Франкенштейн қызы: Қайта тірілген қорқыныш

Кіріспе

1971 жылғы фильм

"Леди Франкенштейн" – 1971 жылы Мел Уэллс режисселік еткен, ал Эдвард ди Лоренцо жазған итальяндық қорқыныш фильмі. Басты рөлдерде Розальба Нери (Сара Бей псевдонимімен), Джозеф Коттен, Микки Харгитай және Пол Мюллер ойнаған.

Сюжет

1860 жылдары Батыс Орталық Еуропаның бір жерінде Линч есімді адам басқарған үш адам барр Франкенштейн мен оның көмекшісі доктор Маршаллға жандандыру мақсатында мәйітті жеткізеді. Барон Франкенштейннің қызы Тания мектептен келеді, медицинадағы оқуын аяқтады, оны әкесі мен оның жас қызметшісі, келбетті, бірақ ақыл-ой жағынан нашар Томас қарсы алады. Тания әкесіне оның "жануарларды трансплантациялау" жұмысының өлекселерді қайта тірілту жұмысының жапсыры деп әрқашан түсінгенін және оның ізімен жүруді және оның жұмысына көмектесуді жоспарлағанын айтады. Келесі күні Франкенштейн, Таня және Маршалл құдыққа асылған қылмыскердің өлім жазасына кесілгеніне куә болады. Франкенштейн мен Маршалл екеуі де өздерінің эксперименттері үшін қылмыскердің денесін жинауға көз тіреді. Полиция қызметкері капитан Харрис Линчті асырауда қыспақтай бастайды. Харрис Линчтің қабірін тонағанын айтады. Сол күні кешке, дене мүшелерін жинап алғаннан кейін, Франкенштейн мен Маршалл Танияның жасырын қарап тұрғаны кезінде, жарақаттанған, қираған баспен қорқынышты алып өлікті табысты қайта тірілтеді. Алайда, бұл айуан айуан Франкенштейнді бірден құшақтап, арқасын сындырып өлтіреді, содан кейін қамалдан шығып кетеді. Тания мен Маршалл өлтіру туралы Харриске хабарлап, бірақ оны ұры жасады деп мәлімдейді. Харрис олардың сипаттамасына сәйкес, ұрының бойы екі метрден асатынын айтады. Ауылда жүрген жынды ашық жерде жыныстық қатынаста жүрген ерлі-зайыптыларды кездестіреді, ер адамды қорқытып жібергеннен кейін әйелді көтеріп алады, ол айқайлап, кейін құлап қалады. Кейін жыртқыш оның денесін алып, өзенге тастайды, ал екі адам кейіннен денені тапқанда, жыртқыш біреуін мойнын сындырып өлтіреді. Харрис Линчтен сұрақтап, Линч Танияның қабірді тонау жұмысына деген ұсынысынан бас тартқаннан кейін, монстр Линчтің үйіне еніп, жергілікті жезөкшемен жыныстық қатынаста болған кезде оны өлтіреді. Содан кейін жәндік жергілікті фермерді, оның әйелі мен Линчтің қабірді тонаған екі досын өлтіреді. Содан кейін Тания Маршаллға өзіне деген романтикалық сезімдерін мойындауға итермелейді. Ол оның сезімдеріне жауап береді, бірақ Маршаллдың денесі ескі болғанымен, Томастың денесі жас және тартымды деп санайды. Бұл жағдайдың "шешімі" Маршалдың керемет миын Томастың жас, сау денесіне трансплантациялау. Мұны жүзеге асыру үшін Тания Томасты Маршалл жасырын қарап жатқанда жыныстық қатынасқа түсіреді, ал Маршалл оны сүйіспеншілікте жатқанда жаздықпен өлтіреді. Содан кейін Тания Маршалдың миын Томастың денесіне сәтті трансплантациялайды. Томас енді Маршаллдың дауысымен сөйлейді, оның денесі де адамгершілікке жат күшке ие болды. Осы уақыт аралығында Франкенштейннің жындысы қалада террорлық әрекетін жалғастырып келеді, ал жергілікті ауыл тұрғындары, жеткілікті болғандықтан, жындыны қамалға дейін ертіп, отшашулар мен шұңқырлармен келеді. Хаоста жәндік қайта оралып, Харристі ұрып-соғып, Маршалл/Томаспен күреседі, ол оның қолын кесіп алады. Айдаһар аю Маршалл / Томасты құшақтағанда, Тания оны семсермен арқасына ұрады, ал Маршалл / Томас оны металл қол құралымен басын тесу арқылы өлтіреді. Жаратылыс жеңілді, бірақ Тания Маршаллға адал емес екенін ашық айтты. Ауыл тұрғындары қамалға шабуыл жасап, жыртқыш аңды өлтіру үмітімен оны өртеп жібереді. Харрис Томастың әпкесі Джулиямен бірге келіп, Таня мен Маршалл / Томастың жалаңаш және соғыстан кейінгі жыныстық қатынастан ләззат алып, қамалдың жанына күйіп жатқанын көреді. Алайда, олардың махаббат кезінде Маршалл / Томас жалын оларды жалмап жатқанда Танияны тұншықтыра бастайды.

