Орналасуы және сипаттамасы

Бұл тропикалық және субтропикалық шөптесіндер, саванналар мен бұталы жерлер биомы батыс Бутаннан басталып, оңтүстік Непалдың Терайы арқылы Банкеге дейін созылады. Рапти өзені бойындағы Данг және Дьюхури аңғарларын қамти отырып, Үндістанның Бхабар және Дун аңғарларына жетеді. Осы биомның екі шеті де Үндістанның Уттаракханд, Уттар-Прадеш және Бихар штаттарымен шектеседі. Сукла Пханта қорығы – Непалдағы үздіксіз жайылған шөптесін жердің ең ірі учаскесі.

Флора

Терай-Дуар саваннасы мен шалғынды далалары – топырақтың құнарлылығына және әр аймаққа түсетін жаңбыр мөлшеріне байланысты, биік өзен жағалауларындағы шалғынды жерлердің, саванналардың және мәңгі жасыл және жапырақты орманның мозаикасы. Непалдағы Терай шалғындары әлемдегі ең биік шалғындардың қатарына жатады және жыл сайынғы муссонның су тасқынынан қалған лайдың арқасында сақталады. Маңызды шөптерге баруа (Tripidium bengalense) және канс шөбі (Saccharum spontaneum) жатады, олар муссон сулары шегінгеннен кейін тез өседі. Көбірек төбелі аймақтарда басым ағаш – сол (Shorea robusta), ол 400 метрге дейін өсе алады. Сонымен қатар, аймақта Mallotus philippensis, жамұн, мақта ағашы, Mallotus nudiflorus және Garuga pinnata сияқты түрлерді қамтитын өзен жағалауындағы тропикалық жапырақты орман да бар. Ерекше атап өтерлік жайт, бір мүйізді носорог пен бенгал жолбарысының, сондай-ақ азиялық пілдердің, жалқау аюлар мен үнділік леопардтардың көп саны осы жерде кездеседі. Непалдың Читван ұлттық саябағында 2008 жылы 400-ден астам носорог байқалды, ал 2009 жылдың желтоқсаны мен 2010 жылдың наурызы аралығында жүргізілген зерттеуде 125 ересек жолбарыс тіркелді. Бұл зерттеу Непалдың Бардия ұлттық саябағы мен Сукла Пханта жабайы табиғат қорығының аумағын, сондай-ақ Үндістанның Валмики және Дудхва ұлттық саябақтарын қамтыды, онда шамамен 100 жолбарыс мекендейді. Читван және оған іргелес Парса ұлттық саябағы, әсіресе жолбарыстар мен бұлтты леопард үшін маңызды. Шалғынды далаларда жайылатын жануарларға бұғылардың бес түрі (барсингха, самбар, читал, шошқа бұғысы және мунджак), сондай-ақ азиялық піл, носорог, гаур және нилгай сияқты төрт ірі жайылымдық жануар жатады. Мұнда кездесетін құрып бара жатқан сүтқоректілерге жабайы су бұқасы және эндемикалық есек қоян (Caprolagus hispidus) жатады. Шалғынды далаларда гариал, қарақшы крокодил және жұмсақ қабықты тасбақалар сияқты бірнеше бауырымен жорғалаушылар да мекендейді. Шалғынды алқаптар екі BirdLife International эндемикалық құс аймағын қамтиды: Непалдың батысындағы Орталық Гималай ЭБА және Бутанның оңтүстігіндегі Ассам жазығының батыс бөлігі. Үш құс түрі эндемикалық болып табылады. Шалғынды далалардағы 44 қатерлі және азайып бара жатқан құс түріне Бенгалия флориканы (Houbaropsis bengalensis), кіші флорикан (Sypheotides indica), сарс кран (Grus antigone) және сирек кездесетін үнді травянигі кіреді.

Қауіп-қатерлер мен қорғау

Халық тығыздығы төмен болғанымен, қазір өсіп келеді, әсіресе Терай белдеуінде. Орман ағаш үшін кесілгеннен кейін, экоаймақтың көп бөлігі егістікке айналдырылды. Шұклафанта ұлттық паркі, Читван, Бардия және Дудхва ұлттық парктері, сондай-ақ кейбір қорғалатын аумақтар маңызды мекендеулерді сақтап, Оңтүстік Азияда қалған үнді мүйізбұғысы мен бенгал жолбарысының ең көп санына тобыр жинаған жерлер болып табылады. Биік шөптекті алқаптар ерекше сақтау маңыздылығына ие. Қалған орман көбінесе құрғақ Бхабар белдеуінде орналасқан, ал кейбір орман участалары Читван ұлттық паркіне жатады.