Беркли пирсінің тарихы мен жағдайы

Кіріспе

Берклидегі теңіз айлағы, Калифорния, АҚШ

Берклидегі теңіз айлағы Калифорния штатында орналасқан. 1926 жылы салынған кезде, айлақ Университет даңғылының соңынан Сан-Франциско шығанағына қарай 5,6 километрге (3,5 миль) созылған. Шығанақтың кеңінен толтырылуы және Беркли маринасының құрылуы нәтижесінде қазіргі уақытта оның ұзындығы 4 километрге (2,5 миль) дейін қысқарды. 1937 жылдан бастап, айлақтың алғашқы 914 метрі (3000 футы) күтіліп келді және 2015 жылдың шілдесіне дейін, қауіпсіздік талаптарына байланысты халыққа жабылды.

Тарих

XIX ғасырдың ортасында Берклидің жағалауында екі жеке кемежай салынды. Біреуі Университет даңғылынан оңтүстікке қарай Аддисон көшесінің басында орналасқан және аймақтық сабын өндіретін ірі Стандарт сабын компаниясына қызмет көрсетті. Екіншісі, Джейкобс және Хейвуд кемежайы, Университет даңғылының солтүстігінде, Делавэр көшесінің басында орналасып, жалпы жүктерді тасымалдау орталығы ретінде пайдаланылды. 1909 жылы қала Университет даңғылының басында муниципалды кемежай салды. Бұл айлақ жолаушылар паромдары үшін арналған еді, бірақ ол іске аспады және айлақ негізінен жүк тасымалына қолданылды. 1925 жылы Golden Gate Ferry Company компаниясы Беркли мен Сан-Франциско арасындағы автомобильдік паром қызметі үшін жаңа паромдық айлақ салу жоспарларын жариялады. Беркли қаласы жаңа паромдық айлақтың құрылысы үшін Беркли жағалауындағы теңіздік жерлерді 50 жылға жалға алуға келісті. 1926 жылдың 25 қаңтарында Golden Gate Ferry Company компаниясы Калифорния штатының Теміржол комиссиясына (кейіннен Калифорнияның Қоғамдық пайдалылық комиссиясы болған) Беркли мен Сан-Франциско арасында паром қызметін жүргізуге рұқсат беретін сертификат алу үшін өтініш берді. 1926 жылдың 7 шілдесінде Golden Gate Ferry Company компаниясы Калифорния штатының Теміржол комиссиясына Сан-Франциско шығанағында Беркли мен Сан-Франциско арасында кемелерді пайдалануға рұқсат беретін сертификат алуға өтініш берді. Рұқсат берілді. 1926 жылы Golden Gate Ferry Company компаниясы Беркли айлағының құрылысын бастады. Ол Университет даңғылының басынан басталып, шығанаққа шамамен 6 км-ге дейін созылды (алғашқы жағалаудан өлшенгенде). Ұзындығы терең суға дейінгі қашықтықпен анықталды. Айлақтың көбісі екі жолақты жол ретінде асфальтталған. Соңында айлақ кеңейіп, паромды күтіп тұрған көліктерге арналды. Екі паромдық док салынды. 1927 жылдың 16 маусымында Беркли айлағы мен Сан-Францискодағы Хайд-стрит айлағы арасында автокөлік паром қызметі басталды, бұл айлақ Саусалито паромдарымен ортақ пайдаланылды. 1928 жылдың желтоқсанында Golden Gate Ferry Company және Southern Pacific теміржолының бәсекелес автокөлік паром жүйесі бірігуге келісті. Олар Теміржол комиссиясынан мақұлдау сұрады. Мақұлдау алынғаннан кейін, жаңа Southern Pacific Golden Gate Ferries Ltd. компаниясы 1929 жылдың 18 ақпанында тіркелді. 1929 жылдың 1 мамырында Беркли айлағынан Сан-Францискоға паром қызметі жаңа компанияға берілді. Қызмет басталғанда, SP-мен бірігуге дейін, төрт арнайы салынған дизельді паромдар әр 15 минут сайын Беркли мен Сан-Франциско арасында жүрді: Golden Bear, Golden Poppy, Golden State және Golden Dawn, барлығы сары түспен боялған. SP-мен біріккеннен кейін барлық кемелер Southern Pacific теңіз ақ түсіне қайта боялды. 1928 жылдың тамызында Pickwick Broadcasting Corporation компаниясымен байланысты KTAB радиостанциясы өзінің хабар тарату жабдықтарын, соның ішінде айлақтағы үлкен антенна мұнарасын салуды бастады. 1927 жылдан 1937 жылға дейін айлақ Линкөлн тас жолының (Америкадағы алғашқы жол) және кейіннен АҚШ-тың 40 бағытының ажырамас бөлігі болды. Паром қызметі 1937 жылдың 16 қазанында, Бей көпірі автокөліктерге ашылғаннан кейін 11 айдан соң тоқтатылды. Паром қызметі тоқтатылғаннан кейін жағалауға жақын айлақтың бөлігі негізінен балық аулауға арналған демалыс аймағына айналдырылды. Айлақтың қалған бөлігі шіруге тасталды және әлі де көрінеді, бірақ кедергілерге байланысты қолжетімді емес. Қазіргі айлақтың соңында кішігірім қайықтардың өтуі үшін шамамен 50 футтық (15 метрлік) саңылау бар. 2007 жылы айлаққа жақын терминалды пайдаланатын жаңа паром қызметін бастау туралы ұсыныстар қарастырылды. 2015 жылы айлақтың нашарлауы оның кіреберісін қоршауға алып келді.

