Drem теміржол стансасы, Шотландияның Эст-Лотиан аймалында орналасқан. Эдинбургтан 29 км, Норт-Бериктен 8 км қашықтықта. 1846 жылы ашылған, маңызды торап нүктесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Лотиандағы, Шотландиядағы темір жол станциясы
Railway station in East Lothian, Scotland
Дрем темір жол станциясы Шотландиядағы Шығыс Лотиандағы Дрем кішкентай ауылына қызмет етеді, Солтүстік Бервик теңіз жағалау қаласынан 8 км қашықтықта орналасқан. Ол Эдинбург Уэверлиден шығысқа қарай 29 км (18 миль) жерде, Шығыс жағалаудың негізгі магистралінде (ECML) орналасқан. Жолаушылар тасымалы ScotRail North Berwick желісі арқылы жүзеге асырылады, ал North Berwick тармағының ECML-ден бөліну тұсы станцияның шығысына қарай жақын жерде орналасқан.
Drem railway station serves the small village of Drem in East Lothian, 5 mile (8 km) from the seaside town of North Berwick in Scotland. It is located on the East Coast Main Line (ECML) 18 mile (29 km) east of Edinburgh Waverley. Passenger services are provided on the ScotRail North Berwick Line, and the junction where the North Berwick branch diverges from the ECML is a short distance to the east of the station.
Тарих
Станцияны «Солтүстік Британ темір жолы» 1846 жылғы 22 маусымда, Эдинбургтен Бервик-апон-Твидке дейінгі басты жолмен бір күні ашты. «Солтүстік Бервикке» қарайғы қысқа тармақты NBR 1849 жылғы 13 тамызда ашты, соның арқасында станция маңызды торапқа айналды. «Солтүстік Бервик» желісіндегі жер қазбалары мен көпірлер екі рельстік жолға арналған етіп салынған, бірақ тек бір рельс төселді және алғашқы жылдары желі аса табысты болған жоқ. 1856–57 жылдары NBR тармақ жолаушылар пойыздарының көп бөлігін жылқымен тарту арқылы шығындарды азайтуға тырысты. «Дэнди Кар» деп аталған, жылқымен тартылған вагон бастапқыда NBR-дың Портобеллодан Литке дейінгі тармағы үшін жасалған, кейін Порт Карлайл тармағында қолданылды. Қазір ол Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында сақтаулы. Басты жол ашылғанда, Дремнің батысында Балленкрифте шағын станция болды, бірақ ол қысқа ғана өмір сүрді және 1847 жылғы 1 қарашада жолаушылар тасымалы тоқтатылды. Сондай-ақ, «Солтүстік Бервик» тармағында Дирлтон станциясы да болды, ол 1954 жылғы 1 ақпанға дейін сақталды. Дрем станциясында екі платформа бар, ал басты ғимараттар Up (шығысқа қарай) платформасында орналасқан. Станцияның батыс жағында Ательстейнфордқа баратын шағын жолға арналған көпір бар. Екі платформа да батысқа қарай осы көпір арқылы созылған. Сигналдық пост станцияның шығысында, «Солтүстік Бервик» тармағының бастапқы нүктесіне қарама-қарсы, Down (батысқа қарай) жағында орналасқан. Станциядан батысқа қарай Up жолында, ал шығысқа қарай Down жолында қашқыш тұрақтар болды. Ал жүк салатын және бес тұрақтары бар станциялық жүк ауласы станцияның шығыс жағында орналасқан. Булы локомотивтер кезінде «Солтүстік Бервик» тармағының көптеген пойыздары Дремде аяқталып, жолаушылар басты жолдағы аялдамаларға ауысып, сапарларын жалғастыруға мәжбүр болды. 1958 жылы «Солтүстік Бервик» бағытында дизельдік пойыз бірліктері енгізілді, соның салдарынан көптеген тармақ пойыздары тікелей Эдинбург Вейверли немесе Корсторфинге дейін жүре бастады. Кейбір басты жолдағы аялдамалар 1964 жылғы 4 мамырға дейін бумен тартылды, содан кейін олар тоқтатылды (сол күні Инвереск, Ист-Фортуна және Ист-Линтон станциялары жабылды). Осыдан кейін барлық «Солтүстік Бервик» пойыздары Эдинбургке немесе одан да алысқа жүрді. Эдинбургтен Данбарға дейінгі бірнеше аялдама пойыздары 1990 жылға дейін жұмыс істеді. 1968 жылы «Бичинг балтасы» Дремді жабуға талпынды, «Британдық темір жолы» «Солтүстік Бервик», Дрем, Лонгнидри және Престонпанс станцияларын жабуға өтініш берді. Алайда, 1969 жылғы 19 қыркүйекте Көлік министрі бұл өтінішті қабылдамады, бірақ 1970 жылғы 4 қаңтардан бастап жергілікті пойыздардың саны азайтылды. 1970 жылдары «Шығыс Шотландия» компаниясы Шығыс Линтон мен Дрем арасында жолаушыларға қосымша автобус тасымалын ұйымдастырды, бірақ ол ұзаққа созылмады. Жергілікті жүк тасымалы да төмендеді, Баленкрифф тұрағы (1959 жылғы 1 маусымда жабылды), содан кейін Дирлтон тұрағы (1964 жылғы 1 маусым) және «Солтүстік Бервик» жүк ауласы (1968 жылғы 1 қаңтар) жабылды. Drem жүк ауласы Шығыс Лотианның көп бөлігі үшін 1979 жылғы 6 тамызға дейін орталық жүк терминалы болып қызмет етті. Дрем сигнализациялық пост 1977 жылғы 21 қарашада жабылды, сол кезде Эдинбургтен басқарылатын жаңа сигнализация жүйесі іске қосылды. Жолдың конфигурациясы өзгертіліп, ескі Down тұрағы баспанаға айналды, ал «Солтүстік Бервик» тармағының қиылысы шығысқа қарай жылжытылды, бастапқы тармақ жолы Up тұрағына айналды (станцияның батысындағы ескі Up тұрағын алмастырды). Ескі жүк ауласының бір тұрағы инженерлік пойыздарды пайдалану үшін сақталды, ал ауланың қалған бөлігі станциялық тұрақ ретінде қайта жаңартылды.
