wall (cepuri) completed with the moat around the palace. These inner walls covered an area of more or less 400x400 meters. Ruins can still be seen on the southwest and southeast corners. The wall was 4 feet thick and made of stone blocks. The moat can be seen on the East, South, and West. The outer city wall (baluwerti) is located to the south of the Batu Gilang site. The brick ruins are 50 meters long with remnants of the moat. Bokong Semar is the name for the remains of the southeast corner of the city wall. It is a circular bastion, the name Bokong Semar (Semar's buttocks) is inspired by its rounded shape.
Котагеде ауданы
Котагеде ауданындағы қалалық пейзаж дәстүрлі ағаш жогло үйлерінен және эклектикалық сауда үйлерінен құралған. Котагедедегі саудагерлер үйлері 18-шы және 19-шы ғасырлардағы Котагеденің өркендеген кезеңінде жинаған мүліктерін қорғау үшін қабырғамен қоршалған. Бұл сауда үйлері кейде ағаштан жасалған дәстүрлі явандық үй элементтерін кірпіштен салынған голланд сәулетімен үйлестіріп, "Калаң үйлері" деп аталатын явандық-голланд сәулетінің эклектикалық біріндісін құрайды. 2006 жылғы Йогьякарта жер сілкінісінде көптеген дәстүрлі үйлер қирады. Кейбір жогло үйлері қайта жаңартылды, мысалы, Гаджа Мада университеті сатып алып, қайта салған Ома UGM үйі.
The townscape in the Kotagede neighborhood consists of traditional wooden joglo houses and eclectic merchant houses. Merchant houses in Kotagede are walled to protect their accumulating possessions during the 18th 19th century wealthy period of Kotagede. These merchant houses sometimes combine the elements from the wooden traditional Javanese house with the brick Dutch architecture to form an eclectic blend of Javanese Dutch architecture known locally as "Kalang Houses". During the 2006 Yogyakarta earthquake, many of the traditional houses were destroyed. Some joglo houses were rebuilt, one example is Omah UGM, a joglo that was purchased by Gajah Mada University and rebuilt accordingly.
Мәдениет
Котагеде күміс бұйымдарымен әйгілі. Сонымен қатар, ол басқа да жава қолөнері мен өнерімен (алтын, күміс, мыс, былғары және т.б.) және жергілікті тағамдарымен (кипо, легоморо және т.б.) танымал. Орындау өнеріне жергілікті гамелан музыкалық топтары (карауит), ислам музыкалық тобы (сиялаватан), жава поэзиясын оқу (мокопат), кронконг, тингклунг ваянг қуыршақ театры, мерекелік күндердегі арнау шаралары (каоc) және аскеттік діни өмір салты (тиракатан) жатады.
Kotagede is well known for its silver crafts. It is also known for other Javanese crafts and arts (gold, silver, copper, leather, etc.) and local food (kipo, legomoro, etc.) Performing arts include karawitan (local gamelan music groups), syalawatan (Islamic music group), mocopat (Javanese poetry reading), kroncong, tingklung wayang puppet, and offering ceremonies on special days (caos) and leading an ascetic religious life (tirakatan).
Күміс қолөнер бұйымдары
Матарамның астанасы ретінде Котагеде қаласы құрылғаннан бері күміс шеберлері көбейді. Осы кезеңде репоссэ (эмбоссинг) техникасы басым қолданыла отырып, дәстүрлі күміс, алтын және мыс өндірісі дамуын бастады. Бұл аймақтың өнімдері патша отбасының тұрмыстық және салтанаттық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жасалған. 1930 жылдардағы отаршылдық кезеңде Котагедеде күміс өнеркәсібі мен күміс қолөнері гүлденді. Голландтың отаршылдық үкіметі Котагеде күміс бұйымдарын қорғау мақсатында Stichting Beverding van het Yogyakarta Kent Ambacht ұйымын құрды. Филигрань техникасы 1950 жылдар шамасында Сулавеси аралының Кендари қаласынан келген шеберлердің әсерімен Котагедеге енді. Жергілікті күміс шеберлерінің айтуынша, Састро Димульо және оның "SSO" компаниясы Котагедеде филигрань техникасын енгізудің алғашқысы болды. Котагеде күміс бұйымдары индуистік дәстүрге негізделген гүлдік мотивтермен, мысалы, жапырақтар немесе лотос гүлдерімен ерекшеленеді, сондай-ақ олардың қолмен жасалған еңбегі тарихи нақтылығын сақтайды. Котагедеде шығарылатын күміс бұйымдарының түрлері: филигрань, күміс құйма, мүсіншелер (миниматуралар) және қолмен жасалған әртүрлі бұйымдар (мойынсыздар, жүзіктер). Қалаға солтүстіктен кіретін басты көше – Jalan Kemasan – бойында қолмен соғылған табақтар, қораптар, әсем филигрань және заманауи әшекейлер сататын күміс шеберханалары орналасқан.
Kotagede silversmiths grew since the establishment of Kotagede as the capital of Mataram. During that time, the traditional silver, gold and copper industries began to develop, dominated by the use of repoussé (embossing) techniques. The products of this region were to fulfill the need of household and ceremonial equipment for the royal family. During the colonial period of the 1930s, silverworks and silver handicrafts prospered in Kotagede. The Dutch colonial government established the Stichting Beverding van het Yogyakarta Kent Ambacht to protect the silverwork of Kotagede. Filigree technique enters Kotagede around 1950 under the influence of craftsmen from Kendari, Sulawesi. According to local silversmiths, Sastro Dimulyo with his company "SSO" was the pioneer for introducing filigree technique in Kotagede. Kotagede's silverware is characterized with its floral motifs, e. g. leaf or lotus flower, based from the Hindu tradition; and their manual labor, kept historically authentic. Types of silverware produced by Kotagede are filigrees, silver casting, sculptures (miniatures), and handmade products (necklaces, rings). Jalan Kemasan, the main street leading into town from the north, is lined with silver workshops selling hand beaten bowls, boxes, fine filigree and modern jewellery .
Дәйексөздер
Мок, Х. Дж. ван, (1958) Кута Геде "Индонезия қаласы / қалалық әлеуметтану зерттемелері" кітабындағы реорганизацияға дейін, Гаага: В. ван Хове.
Mook, H. J van, (1958) Kuta Gede before the Reorganization in 'The Indonesian Town/Studies in Urban Sociology', The Hague: W. van Hoeve