Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкада кездесетін жәндік түрі
Species of insect found in North America
Reticulitermes flavipes, шығыс жер асты термиті, Солтүстік Америкада ең көп таралған термит. Бұл термиттер АҚШ-та ең маңызды экономикалық тұрғыдан ағашқа зиян келтіретін жәндіктер саналады және зиянкестер ретінде жіктеледі. Олар АҚШ-тың шығысында, Техас штаты да оның ішінде, және солтүстік Онтариоға дейін таралған. 2006 жылы R. flavipes АҚШ-тың батыс жағалауындағы Орегон штатында да тіркелді. Франциядағы Reticulitermes santonensis қазір R. flavipes-тің синонимі деп есептеледі, және Оңтүстік Канада, Италия, Нидерландыларда, сондай-ақ Оңтүстік Америкада (Уругвай, Чили) бөгетті түр ретінде таралған. Олар ағаш жейтін термиттердің көп бөлігін құрайды. Олар көбеймейді және тамақ пен су іздейді, баспана құбырларын салады және жөндеуден өткізеді, басқа термиттерді тамақтандырады және күтімімен айналысады, жұмыртқалар мен жас термиттерді күтеді, сондай-ақ колонияны қорғауға қатысады.
Reticulitermes flavipes, the eastern subterranean termite, is the most common termite found in North America. These termites are the most economically important wood destroying insects in the United States and are classified as pests. It occurs throughout the eastern United States, including Texas, and can be found as far north as southern Ontario. In 2006, R. flavipes was also recorded in Oregon, on the West coast of the United States. Reticulitermes santonensis in France is now understood to be a synonym of R. flavipes. and to be exotic or invasive in southern Canada, Italy, the Netherlands), South America (Uruguay, Chile), They make up the majority of the termites that actually eat the wood. They are sterile and forage for food and water, construct and repair shelter tubes, feed and groom other termites, care for eggs and young, and participate in colony defense.
Әскер кастасы
Солдат термиттері де қанаты жоқ және жұмысшы термиттерге ұқсайды, бірақ олардың үлкен, тікбұрышты, сары қоңыр басы мен ұзын қара жауырықтары болады. Солдаттардың басты міндеті – колонияны қорғау. Солдат кастасы бүкіл колонияның 1-2% ғана құрайды. Солдаттар өздеріне-өздері тамақтана алмайды және оларға жұмысшы термиттердің қайта қорытылған тамақтарын беруі керек.
Soldier termites are also wingless and resemble workers except that they have a large, rectangular, yellowish brown head with long black mandibles. The soldiers’ primary function is colony defense The soldier caste only makes up 1 to 2% of the entire colony. The soldiers are not capable of feeding themselves and rely on the worker termites to provide them with regurgitated food.
Ас қорытудағы рөлі
Флагелляттар – барлық термит тұқымдастарының ерекшелігі, Termitidae (“жоғары термиттер”) ерекшелік емес. Олар тек артқы ішекте, әсіресе қарынның кеңейген бөлігінде – анаэробты ортасы бар қарында табылады, ол ферментатор ретінде қызмет етеді. R. flavipes-те термит жеген ағаш алдымен жамбаспен бұзылады, сілекей бездерінен шығатын эндоглюканазалармен өңделеді, асқазанда ұсақ бөлшектерге ұнтақталады, содан кейін ортаңғы ішекте қосымша целлюлазалармен өңделіп, глюкозаны дереу сіңіруге болады. Содан кейін ол қарынға өтеді, онда флагелляттар эндоцитоз арқылы ішінара қорытылған ағаш бөлшектерін сіңіреді. Ас қорытудың басым бөлігі қарында жүзеге асады: ксиланаза белсенділігінің барлық бөлігі, эндоглюканаза белсенділігінің төрттен бір бөлігінен сәл астам және R. flavipes ас қорыту жүйесіндегі экзоглюканаза белсенділігінің үштен екісі артқы ішекте орналасқан және ішек флагелляттарына байланысты. Ішек микробиомының негізгі бөлігінде басым бактериялық таксон – Treponema (Spirochaetota) туысы, ол 16S рРНҚ зерттеуіндегі тізбектердің шамамен 32% құрайды. Бұл кластың еркін тіршілік ететін сирек кездесетін өкілі – Endomicrobium proavitum, алғаш рет өсіріліп, аталған Endomicrobia түрі, R. flavipes жұмыртқаларының стерильді сүзілген ішек гомогенатынан оқшауланды. Ол азотты бекітуге қатысады деп есептеледі. Кейбір ішек бактериялары ішек қуысының ішінде немесе ішек қабырғасына жабысып еркін тіршілік етеді, ал басқалары флагелляттармен тығыз байланыста болады. Бұларға эндомикробияның (Elusimicrobiota) және цитоплазмалық симбионттар ретінде тіршілік ететін басқа таксондардың, сондай-ақ жасушалардың сыртқы бетіне жабысатын эпибиотикалық симбионттардың өкілдері жатады. R. flavipes-те цитоплазмалық симбионттар Trichonympha agilis (Hypermastigida) және Pyrsonympha vertens (Oxymonadida) сияқты флагелляттарда анықталды. Соңғысы спирохеталы эпибиотикалық симбионттармен де сипатталады. Термиттердің басқа түрлерінде спирохеталар туысының Treponema өкілдері флагелляттардың эндо және эктосимбионттары ретінде анықталды: ұқсас қауымдастықтар Treponema-ның R. flavipes ішегінде басымдығын түсіндіруі мүмкін. Бұл екі түр R. flavipes-тің басым метаногендері деп есептеледі және олар ішек қабырғасының шеткі, микроксикалық аймағында немесе оған жақын жерде кездеседі, кейде олар талшықты прокариоттарға жабысады. Parabasalia класы мен Oxymonadida орденінің флагелляттары алатты ішекте де айтарлықтай аз, ал соңғысы деалаттарда одан да азайған. Термиттер ағаш целлюлозасымен қоректенеді, сондықтан олардың адам