Кіріспе

Калифорниялық демократ саясаткер Хорас Иеремия "Джерри" Вурхис (6 сәуір 1901 жыл - 11 қыркүйек 1984 жыл) – Калифорниядан шыққан демократ саясаткер және педагог. Ол 1937 жылдан 1947 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында Лос-Анджелес округінің 12-ші сайлау округін өкілдік етіп, бес мерзім қызмет етті. Вурхис 1946 жылғы сайлауда жеңіліске ұшыраған Ричард М. Никсонның алғашқы саяси қарсыласы болды. Бұл науқан Никсонның саяси карьерасында «қызыл сүреу» тактикасын қолдануының мысалы ретінде жиі айтылады. Вурхис Канзас штатында дүниеге келген, бірақ бала кезінде отбасысы жиі көшіп-қонып жүрді. Ол Йель университетінде бакалавр, ал Клермонт аспирантурасында білім беру саласында магистр дәрежесін алды. 1928 жылы Вурхис ұлдарға арналған мектеп ашып, оның директоры болды және конгрессмен болып сайланғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Өкілдер палатасында Вурхис «Жаңа мәміле» саясатын ынталы түрде қолдады және либералды дауыс беру көрсеткіштерімен көзге түсті. Оның маңызды заңнамалық жетістігі – 1940 жылғы Вурхис заңы, ол шетелдік үкіметтер бақылауындағы белгілі бір ұйымдарды тіркеуді міндеттеді. Төрт рет қайта сайланғаннан кейін, ол 1946 жылы Никсонмен қызыл сүреуге толы қатаң сайысқа түсті, онда Вурхистің коммунистік партиямен байланысы бар топтардың қолдауына ие екендігі туралы мәлімдемелер маңызды мәселеге айналды. Никсон республикашыл көзқарастың басымдығы бар округте 15 000-нан астам дауыспен жеңіске жетті, ал Вурхис 1948 жылы Никсонға қарсы сайлауға қатысудан бас тартты. Жарты ғасырлық жазушылық өмірінде Вурхис бірнеше кітап жазды. Никсоннан жеңілгеннен кейін ол саясаттан шығып, кооперативтік қозғалыста басшылық қызметтерде шамамен жиырма жыл жұмыс істеді. 1984 жылы 83 жасында Калифорниядағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды.

Ерте өмір және мансап

Вурхис 1901 жылдың 6 сәуірінде Канзас штатының Оттава қаласында голланд тегінен шыққан Чарльз Браун Вурхис пен Элла Уорд (Смит) Вурхистің отбасында дүниеге келді. Джерри – Аурелиус Лайман Вурхистің немересі (және болашақ өмірбаянының авторы) болды, ол "Канзас штатының батыс шебіне" саудагер, жер агенті және өзіндік білім алған заңгер ретінде барып, ұлын колледжге жіберу үшін бар күшін салды, бірақ ортасынан кейін ұлына бар болғаны екі доллар беріп, жұмыс іздеуге кеңес берді. Чарльз Вурхис инвестициялық компанияда және жартылай кәсіби бейсболшы ретінде жұмыс істеді, содан кейін Кингман Плу компаниясының басшысы болды. Компания тарағаннан кейін Чарльз Вурхис Оукленд Мотор Кары компаниясының басшысы болды, ол General Motors компаниясының Pontiac бөлімшесіне айналды, ал 1925 жылы зейнеткерлікке шықты, бұрын Nash Motor Company компаниясының басшысы болған еді. Джерри Вурхис Оттавада мектепке барып, сондай-ақ Оклахома-Сити, Иллинойс штатының Пеория қаласы және Мичиган штатының Понтиак қалаларында оқыды. Ол Коннектикут штатындағы Хочкисс мектебінде оқыды, бұл мектеп Йель университетімен тығыз байланыстағы элиталық ұлдарға арналған интернат еді, содан кейін Йель университетіне түсіп, 1923 жылы бітірді. Вурхис Фи Бета Каппаның мүшесі болып сайланды, Христиандық қауымдастықтың президенті болды және оған Әлеуметтік Жақсы Жаңалық қозғалысының үлкен әсері