The station was opened by the North British Railway on 22 June 1846, on the same date as the main line from Edinburgh to Berwick upon Tweed. The short branch towards North Berwick was opened by the NBR on 13 August 1849, making the station a junction of some importance. The earthworks and bridges on the North Berwick line were built to accommodate double track, but only one track was ever laid and in its early years the line was not particularly successful. In 1856–57 the NBR attempted to cut costs by operating most of the branch passenger trains with horse traction. The horse drawn carriage used, known as the 'Dandy Car', had originally been built for the NBR's Portobello to Leith branch, and was later used on the Port Carlisle branch. It is now in the National Railway Museum at York. When the main line opened there was a small station at Ballencrieff to the west of Drem, but this was very short lived and closed to passengers on 1 November 1847. There was also an intermediate station on the North Berwick branch at Dirleton, which lasted until 1 February 1954. Drem station consists of two platforms, with the main buildings being situated on the Up (eastbound) platform. At the west end of the station is an overbridge carrying a minor road to Athelstaneford. Both platforms originally extended further west through this bridge. The signal box was situated on the Down (westbound) side of the line immediately to the east of the station, opposite the original point of divergence of the North Berwick branch. There were trailing refuge sidings on the Up line west of the station and on the Down line to the east of it, whilst the station goods yard with a goods shed and five sidings was on the Up side east of the station. In the days of steam locomotives, many of the North Berwick branch trains terminated at Drem and passengers had to change onto main line stopping services to continue their journeys. In 1958, diesel multiple units were introduced on the North Berwick services and most branch trains then ran right through to Edinburgh Waverley or Corstorphine. Some main line stopping services continued to be steam hauled until 4 May 1964, when they were largely discontinued (Inveresk, East Fortune and East Linton stations closing on that date). Thereafter, all North Berwick trains ran through to Edinburgh or beyond. A few peak hour stopping trains from Edinburgh to Dunbar continued to operate until around 1990. The Beeching Axe almost claimed Drem in 1968 when British Rail applied to close the branch, along with North Berwick, Drem, Longniddry and Prestonpans stations. This request was refused by the Minister of Transport on 19 September 1969, but from 4 January 1970 the local trains were reduced to a skeleton service. During the 1970s Eastern Scottish ran a feeder bus between East Linton and Drem for commuters, but this was not to last. Local goods services also declined, starting with Ballencrieff Siding (closing on 1 June 1959), followed by Dirleton Siding (1 June 1964) and North Berwick goods yard (1 January 1968). Drem goods yard then served as a central goods facility for much of East Lothian, lasting until 6 August 1979. Drem signal box closed on 21 November 1977, when new signalling controlled from Edinburgh was commissioned. The track was remodelled such that the old Down Refuge siding became a refuge loop, whilst the junction of the North Berwick branch was moved further east, with the original branch track becoming an Up Refuge loop (replacing the old Up Refuge siding west of the station). One siding in the old goods yard was retained for use by engineering trains and the rest of the yard was redeveloped as the station car park.
