Кіріспе

Кеміргіштердің түрі

Тас қазқанаты немесе моко (Kerodon rupestris) – Бразилияның шығысына ендемик қазқанаттар түрі, сондай-ақ Атлантика мұхитындағы Фернандо де Норонха аралына да әкелінген.

Сипаттама

Қазыққош - салмағы 7 кг-ға дейін жететін үлкен кеміргіш. Басқа қазыққош түрлері сияқты, олардың құйрықтары қалыптасқан немесе жоқ. Арқалары сұр қоңыр, ал іштері ақшыл қоңырдан ашық қоңырға дейін. Сыртқы түрі мен мінез-құлқы жағынан туыс емес Африка тау жыртқыштарына (конвергенттік эволюцияның мысалы) өте ұқсас. Олар Бразилияның шығысына, Пиауи штатының шығысынан Минас-Жерайс штатына дейін таралған және Бразилияның шығыс жағалауындағы Фернандо-де-Норона аралына әкелінген.

Филогения

Тау қаздары тісқұйрықтылар (Rodentia) отрядының, құйрықты тістілер (Hystricomorpha) қосымша отрядына жатады, бұл олардың кірпі тәрізді жақ бұлшық еттеріне байланысты.

Мінез-құлық

Қалайшалар көбінесе жартастардың арасындағы қуыстарда паналады. Оларды күндіздің кез келген уақытында демалып жатқанда көруге болады, бірақ олар көбінесе таң мен кешкі мезгілде белсенді болады. Зерттеулер көрсеткендей, тау қалайшаларының торлы қабығы мен таламустағы медиодорсальды ядро арасында тікелей байланыс бар, бұл оларға күшті визуалды тану, эмоционалдық оқыту және/немесе нысандарға байланысты сыйақылық жадты жақсартуға мүмкіндік береді.

Ата-ананың қамқорлығы

Жас жануарлар 3 күндік болғанда қатты тамақ жеуге қабілетті, бірақ 7 аптаға дейін ана сүтін соруды жалғастырады. Осы жас жануарларға арналған сүт энергияға өте толы. Бұл олардың өмір сүретін ортада судың жетіспеуінен болуы мүмкін. Орманды жою салдарынан олардың таралған аймағы да тарылып барады. Қазір оларды тұтқындап көбейтуге күш салынып жатыр, себебі олар тамақ көзі ретінде пайдаланылуы мүмкін.