тиді. Вурхис бизнес немесе басқару мансабына бағытталған барлық ынталандыруларға қарсылық көрсетті, бұл оның әкесін қатты ашуландырды. Йель университетінде оқып жүргенде ол "христиандық Ізгі хабарды қастерлеу керек, ал бір жағынан қажетсіз кедейлік пен азап, екінші жағынан ерекше құқықтар мен шектен тыс билік оның қағидаларына мүлдем қайшы келеді" деп сенді. Кейінірек ол Йельден шығып, "колледж қабырғасынан тыс жердегі нағыз өмірде" жұмыс табу үшін өзінің шешімдеріне жеткілікті сенімділігі болмағанын айтты. Алайда, бітіргеннен кейін Вурхис пансионатта бөлме жалдап, қабылдау кеңсесінде жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай жүк тиеуші болып ауысты. 1923 жылы ол жұмыстан босатылды. 1923 және 1924 жылдары ол Германиядағы YMCA-ның саяхатшы өкілі болып қызмет етті, бірақ ауру оның сапарын қысқартты. Пневмонияға шалдыққан Вурхис Лондонның медбикелер үйінде алты апта бойы емделді. Чарльз Вурхистің Nash компаниясындағы жұмысы оны Висконсин штатының Кеноша қаласындағы жаңа үйіне әкелді; Джерри Вурхис Еуропадан оралғаннан кейін ата-анасына қосылды. Аурудан жазылу үшін ол Вайоминг штатының солтүстік-батысындағы ранчода бірнеше апта жұмыс істеді. Кеношада ол Элис Луиза Ливингстон есімді әлеуметтік жұмыскермен танысып, 1924 жылдың 27 қарашасында Айова штатының Вашингтон қаласында үйленді. Үйленгеннен кейін көк жағалы мансабын қайта бастаған Вурхис әйелімен Солтүстік Каролинаға көшіп, Шарлоттадағы Форд зауытында жұмыс істеді, содан кейін Иллинойс штатындағы кемтар ұлдарға арналған мектепте мұғалім болып жұмыс істеуге шақырылды. Ол үш сыныпты оқытып, мектептің шептелген алаңында спортты жаттықтырып, әр таңда мектеп шіркеуінде діни лекциялар оқыды. Бұдан кейін ол Вайоминг штатының Ларами қаласында бір жыл тұрды, онда Вурхистер ұлдарға арналған жетімдер үйін құрып, басқарды. 1927 жылы зейнеткерлікке шыққан Чарльз Вурхис ұлына Пасаденадағы (Калифорния) үлкен Вурхис үйінің жанында ер балалар академиясын құруға мүмкіндік берді. Джерри Вурхис Калифорнияға көшіп кетті. 1928 жылы ол Калифорния штатының Сан-Димас қаласында Вурхис ұлдар мектебін құрып, директоры болды, ол Конгресске сайланғаннан кейін де лауазымында қалды. Вурхис мектебінің оқушылары оқудан басқа, ауыл шаруашылығы, механикалық жұмыс және басқа да қолөнер мамандықтары бойынша білім алды. Чарльз және Джерри Вурхистер отбасылық байлықтың көп бөлігін мектепке жұмсады. Вурхис Конгресске сайланғаннан кейін мектеп жабылып, жері мен ғимараттары Калифорния мемлекеттік политехникалық университетіне (Cal Poly Pomona) берілді, кейіннен университеттің Оңтүстік Калифорния кампусы ретінде қызмет етті, ол 1950 жылы Помонаға көшірілгенге дейін. Вурхис өзінің мектеп түлектерімен тығыз байланыста болды. Вурхис жергілікті қоғамдық өмірге де белсенді қатысты. Ол жергілікті шаруалар мен фермерлер арасында кооперативтер ұйымдастырды. Ол ереуілдер болғанда жұмысшылармен бірге пикетке шықты. Вурхис 1930 жылдан 1935 жылға дейін Помона колледжінде лекциялар оқыды. Ол 1933 жылы мақалалар жариялай бастады, "Біз бәріне жеткілікті өнім шығара аламыз, бірақ біз мұны жасамаймыз, тек барлық өндіріс байлығы қоғамдық меншікте болғанда ғана жасаймыз. Сонымен қатар, онда біз Құдайдың Патшалығында өмір сүретін боламыз" деді.

