Кіріспе

Мидың қызметінің бұзылуынан туындаған моторлық симптомдар

Ми атаксиясы – мида пайда болатын атаксияның бір түрі. Прогрессивті емес туа біткен атаксия (NPCA) – ми атаксиясының классикалық көрінісі. Церебеллалық атаксия көптеген аурулардың нәтижесінде дамуы мүмкін және тепе-теңдікті сақтауда, қадам басуда, қол-аяқтар мен көз қозғалыстарын үйлестіруде қиындықтармен көрінеді. Мидың зақымдануы диссинергия, дисметрия, дисдиадохокинезия, дисартрия және тұру және қадам басу атаксиясына әкелуі мүмкін. Кемшіліктер зақымдалған жаққа қарама-қарсы жағында (ипсилатеральды) қозғалыстарда байқалады. Мидың қызметі тек моторлық емес екені анықталды. Ол интеллект, эмоция және жоспарлаумен байланысты. Церебеллалық кемшіліктерді клиникалық бағалау шкалалары арқылы, мысалы, көз кемшіліктерін бағалау үшін SODA арқылы анықтауға болады.

Себептер

Мишаша атаксиясының көптеген себептері бар, оның ішінде глютендік атаксия, мишадағы Пуркинье жасушаларына немесе басқа да жүйке жасушаларына аутоиммундық шабуыл, Орталық нерв жүйесінің (ОНЖ) васкулиті, қөп склероз, инфекция, қан кету, инфаркт, ісіктер, тікелей зақымдану, уларлы заттар (мысалы, алкоголь), генетикалық бұзылыстар және нейродегенеративті аурулар (мысалы, прогрессивті ядролық паралич және көп жүйелі атрофия). Глютендік атаксия барлық спорадикалық идиопатиялық атаксиялардың 40% және барлық атаксиялардың 15% құрайды. Біріншілік аутоиммундық атаксияларда (PACA) диагностикалық биомаркерлер жоқ. Мишаша атаксияларын спорадикалық, аутосомалық рецессивті, Х-хромосомаға байланысты, аутосомалық доминантты және митохондриялық текті деп жіктеуге болады.

Емдеу

Көп жылдар бойы мидың шаңқауы (атаксиясы) кезіндегі дене тұрысы мен тепе-теңдік бұзылыстары емделмейді деп есептелді. Алайда, соңғы зерттеулердің нәтижелері мидың шаңқауы бар науқастарда дене тұрысы бұзылыстарын оңалту арқылы жеңілдетуге болатынын көрсетеді. Мидың шаңқауы бар науқастардың, әсіресе дегенеративті шаңқауы немесе көптік склерозы бар науқастардың дене тұру қабілеттерін жақсартуда оңалтудың тиімділігіне орташа деңгейдегі дәлелдер бар. Мұндай жағдайларда салмақ пен үйлесімділікті арттыруға бағытталған қарқынды оңалту бағдарламалары қажет. Виртуалды шындық, биокері байланыс, қолдаумен жүргізілетін жүгіру таспасы жаттығулары және дене салмағын арттыру сияқты әдістердің пайдалы болуы мүмкін, бірақ олардың нақты тиімділігін одан әрі зерттеу қажет. Дәрі-дәрмектер тек дегенеративті шаңқауды зерттеу үшін қолданылған, ал дәлелдердің деңгейі төмен. Френкель жаттығулары арқылы мидың шаңқауының кейбір әсерлерін әртүрлі деңгейде азайтуға болады. Емдеудің басты мақсатының бірі – мидың ядроларына ми қабығының физиологиялық тежелуін қайта орнату. Транскраниалды тұрақты токпен стимуляция (ТТДС) және Транскраниалды магниттік стимуляция (ТМС) қолданылып жасалған зерттеулер үміт беретін нәтижелер көрсетті. Сонымен қатар, жеңіл және орташа мидың шаңқауын дабуспиронмен емдеуге болады. Буспирон мидағы серотонин деңгейін арттырады және осылайша шаңқауды азайтады деп саналады.

Әдептілік интервенциясы

Церебеллярлық атаксиясы бар адамдардың қызығушылықтары мен жалпы көкейкестігін ескере отырып жасалған мінез-құлқылық араласу тиімді болады. Сөйлеуді түзету үшін тыныс-қозғалыс және дауыс ресурстарын жақсартумен қатар, толықтырушы стратегияларды оқытуға баса назар қою керек.