Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Большой Каменный мост (Большой Каменный мост, Үлкен тас көпір) – Мәскеу Кремлінің батыс жағындағы Мәскеу өзені арқылы салынып, болат аркалы көпір. Оның бұрынғысы Ресейдегі Мәскеу қаласында салынған тұңғыш тас көпір болған. Аталмыш көпір 1938 жылы инженер Николай Калмыковтың жобасымен аяқталды.
Bolshoy Kamenny Bridge (Большой Каменный мост, Greater Stone Bridge) is a steel arch bridge spanning Moskva River at the western end of the Moscow Kremlin. Its predecessor was the first permanent stone bridge in Moscow, Russia. The existing bridge was completed in 1938 by engineer Nikolai Kalmykov.
Үлкен Каменный көпірі (1692, қиратылған)
XV ғасырда Кремльді Замоскворечьемен байланыстыратын қайықтардан тұратын көпір пайда болды. 1643 жылы патша Михаил Федорович Страсбург қаласынан шақырылған Ани мен Йоганн Кристаллер есімді сәулетшілерге тас көпірдің жобасын жасауды тапсырды. 1645 жылы Ани Кристалер мен Михаил патша қайтыс болғандықтан, құрылыс тоқтатылды. Бірінші Тас көпірдің салынысы туралы мәліметтер әртүрлі. Көпшілік қабылдаған нұсқа бойынша, бұл жұмысты 1682 жылы Патриарх Филарет бастады; аяқталу жылы 1687 немесе 1692 жылдардың бірі. Тағы бір нұсқада 1687 жылғы аяқталу Василий Голицынмен байланыстырылады, ол сәулет өнерін демеушілік еткенімен белгілі. Иван Кондратьевтің мұрағаттағы зерттеулері бастапқы жобада әрқайсысы 40 аршиннен тұратын 5 негізгі аралық болғанын көрсетті. Кейіннен көптеген жөндеу жұмыстары (1707, 1731, 1771, 1788–1792, 1809–1812) нәтижесінде көпір сегіз тас тіреудің үстінде жеті аралықтан тұратын болып өзгерді. Өзеннің ең үлкен ені 105 метр (50 сажен) болса, көпірдің жалпы ұзындығы 70 сажен, ені 11 саженді құрады. Оның оңтүстік жағында барбикан мұнарасы орналасқан, ол көбінесе Алты қақпа деп аталады (екісі көлік үшін, төртеуі бүйірге қараған). Бұл әсем мұнара Мәскеудегі алғашқы тас Триумф аркасы саналады. Көпірдің үстінде бастапқыда ағаштан жасалған қоймалар, диірмендер, таверналар және салық жинаушылардың будкалары орналасқан. Бұл барлық құрылыстар 1785 жылы губернатордың жарлығымен бұзылды. Дегенмен, ол халық жиналатын алаң және діни рәсімдер өткізілетін орын болып қала берді. Полиция тройкаларда өткізілетін заңсыз жарыстар туралы хабарлады, онда мыңдаған адам жиналатын. Жаңа және кең көпір салынғаннан кейін де жарыстар жалғасты.
A "live" bridge of boats linked the Kremlin with Zamoskvorechye on a nearby site as early as the 15th century. In 1643, Tsar Mikhail Feodorovich engaged Anie and Jogann Cristler, architects from Strassburg to design a stone bridge. Anie Cristler and Tsar Mikhail died in 1645, construction halted. Sources about the completion of the first Stone Bridge are contradictory. The most widely accepted version attributes it to Patriarch Filaret, who picked up the job in 1682; year of completion is either 1687 or 1692. Another version connects the completion in 1687 with Vasily Golitsyn, notable for his sponsorship of architecture. Archive studies by Ivan Kondratyev indicate that original draft had 5 main spans of 40 arshin each. Later, numerous repairs (1707, 1731, 1771, 1788–1792, 1809–1812) changed it to seven spans over eight stone pillars. It is estimated that the river maximum width was 105 meters (50 sazhen), and overall length of the bridge was 70 sazhen, 11 sazhen wide. Its south end terminated with a barbican tower, commonly called Six Gates (two for through traffic, four looking sideways). This ornate tower is believed to be the first stone Triumph arch in Muscovy. The bridge deck originally included wooden storehouses, mills, taverns and tax collector's booths. All of these additions were destroyed in 1785 by the governor's decree. Still, it remained a busy public square and a place for religious ceremonies. Police reported frequent illegal street races in troikas, which assembled thousands of bystanders; more races followed when a new and wider bridge was completed.
Үлкен Каменный көпірі (1859, қиратылған)
Екінші тас көпір 1859 жылы полковник Танненбергтің тапсырысымен, қазіргі Ленивка көшесі бойындағы сол жерде салынды. Жаңа көпірдің тас тіреулердегі үш болат аркасы (36+40+36 метр) болды, бұл Новоспасский көпірі мен Бородинский көпірі сияқты еді. Кейінгі көпірлермен салыстырғанда, тас көпірдің басты кемшілігі – жағалау бойындағы көліктерге еркін өтуге мүмкіндік бермегендігі болды. Өзен жағасындағы көліктер көпірдегі көліктермен бір деңгейде кесісіп өтуге мәжбүр болды. Бұл жобалау қателігі автомобильдер пайда болмас бұрын-ақ проблема тудырды, сондықтан Екінші тас көпір 1930 жылдары бұзылды, ал Новоспасский көпірі әлі де тұр.
The Second Stone Bridge was built in 1859 by colonel Tannenberg on the same site, in line with today's Lenivka Street. The new bridge had three steel arched spans (36+40+36 meters) on stone pillars, similar to still existing Novospassky Bridge and Borodinsky Bridge. The main drawback, compared to these later bridges, was that the Stone Bridge left no free passage for the traffic on embankments. Riverside traffic had to cross bridge traffic in the same level. This design error became a problem even before automobiles and this is why the Second Stone bridge was demolished in 1930s, while Novospassky Bridge still stands.
Үлкен Қаменный көпірі (1938)
Үшінші тас көпір үшін алғашқы конкурс 1921 жылы өтті, бірақ ешбір ұсыныс таңдалмады. Екінші конкурсты инженер Николай Калмыков және архитекторлар тобы Шуко Гельфрейх Минкус бірлесіп жеңіп алды. Калмыковтың жобасы 1935-1938 жылдары бұрынғы көпірлерге қарағанда Кремльге екі блок жақын жерде аяқталды. Бір ғана аркалық құрылымның ені 105 метр, ал биіктігі 8,4 метр. 40 метрлік жолдың астын 6 параллель, қорап тәрізді болат аркалар ұстап тұр. Арка су астындағы қақпақ негіздерге тіреледі. Жағалаудағы көлік 42,5 метрлік екі жақ арканы пайдаланады. Жақындату жолдарымен қоса, көпірдің жалпы ұзындығы 487 метр. Көлік қозғалысы үшін 8 қатарлы және бөлу қатары бар.
The first contest for the Third Stone Bridge was held in 1921; none of the entries were selected. The second contest was won jointly by engineer Nikolai Kalmykov and Schuko Gelfreikh Minkus team of architects. Kalmykov's design was completed in 1935 1938, on a site which is two blocks closer to Kremlin than the previous bridges. The single arched span is 105 meters wide and 8.4 meter high. A total of 6 parallel, boxed steel arches support the 40 meter wide roadway. The arch rests on submerged caisson foundations. Embankment traffic uses two 42.5 meter long side arches. Total length, including approach ramps, is 487 meters. There are 8 lanes for regular traffic and a divider lane.