Бразилияның Солтүстік-Шығысындағы Сан-Жозе-де-Эспиньярас қаласы
São José de Espinharas
Сан-Жозе-де-Эспиньярас, Бразилия: мал шаруашылығы, егіншілік, табиғи ландшафт туралы ақпарат. Каатинга өсімдігі, өзендер, тоғандар. Географиялық сипаттама.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сан-Хосе-де-Эспинхарас – Бразилияның солтүстік-шығысындағы Параиба штатындағы қала. Патостан солтүстікке қарай шамамен 30 км қашықтықта, төменгі Еспинхарас өзенінің жағасында орналасқан бұл шағын қаланың экономикасы ірі қара мал және ешкі шаруашылығымен, сондай-ақ күн көрісін табуға арналған ауыл шаруашылығына негізделген. Оның жер бедері біршама бейбіртек, үлкен жанартаулық таулар, кішкентай таулар және гранитті инсельбергтер бар. Топырақ көбінесе кедей ("табулейрос") болып келеді және каатинга өсімдіктерімен жабылған, арасында құрғақ өзендер бойындағы тыңайған топырақтары бар шағын аңғарлар ("байксиос") орналасқан, бұл ауыл шаруашылығын жүргізуге мүмкіндік береді және уақытша ағыстардағы жаңбыр суын жинауға арналған шағын және орташа көлемдегі тоғандар салуға қолайлы. 2005 жылғы мәліметтерге сәйкес, "табулейрос" аймағындағы табиғи өсімдіктер жақсы сақталған. Бұрын гүлденген аймақ болған төменгі Еспинхарас аңғары 1980 жылға дейін мақта өндірісін басты ауыл шаруашылығы саласы ретінде дамытқан. Алайда, бұл мәдениет аурулар мен халықаралық бәсекелестіктің салдарынан төмендеген бағалардың әсерінен құлдырады. Бұл ауылдық жерлерден ("фазендалар") қалаларға, атап айтатын болсақ, Патос, Сан-Хосе-де-Эспинхарас және Сан-Паулуға халықтың көптеп қоныс аударуына себеп болды. Мараньяо және Гойас сияқты жағдайлары жақсырақ аймақтармен бәсекелестік, олар құрғақшылыққа ұшырамайды, малдың құнын одан әрі төмендетті. "Фазендалардың" көлемінің қысқаруы, көбінесе мұрагерлік арқылы жүзеге асырылды, сондай-ақ 1980 және 1990 жылдардағы жаңбырсыз жылдар сериясы Сан-Хосе-де-Эспинхарас қаласының экономикалық құлдырауына ықпал етті, дәл осылайша Солтүстік-шығыс Бразилияның ерекше шөл даласы – "Сертао" үшін де болды. Көрікті жерлер: Мигель Сатироның ескі үйі ("casa velha"), Сера-ду-Тронко, Фазенда-Арара, Фазенда-Мария-Пас, Фазенда-Швеция, Фазенда-Тронко, Фазенда-Флорес.
São José de Espinharas is a town in the state of Paraíba, Northeastern Brazil. Located on the banks of the lower Espinharas River, about 30 km to the North of Patos, this small town has its economy based on extensive cattle and goat raising and subsistence agriculture. Its relief is somewhat irregular, with large igneous rock outcrops and small mountains and granite inselbergs. The soil is generally poor ("tabuleiros") and covered by the caatinga vegetation, interspersed with small valleys ("baixios") with fertile soils that support agricultural activities and are propitious to the building of small and medium sized dams that store rain water flowing in temporary creeks. The natural vegetation on the "tabuleiros" is well preserved as of 2005. Once a prosperous region, the lower Espinharas valley had cotton production as its main agricultural activity until about 1980. This culture was however decimated by plagues and by low prices as a result of the introduction of international competition. This caused a massive migration of the population from the rural area ("fazendas") to urban areas mainly to Patos, São Jose de Espinharas itself and São Paulo. Competition with more favorable areas like Maranhão and Goiás, not subject to draughts, further lowered the value of the cattle assets. Further reduction in the size of the "fazendas", mostly caused by inheritance transmission, and a series of rainless years in the 1980s and 1990s contributed to the economic decline of São Jose de Espinharas just like it did for most of the "Sertão" the peculiar hinterlands of Northeastern Brazil. Points of interest: casa velha (old house) of Miguel Sátyro, Serra do Tronco, Fazenda Arara, Fazenda Maria Paz, Fazenda Suécia, Fazenda Tronco, Fazenda Flores.