Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Андреевский көпірі (курсивті=иә) атауы 1998 жылы бұзылған тарихи көпірге және Мәскеудегі Лужники мен Горький саябағы арасындағы Мәскеу өзені арқылы салынған үш ағымдағы көпірге сілтеме жасайды.
Andreyevsky Bridge (italic=yes) name refers to a historical bridge demolished in 1998 and three existing bridges across Moskva River, located between Luzhniki and Gorky Park in Moscow.
Андреевский теміржол көпірі (1907, 1998 жылы қиратылды)
Сергиевский көпірі (Сергиевский мост), қайтыс болған Ұлы князь Сергей Александровичтің құрметіне аталған, және оның ірігілікті көпірі, Николай II көпірі (Николая II мост, кейін Краснолужский көпірі) 1903–1907 жылдары Мәскеу ішкі айналма темір жолының уақытша ағаш фермалы көпірлерін алмастырып салынды. Жаңа көпірлерді Лавр Проскуряков (конструкторлық инженер) және Александр Померанцев (архитектуралық жобалаушы) аркалық көпірлер ретінде жобалады. 135 метр ені бар, 15 метр биіктігіндегі болат арка (1400 тонна) Воткинск зауытында жасалған. Инженерлік тамаша деп есептелетін Проскуряковтың жұмысы 1908 жылғы су тасқынымен дәлелденді: су деңгейі жобалық ең жоғары көрсеткіштен бір жарым метрге асып кетті, бірақ көпірлер зақымдалмады. 1917 жылғы ақпан революциясынан кейін Романовтардың есімдері картадан жойылды. Сергиевский көпірі жақын орналасқан Андрей монастырының атымен Андреевский болып қайта аталды, ал Николай II көпірі Краснолужский көпірі болды. 1937 жылы көшедегі көлік ағынының артуын ескере отырып, бөгеттердегі аркалы тас тіреулер бір жағынан екіге дейін ұзартылды. Краснолужский көпірінің ұқсас реконструкциясы 1956 жылы аяқталды. Көпір үшінші айналма жолын салу үшін бұзылған кезде әлі де жақсы жағдайда болды. Ғарыштық шектеулер рельстің тік және көлденең орналасуын өзгертуді қажет етті (1,5 метр жоғары және 22 метр төмен), сондықтан бүкіл теміржол көпірі (арка, жол және тіреулер) жаңа орында қайта салынуы керек болды (Қраснолужский көпірінен айырмашылығы, ол тіреулерін сақтап қалды). Бұзу жұмыстары (нақтырақ айтқанда, мұқият бөлшектеу) 1998 жылдың сәуір айында басталды.
The original Sergievsky Bridge (Сергиевский мост), named after the late Grand Duke Sergei Alexandrovich, and its twin, Nicholas II Bridge (Мост Николая II, later Krasnoluzhsky Bridge) were built in 1903–1907, replacing temporary wooden truss bridges of the Moscow Inner Ring Railroad. New bridges were designed as through arch bridges by Lavr Proskuryakov (structural engineering) and Alexander Pomerantsev (architectural design). The 135 meter wide, 15 metre tall steel arch (1400 metric tons) was made at Votkinsk works. Proskuryakov's work, considered a marvel of engineering, was proven by the 1908 flood: water level exceeded the maximum design specification by a metre and a half; the bridges stood unharmed. After the February Revolution of 1917, Romanov names were erased from the map. Sergievsky Bridge was renamed Andreyevsky after nearby St. Andrew’s monastery, Nicholas II Bridge became Krasnoluzhsky Bridge. In 1937, the arched stone pillars over embankments were extended from one to two spans (each side) to accommodate increased street traffic. A similar reconstruction of Krasnoluzhsky Bridge was completed in 1956. The bridge was still in good order when it was demolished to make way for the construction of the Third Ring highway. Space limitations required vertical and horizontal realignment of track (1.5 metres up and 22 metres downstream ), so the whole rail bridge (arch, roadway and pillars) had to be rebuilt on a new site (unlike Krasnoluzhsky bridge, which retained its pillars). Demolition (actually, careful disassembly) began in April 1998.