Конгресс қызметі

Вурхис 1934 жылы Калифорния штатының Ассамблеясына кандидат болды, бірақ социалистік тіркеуін демократтыққа өзгертті, бірақ жазушы және демократтық губернаторлық кандидат Аптон Синклердің қолдауына қарамастан, танымал президент Герберт Эванстан жеңілді. Екі жылдан кейін ол 12-ші округтік демократиялық номинация үшін қазіргі Джон Хопелге қарсы шықты. Хопел Вест-Пойнтқа лауазымды сатқан әрекеті үшін сотталғаннан кейін әлсіреп қалды, ал Вурхис Демократиялық партияның номинациясын жеңіп алды, Хопел үшінші орынға ие болды. "Прогрессивті Рузвельт демократы" ретінде сайлау кампаниясын жүргізіп, Вурхис жалпы сайлауда республикалық кандидат Фредерик Ф. Хаузерді жеңіске ұшыратты. Вурхис Конгресске төрт рет қайта сайланды және Конгрестің ең либералды дауыс беру тізіміне енді. Ол Нью-Дил бастамаларын, соның ішінде Франклин Рузвельттің даулы сотты кеңейту жоспарын қолдады. 1937 жылдың қаңтарында Вурхистің алғашқы заңнамалық бастамасы жұмыспен қамтуды арттыру үшін Жұмыс прогресі әкімшілігінің қаржыландыруын күрт арттыруды ұсынды. Бұл әрекет сәтсіз аяқталғанмен, келесі жылы экономикалық төмендеуге тап болған Конгресс WPA қаржыландыруын Вурхис іздеген деңгейден асырып арттырды. 75-ші Конгресте 300-ден астам демократ болғанмен, олардың көпшілігі консервативті болды, ал Вурхис 50 өкілден тұратын прогрессивті фракцияның көшбасшысы ретінде көзге түсті. Вурхис Федералдық резервтік банктердегі акцияларды Федералдық үкіметке сатып алуды ұсынды, олар мүше банктердің меншігінде болды, бұл мемлекеттік шығыстарды қаржыландырудың бір жолы ретінде, және президенттің кеңесшілері Рузвельтті өз ойын өзгертуге мәжбүрлегенге дейін президенттің қысқа мерзімді қолдауын алды. Кейіннен Вурхис болашақ Банк комитетінің төрағасы Райт Патманмен одақтасып, Федералдық резервтік банктерді банк акционерлеріне емес, АҚШ үкіметіне федералдық бағалы қағаздар бойынша алған пайызданың көп бөлігін төлеуге мәжбүр етті. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Вурхис бейтараптықты жақтады. Ол соғысқа бару туралы ұлттық референдумды қажет ететін заң қабылдауды ұсынды. Вурхистің пікірінше, шетелдерге қару-жарақ сатуға тыйым салатын және американдықтарға басқа елдерге соғысқа дайындық үшін қарыз беруге тыйым салатын заңдар АҚШ-ты соғыстан сақтайды. 