Электрмен жабдықтау
Жолаушылар қызметі 1970 жылдарығы ең төменгі көрсеткіштерінен біртіндеп жақсарды, ал 1980 жылдардың соңына қарай Солтүстік Бервикке сағат сайынғы қызмет қайта орнатылды. 1985 жылдың 27 мамырында "ақылы пойыздар" енгізілгеннен кейін станцияда қызметкерлер болмады, содан кейін BR ғимараттарды бұзуға дереу кірісті. Подрядшылар Эдинбург платформасындағы күту залын бұзды, бірақ станция ескерткіш болып саналғандықтан жұмыс тоқтатылды және BR-ге оның дәл көшірмесін салу талап етілді – қазіргі күту залы түпнұсқа NBR дизайны бойынша салынған. Шығыс жағалау магистралі 1990 жылы электрлендірілді, ал Британдық теміржолы 1991 жылдың 8 шілдесінде тармақтағы тұрақты электрлік қызметтерді бастады. Жергілікті жерде Шығыс Линтон станциясын қайта ашу және Эдинбург пен Данбар арасындағы басты желідегі аялдамаларды қайта жаңғырту бойынша науқан жүргізілуде, бұл Дремге де қызмет көрсетеді. Бұл науқан сәтті аяқталды, Шығыс Линтон станциясы 2023 жылдың желтоқсан айында қозғалысқа ашылды. Дегенмен, жаңа станцияға қызмет көрсететін ешбір пойыз қазіргі таңда осы жерде тоқтамайды.
Passenger services gradually recovered from their nadir in the 1970s, and by the late 1980s an hourly service to North Berwick had been restored. With the introduction of 'pay trains' on 27 May 1985, the station became unstaffed, and BR quickly moved to demolish the buildings. Contractors demolished the waiting room on the Down (Edinburgh) platform, but as the station was a Listed building the work was stopped and BR were required to construct a replica – the current waiting room is built to the original NBR design. The East Coast Main Line was electrified in 1990, and regular electric services on the branch began on 8 July 1991 under British Rail. There is a local campaign to reopen East Linton station and to resume main line stopping services between Edinburgh and Dunbar, which would also serve Drem. This campaign was successful, with East Linton opening to traffic in December 2023. However, none of the trains serving the new station currently call here.
Қызметтер
Станцияға тоқтайтын барлық пойыздар ScotRail компаниясымен басқарылады және Солтүстік Бервик пен Эдинбург арасында қатынайды. Аз ғана пойыз Эдинбургтен әрі Глазго Орталық станциясына дейін барады. Дүйсенбіден сенбіге дейін күндіз әр бағытта сағат сайын, ең жұмсақ уақытта қосымша пойыздар жүреді. Жексенбі күні сағат сайын қызмет көрсетіледі. CrossCountry және Лондон Солтүстік-Шығыс теміржолының басты магистральдық пойыздары станциядан өтеді, бірақ тоқтамайды, сондай-ақ басты магистральды жүк пойыздары да пайдаланады.
All trains calling at the station are operated by ScotRail and operate between North Berwick and Edinburgh. A few trains continue beyond Edinburgh to Glasgow Central. There is an hourly daytime service in each direction on Mondays to Saturdays with additional trains during peak hours. On Sundays an hourly service operates. Main line trains operated by CrossCountry and London North Eastern Railway pass through the station but do not stop, and the main line is also used by freight trains.