Somewhere in Western Central Europe in the 1860s, a trio of grave robbers, led by a man named Lynch, deliver a corpse to Baron Frankenstein and his assistant Dr. Marshall for obvious reanimation purposes. Baron Frankenstein's daughter Tania arrives from school, having completed her studies in medicine, and is greeted by her father and his young servant, the handsome but mildly intellectually disabled Thomas. Tania reveals to her father that she has always understood his work with "animal transplants" to be a cover for his work reanimating corpses and that she intends to follow in his footsteps and help him in his work. The next day, Frankenstein, Tania, and Marshall witness the execution of a criminal who is hanged down a well. Frankenstein and Marshall both have an eye toward harvesting the criminal's body for their experimentation. Law enforcement agent Captain Harris arrives to harass Lynch at the hanging. Harris claims to be on to Lynch's grave robbing. That evening, having harvested salient body parts, Frankenstein and Marshall successfully reanimate a gruesome giant corpse with a scarred, misshapen head as Tania secretly watches. Almost instantly, however, this monster bear hugs Frankenstein to death breaking his back then walks out of the castle. Tania and Marshall report the murder to Harris but claim that it was a burglar. Harris points out that according to their description, the burglar would be over seven feet tall. The monster, roaming the countryside, comes across a couple having sex out in the open, and after scaring away the man, picks up the woman, who screams and then faints. The monster then carries her later body and drops it into a river, and when two men later find the body, the monster kills one by breaking his neck. After Harris questions Lynch and Lynch refuses Tania's offer for more grave robbing work, the monster breaks into Lynch's home while he is having sex with a local prostitute and kills Lynch by beating him to death. The monster then kills a local farmer, his wife, and Lynch's two grave robbing friends. Tania then goads Marshall into admitting to harboring romantic feelings for her. She responds to his affections but says that while Marshall's body is old, she finds Thomas' body young and attractive. The "solution" to this situation will be to transplant Marshall's brilliant brain into the brain damaged Thomas's young, healthy body. To accomplish this, Tania seduces Thomas into having sex while Marshall secretly watches, and Marshall kills him with a pillow during their lovemaking. Tania then successfully transplants Marshall's brain into Thomas' body. Thomas now speaks with Marshall's voice, and his body has become inhumanly strong as well. Meanwhile, Frankenstein's monster has continued to terrorize the town, and the local villagers, having had enough, arrive with torches and pitchforks before following the monster to the castle. In the chaos, the monster returns, knocks down Harris, and has a fight with Marshall/Thomas, who cuts off his arm. When the monster bear hugs Marshall/Thomas, Tania stabs him in the back with a sword, and Marshall/Thomas kills him by puncturing his head open with a metal hand tool. The monster is defeated, but Tania has made it clear that she has no allegiance to Marshall. The villagers storm into the castle and set it aflame in the hopes of killing the monster. Harris arrives with Thomas's sister Julia to see Tania and Marshall/Thomas naked and enjoying post fight sexual intercourse as the castle burns beside them. However, during their lovemaking, Marshall/Thomas begins to choke Tania as the flames consume them.