1939 жылдың қыркүйегінде The New York Times газетімен сұхбаттасқанда, Президенттің Конгрессті Бейтараптық заңына түзетулер енгізу үшін арнайы сессияға шақырғанына жауап ретінде Вурхис арнайы сессияның жұмысшы кедейлерге көмек көрсетуді жеделдетуі керектігін айтты. Алайда, 1939 жылдың қараша айының басында Вурхис Актіде қарастырылған қару-жарақ эмбаргосын жоюды қолдады, сонымен бірге елдің бейтараптығын сақтау қажеттігін атап өтті. Вурхис бейбіт уақыттағы әскерге шақыруға қарсы болды және "қарыз-жалдау" заңын қолдады. Соғыс жарияланғаннан кейін Вурхис жапондық американдықтарды интернациялауды қолдады, бірақ ол эвакуациялардың мүмкіндігінше ерікті түрде жүзеге асырылуын және олардың мүліктерін басқару үшін лауазымды тұлғалар тағайындалуын ұсынды, бұл мүліктің арзан бағамен мәжбүрлеп сатылуын болдырмас үшін жасалды. Соғыс кезінде Вурхис жоғары табыстарға және соғыс пайдасына салық салуды, соғыстан кейінгі жұмыссыздыққа қарсы жоспарлауды және американдықтардың тамақтану қажеттіліктерін жоспарлауды жақтады. Вурхис сондай-ақ соғыс күш-жігерінде ірі бизнестің үстемдігіне қарсы болды. Конгресс Вурхистің өтініштеріне көбінесе мән бермеді. Вурхис жиі мұнай өнеркәсібіне қарсы шығып, мұнайдың азаюына байланысты жәрдемақының қажеттілігін күмәнмен қарады. 1943 жылы Пасаденаның адвокаты оған Әскери-теңіз департаменті Калифорнияның орталық бөлігінде орналасқан үлкен Эльк Хиллз теңіз қорында Standard Oil компаниясына тегін бұрғылау құқығын беруді жоспарлап отырғанын айтты, бұл сол кезде Араб түбегінен тыс ең бай мұнай қоры деп саналды. Конгрессмен 1943 жылдың мамыр айында палатадан сөйлеген сөзінде келісімді жария етті, ол көп ұзамай тоқтатылды. The Washington Post оны батыр деп атады, ал Джорджия штатының Әскери-теңіз істері жөніндегі комитетінің төрағасы Карл Винсон Вурхис "ең үлкен қызмет еткенін" мәлімдеді. Алайда, Los Angeles Times Вурхистің Калифорния халқын бензиннен айырып, соғыс күш-жігеріне зиян келтіргенін айтты. 1945 жылы Вурхис мұнай компанияларына теңізде бұрғылау құқығын беретін заң жобасына қарсы күресті. Мұнай өнеркәсібі журналы Second Issue заң жобасының жеңілісіне Вурхисті кінәлады. Никсонның өмірбаянын жазған Роджер Моррис осы ұстанымдардың нәтижесінде мұнай компаниялары 1946 жылғы Вурхиске қарсы науқанда Никсонға айтарлықтай, бірақ құпия қаржылық көмек көрсеткенін болжады.

