Эдуар Дёпре: Француз журналисі, саяхатшысы және Төртінші Республиканың қайраткері
Édouard Depreux
Эдуар Дёпре – француздық социалист журналист, саяхатшы, Төртінші Республиканың қайраткері. Биографиясы, SFIO-дағы қызметі, қарсыласу қозғалысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз журналисі және саясаткер Эдуард Густав Депре (31 қазан 1898 – 16 қазан 1981) – француз социалистік журналисі, эссеші және Франция Төртінші Республикасының саясаткері; ол Виеслиде (Норд департаменті) дүниеге келді және Парижде қайтыс болды.
French journalist and politician
Édouard Gustave Depreux (31 October 1898 – 16 October 1981) was a French socialist journalist, essayist, and politician of the French Fourth Republic; he was born in Viesly (département of Nord) and died in Paris.
Ерте мансап
Вислиде туған Депре 1913 жылы отбасымен бірге О-де-Сен департаментінің Сceaux қаласына көшіп келді. Бірінші дүниежүзілік соғыста сарбаз болған Депре газға шалынды, содан кейін "Croix de Guerre" орденімен марапатталды. 20 жасында Жан Жорес пен Жан Лонге ұстанымдарының ықпалымен Француз жұмысшыларының халықаралық ұйымының (SFIO) қатарына қосылды; ол заңгер болғанға дейін философия, құқық және гуманитарлық ғылымдарды оқыды. 1935 жылы Сceaux коммуналық кеңесіне мүше болып сайланды, ал 1938-1941 жылдары Сена департаментінің кеңес мүшесі болды. Содан кейін ол нацистік Германияның әскери оккупациясына қарсы француз қарсыластарының қатарына қосылып, SFIO атқару комитетінде жоғары лауазымды қызмет етті және "Le Populaire" газетінің жасырын редакторы болды. Париж азат болғаннан кейін Депре Сceaux қаласының мэрі болды (1959 жылға дейін осы лауазымды сақтады), сондай-ақ Францияның төртінші республика құрылғанға дейін заң шығарушы орган қызметін атқарған Уақытша кеңесшіл ассамблеяның мүшесі болды. Одан кейін ол 1946 жылдан 1958 жылға дейін бірнеше мерзімге Франция парламентіне сайланды.
Born in Viesly, Depreux moved with his family to Sceaux, Hauts de Seine in 1913. A soldier in World War I, Depreux was injured in a gas attack, and was subsequently awarded the Croix de Guerre. He joined the Section Française de l'Internationale Ouvrière (SFIO) at age 20, being influenced by the ideas of Jean Jaurès and Jean Longuet; he studied Philosophy, Law, and Humanities, before becoming a lawyer. After serving as a member of the Sceaux commune council in 1935, and as a council member for Seine (1938–1941), he joined the French Resistance in the fight against the Nazi German military occupation, and held a high ranking position in the SFIO executive committee, being the editor of the illegal newspaper Le Populaire. After the liberation of Paris, Depreux became mayor of Sceaux (a position he would hold until 1959), and a member of the Provisional Consultative Assembly that served as the legislature of France prior to the creation of the Fourth Republic; he then was elected to the French Parliament for successive terms between 1946 and 1958.
Министр және ПСУ басшысы ретінде
1946 жылдың 24 маусымы мен 1947 жылдың 24 қарашасы аралығында (Жорж Бидо, Леон Блум және Пол Рамадье үкіметтерінде) Ішкі істер министрі болған ол Алжир колониясының жартылай дербестігін бекітетін Алжирдің Конституциялық заңына дауыс беруді жүзеге асырды. 1947 жылы ол Францияда американдықтардың қаржыландыруымен құрылған, "Көк жоспар" деп аталған құпия "артынан қалу әскерінің" бар екенін жариялады. Ол Роберт Шуманның алғашқы кабинетінде (1948 жылдың ақпан-шілдесі) білім министрі болды. Рене Плевен ұсынған Еуропалық қорғаныс қауымдастығы жоспарына қарсы болған және SFIO-ның қабылдаған колониализмін сынаған Депрекс, бәрібір екі рет Франция Ұлттық Ассамблеясындағы партиялық фракцияны басқарды. Сонымен қатар, ол Шарль де Голль мен голлизмнің оппозициясына шықты және Бесінші Республиканың жариялануына наразылығын білдірді. Эдуар Депрекс СФИО-дан жаңа Автономиялық Социалистік партияға (ПСА), содан кейін Біріккен Социалистік партияға (ПСУ, ПСА және басқа топтардың бірігуінен құрылған) қосылды және 1960-1967 жылдар аралығында оның ұлттық хатшысы қызметін атқарды.
A Minister of the Interior between 24 June 1946 and 24 November 1947 (in the Ministries of Georges Bidault, Léon Blum, and Paul Ramadier), he imposed the voting of an Organic Statute of Algeria, confirming partial autonomy for the colony of Algeria. In 1947, he revealed the existence of an American sponsored secret "stay behind army" in France codenamed Plan Bleu. He was Minister of Education in Robert Schuman's first cabinet (February–July 1948). Hostile to the European Defence Community plan proposed by René Pleven, and highly critical of the colonialism accommodated by the SFIO, Depreux nonetheless led the Party's group in the French National Assembly on two occasions. At the same time, he became an opponent of Charles de Gaulle and Gaullism, and declared his dissatisfaction with the proclamation of the Fifth Republic. Édouard Depreux left the SFIO to enter the new Autonomous Socialist Party (PSA), and then the Unified Socialist Party (PSU, created by a merger between the PSA and other groups), serving as its national secretary between 1960 and 1967.