жасаған құрылыстарда ұзақ уақыт бойы байқалмай қалуы мүмкін. Термит жұқтырған ағаш сыртынан мықты болып көрінсе, ішінде ұялы құрылымға ие болады. R. flavipes-тің бар-жоғын анықтау үшін бақылаушы ағашқа бұрандамен соғып, оның тұтастығын тексеруі мүмкін. Егер R. flavipes болса, ол жер бетінде, жер бетіне жақын немесе жер астында табылады. Кесу жұмыстары, еден асты, еден және конструкциялық ағаш – ғимараттың термит зақымдауына ең көп ұшырайтын жерлері. Шығыс жер асты термиті ағаш шаруашылығының қауіпті зиянкесі саналады және белсенділігі жоғары аймақтарда 5 үйдің 1-нен астамы зардап шеккен немесе зардап шегуі мүмкін. Термиттермен күресу әдістеріне мыналар жатады: физикалық кедергілер, химиялық өңдеулер және физикалық өңдеулер (мысалы, жылу, мұздату, электр тогымен соғу және микротолқындық сәулелендіру). Ғимараттарға келтірілген құрылымдық зақымдар R. flavipes-тің адамдарға тигізетін жалғыз әсері емес. Термиттер табиғи ортадағы органикалық заттардың ыдырауында да маңызды рөл атқарады. Термиттер болмаса, орман төсегінде өлі органикалық заттар жиналып, орманның тұтастығына зиян келтіруі мүмкін. R. flavipes-тің қоршаған ортаны реттеуге қосқан үлесі, олардың келтіретін зиянынан әлдеқайда көп болуы мүмкін.
Flagellates are a feature of all termite families except Termitidae, the so called "higher termites". They are found exclusively in the hindgut, especially the paunch, an enlarged section of the hindgut with an anaerobic interior that serves as a fermenter. In R. flavipes, wood eaten by the termite is first broken up with the mandibles, treated with host endoglucanases from the salivary glands, ground up into small particles in the gizzard, and then treated with additional host cellulases in the midgut, freeing glucose for immediate absorption. It then passes into the paunch, where flagellates take up the partly digested wood particles through endocytosis. The vast majority of digestion takes place in the paunch: almost all xylanase activity, just over one quarter of the endoglucanase activity, and almost two thirds of the exoglucanase activity in the R. flavipes digestive system is localised in the hindgut and attributed to gut flagellates. The dominant bacterial taxon in the core gut microbiome is the genus Treponema (Spirochaetota), which accounted for approximately 32% of sequences in another 16S rRNA study. A rare free living member of this class, Endomicrobium proavitum, the first Endomicrobia species to be cultured and named, was isolated from sterile filtered gut homogenates from defaunated (starch fed) R. flavipes workers. It is believed to play a role in nitrogen fixation. While some gut bacteria live free in the gut lumen or attached to the gut wall, many others live in close association with flagellates. These include uncultured members of Endomicrobia (Elusimicrobiota) and other taxa that live as cytoplasmic symbionts, as well as epibiotic symbionts that attach to the outer surface of cells. In R. flavipes, cytoplasmic symbionts have been identified in flagellates such as Trichonympha agilis (Hypermastigida) and Pyrsonympha vertens (Oxymonadida). The latter is also characterised by spirochaete epibiotic symbionts. In other termite species, members of the spirochaete genus Treponema have been identified as endo and ectosymbionts of flagellates: similar associations may explain Treponema'''s dominance in the R. flavipes gut. These two species are believed to be the dominant methanogens in R. flavipes and are found in the peripheral, microxic region of the hindgut, on or in close proximity to the gut wall, where they are sometimes attached to filamentous prokaryotes. Flagellates in the class Parabasalia and the order Oxymonadida are also significantly less abundant in the alate gut, with the latter significantly reduced in dealates as well. Termites feed on wood cellulose, meaning that their presence in human made structures often goes unnoticed for lengthy periods of time. A termite infested timber will appear structurally sound from the outside, while inside it will have a honeycombed appearance. To detect the presence of R. flavipes the observer can test the integrity of the wood by tapping it with a screwdriver. If present, R. flavipes is found at, near or below ground level. Trim work, sub flooring, flooring, and the structural timbers are the areas of a building most susceptible to termite damage. The Eastern subterranean termite is considered a serious economic timber pest and it is estimated that in high activity areas more than 1 in 5 homes have been or will be attacked. Termite control methods include: physical barriers, chemical treatments, and physical treatments (such as heat, freezing, electrocution and microwave irradiation). Structural damage to buildings is not R. flavipes’ only impact on humans. Termites also play a critical role in the decomposition of organic matter in natural communities. Without termites, the accumulation of dead organic matter on the forest floor would become detrimental to integrity of that forest. The benefits provided by R. flavipes'' in terms of their contribution to environmental regulation may far outweigh the disadvantages they pose.