Дейл Койн: Американдық жарыс жүргізушісінің жолы

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі Дейл Койн (8 шілде 1954 жылы Иллинойс штатының Миноока қаласында туған) – IndyCar Series командасының иесі және бұрынғы Champ Car автожарыс командасының иесі және жүргізушісі.

Жүргізуші мансабы

Койн 1984 жылы Портлендте CART дебютін жасады, бірақ ілікпеді. Сол жылы ол тағы 5 жарысқа қатысуға тырысты, бірақ олардың тек біреуінде, Мид-Огайодағы жарыста 14-орынды иеленді. 1985 жылы ол қайта оралды, бірақ тағы да ілікпеді немесе алғашқы бес жарыста механикалық ақаулар біліктілік алуға кедері келтірді. Ол сол маусымдағы алғашқы жарысын Мичиган халықаралық автотрассасында өткізді, бірақ қозғалтқыш ақаулығынан 40 айналымнан кейін жарыстан шықты. Койн сол маусымда тағы төрт рет старт алып, барлығында механикалық проблемаларға тап болды. Дейл Койн және оның командасы 1986 жылға арналған жаңа, өзіндік DC 1 шассиін жасады, бірақ нәтижелер айтарлықтай жақсармады. Автомобиль Финиксте алғашқы әрекетте ілікпеді және Лонг-Бичте пит-лейнде өртенді. Тек қыркүйекте ғана автомобиль жарысты аяқтады, Койн Санаир Супер Спидвейде 12-орынды иеленді. Бұрын Кливлендте 12-орынға ие болғанымен, жарыстан сынған жартыша білік салдарынан шығарылған. Осы жарыстарда ол жинаған 2 ұпай – мансабындағы ең көп ұпай жинаған маусымы болды және ол чемпионаттың жалпы есебінде 34-орынды иеленді. DC 1 1987 жылы қолданыстан шығарылды, ал Койн сенімдірек, бір жылдық March 86C шассиіне ауысты. Дегенмен, Койн маусымның алғашқы үш жарысын өткізіп алды және маусымда Портлендте алғашқы старт алды. Ол 8 жарысқа қатысты, бірақ тек біреуін аяқтады және чемпионат ұпайларын жинамады. Койн 1988 жылы екі жылдық March шассиімен оралды және Феникс жарысына ілікпегеннен кейін, 1988 жылы Индианаполис 500-ге ілікпеді. Ол сол жылы 14 әрекет жасап, 9 старт алып, олардың екеуін аяқтады. Қозғалтқыш істен шыққанға қарамастан, Маями жарысында бір ұпай алып, 12-орынды иеленді. Койн 1989 жылы тағы да Инди 500-ге қатысуға тырысты, бірақ ілікпеді. Ол сондай-ақ Поконо автотрассасындағы жарысқа қатысты, бірақ 4 айналымнан кейін беріліс қорабының ақаулығынан жарыстан шықты. 1991 жылы төлем жасайтын пилот болмағандықтан, ол қайтадан жарысқа қатысты және 3 әрекетте 2 старт алып, екі жарыста да механикалық ақауларға тап болды.

Coyne made his CART debut in 1984 at Portland and failed to qualify. He attempted to make 5 other races that year but only made the field in one of them, the race at Mid Ohio where he finished 14th in his first race. He returned in 1985 and again failed to qualify or had mechanical issues that prevented him from qualifying in the first five races he attempted. The first race that season that he made was his first oval start, at Michigan International Speedway and he was knocked out after 40 laps due to engine trouble. Coyne made four more starts that season and was sidelined in all of them by mechanical problems. Dale Coyne and his team built their new proprietary chassis, the DC 1, for 1986 but results did not substantially improve. The car missed the field in its first attempt at Phoenix and caught on fire in pit lane at Long Beach. It wasn't until September that the car managed to finish a race, with Coyne bringing home a 12th place finish at Sanair Super Speedway. Coyne was earlier credited with 12th place at Cleveland even though he was taken out of the race by a broken half shaft. The 2 points that he earned for these races would be the most he would earn in a season in his career and he was credited with 34th place in the championship standings. The DC 1 was disposed of for 1987 and Coyne switched to the more reliable year old March 86C chassis. However, Coyne again missed the first three races of the season and made his first start in June at Portland. He made 8 starts but only finished one race and did not earn any championship points. Coyne returned with the same now two year old March in 1988 and after failing to qualify for the Phoenix race, Coyne made his first attempt to qualify for the Indianapolis 500, in 1988 but he failed to make that race as well. He made 9 starts in 14 attempts that year and finished two of them. He was credited with a single point and 12th place in the Miami race despite being knocked out by engine failure. Coyne attempted to make the Indy 500 again in 1989 but missed the field. He also drove in the Pocono Raceway race but was knocked out after 4 laps by gearbox failure. He returned to the cockpit in 1991 when he had no pay driver to fill his seat and made two starts in 3 attempts but again suffered mechanical issues in both races.

Индианаполис 500

Жыл Шасси Двигатель Старт Финиш Команда 1988 March 86C Chevrolet 6.5L V8 DNQ Dale Coyne Racing 1989 Lola T88/00 Ford Cosworth DFX DNQ Dale Coyne Racing