Жазу және науқандар

Ол коммунизмді "табиғи және философиялық тұрғыдан жек көретін" болды. Ол 1940 жылғы Вурхис заңын де қолдады, ол шетелдік билікке бағынышты немесе американдық үкіметті құлатуға бағытталған әскери әрекеттерге қатысқан саяси ұйымдарды Әділет министрлігінде тіркеуге міндеттеді. Вурхис сондай-ақ Америкалық қызмет емес комитетінің (HUAC) мүшесі болды, бірақ Time журналы оның "солшыл қозыларды оңшылдардың шабуылынан сақтауға болатынын" айтты. Вурхистің әріптестері мен Вашингтондағы басқалар жоғары бағалады. Иллинойс штатының сенаторы Пол Дуглас Вурхисті "саяси қасиетті" деп санады және оның туралы: "Жан-жақтылықпен жетелеумен ол Палатаға түскен әр мәселені меңгеруге ұмтылды, және меңгергеннен кейін өз ойын айтты", - деді. Вурхис кез келген мүмкіндікте Өкілдер палатасында бес минуттық сөз сөйлейтін, ауданындағы жергілікті мәселелерден бастап халықаралық валюталық мәселелерге дейін. Баспасөз оны "Жас Атлас" деп атады, ол әлемнің салмағын иығына арқалағандай көрінеді. Сонымен қатар, баспасөз оны ең адал және ең зиялы конгрессмен деп таныды. Алайда, Ішкі істер министрі Харольд Икес Вурхистің 1943 жылы HUAC-тен кеткенін "әдеттегідей" деп сипаттады. Вурхистің 12-ші округі республикашылдарға көңіл бөлді, одан да көп, өйткені Вурхис 1941 жылы онжылдық қайта бөлу кезінде 12-ші округтен демократиялық сайлау округтерін алып тастау арқылы оны кеңседен шығаруға жасалған әрекеттен аман қалды. Дегенмен, Вурхис 1942 жылы 13 000 дауыспен қайта сайланды, ал екі жылдан кейін осындай үлкен артықшылықпен. Оның округіндегі республикалық бейімділігіне қарамастан, Вурхис 1946 жылға дейін күшті қарсылыққа тап болған жоқ. 1936 жылғы Рузвельттің үлкен жеңісінің бөлігі ретінде сайланған ол 1938 жылы өте ұялшақ қарсыласымен бетпе-бет келді, сондықтан Вурхис оны бірлескен іс-шарада көпшілікке таныстыруға мәжбүр болды. 1940 жылы ол әскери мектеп директорымен кездесті, ал 1942 жылғы қарсыласы, радио уағыздаушы және бұрынғы тыйым салу партиясының губернаторлық үміткері Роберт П. Шулер "тіпті GOP-ті де ұялтып жіберді". 1944 жылы 12-ші округтегі республикашылдар қатты бөлінді, ал Вурхис оңай жеңіске жетті. Вурхис сайлаушыларына адал конгрессмен болды, ол туған күндерді, мерейтойларды және аудандық іс-шараларды есте сақтауға ұқыпты қарады. Шындығында, 1946 жылғы науқанның басында Триша Никсон дүниеге келгеннен кейін Вурхистің кеңсесі Никсон отбасына Конгресс мүшелері айына 150 дана алатын "Нәресте күтімі" атты үкіметтік басылымның көшірмесін жіберді. 1946 жылдың 1 сәуірінде Ричард Никсон Вурхиске кітапша үшін алғыс хат жолдады. Өзінің атымен аталған заңнан басқа, Вурхис жаңа заңдарды қабылдауға жетістікке жетпеді, бұл факті Никсон 1946 жылы Вурхистің заңдары тек "қоян өсіру билігін бір мемлекеттік ведомстводан екіншісіне аударды" деп мәлімдегенде оған қарсы қолданды. 1947 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті оның туралы: "Ол практикалық нәтижелер тұрғысынан тиімсіз болды" деп жазды.