In the mid 19th century, two private wharves were built along the Berkeley waterfront. One was located at the foot of Addison Street one block south of University Avenue and served the Standard Soap Company, a major regional soap making factory. The other, the Jacobs and Heywood Wharf, was located several blocks north of University Avenue at the foot of Delaware Street, used as a general freight transshipment point. In 1909, the City built a municipal wharf at the foot of University Avenue. This pier was intended for a commuter ferry which never materialized, and the pier was instead used mainly for freight. In 1925, the Golden Gate Ferry Company announced its plans to build a new ferry pier for its proposed automobile ferry service between Berkeley and San Francisco. The City of Berkeley agreed to a 50 year lease of the tidelands off the Berkeley waterfront for the construction of a new ferry pier. On January 25, 1926, the Golden Gate Ferry Company applied to the California State Railroad Commission (predecessor of the California Public Utilities Commission) for a certificate permitting it operate a ferry service between Berkeley and San Francisco. On July 7, 1926, the Golden Gate Ferry Company applied to the California State Railroad Commission for a certificate permitting it operate vessels on San Francisco Bay between Berkeley and San Francisco. The permit was granted. In 1926, the Golden Gate Ferry Company began construction of the Berkeley Pier. It was built out from the foot of University Avenue, extending about 3.5 mile (6 km) into the Bay (measured from the original shoreline). The length was determined by the distance to deeper water. Nearly the entire length of the pier was paved as a two lane road. At its end, the pier widened to accommodate vehicles waiting for a ferry. Two ferry docks were constructed. On June 16, 1927, auto ferry service began between the Berkeley Pier and the Hyde Street Pier in San Francisco, a pier shared with the Sausalito ferry. In December 1928, the Golden Gate Ferry Company and the competing auto ferry system of the Southern Pacific railroad decided to merge. They petitioned for the approval of the Railroad Commission. With the approval in hand, the new Southern Pacific Golden Gate Ferries Ltd. was incorporated on February 18, 1929. On May 1, 1929, ferry service to San Francisco from the Berkeley Pier was taken over by the new company. At the beginning of service, before the merger with SP, four specially built diesel ferry boats ran every 15 minutes between Berkeley and San Francisco via the pier: The Golden Bear, the Golden Poppy, the Golden State, and the Golden Dawn, all painted yellow. Upon merging with the SP, the boats were all re painted in the standard Southern Pacific maritime white. In August 1928, radio station KTAB, associated with the Pickwick Broadcasting Corporation, began construction of its broadcasting facilities including a large antenna tower at the pier. From its opening in 1927 to 1937, the Pier served as an integral part of the Lincoln Highway (the first road across America), and then subsequently U. S. Route 40. The ferry line shut down on October 16, 1937, 11 months after the Bay Bridge opened to auto traffic. Upon the cessation of ferry service, the portion of the pier closest to shore was converted to recreational use, mainly fishing. The remaining portion of the pier was left to decay, and is still visible, but inaccessible due to a barrier. There is a gap of about fifty feet at the end of the current pier to allow the passage of small boats. In 2007, proposals were considered to start a new ferry service using a terminal near the pier. In 2015, deterioration of the pier prompted its entrance to be fenced off.