Өндіріс

Мел Уэллс бастапқыда Вандербильт отбасының мүшесі Генри Кук Кушинг IV-тен "Леди Дракула" атты сценариймен танысты. Кушинг актриса Росальба Нериді басты рөлге тартып, фильм түсіруге ниеттенген еді және ол онымен романтикалық қарым-қатынаста болды. Фильмнің жасалу жолын және олардың қарым-қатынасын еске түсіріп, Уэллс Неридің "оны барлық жерде бас тартқанын" айтты. Ол оған шынымен төзбеді; Гарри шынымен де жақсы көрінетін, бірақ ол шын өмірде ешқашан өмір сүрмегендіктен, ол жанына тиді – және ол оған ренжіді. Ол өмірінде бір күн де жұмыс істеген емес. Сондықтан ол менің қолымда сценарийді және оны жасауға қажетті ақшаны қалдырып кетті. Қандай керемет мүмкіндік! Леди Дракула сценарийіне құқық актер Брэд Харриске тиесілі екенін білгеннен кейін, Уэллс өзінің досы, теледидар сценарисі жазушысы Эдвард ди Лоренцомен бірлесіп жаңа сценарий жазды, ол үш аптада аяқталды; сонымен қатар Уэллс баяндамаға феминистік тақырыптарды енгізуді қалады. Кинотарихшы Роберто Курти олардың сценарийі "Франкенштейнге деген махаббат" атты Билл Уоррен мен Джек Спарлингтің "Вампирелла" комиксінің төртінші нөмірінде жарияланған әңгімесінен шабыдаланған болуы мүмкін деп болжайды. Уэллске Джозеф Коттен мен Микки Харгитайды қоса алғандағы актерлік құрамның қалған бөлігін жинауға эмигрант-продюсер Дик Рэндалл көмектесті. "Леди Франкенштейн" фильмінің 90 000 долларлық бюджетін бастапқыда продюсер Скип Стелф Уэллске берген аккредитив арқылы қамтамасыз ету жоспарланған, бірақ итальяндық банктер өндіріс басталғанға дейін оны мақұлдамады. Фильмді түсіруге қажетті қаржыны Уэллстің бұрынғы әріптесі Роджер Корман ұсынды; осы келісімнің шарты бойынша Корманның New World Pictures студиясы фильмнің американдық дистрибуция құқықтарын алды. Рэндаллдың сөзіне сүйенсек, фильмнің бюджеті 200 000 доллардан кем болғандықтан, Коттеннің кестесі екі аптаға қысқартылды және оның рөлі қайта жазылды, нәтижесінде оның кейіпкерінің өлімі фильмде ертерек орын алады. Басты түсірілім 1971 жылдың 1 наурызында басталды, көптеген интерьерлерді Римдегі Де Паолис студиясында түсірді, ал сарай сахналарының бір бөлігі Кастелло Пиколоминиде түсірілді. Аурелиано Луппи Италияның мемлекеттік кинематографиялық тізілімінде фильмнің режиссері ретінде тіркелді. Түсірілім туралы ой бөлісе отырып, Нери былай деді: "Мен [Уэллспен], оның әйелімен және балаларымен бірнеше себептермен – сентиментальды емес, әйтеуір – бірге жүрдім. Шын айтқанда, мен оны ұлы режиссер деп есептемеймін; сол фильмде талантты оператор Риккардо Паллоттини болды, ол бәрін өзі жасады – мысалы, сол әдемі жарықтандыру, ол камераны орналастырып, содан кейін режиссерді күтетін еді; ол техникалық мәселелерді де шешті және т.б.".