1946 жылғы науқан

Вурхис палатада бесінші мерзімде қызмет еткенде, жергілікті республикашылар оны жеңе алатын үміткерді іздеді. Рихард Никсон бұл шақыруға жауап берді. Никсон, ол әлі теңіз флотында болған кезде, Вурхис туралы былай деп жазды: "Оның 'консервативті' беделіне шабуыл жасалуы керек. Бірақ менің басты күшім демократтардың жетіспегеніне емес, біз не істегіміз келетінін көрсететін позитивті, прогрессивті сөздерді дамытуға бағытталған. Мен осы мәселеге қатты ынталанып тұрмын және біз жеңіске жете аламыз деп сенемін". Дегенмен, "көлік атты" республикашылар Никсонның науқанын үмітсіз деп санады. Калифорнияда сол кездегі әдеттегідей, Никсон мен Вурхис екеуі де қарсы партияның алғашқы сайлауына қатысты, бұл практиканы Вурхис ұзақ жылдар бойы қолданды. Екі алғашқы сайлауда жеңіске жету сайлауда жеңіске сенімділік беретін еді. Әрбір үміткер өз партиясының алғашқы сайлауында жеңіске жетті, Вурхис республикалықтардың алғашқы сайлауында көп дауыс жинап, Никсонды жалпы 7000 дауыспен оқсып өтті. Алайда, газеттер Вурхистің жалпы дауыс үлесі 1944 жылы 60% болғаннан 53,5%-ға төмендегенін көрсеткен кезде Никсонның үміті арта түсті. Вурхис билікте отырудың артықшылығына ие болды, бірақ Никсонға жағымды басқа факторлар да болды. Конгресс жұмысының көптігіне байланысты Вурхис науқанға екі ай ғана уақыт бөле алды, ал Никсон округте он ай бойы науқан жүргізді. Вурхистің уақыты тамыз айында Вашингтондан Калифорнияға жолда келе жатқанда Огденде (Юта штаты) геморройға операция жасауға мәжбүр болғандықтан одан да шектелді. Ол операциядан кейін Огдендегі қонақ үйде екі апта бойы жазылып жатты. Никсон Вурхиске қарсы дауыс беруді "Өнеркәсіптік ұйымдар конгресіне (КӨК) байланысты ПАК Саяси әрекеттер комитетіне, оның коммунистік принциптеріне және оның алып қоржынына қарсы дауыс беру" деп сипаттады. Никсонның науқаны "Конгресске Никсон/ПАК-қа ине қадаңыз" деген жазуы бар 25 000 балауызды таратты. Вурхистің коммунистік маңдай ұйымы деп саналатын CIO PAC-ке қатысы бар және оны қолдайтыны науқанның маңызды мәселесі болды. Никсонның науқанының жетекшісі Вурхистің бұл ұйыммен байланысының дәлелі бар екенін мәлімдеді. 13 қыркүйекте екі үміткер Оңтүстік Пасадена орта мектебінде өткен пікірталасқа қатысты. Никсонға бұл айыптаудың дәлелін көрсетуге шақырылғанда, ол қалтасынан Вурхисті қолдаған Ұлттық азаматтық саяси әрекеттер комитетінің жергілікті бюллетенін шығарды. Бұл басқа ұйым, ол да КӨК-ке байланысты болды. Вурхистің қызметкерлері бұл туралы білгенімен, ешкім өкілге хабарламаған. Вурхис бюллетеньді көргенде, олардың екі түрлі ұйым екенін атап өтті. Никсон екі ұйымның директорлар кеңесінің мүшелерінің аттарын оқып, көптеген аттардың ортақ екенін көрсетті. Пікірталастан кейін Вурхис конгрессмен Честер Холифилдтен пікірталастың қалай өткені туралы сұрады, ол: "Джерри, ол сені тілге келтірді" деп жауап берді. Вурхис "ПАК-пен" байланыстырылды, бірақ ол коммунистік ықпалдан бас тартса ғана ПАК-тың қолдауын қабылдаудан бас тартты. Никсон Вурхисті 15 000-нан астам дауыспен жеңді, ал Time журналы болашақ президентті "оппонентіне жеке шабуылдар жасаудан әдептілікпен