Кіріспе

Сербияның Белград қаласында шығатын күнделікті таблоид газеті.

Тарих

"Курир" журналының алғашқы саны 2003 жылғы 6 мамырда газет сату орындарында жарық көрді. "Курирдің" тарихы салыстырмалы түрде қысқа болғанымен, ол да құрдым-құрдымға толы. Бұл Сербия премьер-министрі Зоран Джинджичтің қазасынан кейін жарияланған төтенше жағдайға дейін барып тіреледі, сол кезде тағы бір күнделікті шығатын "Националь" таблоиді жабылуға мәжбүр болды. Төтенше жағдай туралы заңдағы кең өкілеттіктерді пайдалана отырып, Сербия үкіметінің Бранислав Лечич басқаратын Мәдениет және ақпарат министрлігі 2003 жылғы 18 наурызда "Төтенше жағдайға қатысты бірқатар мақалалар жариялағаны және төтенше жағдайдың себептерін күмәндандырғаны үшін" "Националь" газетіне уақытша тыйым салды. 2003 жылғы 1 сәуірде Белград қалалық коммерциялық соты "Националь" газетінің Белградтағы баспашысы "Инфо Орфейге" қарсы тарату ісін бастады. Апелляциялық шағымға қарамастан, компанияның жабдықтары, оның ішінде 118 компьютер, төтенше жағдай аяқталғаннан екі күн бұрын, 2003 жылғы 21 сәуірде тәркіленді. Бұрынғы "Националь" қызметкерлерінің көптегені жаңадан құрылған "Курирде" жұмысқа орналасты, соның ішінде "Информердің" негізін қалаушы Драган Й. Вучичевич, бұрынғы "Национальдің" бас редактор орынбасары, "Курирде" сол лауазымды иеленді. Жаңа газет ескісіне дыбысы да, макеті де өте ұқсас болды. Бұл көптеген сыншыларды "Курир" "Националь" тоқтаған жерден жалғастырды деген қорытындыға әкелді. "Курирден" басқа, тағы бір ұқсас күнделікті таблоид "Балкан" тағы "Национальдің" тыйым салуынан қалған орынды толтыруға тырысты. Тіпті алғашқы "Националь" да сол қаржылық қолдаумен, жаңа штатпен және жаңа атаумен – "Интернациональ" болып қайта пайда болды. Алайда, екі басылымның да коммерциялық тұрғыдан жетіспеушілігі байқалды. 2005 жылдың басында "Балкан" жабылып, "Интернациональ" атауын "Српски националь" деп өзгертті, сонымен қатар форматына да өзгеріс енгізді. Көптеген адамдар "Курирді" премьер-министр Зоран Живковичтің тұрақсыз үкіметіне соңғы серпіліс жасады деп санайды, нәтижесінде ол 2003 жылғы 28 желтоқсанда мерзімінен бұрын сайлау өткізуге мәжбүр болды. 2003 жылдың күзінде "Курир" Сербия парламентіндегі бұрыс дауыс беру практикасы туралы жазбалар жариялады және биліктегі коалицияның (DOS) депутаты Неда Арнеричтің парламенттік дауыс беру құқығын дұрыс пайдаланбағаны үшін сынады. Олар сондай-ақ ішкі істер министрі Душан Михайловичтің өзінің "Лютра" компаниясы арқылы жасаған көлеңкелі келісімдері туралы да жазды. Осы ақпаратты "G17 Plus" мүшелері берген көрінеді, бұл кейбір бақылаушыларды партия басшылығын қасақана қаралауда айыптауға итермеледі, олар ақпаратты кез келген нәрсені жариялайтынын білетін таблоидқа берді. "Курир", олар билікке келгеннен кейін, "G17-ге" де қарсы шықты. Таблоид партия президенті (және 2004 жылғы наурыздан бастап премьер-министрдің орынбасары) Миролюб Лабустың қызына "Эрикссон" компаниясы арқылы стипендия беруді ұйымдастырудағы мүдделер қақтығысы туралы жазды, ал кейіннен осы корпорация мен мемлекеттік "Телеком Сербия" арасындағы келіссөздерге қатысты. Кейін олар Сербия Ұлттық Банкінің басшысы Радован Елашичке (сонымен қатар "G17 Plus" партиясынан) қарсы шықты. Мәселе оның Белградтың элиталық маңындағы Дединьедегі сәнді вилласында болды, оны губернатор 350 000 еуроға сатып алғанын айтты. Ал "Курир" оның құны 1,5 миллионнан кем болмайтынын мәлімдеді және тіпті Елашичке үй үшін 1 миллион еуро ұсынған сатып алушыны тапты. Бұл сатып алушы бизнес магнаты Боголюб Карич екені белгілі болды, ол "G17 Plus" саясатына қарсы болды, және осы кезеңде "Курирге" Боголюб Карич күшті әсер етті. "Курир Инфо" ЖШҚ Сербия мен Батыс Балқан аймағындағы күнделікті газеттер, цифрлық және тапсырыс бойынша басылымдар бизнесі бойынша жетекші баспаханаға айналды.