Mel Welles was originally approached by Vanderbilt family member Henry Cooke Cushing IV with a screenplay titled Lady Dracula. Cushing was determined to produce a film starring actress Rosalba Neri, whom he was romantically pursuing. Recalling the film's development and their relationship, Welles recalled that Neri "was turning him down, everywhere. She couldn't actually stand him; Harry was actually quite good looking, but he was a pain in the neck because he had never lived in the real world ― and that's what she resented about him. He never worked a day in his life. So here, in my lap, he dropped the script and the money to do it. What a windfall!". Upon discovering that the rights to the Lady Dracula script were actually held by actor Brad Harris, Welles wrote a new screenplay with his friend, television writer Edward di Lorenzo, which was completed in three weeks; Welles also desired to incorporate feminist themes into the narrative. Film historian Roberto Curti has suggested that their script may have been inspired by "For the Love of Frankenstein", a story by Bill Warren and Jack Sparling that had appeared in the fourth issue of the comic book Vampirella. Welles was assisted by fellow expatriate producer Dick Randall in assembling the remainder of the cast, which included Joseph Cotten and Mickey Hargitay. $90,000 of Lady Frankensteins budget was originally intended to be provided through a letter of credit given to Welles by producer Skip Steloff, which was denied by the Italian banks shortly prior to the start of production. The money needed to make the film was eventually secured by Welles' old colleague Roger Corman; as part of this arrangement, Corman's studio New World Pictures gained the film's American distribution rights. According to Randall, the film's low budget, estimated to be less than $200,000, resulted in Cotten's schedule being shortened to two weeks and his part being rewritten so that his character's death would take place earlier in the film. Principal photography began on March 1, 1971, with most interiors being shot at De Paolis Studios in Rome, while several castle scenes were filmed at Castello Piccolomini. Aureliano Luppi was credited as the film's director on the Italian Public Cinematographic Register. Reflecting on the shoot, Neri stated that "For a number of reasons — not sentimental ones, anyway — I used to go around with [Welles], his wife and children. Frankly, I don't think of him as a great director; on that film was a talented cameraman, Riccardo Pallottini, who did everything by himself — those nice lightings, for instance he used to place the camera, then he waited for the director; he also solved technical problems and so forth".

Шығару

Леди Франкенштейн 1971 жылы 22 қазанда Алексия арқылы Италияда көрсетілді. Ол ішкі нарықта барлығы 139 683 000 итальян лирасы табалдыры тапты, бұл көрсеткішті Курти "орташа" деп бағалады. 1972 жылдың наурыз айында New World Pictures компаниясы АҚШ-та итальяндық нұсқадан он минутқа қысқартылған нұсқасын шығарды, онда түсіндірмелік сахналар алынып тасталған, бірақ зорлық-зомбылық пен жалаңаштық сақталды. Австралияда "Леди Франкенштейн" Уэллс пен оның сол кездегі бизнес-серіктесі Ричард Левеллен, эксплоатациялық фильмдер продюсері Крогер Баббтың бұрынғы әріптесі, "Зұлымдықтың оргиясы" атты театрлық қойылымының бір бөлігі ретінде көрсетілді. Бағдарламаның spook show дәстүрлерін Grand Guignol элементтерімен үйлестірген спектакль бөлімінде Уэллс Шайтанның Бас министрі рөлінде ойнады, ал Эбботттың Magic Novelty Company компаниясынан сатып алынған құрал-жабдықтармен жасалған бірқатар иллюзиялар көрермендерді қорқыту үшін Шайтанның мүсінін тірілтіп көрсетумен аяқталды; содан кейін үзілістен кейін фильм көрсетілді. Шоуда Анита Арделлдің хореографиясы, Уильям Хатчинсонның қойылым дизайны және Томми Тайчоның түпнұсқа музыкасы қолданылды. "Зұлымдықтың оргиясының" әлемдік премьерасы 1973 жылдың 6 шілдесінде Сиднейдегі Метро театрында өтуге жоспарланған, бірақ ток тоқтаулар оны бір аптаға, 13 шілдеге ықпалдады. Қаржылық қиындықтар мен діни ұйымдардың наразылықтарына байланысты "Зұлымдықтың оргиясы" тек бірнеше қойылымдардан кейін аяқталды, бұл Уэллстің Левелленмен серіктестігін тоқтатты.

Қабылдау

Луи Пол фильмді "70-ші жылдардағы "Шаммер" қорқыныш фильмдерінің жалаңаштық пен садизмге құштарлығы және итальяндық қорқыныштың алтын ғасырының готикалық кезеңінің қосындысы" деп сипаттады.