сақтағандығы үшін" мақтады. Сайлаудан кейін Вурхис: "Мен өмірімнің ең жақсы жылдарын осы округте Конгрессте қызмет етуге арнадым. Халықтың еркімен бұл жұмыс аяқталды. Мен жазған жазбаларыма өкінбеймін" деді. 1947 жылы жарық көрген "Конгрессменнің мойындауы" атты кітабында Вурхис жеңілісін Никсон күштері жұмсаған зор қаржыға байланыстырды. Никсон кітапты оқығаннан кейін: "Менің ойымша, бізге бұрын болған ақша қайда кетті?" деді. Никсонның Вурхисті жеңгені болашақ президенттің кейіннен Сенатқа және вице-президенттікке көтерілген, соңынан президенттікке үміткер болуға мүмкіндік берген бірнеше қызыл сәулелер науқанының басталуы ретінде қарастырылды. Кейін Вурхис өзін "Никсон Шотинердің саяси табысқа жету формуласының алғашқы құрбаны" деп санады. 1958 жылы Вурхис сайлаушыларға оның коммунист екенін айтқан анонимді телефон қосылыстары түскенін, газеттерде оның жолдасы екенін жазғанын және Никсон ашуланғанда "кез келген нәрсені істейтінін" мәлімдегенін айтты. Кез келген наразылыққа қарамастан, Вурхис 1946 жылдың желтоқсан айының басында Никсонға құттықтау хаты жіберді. Екі адам Вурхистің кеңсесінде бір сағат кездесіп, достар ретінде ажырасты, деді Вурхис. 31 желтоқсандағы конгрессмен ретіндегі Вурхистің соңғы хаты оның конгрессмендік мансабында оның саяси кеңесшісі болған әкесіне арналды: "Бұл ең алдымен сіздің көмегіңізге, сіздің сеніміңізге, сіздің кеңесіңізге және жоғарыда айтқандай, сіздің қолыңыз әрқашан менің иығымда болды деген сезіміме байланысты. Рақмет, Құдай сізді жарылқасын".

Кейінгі өмірі

Офистен кеткеннен кейін Вурхис Александриядағы (Вирджиния штаты) үйінде тұрып, «Конгрессменнің мойындауы» атты кітабын аяқтады. 1947 жылдың басында оған АҚШ-тың Кооперативтік лигасының атқарушы директоры қызметі ұсынылды. Вурхис отбасы Лиганың Чикаго штаб-пәтеріне жақын орналасқан Винеткаға (Иллинойс штаты) қоныс аударды. Соғыстан кейінгі кезеңде тұтынушылар мен өндірушілер кооперативтерін қамтитын Лига қиындықтарға тап болды. Оның басшылығымен Лиганың қаржылық жағдайы біртіндеп жақсарды және Лигадан аулақ қалған кейбір ірі кооперативтер оған қосылуға көндірілді. Лига өзінің құзырын кеңейтіп, Американың Денсаулық сақтау қауымдастығын және Тұрғын үй кооперативтерінің ұлттық қауымдастығын құрды. Вурхисті 1948 жылы Никсонға қарсы конгресске тағы да жүгіруге Стивен Цеттерберг шақырды, ол Вурхистің бас тартқанынан кейін (бір жағынан денсаулық жағдайына байланысты) өзі Демократиялық партияның алғашқы сайлауына қатысты. Республикашыл партияның алғашқы сайлауында қарсылық көрмеген Никсон демократиялық партияның сайлауына қатысып, жеңіп, Зеттербергті жарыстан алып тастады және оның қайта сайлануын қамтамасыз етті. 1954 жылы бұрынғы конгрессмен АҚШ делегациясын Парижде өткен Халықаралық кооперативтік альянс конгресінде басқарды, бұл Кеңес Одағының Шығыс Еуропа елдеріне көбірек өкілдік беру жоспарына қарсы болды, бұл ұйымның коммунистік бақылауының соңғы құралы ретінде қаралды. Вурхис Конгресс комитеттерінде кейде куәлік етті, әдетте кооперативтерге салық салуға қарсы. Ол Нью-Йорктегі Лиганың өліп бара жатқан кеңсесін жауып, Лос-Анджелесте кеңсе ашты. Вурхис Латын Америкасында кооперативтер құруға ынталанды және 1963 жылы Уругвайдың Монтевидео қаласында кооперативтердің бірінші жарты шарда кеңінен конференция өтті. Стэнли Дрейер, Вурхистің кейіннен атқарушы директор лауазымына ие болған, осы халықаралық операцияларға жауапты болды. 