Жулиана алтын түлкісі: Сирек кездесетін және қорғауға алынған түр
Juliana's golden mole
Жаңа ашылған, сирек кездесетін Оңтүстік Африка алтын түлкісі (Neamblysomus julianae) туралы мақала. Қорғауға алынған, жерсіндіру ортасының жоғалуына ұшыраған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Жулиананың алтын түлкісі (Neamblysomus julianae) – Оңтүстік Африкаға ендемік алтын түлкі. Ол мекендеу ортасының жоғалуы және шектеулі ареалға байланысты жойылу қаупі төніп тұрған түр ретінде тіркелген. Алтын түлкілер – көбінесе жер астында өмір сүретін ежелгі сүтқоректілер тобы. Аталған Джулиана – Оңтүстік Африка зоологының әйелі Джулиана Мистер, осы түрге оның құрметіне ат қойылған.
Juliana's golden mole (Neamblysomus julianae) is a golden mole endemic to South Africa. It is listed as an endangered species due to habitat loss and a restricted range. Golden moles are an ancient group of mammals that live mostly below ground. The eponymous Juliana is Juliana Meester, the wife of the South African zoologist who named this species.
Сипаттама
Олардың жүндері жылтыр, алтын түсті және тығыз. Дененің пішіні анық емес, ағысымды. Көздері мен құлақтары көрінбейді, тіпті соқыр; кішкентай көздері түкті терімен жабылған. Құлақтары кішкентай, жүнінің ішінде жасырылған. Джулиананың алтын түлкісінің салмағы... Бұл түлкінің дене құрылысы әдеттегі алтын түлкіге ұқсас, бірақ олардың мөлшері кішірек, ал ортаңғы құлақ сүйегі соншалықты үлкен емес. Джулиананың алтын түлкісі жер қазуға өте жақсы бейімделген: олардың мықты, қатайған мұрындары, тегіс, дөңгелек денелері, алдыңғы аяқтарындағы үлкен тырнақтары жерді қазуға арналған, ал жүзгіш тыбықты аяқтары топырақты ығыстырып, жол ашуға көмектеседі. Олар кварцит немесе граниттің тозыққан тау беткейлерінде кездеседі. Жақсы суарылатын бақшаларда да көптеп таралған. Әдетте екі, кейде бір бала туады. Алтын түлкілер жәндіктер, құрттар және бұқақтар сияқты омыртқасыздармен қоректенеді. Балалары жердегі шөппен төселген қуыста туады. Алтын түлкілер көбінесе жер бетіне жақын туннельдер қазады. Негізгі қоректену кешкі және түнгі уақытта жүзеге асады. Олар таң және түстен кейін күндізгі ұйқыға кетеді. Джулиананың алтын түлкісін табу өте қиын, себебі олар көбінесе жер астында болады және олардың туннельдері, жазғы жаңбырлы маусымда ашылатын бірнеше тесіктерден басқа, көрінбейді. Бұл түр туралы қажетті ақпаратты жинауды қиындатады және қазіргі уақытта Джулиананың алтын түлкісі туралы көп мәлімет жоқ. Халық саны туралы деректер жоқ. Преторияның шығысындағы Бронберг қырқасындағы популяция қарқынды қала құрылысы мен кен өндірудің салдарынан қатты зардап шегуде және өте қауіпті түрге жатады. Лимпоподағы Найлсвли популяциясы, Найлсвли табиғат қорығының жанындағы егістік жерлерде кездеседі, бұл жерлер мекендеу ортасының өзгеруіне және нашарлауына ұшырауы мүмкін. Тағы бір қауіп – жануарлардың қозғалысына кедергі келтіретін мекендеу ортасының фрагментациясы, бұл туысқандық шаруашылыққа алып келіп, жойылу қаупін арттырады. Халықаралық табиғатты қорғау одағы бұл түрді "қауіпті" деп бағалайды. Бұл түрді қорғау жұмыстары шектеулі және тиімді басқарылмайды, бұл негізінен Джулиананың алтын түлкісі және олардың мекендеу ортасы туралы ақпараттың жетіспеуіне байланысты. Бұл түрдің орналасқан жерін анықтау және мәліметтер жинау қиын болғандықтан, ол кеңінен зерттелмеген. Қорғау және сақтау шараларын күшейту үшін осы жануарға қатысты қосымша зерттеулер жүргізу қажет. Қазіргі уақытта бұл түлкінің популяциясы мүмкіндігінше бақыланады және осы түлкінің қауіп-қатері мен өмір сүруі туралы хабардарлықты арттыру үшін білім беру жұмыстары жүргізілуде. Үш популяцияның екеуі қорғалатын жерлерде орналасқан, бірақ мекендеу ортасын қорғауға бағытталған күш-жігер Джулиананың алтын түлкісінің популяциясын сақтаудағы маңызды қадам болып табылады.
They have shiny golden coats of dense fur and a streamlined, formless appearance. They have no visible eyes or ears; in fact, they are blind the small eyes are covered with hairy skin. The ears are small and are hidden in the animal's fur. Juliana's golden mole weighs This type of mole shares many physical characteristics with a typical golden mole, but they differ in size, tend to be smaller than other moles, and do not possess an as exaggeratedly sized middle ear bone. The Juliana's golden mole is well adapted for burrowing, they have strong hardened noses and smooth rounded bodies along with large front claws best suited for digging through the ground and webbed feet that help push soil out of the way as it makes its way through the substrate. along weathered rocky ridges of quartzite or granite. It is also common in well irrigated gardens. Usually two young are born, sometimes one. Golden moles eat invertebrates such as insects, earthworms and snails. Their young are born in a grass lined cavity in the ground. Golden moles usually dig their tunnels just below the surface of the ground. The main feeding activity is in the late afternoon and at night. They exhibit torpor daily during the morning and early afternoon. Juliana's golden mole is very hard to locate since it spends most of its time underground and their tunnels are not easily visible apart from the few openings they create during the summer rainy seasons. This makes it difficult to gather necessary information about this species and currently little is still known about Juliana's golden mole. There are no data on population size. The population on Bronberg Ridge, Pretoria East, is severely affected by ongoing intensive urbanization and a mining operation, and it is considered to be critically endangered. The Nylsvley population in Limpopo occurs in farmlands (adjoining the Nylsvley Nature Reserve) that are subject to habitat alteration and potential degradation. Another threat is habitat fragmentation which causes obstruction to animal movement; this results in in breeding which increases the possible risk of extinction. The International Union for Conservation of Nature now rates this species as "endangered". Conservation efforts of this species are limited and not well managed, this is mainly due to a lack of information on the Juliana's golden mole and their habitat regions. This species has not been studied extensively since it is hard to locate and gather information on. In order for more protection and conservation efforts to take place more studies needs to be conducted on this animal. Currently, this species of mole is being monitored when possible and some educational efforts are taking place to spread more awareness of the threats to and existence of this specific mole. Two out of the three populations are on protected land but more effort towards habitat protection is an important step in conserving Juliana's golden mole population.