Кіріспе
Бұл Ұлыбритания құмырсқаларының тізімі, оның ішінде эндемикалық және келтірілген түрлер бар. Еуропаның көп бөлігімен салыстырғанда, Ұлыбританияда құмырсқалардың саны аз. Кез келген аймақтағы құмырсқа түрлерінің мөлшері мен әртүрлілігі көбінесе жазғы топырақтың ең жоғары температурасымен анықталады, сондықтан түрлердің ең көп шоғырлануы елдің жылы бөліктерінде – Дорсет, Гэмпшир, Суррей, Уайт аралы және Кент округтерінде кездеседі, оларда тиісінше 33, 31, 29, 27 және 26 түрлі түр өкілдік етеді. Lasius niger және Myrmica rubra сияқты бірнеше түрлер шынайы космополиттік, әртүрлі мекендеу орындарын қоныстандырады (көбінесе адам қызметінің тікелей нәтижесінде пайда болғандарды қоса алғанда). Бұл түрлер көптеген жерлерде өте кең таралған және елдің көп бөлігін қамтиды. Дегенмен, Ұлыбритания құмырсқаларының көп бөлігі өздерінің талаптарына қарай едәуір мамандануға бейім. Көптеген тәуелсіз түрлер оңтүстіктегі бұзылмаған қыраттарда кездеседі, бұл жазғы топырақтың жоғары температурасының тікелей салдары болуы мүмкін, ал алтауы тіршіліктерінің жетілген кезеңінде басқа түрлерге толығымен тәуелді (яғни, жай ғана колония құру үшін емес, көптеген басқа түрлерге тән қажеттілік). Көптеген сирек кездесетін түрлер Ұлыбританиядағы таралу аймағының солтүстік шегінде орналасқан, сондықтан олар оңтүстікке шектелген. Парктер, жартылай орманды қыраттар және үлкен дәстүрлі бақтар ұсынатын әртүрлі биотоптар Formica fusca/lemani, Lasius mixtus/umbratus және L. fuliginosus сияқты, әдетте қыраттарда кездесетін түрлердің де мекендеу орындары болып табылады. Қалған түрлердің көпшілігі орманды. Оларға белгілі орман құмырсқалары жатады, олардың арасында оңтүстікке бейімделген Formica rufa және солтүстікке бейімделген F. lugubris және F. aquilonia ерекше көзге түседі. Бұл ірі, көзге көрінетін түрлер елдегі көптеген ескі және бұзылған орман алқаптарында әлі де жиі кездесетін жапырақ шөгіндісінен салынған үйінділерде қоныстанады. Тағы бірнеше кішкентай, оңай байқалмайтын түрлер де орманды жерлермен байланысты тіршілік етеді. Stenamma түрлері, Leptothorax acervorum және Temnothorax nylanderi, жергілікті жағдайларға байланысты, тиісінше тастар/бүршіктер мен босаған қабықтың астында, орналасқан орманнан табылған. Бұл мекендеу ортасын Ponerinae тұқымдасының екі нақты британдық өкілінің бірі – Ponera coarctata да бөліседі. Екіншісі – жақында ғана табылған P. testacea, ол ксеротермиялық жерлерде мекендейді. Тізім негізінен 1996 жылы жарық көрген Скиннер мен Алленнің «Naturalists' Handbooks 24 : Ants» еңбегіне сүйенеді, бірақ кейбір толықтырулар мен түзетулер енгізілді. Келтірілген түрлер жұлдызшамен (*) белгіленеді.
This is a list of ants of Great Britain, including endemic and introduced species. Compared with much of the rest of Europe, Great Britain has a smaller number of ants. The size and diversity of ant species in any area is largely determined by the highest summer soil temperature, and this being so, it is not surprising that the greatest concentration of different species is centred in the warmer parts of the country – Dorset, Hampshire, Surrey, the Isle of Wight and Kent being the 5 richest counties, with 33, 31, 29, 27 and 26 different species present respectively. A few species, best exemplified by Lasius niger and Myrmica rubra, are truly cosmopolitan, colonising a great variety of different habitats (often including those directly resultant from human activities). These species are very common in most places, and have ranges that cover most of the nation. The larger part of Great Britain's ant species are, however, considerably more specialised in their requirements. Most independent species are found on undisturbed heathland in the south – probably as a direct result of its superior summer soil temperatures – and six are entirely dependent on other species during their mature life (i. e. not simply to found colonies, a requirement of many further species). Many of the lesser seen species are at the northern extent of their range in Britain, and for this reason are confined to the south. The variously differing biotopes afforded by parkland / partially wooded heath and larger traditional style gardens are also inhabited by a number of otherwise more heathland pigeonholed species, such as Formica fusca/lemani, Lasius mixtus/umbratus and L. fuliginosus. The remaining species are mostly sylvan. These include the well known wood ants, typified by the southerly inclined Formica rufa, and the more northerly F. lugubris and F. aquilonia. These large, noticeable species abide in mounds constructed from leaf litter, which are still a common sight in many older forests and broken woodland up and down the country. A few other smaller, less easily spotted species also make their livings in conjunction with more wooded areas. Stenamma species, Leptothorax acervorum and Temnothorax nylanderi can be found, locality permitting, under stones/logs and beneath loose bark respectively, in established woods. The former habitat is also shared by the rather locally distributed Ponera coarctata, one of two unambiguously native British representatives of the subfamily Ponerinae. The other is the recently discovered P. testacea, which inhabits xerothermic sites. The list largely follows Skinner & Allen's Naturalists' Handbooks 24 : Ants published in 1996, though there have been some additions and corrections. Introduced species are marked with an asterisk (*).
Құс тұқымдас
Петиол - қалың түйін, және бірінші және екінші гастральды сегменттер арасында көбінесе тарылу байқалады. Жұмысшылар мен аналықтарында функционалды шаншықтары бар. Hypoponera punctatissima * – ғимараттардан алыс жерлерде кездесетін, дүниежүзілік таралуға ие түр. Hypoponera ergatandria * – Бұрын Hypoponera schauinslandi деп аталған. Дүниежүзілік таралуға ие түр, ғимараттардан алыс жерлерде сирек кездеседі. Ponera coarctata – тастардың астында шағын колониялар құратын алғашқы құмырсқа. Жылы аймақтарда табады. Ponera testacea – Бұрын P. coarctata-ның түрі саналған, негізінен Жерорта теңізі маңында кездесетін бұл түр Еуропаның солтүстігінде сирек, ашық ксеротермиялық ортада тастардың астында тіршілік етеді. 2010 жылы Оңтүстік-Шығыс Англияның жағалауындағы бір ғана жерден анықталып, жарияланған, қазір (2016) Корнуоллдан Саффолкқа дейінгі жағалау аймақтарында кездеседі.