1967 жылдың қаңтар айында Вурхис Лигадан зейнеткерлікке шықты. Никсонның 1962 жылы Калифорнияда губернаторлық сайлауда жеңілгенінен бес күн өткен соң, Вурхис теледидарда Никсонның қарсыласы ретінде пайда болды. Мюррей Чотинер мен Мичиганның республикалық конгрессмені Джеральд Форд бұрынғы вице-президентті Говард К. Смиттің ABC News және Комментарий бағдарламасында «Ричард М. Никсонның саяси некрологы» деп қорғады. Вурхис Никсонның 1946 жылғы жарыста өзін қалай ұстағаны туралы шағымданды. Бірақ оны Никсонның қарсыласы Алжер Хисс көлеңкелеп тастады. Гисстің қатысуы осындай шатастырды, демек демеушілер бағдарламаны қолдай алмай қалды, ал News and Comment 1963 жылдың көктемінде эфирден шықты. Виннеткада 23 жыл тұрып, Вурхис әйелімен бірге бұрынғы 12-ші округке Клермонттағы пәтерге көшіп барды. Никсоннан жеңілгеніне байланысты шамамен тоқсан жыл үнсіз болғаннан кейін ол «Ричард Милхаус Никсонның таңғажайып жағдайы» атты кітап жазды. Ол Никсонның «бірден-бір басты және бұзылмайтын мінез-құлық ережесі» «жеңіс үшін не қажет болса, соны істеу» болатын «қайырымды қарсылас» екенін айтты. «Мен Американың конституциялық үкіметінің алдындағы адалдыққа шабуыл жасалатынын күтпедім», - деп жазды ол. Никсонның президенттік билігі біртіндеп құлдыраған сайын, Вурхис жиі сөйледі. 1972 жылы ол: «Менің алдымда жеңілген адамды сынға алу үшін қышқыл жүзім, бірақ егер мен өмірдің екінші жартысын «Никсон жеңген адам» ретінде өткізгенді ұнатамын десем, адам болмас едім». Никсон президент болып кеткеннен кейін Вурхис: «Бұл – жеңіске жету үшін кез келген нәрсені жасаудың әділ және лайықты сыйақы алудың философиясы». Вурхис, Никсон оны бүлдіруші деп атады деп сеніп, Никсонның өзі бүлдіруші екенін айтып, «біршама қанағаттанды», Вурхис бойынша, елге «әдеттегі диктатураны» енгізуге тырысты. 1972 жылы Вурхис әйелімен бірге Клермонттағы зейнеткерлер үйіне кірді. Дегенмен, ол бірқатар комитеттер мен кеңестерде жұмыс істеуді жалғастырды. Оның қызметі Калифорнияның қартаю жөніндегі комиссиясынан (губернатор Джерри Браун тағайындаған) Том Хейденнің Экономикалық демократия үшін науқанына мұғалімнің көмекшісі болып жұмыс істеуге дейін созылады. Вурхис 1984 жылы 11 қыркүйекте емфиземадан зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Ол жесір әйелден басқа екі ұл мен бір қыз қалдырған. Никсонның қарсыласы және Калифорнияның бұрынғы губернаторы Пэт Браун оны: «Ол керемет адам еді. Қазіргі кезде оған ұқсағандар аз». Вурхис Калифорния штатының Алтадена қаласындағы Маунтин-Вью зиратында жерленген. Оның еңбектері Клермонт колледждері кітапханасының арнайы коллекциясында сақталады. Эл-Монтедегі (Калифорния штаты) бастауыш мектеп бұрынғы конгрессменнің құрметіне аталған. Cal Poly Pomona Вурхисті өзінің негіс қалаушыларының бірі деп санайды және оның құрметіне парк пен экологиялық қорық аталған.