Пушкинский жаяу жүргіншілер көпірі (2000)
Қала жоспарлаушылары 1907 жылғы Андреевский теміржол көпірінің болат аркасын тастаудың орнына қайта қолдануға бекітті. 1999 жылдың 22 мамырында темір қаңқа үш баржамен өзен бойымен жаңа жаяу көпірі орнына жеткізілді. Құрылысшылар бұрыннан-ақ жаңа алаңды бетон негіздерімен, тіреулермен және аркалармен дайындап, бастапқы орнынан гранитті плиталарды пайдаланған. Осы жердегі Мәскеу өзенінің ені кең болғандықтан, су үстіндегі аралықты жабу үшін төрт тіреу және үш 25 метрлік арка қажет болды. Пушкинский көпірі Хамовникидегі Бірінші Фрунзенская көшесін Горький паркінің оңтүстік жиегімен және Титовский проезды арқылы Ленинский даңғылына (оң жағалау) қосып тұр. Жобалық топ, Ю. П. Платонов басшылығымен, негізгі жаяу жолын және баспалдақтарды қоршап тұратын, жауын-желден сақтайтын шыны навес құрылысын енгізді. Бұдан өзге, екі ашық жаяу жолы да бар. Сол жағалаудағы кіреберісте қолайлы болу үшін екі жолақты эскалатор орнатылған. Оң жағалаудағы негізгі тегіс жол тіреулерден 240 метрге созылып, паркте жағымды серуендеуге мүмкіндік береді.
City planners chose to repurpose the steel arch of the 1907 Andreyevsky Rail Bridge instead of discarding it. On May 22, 1999, the steel frame was transported downstream to the new pedestrian bridge location using three barges. Contractors had already prepared the new site with concrete foundations, pillars, and arches, utilizing granite slabs from the original site. Due to the wider Moskva river at this location, four pillars and three 25 meter arches were needed to span the gaps over the water. The Pushkinsky bridge connects First Frunzenskaya street in Khamovniki (left bank) with the southern edge of Gorky Park and Titovsky Proezd leading to Leninsky Avenue (right bank). The design team, led by Yu. P. Platonov, has incorporated a glass canopy to enclose the main pedestrian walkway and stairs, providing shelter. Additionally, there are two open air side walkways. The left bank entrance features a two lane escalator for convenience. On the right bank, the main flat walkway extends 240 meters beyond the pillars, allowing for a pleasant stroll through the park.
Андреевский теміржол көпірі (2001)
Бастапқыда теміржол көпірінің аяқталуына басымдық берілді және 15 айлық жылдам кесте бекітілді, бірақ шын мәнінде басымдықтар өзгерді және жаңа автомобиль көпірі бірінші болып аяқталды. Екі жұмысқа да ескі теміржол көпірін алып тастау қажет болды, ол 11 айлық дайындықтан кейін 1999 жылдың 22 мамырында жасалды. Ішкі сақинадағы теміржол қызметі 2001 жылы аяқталғанға дейін екі жылға тоқтатылды. Жаңа болат арка (инженер С. С. Ткаченко) Проскуряковтың бастапқы дизайнына сырттай ұқсас; қазіргі биіктігі 21,5 метр, рельстің орналасуы жоғарырақ; ені сол күйінде, 135,0 метр. Көпірде тек бір (ағысқа қарайтын) жаяу жолы және төрт түпнұсқа обелискінің екі данасы бар.
Initially, rail bridge completion had a higher priority and a 15 month fast track schedule, but in real life priorities changed, and the new road bridge was completed first. Both jobs required removal of old rail bridge, which was done May 22, 1999, after 11 months of preparation. Rail service of the Inner Ring was suspended for two years until completion in 2001. New steel arch (engineer S. S. Tkachenko) is superficially similar to Proskuryakov's original design; it is now 21.5 metre tall, with a higher track alignment; width remains the same, 135.0 metres. The bridge has only one (upstream) pedestrian walkway and two copies of four original obelisks.