Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Социалистер мен демократияшылдар партиясы (PSD) – Еуропалық социалистер партиясының социал-демократиялық және байқаушы мүшесі. Оның ресми саяси символында Еуропалық Одаққа сілтеме бар, бұл оны Самаринодағы жалғыз партия етеді. Оның қазіргі итальяндық серігі – Демократиялық партия.
The Party of Socialists and Democrats (, PSD) is a social democratic and observer member of the Party of European Socialists. It is the only Sammarinese party with a reference to the European Union in its official political symbol. Its current day Italian counterpart is the Democratic Party.
Тарих
PSD 2005 жылы Самарна Социалистік партиясының (PSS), елдегі ең көне саяси партия, 1892 жылы құрылған, және Демократтар партиясының (PdD) бірігуімен құрылды. Партия құрылған кезде Ұлы және Жалпы Кеңесте 60 орынның 27-сі оған бөлді, бірақ 2006 жылғы жалпы сайлауда бұл көрсеткіш 20-ға дейін төмендеді. PSS ұзақ жылдар бойы Саммарин Христиан-демократиялық партиясымен коалициядағы кіші серіктес ретінде үкім етті, ал PD өзінің тамырларын 1921 жылы құрылған Саммарин Коммунистік партиясынан алады. Екі партияның бірігуі PSS-тің орталықшыл қанатының партиядан шығуына әкелді, олар Жаңа Социалистік партияны құрды, сондай-ақ PD-нің социалистік қанатының партиядан шығуына себеп болды, олар Сол партияны құрып, Саммарин Коммунистік қайта құруымен бірігіп, Біріккен Сол партиясын құрды. 2008 жылдың қыркүйегінде Фабио Берарди мен Надя Оттавиани бастаған екі тағы бір топ, олардың екеуі де Ұлы және Жалпы Кеңестің мүшелері, PSD-ні тым солшыл деп есептеп, партиядан шығып, Arengo және Freedom партиясын құрды. 2009 жылы Борго-Маджореде болған тағы бір бөлініс Саммарин Реформашыл-Социалистік партиясының құрылуына әкелді. 2006 жылғы жалпы сайлауда PSD 31,8% дауыс жинап, 60 орынның 20-сын жеңіп алды және 2006 жылдан 2008 жылға дейін Халықтық Альянс пен Біріккен Сол партиясымен коалиция құрды. Алайда, соңғы екеуі арасындағы шиеленіс коалицияның ыдырауына себеп болды. 2008 жылғы жалпы сайлауда PSD кішігірім Саммарин үшін Бостандық партиясына өзінің сайлау тізімінің құрамына қосылуға рұқсат берді және 60 орынның 25-ін жеңіп алған, ұлттық дауыстардың 45,78%-ын алған Реформалар және Бостандық сайлау коалициясының бөлігі болды. Бірақ үкіметтік көпшілікті құруға қол жеткізе алмады. Нәтижесінде, 25 орынның ішінде 18 орынды (олардың бір бөлігі Саммарин үшін Бостандық партиясына бөлді) және ұлттық дауыстардың 31,96%-ын алған Социалистер мен Демократтар партиясы Сан-Марино үшін келісімнің орталық-оң коалициялық үкіметіне ресми оппозицияға айналды. 2011 жылғы Саммарин саяси дағдарысынан кейін PSD PDCS-мен бірлесіп, жаңа ұлттық бірлік үкіметіне кірді. 2012 жылғы жалпы сайлауда PSD Саммарин Христиан-демократиялық партиясының басшылығымен жеңіске жеткен Сан-Мариноның Ортақ Игілігі коалициясының құрамында болды, бұл 1990 жылға дейін Сан-Мариноны басқарған саяси жүйені қайта жаңғыртты.
The PSD was formed in 2005 by a merger of the Sammarinese Socialist Party (PSS), the oldest political party in the country founded in 1892, and the Party of Democrats (PdD). At the party's formation it had 27 of 60 seats in the Grand and General Council, which was reduced to 20 in the 2006 general election. The PSS long governed as the junior partner in a coalition with the Sammarinese Christian Democratic Party, while PD had its origins in the Sammarinese Communist Party founded in 1921. The merger of the two parties provoked the exit of the centrist wing of PSS, which launched the New Socialist Party and of the socialist wing of PD, which formed the Left Party and joined the Sammarinese Communist Refoundation into forming the United Left, while 2 other splinters, led by Fabio Berardi and Nadia Ottaviani, both members of the Grand and General Council, who considered the PSD to be too left wing, split in September 2008 to form the Arengo and Freedom party. Another split in 2009 in Borgo Maggiore formed the Sammarinese Reformist Socialist Party. In the 2006 general election PSD won 31.8% of the vote and 20 out of 60 seats and governed in coalition from 2006 to 2008 with the Popular Alliance and United Left until tensions between the latter two caused the coalition to disintegrate. For the 2008 general election the PSD allowed the smaller Sammarinese for Freedom party run as part of its electoral list and was part of the Reforms and Freedom electoral coalition which won 25 seats out of 60 in the Grand and General Council gaining 45.78% of the national vote but failed to gain a governmental majority and as a result the Party of Socialists and Democrats which itself gained 18 seats (a few of which went to Sammarinese for Freedom) out of the 25 the coalition gained and 31.96% of the national vote, and became part of the official opposition to the government of the centre right coalition Pact for San Marino. After the Sammarinese political crisis of 2011, PSD entered in a new government of national unity with PDCS. For the 2012 general election, the PSD ran as part of the winning San Marino Common Good coalition led by the Sammarinese Christian Democratic Party, restoring the political formula which had run San Marino until the 1990s.